Ο ορισμός της «Κωλοτούμπας»!

ΚΟΕ. Πως ενώνεις δυο αλληλοαποκλειόμενες θέσεις σε μία.

Η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας (ΚΟΕ) με Δελτίο Τύπου στις 21/5/2012 και πομπώδη τίτλο «Για μια άλλη Ελλάδα σε μια άλλη Ευρώπη» μας πληροφορεί ότι είχε βγάλει το 2010 μια θέση - αφίσα υπέρ της εξόδου της χώρας από την ΕΕ. Αυτό της προκαλεί πονοκέφαλο από επιθέσεις που δέχεται γιατί την άλλαξε και θεώρησε καλό να δώσει τις εξηγήσεις της. Και οι εξηγήσεις της είναι περίπου ότι ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΛΛΑΞΕ ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΞΕ!


Να τι γράφει στις 21/5/2012:


«Όσον αφορά την επίμαχη αφίσα του 2010: Έκφραζε μια κλασική θέση της Αριστεράς, η οποία μέσα από το δρόμο της εξόδου από την ΕΕ στόχευε στην εθνική και κοινωνική χειραφέτηση. ΣΤΟΧΕΥΣΗ ΠΟΥ ΔΙΑΤΗΡΕΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΑΚΕΡΑΙΟ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ. Ωστόσο, μετά την επιβολή στη χώρα μας του ειδικού καθεστώτος των Μνημονίων, των Δανειακών Συμβάσεων και της Τρόικας, της «νέας κατοχής» και κοινωνικής εξόντωσης, τα πράγματα μετατοπίστηκαν. Στην πορεία των πραγμάτων είναι πια το διευθυντήριο των Βρυξελλών, και ειδικά ο γερμανικός παράγοντας, που οδηγεί την Ελλάδα στο προθάλαμο της εξόδου από το ευρώ, ώστε να την απειλεί (εφόσον μπορεί να επιβάλλει τους όρους και την πορεία εξόδου) και να την ελέγχει πολιτικά. Είναι προφανές ότι η ΚΟΕ δεν συντάσσεται και αντιτίθεται αποφασιστικά στο σχέδιο της «κατοχικής δραχμής».»


Πρώτα από όλα η ΚΟΕ είναι έξω από την ΕΕ γιατί είναι «μια κλασική θέση της Αριστεράς». Όμως αυτή η Μέρκελ της έκλεψε τη θέση! Δηλαδή αν η Μέρκελ έλεγε τώρα μέσα στο ευρώ και στην ΕΕ, η ΚΟΕ θα έλεγε έξω αλλά επειδή είπε έξω από το ευρώ, η ΚΟΕ λέει μέσα!!! Και όμως για την ΚΟΕ η έξοδος είναι «Στόχευση που διατηρεί και σήμερα στο ακέραιο την επικαιρότητά της» και ας την έκλεψε η Μέρκελ. Μιλάμε για... ολοκάθαρη θέση!


Ας δούμε όμως πως είναι και μέσα και έξω αλλά τελικά μέσα.


«Με βάση τα παραπάνω, το ότι εδώ και αρκετό καιρό το σύνθημα για έξοδο από την ευρωζώνη ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΣΤΙΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΜΕΣΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΕ είναι γνωστό. Αγωνιζόμαστε μαζί με όλο το λαό ενάντια στο ειδικό καθεστώς στην Ελλάδα και στο σάπιο πολιτικό σύστημα που το υπηρετεί. Ταυτόχρονα ενισχύουμε τον αγώνα ενάντια στην κυρίαρχη νεοφιλελεύθερη, αντιλαϊκή, πολιτικά αντιδραστική και γερμανοποιημένη Ευρώπη. ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΥΡΩΠΗ».

Η εντελώς… κρυστάλλινη, λιτή και κατανοητή θέση της ΚΟΕ είναι:

1. Εντάξη, είμαστε γενικά με την «κλασική θέση της Αριστεράς» για έξοδο από την ΕΕ, «Στόχευση που διατηρεί και σήμερα στο ακέραιο την επικαιρότητά της» αλλά ε, διατηρεί αλλά και... δεν διατηρεί και τόσο την επικαιρότητά της αφού «εδώ και αρκετό καιρό το σύνθημα για έξοδο από την ευρωζώνη δεν είναι πλέον στις προτεραιότητες και τις άμεσες διεκδικήσεις της ΚΟΕ»!

2. Η σημερινή θέση είναι: «Για μια άλλη Ελλάδα σε μια άλλη Ευρώπη»! Προφανώς η «άλλη Ευρώπη» περιέχει και το έξω και το μέσα αλλά για την ώρα μέχρι την "άλλη Ευρώπη" είμαστε υπέρ του "μέσα σε αυτή την Ευρώπη" και αντί της «κατοχικής δραχμής» είμαστε υπέρ του ευρώ! Σε όλα μέσα δηλαδή παρότι η θέση για έξοδο είναι πάντα «Στόχευση που διατηρεί και σήμερα στο ακέραιο την επικαιρότητά της»!

Μετά τον τετραγωνισμό του κύκλου από το ΣΥΡΙΖΑ στο πρόγραμμά του, ήρθε και η κύκλιση του τετραγώνου από τη συνιστώσα του, την ΚΟΕ!

Αλαλούμ! Εμείς τι να πούμε; Ε, τι να πούμε;;;

Τέλος πάντων αυτές οι «συνιστώσες» του ΣΥΡΙΖΑ ούτε τη θέση του «αριστερού ψάλτη» δεν μπορούν να κρατήσουν τελικά, έστω μέχρι τις εκλογές για να κλέψουν και κάποιους ψήφους από το ΚΚΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Άνθρακες ο «θησαυρός» των συνιστωσών!


*Κάποιοι που ονειρεύονται να γίνει το ΚΚΕ η… «13η συνιστώσα» του ΣΥΡΙΖΑ κάτι τέτοιο σαν την ΚΟΕ εννοούν; Και μη ξεχνάμε η ΚΟΕ είναι… «Κομμουνιστική» όχι ο,τι κι ό,τι! Ναι «Κομμουνιστική»!

**κεφαλαία και υπογραμμίσεις δικές μας.

33η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης!

1963-2012.

 Συνεχίζουμε...

Έξω το ΝΑΤΟ, έξω οι βάσεις, όχι στον πόλεμο και τους εξοπλισμούς. Όχι στα πυρηνικά όπλα. Κύπρος ενιαία ανεξάρτητη όπως το 1963 – 1966. Συνεχίζουμε και θα συνεχίζουμε τον αγώνα της ειρήνης στα βήματα του Λαμπράκη και του Νικηφοριδη.

 Συνθήματα που τα φώναξαν και τα  περπάτησαν στους δρόμους της Ειρήνης χιλιάδες αγωνιστές της ειρήνης και της Αριστεράς. Ανάμεσά τους και κάποιοι που ήταν και στην 1^η πορεία με τον Γρ. Λαμπράκη και στις πορείες της δεκαετίες του ‘60. Παλιοί και νέοι αγωνιστές αντάμωσαν και πάλι.

 Δυστυχώς, σήμερα που το ΝΑΤΟ ενέκρινε νέα σχέδια κατά των λαών, κάποιοι που περπάτησαν στα ίδια βήματα, τα έχουν «ξεχάσει» στην πρεμούρα τους να κερδίσουν την εύνοια της άρχουσας τάξης και της ΕΕ για να ανέλθουν στην κυβερνητική εξουσία με την «Αριστερή Διακυβέρνηση».

Όμως οι λαοί έχουν μνήμη και αργά ή γρήγορα τιμωρούν.

Ο Γιώργος Σαρρής με μια μοναδική παρουσίαση κειμένων και τραγουδιών στη συναυλία που ακολούθησε, έδεσε την πορεία, τον σημερινό αγώνα του λαού κατά της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και του πολέμου με την ιστορία με τα διδάγματά της. Ο Μικρός Πέτρος ήταν η γλυκιά αποκάλυψη της συναυλίας τραγουδώντας με νόημα το "Όταν σφίγγουν το χέρι ο ήλιος είναι βέβαιος για τον κόσμο..."

Εκλογές. Ποιος φοβάται τι;

Οι νέες εκλογές δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Ήταν μια αναγκαστική διαδικασία μεταμόρφωσης του παλιού δικομματικού πολιτικού συστήματος που έχασε κάθε αξιοπιστία στα μάτια του λαού με κύρια ενοχή την χρεοκοπία και το ξεπούλημα λαού και χώρας ως λύση στο έγκλημά του.

Στο νέο πολιτικό σκηνικό η άρχουσα τάξη κάνει αγωνιώδεις προσπάθειες να αντικαταστήσει τον παλιό αστικό δικομματισμό με νέο δικομματισμό αλλάζοντας ετικέτες και ονόματα αλλά αφήνοντας το περιεχόμενο ίδιο.

Ο στόχος της διαμόρφωσης δυο πόλων με αστική κεντροδεξιά και  αστική μικροαστική κεντροαριστερά με κεντρικούς φορείς τη ΝΔ και το ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον φανερός. Το πρόβλημα τους είναι η αστάθεια και των δύο πόλων ως προς το εσωτερικό τους και η σταθεροποίηση ώστε να αποτελέσουν αξιόπιστους διαχειριστές του συστήματος.

Η μεν ΝΔ φέρει βαρύ το φορτίο της πρότερης πολιτικής της η οποία απορρίπτεται εμφανώς από τη πλειοψηφία του λαού ο δε ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να παρουσιάσει εγγυήσεις στην άρχουσα τάξη και στην ΕΕ ότι μπορεί να διαχειριστεί την κατάσταση χωρίς κλυδωνισμούς.

Για τη ΝΔ, σε περίπτωση που λάβει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, η νομιμοποίησή της θα είναι σχεδόν μηδενική και την επομένη θα αντιμετωπίσει την ίδια λαϊκή κατακραυγή που συναντούσε το ΠΑΣΟΚ και η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ στην κυβέρνηση Παπαδήμου. Αυτή η κατάσταση γιγαντώνει τους φόβους για επακόλουθη, ανεξέλεγκτη αυτή τη φορά, κοινωνική έκρηξη με σημείο αναφοράς την ρήξη/ανατροπή με το καθεστώς.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αν λάβει πλειοψηφία και ακολουθήσει πιστά τις βασικές πολιτικές επιλογές της άρχουσας τάξης και στης ΕΕ με επί μέρους αλλαγές και βελτιώσεις στα μνημόνια, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι δεν θα αποσυντεθεί ταχύτατα και δεν θα δρομολογήσει μέσα από την οργή των λαϊκών μαζών που τον πίστεψαν και τις πρόδωσε, επίσης σε μια ανεξέλεγκτη κοινωνική έκρηξη με σημείο αναφοράς την ρήξη/ανατροπή με το καθεστώς.

Όποιος προσπαθεί να ερμηνεύσει επιφανειακά τους εκβιασμούς και τις πιέσεις ξένων και ντόπιων κύκλων του κεφαλαίου και της ΕΕ για τη συγκρότηση του νέου δικομματισμού σε σαφή φιλοευρωπαϊκή βάση σαν πολιτικάντικες κινήσεις της Μέρκελ και λοιπών και όχι σαν μια βαθιά ανησυχία τους μη τυχόν και ο λαϊκός παράγοντας τους ξεφύγει και ξαφνικά από ουρά των κομμάτων γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων, απλώς κουκουλώνει την ουσία των κινήσεων αυτών.

Οι πρωταγωνιστές του νέου δικομματισμού και οι αμφιβολίες

Από  πλευράς τους ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ έλαβαν το «μήνυμα» και κάνουν αγωνιώδεις προσπάθειες να το υλοποιήσουν ταχύτερα ο ένας από τον άλλον με έπαθλο τη πρώτη θέση στις εκλογές του Ιουνίου και το μπόνους των 50 εδρών. Δεν είναι καθόλου τυχαίες οι κινήσεις Σαμαρά για συσπείρωση της Δεξιάς ούτε η κινήσεις του ΣΥΡΙΖΑ για να δείξει ότι είναι ο κυρίαρχος στον χώρο της Αριστεράς.

Καθόλου τυχαίες δεν είναι και οι σταδιακές υποχωρήσεις του ΣΥΡΙΖΑ από θέσεις για το μνημόνιο και το χρέος σε βολικές για την ΕΕ θέσεις αλλά και με προσπάθεια διατήρησης του «αριστερού» λαϊκίστικου περιτυλίγματος. Εκείνο όμως που και ο ΣΥΡΙΖΑ δίνει πλήρεις διαβεβαιώσεις είναι το βασικό που απαιτεί η ΕΕ. Αυτό είναι η πλήρη και ανεπιφύλακτη υπεράσπιση της ίδιας της ΕΕ και του ευρώ δηλαδή η πλήρη ένταξή του στο φιλοευρωπαϊκό μέτωπο, προκειμένου να πάρει το χρίσμα από την άρχουσα τάξη στην πορεία του για την κυβερνητική εξουσία.

Οι λεγόμενες «κωλοτούμπες» που παρουσιάστηκαν από διάφορα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν παρά οι κοιλόπονοι της σταδιακής μετάβασης από μια απροσδιόριστη ανατρεπτική πολιτική έναντι της ΕΕ και των μνημονίων σε μια πλήρως ελεγχόμενη κατάσταση (πχ κρατικοποίηση, δημόσιος έλεγχος, κοινωνικοποίηση κλπ των τραπεζών είναι κατά τον κ Δραγασάκη κρατικοποίηση, τροφοδότηση με κεφάλαια, εξυγίανση, μετατροπή σε κερδοφόρες και πούλημα σε ιδιώτες!).

Όποιες συγκρούσεις και επιθέσεις γίνονται στον  ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και για… «σταλινικό κόμμα» ακούσαμε να το  κατηγορούν (!!!), εντάσσονται στον αγώνα της άρχουσας τάξης να καθυποτάξει και τα τελευταία εναπομείναντα υπολείμματα παλιάς αριστερής ανατρεπτικής φιλολογίας στο εσωτερικό του.

Από την πλευρά του ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να διατηρήσει το μόνο εργαλείο που του δίνει ψήφους και αξιοπιστία. Την θολή ανατρεπτική φιλολογία περί μνημονίων. Το αν θα του βγει θα φανεί λίγο καιρό μετά τις εκλογές. Αυτό όμως φοβάται η άρχουσα τάξη. Όταν αρχίσουν οι μεγάλες κωλοτούμπες τι θα κάνουν οι μάζες που τον πίστεψαν; Θα ακολουθήσουν, όπως το 1981 ακολούθησαν τον Αντρέα στον εξευτελισμό των οραμάτων τους ή θα πάνε προς το ΚΚΕ που τώρα υποτίθεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα συντρίψει;

Ο φόβος της άρχουσας τάξης

Αυτά τα ερωτηματικά βασανίζουν την άρχουσα τάξη και μέρα νύχτα δεν κοιμάται παρεμβαίνοντας ωμά στην πολιτική ζωή και υποδείχνοντας ωμά τις απαιτήσεις της τόσο προς τα δεξιά όσο κι προς τα αριστερά.

Τελικό συμπέρασμα των ως άνω εξελίξεων είναι ότι ο πραγματικός φόβος τους είναι ο λαός. Ο φόβος τους δεν είναι αν θα μπορέσουν να ελέγξουν τον κεντροαριστερό πόλο αλλά αν θα ελέγξουν τον λαό που θα τον ακολουθήσει.

Ειδικότερα η υποδαύλιση με κάθε μέσο μιας φιλολογίας ότι το ΚΚΕ «πνέει τα λοίσθια» και πρέπει αν είναι δυνατόν να εξαφανιστεί από το προσκήνιο (τελευταίες «δημοσκοπήσεις»)  στις εκλογές του Ιούνη με βάση τη «χαμένη ψήφο» (που περιλαμβάνει και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ) δεν έχει να κάνει τόσο με την ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ όσο με την αποτροπή κάθε εναλλακτικής σκέψης των μαζών προς το ΚΚΕ μόλις προδοθούν. Ο φόβος τους για τον λαό δεν κρύβεται.

Η κατάσταση των μαζών.

Τα αποτελέσματα των εκλογών του Μαΐου απατούν. Η μεγάλη μάζα των ψηφοφόρων που ψήφισε «αντιμνημονικά» ψήφισε την άρνηση υποταγής στις πολιτικές της ΕΕ και της ντόπιας άρχουσας τάξης. Αυτή ήταν η αιτία που κινητοποίησαν τις δυνάμεις τους για αναβίωση του δικομματισμού σε φιλοευρωπαϊκή βάση.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΔΙΑΘΕΣΕΩΝ ΤΩΝ ΜΑΖΩΝ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΘΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΛΙΟ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΟΥΣΑΣ ΤΑΞΗΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΛΙΟ ΤΡΟΠΟ.

Αυτό είναι ένα είδος προ-επαναστατικής κατάστασης κατά την οποία οι μάζες ψάχνουν στην αρχή κυβερνήτες και «σωτήρες» με παλιά πρότυπα και σε συνέχεια συνειδητοποιώντας ότι αυτό είναι μια αυταπάτη αναζητούν ένα ρόλο για τον εαυτό τους που ξεκινάει από ανατρεπτική διάθεση και φτάνει μέχρι την επαναστατική πρακτική.

Αυτό το δεύτερο στάδιο θέλει να αποτρέψει η αστική τάξη και προσπαθεί το σύνολο των αντιθέσεων να το εγκλωβίσει στα δικά της νέο-δικομματικά πλαίσια. Επειδή όμως δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι με την όξυνση της κρίσης και με τις απογοητεύσεις που θα έρθουν από το γκρέμισμα των αυταπατών το αποτέλεσμα δεν θα είναι οργή- εξέγερση-ανατροπή, προσπαθεί από τώρα να εγκλωβίσει τις μάζες. Ωστόσο για ώρα ανάγκης εκκολάπτει ελεγχόμενα και το αυγό του φιδιού με την ακροδεξιά Χ.Α.

Το κόμμα της εργατικής τάξης

Η πολιτική που ακολουθεί σε αυτές τις περιπτώσεις ένα κόμμα της εργατικής τάξης είναι πολυδιάστατη σε όλο τον εργαζόμενο λαό με πρώτο στόχο την αποκάλυψη των στόχων της άρχουσας τάξης και των κομμάτων που αναλαμβάνουν τη διαχείριση της κρίσης της για την αποτροπή των αυταπατών. Ταυτόχρονα δε παραθέτει, ως απάντηση, ξεκάθαρες θέσεις- πρόγραμμα για την αξιοποίηση της κατάρρευσης των αυταπατών.

Ο λαός πρέπει να ξέρει με σαφήνεια την εναλλακτική λύση προς το ΚΚΕ, πρέπει να ξέρει τις λύσεις αλλά και τις δυσκολίες, πρέπει να ξέρει καθαρά και κωδικοποιημένα τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσει και να έχει τη γνώση ότι οι ειδικές πολιτικές δεν είναι ένας γραφειοκρατικός κατάλογος προδιαγραμμένων μέτρων αλλά ένα πεδίο ταξικής πάλης στην οποία τα μέτρα θα λαμβάνονται από τον λαό αναλόγως των συσχετισμών και θα φέρουν την σφραγίδα του στην κατεύθυνση της υλοποίησης των γενικών στόχων.

Για μια στροφή όμως προς ανατρεπτικές επιλογές από τον λαό απαιτείται στρατηγική συμμαχιών και η ύπαρξη ενός παλατιού μετώπου του εργαζόμενου λαού και, σε πρακτικό επίπεδο, οργανώσεων που θα τον οργανώσει, θα τον εξοπλίσει, θα στηρίξει και υπερασπίσει την εξουσία του.

Λαϊκές Πολιτικές Επιτροπές, Επιτροπές επισιτισμού και αλληλεγγύης, ταξικές συνδικαλιστικές οργανώσεις για ανατροπή των ρεφορμιστικών ηγεσιών, εργατικές επιτροπές για ανάληψη εργατικού έλεγχου στις μεγάλες εταιρείες και οργανισμούς, λαϊκές αντιμονοπωλιακές επιτροπές κ.α. είναι από τα πρώτα όργανα της λαϊκής εξουσίας που πρέπει να στηθούν για να υποδεχτούν και να οργανώσουν το λαό ώστε να προωθηθεί η ανατροπή. Καμιά ανατροπή και μετάβαση σε λαϊκή εξουσία δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς τα όργανα της νέας εξουσίας, του νέου κράτους.

Αυτό είναι που σκοπίμως παραβλέπει ο ΣΥΡΙΖΑ και σπέρνει αυταπάτες δεξιά και αριστερά ότι είναι δυνατόν να εφαρμόσει το παραμικρό ανατρεπτικό μέτρο χωρίς λαϊκά όργανα που θα το στηρίξουν με μόνη την εκλογική και κοινοβουλευτική του δύναμη η οποία σε σημαντικό βαθμό θα είναι δοτή με τους 50 βουλευτές!

Ειδικά οι Λαϊκές Πολιτικές Επιτροπές πρέπει να στηθούν σε κάθε γειτονιά και κοινωνικό χώρο και να έχουν ευρύτατες δράσεις για κάθε πρόβλημα του λαού. Θα καθοδηγούνται από πρωτοπόρους αγωνιστές αλλά στην ουσία θα στελεχώνονται από νέους αγωνιστές και απλούς ανθρώπους που μέχρι τώρα ήταν στην αφάνεια και το σύστημα τους εκμεταλλεύονταν άγρια.

Η «επόμενη μέρα» από τη διάψευση των αυταπατών θα είναι μια πολύ δύσκολη μέρα για τον λαό. Για το λόγο αυτό η ενδυνάμωση του ΚΚΕ σήμερα, ανεξάρτητα κατά πόσο συμφωνεί η διαφωνεί κανένας σε όλα μαζί του, από τον σοσιαλισμό μέχρι την επικοινωνιακή πολιτική του, είναι μια πραγματικά αναγκαία επένδυση για το μέλλον του λαού.  Πολύ σύντομα θα γίνει αυτό αντιληπτό.

*Για τις αντιφάσεις ταξικής θέσης και εκλογικής επιλογής, επιφυλάσσομαι να γράψω σε μελλοντική ανάρτηση. Όταν η πολιτική επιλογή παρουσιάζει δυνατότητα ταύτισης με την ταξική θέση τότε ο υποκειμενικός παράγοντας δηλαδή οι οργανώσεις της εργατικής τάξεις παίζουν τον αποφασιστικό ρόλο στην εκλογική επιλογή του εργαζόμενου λαού.

Οι μάσκες πέφτουν

….στην Ελληνική Χαλυβουργία
Η μεγαλύτερη απεργία των τελευταίων δεκαετιών και από τις κορυφαίες της Ευρώπης που γίνεται στην «Ελληνική Χαλυβουργία» βρίσκεται σε κίνδυνο. Η εργοδοσία με αρωγό το κράτος των ΜΑΤ και με την πλήρη σιωπή και εχθρότητα της ΓΣΕΕ, των μέσων «ενημέρωσης» του κεφαλαίου, των αστικών κομμάτων και πολλών αριστερών και αριστερούτσικων φορέων επιτίθεται ευθέως.


Θέλει να καθυποτάξει τους χαλυβουργούς και να στείλει ένα μήνυμα σε όλη την εργατική τάξη και στους λαούς της Ευρώπης ότι η εξουσία του κεφαλαίου δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν. Αν τα καταφέρει με τους μηχανισμούς της βίας που διαθέτει θα στείλει στο παγκόσμιο κεφάλαιο το γνωστό τηλεγράφημα: «Τάξις βασιλεύει στην Βαρσοβία»! Τάξη νεκροταφείου!


Τα «κανάλια» λυσσάνε να μας αποδείξουν γιατί πρέπει να σχηματιστεί φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση και όλοι λένε λόγια περίσσια για την επόμενη μέρα «σωτηρίας της πατρίδος» που δεν θα είναι παρά μια νέα κηδεία εργασιακών και λαϊκών δικαιωμάτων. Η απεργία των χαλυβουργών (όπως και πολλών άλλων απεργιών) φτάνει στα αυτιά μας από αυτούς μόνο ως απαράδεκτη ή δυσάρεστη σεχταριστική ενέργεια του ΚΚΕ την ώρα που «η πατρίδα κινδυνεύει»!

Αυτή, η μεγαλύτερη και ηρωικότερη απεργία των τελευταίων δεκαετιών που κατατάσσεται δίπλα στις μεγάλες απεργίες εργατών και καπνεργατών του ’36 και των οικοδόμων στις αρχές της δεκαετίας του ’60, έχει από γεννησιμιού της το ίδιο «στίγμα» που είχαν και εκείνες: Ο κύριος οργανωτής και αιμοδότης της ήταν το ΚΚΕ! Αυτό και μόνο αρκεί να την κατατάξει στους εχθρούς του συστήματος, της εργοδοσίας αλλά και σε κάθε είδους μικροαστό «αριστερό».


Πού είναι αυτοί που προπαγανδίζουν ότι το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ δεν ενδιαφέρονται για το σήμερα των εργατών και μεταθέτουν τη λύση των προβλημάτων στον… σοσιαλισμό; Που είναι αυτοί που ισχυρίζονται ότι το ΚΚΕ είναι μακριά από τα «κινήματα»; Τα «κινήματα» πού είναι; Γιατί ο «αριστερός» Αλέξης που έχει λόγια για όλους, κάλεσε την ΓΣΕΕ και τους «κοινωνικούς εταίρους» στο προεκλογικό του παιχνίδι του για "αρστερη διακυβέρνηση" αλλά δεν βρήκε ούτε κουβέντα να πει για τους απεργούς χαλυβουργούς;

Ευτυχώς οι απεργοί είχαν και έχουν πάντα την αλληλεγγύη της εργατικής τάξης και του λαού που εμφανώς ή αφανώς τους στηρίζει και νοιώθει περιφάνεια για τους ήρωες - πάιδιά του.


Μήπως δεν ήταν καθόλου τυχαία η τεράστια επίθεση κατά των απεργών που επιχειρήθηκε προβοκατόρικα με την ταύτιση του προέδρου των απεργών ως συγχρωτιζόμενο με τη Χρυσή Αυγή; Μήπως εκείνη η συκοφαντία είχε να κάνει με τη εύρεση «επιχειρημάτων» σήμερα ώστε να δικαιολογηθεί η επίθεση της εργοδοσίας και η «ουδετερότητα» των δήθεν αριστερών έναντι μιας «υπόθεσης των άκρων»;


Αυτοί όλοι που λένε διάφορα κατά καιρούς εκ του καναπέως δεν είναι καιρός να κάνουν την αυτοκριτική τους; Μήπως αντί αύριο να «θρηνούν» για την «χαμένη απεργία» που θα πουν ότι την χαντάκωσε το ΚΚΕ γιατί τάχα δεν είχε την «ευελιξία» να τη διαλύσει νωρίς, είναι καιρός να ανακρούσουν πρύμνα; Μήπως είναι καιρός να δουν ότι όταν η εχθρότητα κατά του ΚΚΕ παίρνει μπάλα και τις απεργίες που στηρίζονται από το αυτό, είναι σε τελική ανάλυση εχθρότητα κατά των αγώνων του λαού;


Έχει γίνει πλέον φανερό ότι για πολλούς μικροαστούς «αριστερούς» , στην ουσία, η απεργία αυτή είχε γίνει εφιάλτης γιατί τους έθετε μπροστά στις ευθύνες τους και τίναζε στον αέρα τις θεωρίες τους ότι το ΚΚΕ «δεν κάνει τίποτα» για το σήμερα των εργατών. Ταυτόχρονα όμως αποκάλυπτε ότι αυτοί λείπουν από τους αγώνες για το σήμερα φορτώνοντάς τα όλα σε μελλοντική «αριστερή διακυβέρνηση»! Πόσο γρήγορα αντιστρέφονται τα πράγματα!


Οι μάσκες πέφτουν πάντα. Όταν όμως η κρίση βρίσκεται σε όξυνση πέφτουν πριν ακόμη φορεθούν.

Αυτό είναι το πιο πιθανό!

Η ΕΕ απειλεί ότι αν βγει η χώρα από το ευρώ και την ΕΕ (με άρνηση του μνημονίου) θα έρθει πλήρης καταστροφή. Από την άλλη λέει ότι μπορούν να επαναδιαπραγματευθούν όροι του μνημονίου! Ακριβώς η θέση του ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή χωρίς τις λεπτομέρειες.

 Σήμερα, 13/5/2012, τα μέσα «ενημέρωσης» του κεφαλαίου, οργιάζουν σε εκβιασμούς. Εκβιασμούς κάθε τύπου. Κεντρικοί στόχοι να σχηματισθεί φιλοευρωπαϊκό μπλοκ μνημονιακών και αντιμνημονιακών, να κατασταλεί κάθε όρεξη για επαναδιαπραγμάτευση βασικών όρων του μνημονίου (εργασιακά, το χρέος, πλούτος της χώρας κλπ), και να σχηματιστεί μια κυβέρνηση παράλυτη που θα έχει αντιμνημονιακή σύνθεση και μνημονιακή κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

 Τέτοιον αχταρμά θέλουν η άρχουσα τάξη και η ΕΕ ώστε στο τέλος να μην αλλάξει ούτε μια τελεία από το μνημόνιο έστω και αν αλλάξει το… κόμμα!

 Αυτό είναι το πιο πιθανό.

Ευρύτερος στόχος είναι να απομονωθεί κάθε σκέψη ανατροπής. Κάθε σκέψη ότι μπορεί ο λαός να ξεφύγει από τις δαγκάνες του κεφαλαίου. Δεν εξηγείται αλλιώς γιατί, ενώ οι δημοσκοπήσεις δείχνουν 88-90% υπέρ της ΕΕ, τα κανάλια με λύσσα μας λένε ότι ο λαός αρνείται την έξοδο από την ΕΕ και ζητάει από την όποια  κυβέρνηση να περιφρουρήσει την παραμονή στην ΕΕ!!! Αυτό λέει ο λαός δηλαδή βουτηγμένος βαθιά στην κρίση; Αυτό λένε άστεγοι, απόκληροι, αυτοί που κινδυνεύουν να χάσουν τα πάντα και το σπίτι τους και το 1,5 εκ. άνεργοι; Κόπτονται μήπως βγούμε από την ΕΕ και… μείνουν άστεγοι και άνεργοι;

 Γιατί το λένε; Τι φοβούνται με 88-90%; Μήπως καταλαβαίνουν ότι το απέσπασαν με πλαστό ερώτημα και ξέρουν ότι πίσω από το ΝΑΙ του κόσμου κρύβεται μια επιφύλαξη που στο επόμενο βήμα της κρίσης θα γίνει γρήγορα ΟΧΙ και προσπαθούν να προλάβουν το κακό που τους περιμένει;

 Αυτό είναι το πιο πιθανό.

Όμως όπως φαίνεται το πολιτικό προσωπικό των τριών πρώτων κομμάτων συν η ΔΗΜΑΡ θέλει να σχηματίσει κυβέρνηση για να διαχειριστεί την κρίση εντός ΕΕ αλλά κάθε πλευρά με τους δικού της όρους. Το αδιέξοδο οδηγεί τη χώρα στις εκλογές. Το κάρο αυτό το σέρνει ο ΣΥΡΙΖΑ που θέλει να πάρει πλειοψηφία με μπόνους τις 50 έδρες και με λυμένα χέρια για να «επαναδιαπραγματευθεί» δευτερεύοντες όρους χωρίς παρενοχλήσεις.

Όμως η άρχουσα τάξη θέλει από πριν ο ΣΥΡΙΖΑ να παραδοθεί πλήρως στην ΕΕ και επισήμως. Δεν ανέχεται ούτε λαϊκίστικες κορώνες. Θέλουν να τον καταντήσουν «κωλοτουμπα» όπως τον Αντώνη και τον Καρατζαφέρη ώστε αν πάει σε εκλογές να πάει «κουρεμένος». Φυσικά ο Αλέξης είδε τι έπαθαν οι άλλοι και δεν θα τους κάνει τη χάρη.

 Πάμε για εκλογές λοιπόν ώστε να λυθεί η κοινοβουλευτική αντίφαση μνημονιακών αντιμνημονιακών οριστικά υπέρ των αντιμνημονιακών που θα μας φέρουν όμως ένα άλλο αντιμνημονιακό μνημόνιο με σύμφωνη γνώμη της ΕΕ, που τώρα θα το ρίξει στην «ανάπτυξη» του μέλλοντος ώστε να μείνουν άθικτα τα μέτρα του παρόντος.

Αυτό είναι το πιο πιθανό.

Κάνω χάζι τον πανικό που έχει καταλάβει όλο το προσωπικό του ΣΚΑΪ και της Καθημερινής. Μπερδεύουν τα λόγια τους και εναγωνίως προσπαθούν να μη πάμε σε εκλογές ενώ παράλληλα εκβιάζουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Το προεκλογικό σχέδιο του συγκροτήματος Αλαφούζου μέχρι τις 6/5, ήταν ή αυτοδύναμη κυβέρνηση ΝΔ ή κυβέρνηση προσωπικοτήτων με κύριο στήριγμα τις φιλομομνημονιακές δυνάμεις με κυρίαρχη τη ΝΔ. Δεν τους βγήκε και τώρα ψάχνονται και στις εκπομπές τους μπερδεύουν τα λόγια τους…. Έχει πλάκα με αυτούς που τόσο σίγουρα έπαιξαν τα χαρτιά των μνημονιακών.

Φασικά και ξέρουν όλοι ότι η αντίθεση δεν είναι μνημονιακοί - αντιμνημονιακοί αλλά λαού – μονοπωλίων. Αυτό είναι που τους πονάει και τους τρομάζει και ξέρουν ότι το επόμενο βήμα του λαού μπορεί να είναι προς τη λύση αυτής της αντίθεσης.

Αυτό είναι το πιο πιθανό. Και τους τρομάζει σφόδρα!

Έχει πρόγραμμα το ΚΚΕ;

Βαρέθηκα να ακούω διάφορα φούμαρα κυρίως ότι το ΚΚΕ είναι κατά των συνεργασιών, δεν θέλει καμιά κυβέρνηση, δεν έχει πρόγραμμα κλπ.


Συνεχώς ακούω απίστευτα πράγματα ότι το ΚΚΕ δεν μιλάει για βελτιώσεις στο σήμερα αλλά ότι όλα τα φορτώνει να λυθούν στον… σοσιαλισμό! Ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ….


Ομοίως ακούω και άλλα φοβερά όπως ότι δεν θα υπάρχουν άλλα κόμματα στον σοσιαλισμό και ότι θα γίνουμε… Β. Κορέα!


ΩΣΤΕ ΤΟ ΚΚΕ ΔΕΝ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΕΤΣΙ;


Αν δεν αγωνιζόταν για το σήμερα γιατί στηρίζει μαχητικά τις απεργίες και ειδικά με νύχια και δόντια την απεργία των χαλυβουργών 193 μέρες τώρα; Γιατί αυτοί που μας λένε ότι ενδιαφέρονται δήθεν για το σήμερα του εργάτη είναι παντελώς απόντες από αυτή και άλλες απεργίες; Με μαγικά θα λύσουν το πρόβλημα των εργατών;



Ξέρουν την απεργία αλλά κάνουν πως δεν την είδαν! Κάποιο στέλεχος δήθεν αριστερός μάλιστα είπε ότι τους δημιουργεί πρόβλημα(!) η απεργία αυτή γιατί την κάνει τάχα το… ΠΑΜΕ και όχι το σωματείο χαλυβουργών με πλειοψηφία 99%!!! Λες και δεν την κάνουν εργάτες!


Είναι φανερό ότι οι πραγματικά ταξικές απεργίες είναι ενοχλητικές για μικροαστούς που θέλουν να παριστάνουν τον φίλο των εργαζομένων αλλά μόνο για να τους εγκλωβίζουν.


Αυτοί είναι που ενδιαφέρονται για το σήμερα και συκοφαντούν το ΚΚΕ;


Δυστυχώς έχουν τα μέσα ενημέρωσης και διαδίδουν κάθε συκοφαντία ενώ κανένας δεν κάνει τον κόπο να ακούσει το ΚΚΕ και πολύ περισσότερο να ελέγξει αυτά που λένε για το ΚΚΕ και να διαβάσει έστω λίγα από το πρόγραμμα. Το ακούς και από «επιστήμονες» στην τηλεόραση και το μόνο που καταλαβαίνεις είναι ή ότι είναι ηλίθιοι και όχι επιστήμονες ή ότι είναι πληρωμένοι αντικομουνιστές και λένε εντελώς συνειδητά ψέματα.

Καταλήγουν στο τέλος να λένε ψέματα και να ισχυρίζονται ότι ξέρουν καλά τι λέει τα ΚΚΕ!!!



Έτσι για μικρή απάντηση έβγαλα από το πρόγραμμα του ΚΚΕ μερικά αποσπάσματα για εκείνους που κάνουν ότι δεν το ξέρουν, δεν το άκουσαν και δεν υπάρχει!!! Δεν αναφέρομαι βέβαια σε γνωστά μεγάλα θέματα όπως οι ρητές θέσεις για έξοδο από την ΕΕ και το ευρώ, μονομερή διαγραφή του χρέους κλπ που είναι γνωστά αλλά σε θέματα που συνεχώς κάποιοι ή διαστρέφουν ή κάνουν πως αναρωτιούνται αν υπάρχουν θέσεις από το ΚΚΕ.


ΚΑΝΕΙ ΜΕΤΩΠΟ ΤΟ ΚΚΕ;


Το ΚΚΕ πρωτοστατεί ώστε το Μέτωπο να οργανώνει την πάλη, να ιεραρχεί τις κατευθύνσεις και τα αιτήματα με βάση ένα προγραμματικό πλαίσιο κατευθύνσεων και στόχων που εναντιώνονται και συγκρούονται με τις βασικές επιλογές του μονοπωλιακού κεφαλαίου


ΠΡΟΣΑΡΜΟΖΕΙ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ;


Οι προγραμματικές κατευθύνσεις και στόχοι πάλης του Μετώπου έχουν εσωτερική συνοχή και ιεράρχηση. Αναπροσαρμόζονται στην πορεία του αγώνα ανάλογα με τις εξελίξεις στο εσωτερικό του Μετώπου και το συσχετισμό δυνάμεων στο κοινωνικό και πολιτικό πεδίο.


ΈΧΕΙ ΤΟ ΚΚΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ;;;
(απόσπασμα από το πρόγραμμα του ΚΚΕ)


Δράση που έχει στόχο να αντιμετωπιστεί το εκρηκτικό πρόβλημα της ανεργίας, η προστασία και πραγματική αύξηση του λαϊκού εισοδήματος. Η αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή στους μισθούς, συντάξεις και επιδόματα. Η πάλη κατά της επιβολής των νέων εργασιακών σχέσεων. Η μείωση των ωρών εργασίας με πλήρη διασφάλιση των οικονομικών, κοινωνικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, Ελλήνων και αλλοδαπών. Η κατάργηση των υπερωριών και η λήψη μέτρων που αντιπαλεύουν και καταργούν τις διακρίσεις σε βάρος των γυναικών και των νέων. H ανάπτυξη και χρήση των νέων τεχνολογιών σε όφελος των εργαζομένων.


Μέτρα για την υγιεινή και ασφάλεια στους εργασιακούς χώρους. Θεσμοί εργατικού και λαϊκού ελέγχου. Ιση αμοιβή για ίση δουλειά ανδρών και γυναικών, νέων και αλλοδαπών εργαζομένων. Επιδότηση αόριστης διαρκείας στους ανέργους, επιδόματα στο 80% του βασικού μεροκάματου. Διασφάλιση των κοινωνικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των ανέργων στη διάρκεια της ανεργίας. Ειδική προστασία στα άτομα με ειδικές ανάγκες και στην τρίτη ηλικία. Υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων γενικότερα. Δημοκρατική, αντιμονοπωλιακή μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος υπέρ των λαϊκών στρωμάτων. Αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και των φοροαπαλλαγών του μεγάλου κεφαλαίου. Μηδενικός φορολογικός συντελεστής σε είδη και υπηρεσίες πρώτης ανάγκης. Έλεγχος τιμών στις πηγές και μέτρα αντιμετώπισης της κερδοσκοπίας. Φθηνές τιμές σε είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης.


Υπαγωγή όλων των βασικών υπηρεσιών κοινωνικής πολιτικής και πρόνοιας στο δημόσιο τομέα.

Πάλη για τον περιορισμό, με τελικό στόχο την κατάργηση, των μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων στο τομέα της υγείας και της κοινωνικής ασφάλισης.


Δράση ενάντια στην εμπορευματοποίηση της γνώσης.


Η πάλη για τον εκδημοκρατισμό της Δημόσιας Διοίκησης.


Πολιτιστική δράση που να εξυψώνει την κοινωνική διάσταση της ανθρώπινης προσωπικότητας.


Απόκρουση της εμπορευματοποίησης του αθλητισμού.


Πάλη για την προστασία του περιβάλλοντος.


Μέτρα για την ισοτιμία της γυναίκας στην οικογένεια, στην εργασία, για τη συμμετοχή της στην κοινωνική και πολιτική δράση, στον πολιτισμό.


Μέτρα για την προστασία της παιδικής και εφηβικής ηλικίας.


ΤΟ ΚΚΕ ΣΤΑΘΕΡΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΠΕΙΘΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΤΑ ΑΣΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΙΜΟΝΙ ΤΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ ΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΤΟΥ. ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΛΑΪΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΗ ΑΠΟ ΤΗ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ.




ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟ ΚΚΕ;
(απόσπασμα από το πρόγραμμα του ΚΚΕ)


Σε συνθήκες ταξικών αναμετρήσεων και μεγάλης φθοράς στην επιρροή των αστικών κομμάτων και των συμμάχων τους, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΥΨΕΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΑΝΤΙΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ χωρίς να έχουν διαμορφωθεί ακόμα οι όροι για το επαναστατικό πέρασμα.


Η δρομολόγηση κυβερνητικών μέτρων που στοχεύουν στην ανακούφιση του λαού, ενάντια στο πολυεθνικό κεφάλαιο, στην εξάρτηση και τη συμμετοχή της χώρας στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, είναι δυνατόν να συσπειρώνει και να πείθει για την ανάγκη γενικότερης ρήξης.


ΤΟ ΚΚΕ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, με τη δράση της και τη γενικότερη λαϊκή παρέμβαση, να συμβάλει στην έναρξη της επαναστατικής διαδικασίας.


ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΟΜΜΑΤΑ ΣΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ;


Η σοσιαλιστική δημοκρατία θα κατοχυρώσει την ύπαρξη των κομμάτων που δρουν μέσα στα πλαίσια του σοσιαλιστικού συντάγματος.



ΜΙΑ ΣΗΜΕΙΩΣΗ για τους ανεγκέφαλους που νομίζουν ότι είναι πολύ μπροστά αυτοί και πολύ πίσω το ΚΚΕ. Τα παραπάνω αποσπάσματα που σε πολλά σημεία είναι άμεσες απαντήσεις στο σήμερα δεν είναι από το προεκλογικό πρόγραμμα του ΚΚΕ το 2012. Είναι από το Πρόγραμμα που αποφασίστηκε το 1996! Και μόνο αυτό είναι αρκετό να δείξει πόσο μπροστά είναι το ΚΚΕ!


Ολόκληρο το πρόγραμμα εδώ:

http://www.kke.gr/15o_synedrio/to_programma_toy_kke


*Κεφαλαία και υπογραμμίσεις δικές μας

Θέλουν να νεκραναστήσουν τον δικομματισμό!

Οι πολιτικές εξελίξεις δείχνουν ξανά σε εκλογές. Οι κομματικοί σχηματισμοί τρέχουν για να προλάβουν να σχηματίσουν ευρεία μέτωπα. Στο όνομα της αποτελεσματικής κυβέρνησης νεκρανασταίνουν τον δικομματισμό με άλλη μορφή. Κεντροδεξιά – Κεντροαριστερά! Με τη ΝΔ στην ηγεμονία της Κεντροδεξιάς και τον ΣΥΡΙΖΑ κατά πάσα πιθανότητα στην ηγεμονία της Κεντροαριστεράς.

Κεντρική «διαφωνία» η θέση απέναντι στο Μνημόνιο. Αντιμνημονιακός –αντιευρωαπαϊκός ο Κεντροαριστερός Συνασπισμός – Φιλομνημονιακός – φιλοευρωπαϊκός ο Κεντροδεξιός!


Κίβδηλα διλήμματα θέτουν στον λαό.


Με επίσημη ομιλία του ο κ Σαμαράς βεβαίωσε ότι στη πραγματικότητα είναι αντιμνημονιακός αφού με την επιστολή του στην ΕΕ δήλωνε ότι το μνημόνιο χρειάζεται επαναδιαπραγμάτευση (κάτι σαν ακύρωση της ουσίας του δηλαδή), αυτό δηλαδή που λέει και ο Τσίπρας για να φτάσει στο αντιμνημόνιο.


Από την άλλη σε όλους τους τόνους ο Τσίπρας δηλώνει φιλοερωπαϊστής και μάλιστα λέει ότι το πρόβλημα μπορεί να λυθεί μόνο μέσα στην ΕΕ!


Τελικά σε τι ακριβώς θα διαχωριστούν;


Το ερώτημα είναι κατά πόσο αυτή ή νέα πόλωση, αυτός ο νέος δικομματισμός θα ωφελήσει τον λαό ακόμη και αν κερδίσει τις επόμενε εκλογές η νέα «Κεντροαριστερά».


Η ιστορία έχει δείξει ότι τέτοιες διαδρομές στις κομματικές εξουσίες καταλήγουν εκεί που κατέληξε και ο μόλις ενταφιασθείς δικομματισμός ΠΑΣΟΚ – ΝΔ. Αυτό που μένει είναι μόνο τα βάρη που φορτώνουν στο μεταξύ στον λαό.


Όσο για το αντιμημόνιο που δήθεν θα αποσπασθεί, δεδομένου ότι κανένας συνασπισμός δεν διανοείται να θέσει ζήτημα εξόδου, δεν αποκλείεται να είναι σαν τα ΜΟΠ με τα οποία ο Ανδρέας Παπανδρέου «κατανίκησε» την ΕΕ στη δεκαετία του ’80 και τα αντάλλαξε με το σύνθημα «Έξω από την ΕΟΚ» το οποίο έκανε γαργάρα. Αντάλλαξε μια χώρα, ένα λαό, μια ιδεολογία, μια τεράστια πλειοψηφία με αργύρια τα οποία έρευσαν στα στελέχη και τους φίλους επιχειρηματίες (νέα τζάκια) για να καταντήσουμε σήμερα εδώ, όμηροι της ΕΕ.


Κάποιοι φλερτάρουν έντονα με τον αταξικό και απολιτικό Κεντροαριστερό Συνασπισμό. Μπρος στην κατάληψη της κυβερνητικής εξουσίας είναι ικανοί να κάνουν πολλές κωλοτούμπες.

Ποια κυβέρνηση για ποια εξουσία;

Μετά την ανοιχτή παρέμβαση του ΣΕΒ, υπέρ μίας κυβέρνησης «πραγματικής εθνικής ενότητας και λαϊκής νομιμοποίησης, η οποία θα συμπεριελάμβανε και τον ΜΕΓΑΛΟ ΝΙΚΗΤΗ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ - τον ΣΥΡΙΖΑ με τη σαφή αντιμνημονιακή θέση», άνοιξε ο δρόμος για την ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας, σε δεύτερο χρόνο από ό,τι φαίνεται, από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Μέσα στην πρόθεση της άρχουσας τάξης φαίνεται πως είναι να κινητοποιήσει τις δυνάμεις του συστήματος ώστε μέσα σε ένα μήνα ο ελληνικός λαός να περάσει από τις διαδικασίες που πέρασε το ΠΑΣΟΚ σε 4 χρόνια, από το 1977 μέχρι το 1981 και να αναδείξει τον ΣΥΡΙΖΑ σε πλειοψηφική κυβερνητική δύναμη.

Οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ δεν απασχολούν και πολύ την άρχουσα τάξη όπως δεν την απασχολούσαν οι θέσεις του ΠΑΣΟΚ για «αλλαγή», για έξω ΕΟΚ, ΝΑΤΟ βάσεις, για «κοινωνικοποίηση» των μέσων παραγωγής των καπιταλιστών, για «σοσιαλισμό εδώ και τώρα» και κυρίως για τη θέση «Ο λαός στην εξουσία - το ΠΑΣΟΚ στη κυβέρνηση».

Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ από άποψη θέσεων βρίσκεται πολύ πιο πίσω από τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ του ’81. Αλλά και μπροστά να ήταν το θέμα είναι πώς το εκτιμά η άρχουσα τάξη. Και όπως βλέπουμε, αυτή εκτιμά ότι της δίνεται η ευκαιρία να αναθέσει τη λύση σοβαρών προβλημάτων διαχείρισης της εξουσίας της στο κόμμα αυτό με τις λιγότερες δυνατές απώλειες.

Η στροφή της αστικής τάξης υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ υπαγορεύτηκε από το πολιτικό σκηνικό που διαμορφώθηκε με τις εκλογές της 6ης Μαΐου. Αυτό το σκηνικό φανέρωσε μια κατάσταση και μια δυναμική. Η «κατάσταση» είναι η αδυναμία του δικομματισμού να ασκήσει κυβερνητική πολιτική με παράλληλη νομιμοποίηση των μνημονίων και η «δυναμική» είναι ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση αυτοί που αρνήθηκαν τον δικομματισμό στις εκλογές να επανέλθουν, αντίθετα και όσοι εγκλωβίστηκαν από κεκτημένη ταχύτητα ή εξαρτήσεις στις εκλογές, σε νέες εκλογές, είναι φανερό ότι θα φύγουν άρον- άρον ψάχνοντας για νέες εξαρτήσεις και σταθερές.

Από τα κόμματα που έδειξαν πολιτική δυναμική για την άρχουσα τάξη και τα οποία θα μπορούσαν να στηρίξουν το σύστημα με κάποιες μικρές πολιτικές θυσίες που δεν το αλλοιώνουν, φαίνεται πως πρόκριναν το ΣΥΡΙΖΑ. Εξ ου και η πρωτοφανής δήλωση του ΣΕΒ για κυβέρνηση «η οποία θα συμπεριελάμβανε και τον ΜΕΓΑΛΟ ΝΙΚΗΤΗ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ -τον ΣΥΡΙΖΑ με τη σαφή αντιμνημονιακή θέση»!

Μέσα σε μια ημέρα ο ΣΕΒ «ξέχασε» τους πύρινους μύδρους που εξαπόλυε κατά του ΣΥΡΙΖΑ για τις διαδηλώσεις, τις πυρκαγιές, τις καταστροφές, τους προβοκάτορες, ξέχασε και τους μονόδρομους των μνημονίων και ασπάστηκε τον «μεγάλο νικητή των εκλογών -τον ΣΥΡΙΖΑ με τη σαφή αντιμνημονιακή θέση»!

Δεν υπάρχει λόγος να κάνουμε μεγάλες αναλύσεις επ αυτών γιατί σε λίγο θα τα δούμε όλα. Θα δούμε και την πολιτική επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να σηκώσει ή όχι το γάντι του ΣΕΒ και να αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες με «Κυβέρνηση της αριστεράς». Αν το κάνει τότε θα προσπαθήσει να μας πείσει ότι τώρα «ο λαός βρίσκεται στην εξουσία» ώστε να νομιμοποιήσει κάθε μέτρο «αναγκαίο για τη σωτηρία του λαού και της χώρας», κοινώς ένα νέο «αντιμνημονιακό» μονόδρομο όπου αλλάζουν τα σύμβολα και τα ονόματα αλλά οι πολιτικές μένουν ίδιες. Έτσι η εξουσία θα μείνει άθικτη και η διαχείρισή της θα περάσει σε «νομιμοποιημένα» κυβερνητικά χέρια που δεν θα τα αμφισβητεί ο λαός.


Εξουσία και κυβέρνηση

Επειδή είναι πιθανόν ο πολύς κόσμος να νομίσει ότι με την ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας από την «Κυβέρνηση της Αριστεράς», του ΣΥΡΙΖΑ, και ίσως κάποιων φίλιων δυνάμεων, άλλαξε και η εξουσία, καλό είναι να θυμίσουμε ότι ΑΛΛΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΤΑΞΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ. Η πρώτη μπορεί να αλλάζει σαν τα πουκάμισα η δεύτερη ποτέ παρά μόνο αν ανατραπεί από άλλη τάξη που θα θέσει τη δική της ταξική εξουσία στη θέση της.

Υπ' αυτή την έννοια η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ για την πάλη υπέρ της εργατικής λαϊκής εξουσίας, θα βρεθεί και πάλι στο επίκεντρο και με «Κυβέρνηση της αριστεράς» αφού θα γίνεται όλο και πιο καθαρή η διαφορά κυβέρνησης και πραγματικής εξουσίας.

Ποια είναι η διαφορά; Οι ταξικές εξουσίες αλλάζουν τις κυβερνήσεις, οι κυβερνήσεις ποτέ την ταξική εξουσία.

Προφανώς κάποιοι αγνοούν, αποκρύπτουν ή δεν ξέρουν ότι τώρα έχουμε ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ και αυτή είναι που πρέπει να ανατραπεί, όχι να αλλάξει η όποια κυβέρνηση αφήνοντάς τη άθικτη. Γιατί το πρόβλημα των προβλημάτων είναι ΠΟΙΑ ΤΑΞΗ ΚΑΤΕΧΕΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ και όχι ποιο κόμμα του συστήματος είναι στην κυβέρνηση.

Το θέμα είναι να κατανοήσει ο λαός τη διαφορά ταξικής εξουσίας του κεφαλαίου και ταξικής εξουσίας της εργατικής τάξης.

Συνοπτικά θα έλεγα ότι η πρώτη ανάγεται στο ΒΑΣΙΚΟ ΝΟΜΟ του καπιταλιστικού συστήματος πως «ό,τι παράγει ο εργαζόμενος ανήκει στον καπιταλιστή, ιδιοκτήτη των μέσων παραγωγής» και δεν αλλάζει με καμιά αλλαγή κυβέρνησης κομμάτων, χούντας ή βασιλιά. Αυτή είναι η «ΕΞΟΥΣΙΑ» για την οποία μιλάνε οι κομμουνιστές. Και προτείνουν την εξουσία της εργατική τάξης και του λαού ως ΒΑΣΙΚΟ ΝΟΜΟ που λέει πως «ό,τι παράγει ο εργαζόμενος ανήκει σε αυτόν που είναι και ιδιοκτήτης των μέσων παραγωγής που ο ίδιος δημιουργεί, μέσα από κοινωνικές μορφές δημοκρατικής οργάνωσης της κοινωνίας και δημοκρατικής διεύθυνσης των παραγωγικών δυνάμεων (οικονομίας)».

Αυτοί οι δύο ΝΟΜΟΙ είναι οι δύο ταξικές δικτατορίας ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ και ΤΟΥ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ και δεν εξαρτώνται ακριβώς από κυβερνητικές μορφές. Οι κυβερνητικές μορφές αντίθετα είναι έκφραση της ταξικής δικτατορίας (εξουσίας) που καλούνται να διαχειριστούν.

Αν κάποιος θέλει το ΚΚΕ διαχειριστή της εξουσίας του κεφαλαίου στο όνομα της «κυβέρνησης της αριστεράς», του «μικρότερου κακού του σήμερα» και για τη… «σωτηρία της πατρίδος» μαζί και των καπιταλιστών, τότε αυτό δεν θα είναι κομμουνιστικό κόμμα και η εργατική τάξη και τα μέλη του θα το κατέτασσαν εκεί που κατατάσσουν και όλα τα αστικά και μικροαστικά κόμματα. Και όπως λέει η ανακοίνωση του ΚΚΕ για το εκλογικό αποτέλεσμα και εμείς το γράφουμε με κεφάλαια γράμματα, «ΕΝΑ ΤΕΤOΙΟ ΚΚΕ ΔΕΝ ΤΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Ο ΛΑΟΣ».

Με τον ΣΥΡΙΖΑ ο ΣΕΒ!

Στο... αντιμνημονιακό μέτωπο ο Σύνδεσμος των Βιομηχάνων!  

Να λοιπόν πόσο απλά ο ΣΕΒ εντάσσεται στο αντιμνημονιακό - φιλοευρωπαϊκό μέτωπο και επιλέγει ΣΥΡΙΖΑ χωρίς καμία αναστολή και κανένα φόβο μη τυχόν και τα κλεμμένα δικαιώματα του λαού θα κινδυνεύσουν να επιστρέψουν στους δικαιούχους τους με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Αν κάποιος δεν ξέρει πως πολιτεύονται η άρχουσα τάξη και ο ΣΕΒ και πώς σε κρίσιμες στιγμές ξέρουν να επιλέγουν τα άλογα που θα τραβήξουν το αντιλαϊκό κάρο τους, ας διαβάσει την παρακάτω είδηση. 

«Κυβέρνηση μόνο με συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ ή νέες εκλογές προτείνει ο ΣΕΒ». 

Ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δασκαλόπουλος χαρακτηρίζει το αποτέλεσμα των εκλογών «ψήφο οργής, ψήφο αντιμνημονιακή, ψήφο τιμωρίας». «Η λαϊκή ετυμηγορία, προσθέτει, ήταν τολμηρή και συνειδητή. Απέρριψε πρωτίστως τους πρωταγωνιστές του φαύλου κομματικού παρελθόντος, καταδικάζοντας τη διαχειριστική, ηθική και ιδεολογική ελλειμματικότητα που επέδειξαν απέναντι στην κρίση». 

Ο κ. Δασκαλόπουλος υποστηρίζει ότι η κάλπη ανέδειξε ένα «γόνιμο αδιέξοδο» και πρότεινε «να διαμορφωθεί μία κυβέρνηση πραγματικής εθνικής ενότητας και λαϊκής νομιμοποίησης, η οποία θα συμπεριελάμβανε και τον μεγάλο νικητή των εκλογών -τον ΣΥΡΙΖΑ με τη σαφή αντιμνημονιακή θέση.  

«Θα δινόταν έτσι», αναφέρει, «η ευκαιρία να διαμορφωθεί ένα εθνικό διαπραγματευτικό μέτωπο, που θα διεκδικούσε από μία Ευρώπη που αλλάζει, νέους όρους αντιμετώπισης της Ελλάδας, με βάση ένα εθνικό αναπτυξιακό σχέδιο εξόδου από την κρίση». 

Τα πολλά σχόλια μάλλον περιττεύουν. 

Είναι κάποιος που έχει αδυναμία να βγάλει συμπεράσματα για το τι κάνει και τι φανερώνει, στον κόσμο που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ, η αστική τάξη;

Το ΚΚΕ για τις εκλογές

 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ 6ης ΜΑΪΟΥ 2012

Συνεδρίασε η ΚΕ του ΚΚΕ ( 7 Μάιου 2012) προκειμένου να διατυπώσει μια καταρχήν εκτίμηση για το εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης Μαΐου 2012. Η εκτίμηση αυτή θα συζητηθεί στα όργανα και τις ΚΟΒ, καθώς επίσης και στα όργανα και τις ΟΒ της ΚΝΕ. Επίσης το εκλογικό αποτέλεσμα θα το συζητήσει και με τους συνεργαζόμενους, τους οπαδούς και φίλους του κόμματος. Μετά από αυτόν τον κύκλο συζητήσεων και τοποθετήσεων η ΚΕ θα ολοκληρώσει την εκτίμησή της.

1. Το εκλογικό αποτέλεσμα οδηγεί στην ενίσχυση της τάσης για αναπαλαίωση του πολιτικού σκηνικού όπως αυτό είχε διαμορφωθεί για τρεις δεκαετίες ως εναλλαγή της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, στην κυβέρνηση, καθώς τα δύο αυτά κόμματα υπέστησαν βαριά ήττα. Η ανατροπή του πολιτικού σκηνικού με την μορφή που πήρε με το εκλογικό αποτέλεσμα δεν συνιστά ανατροπή πολιτικής. Νίκησε, κάτω από την δικαιολογημένη αγανάκτηση και οργή, λογική της τιμωρίας και της αυταπάτης, ότι υπάρχουν άμεσες λύσεις, από τα πάνω με διαπραγματεύσεις. Ωστόσο το εκλογικό αποτέλεσμα δείχνει και την θετική τάση που διαγράφεται, για ριζική ανατροπή στο επίπεδο της εξουσίας σε αντίθεση με τις χίμαιρες για εύκολη λύση. Το εκλογικό αποτέλεσμα παρά την θεαματική μείωση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, δεν συνιστά νέα εποχή, στο συσχετισμό δυνάμεων μεταξύ του λαού και των μονοπωλίων, ανατροπή η «ειρηνική επανάσταση» όπως διατυπώθηκε.

2. Η αναμόρφωση του αστικού πολιτικού σκηνικού, που βρίσκεται ακόμα σε μεταβατική φάση, εξυπηρετεί επίσης την προσπάθεια αναχαίτισης της τάσης ριζοσπαστικοποίησης, απεγκλωβισμού από την αστική ιδεολογική και πολιτική επιρροή. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι: η αναστήλωση της κεντροδεξιάς και κεντροαριστεράς, η ανασύνθεση της σοσιαλδημοκρατίας με πυρήνα αρχικά τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ. Η εξουσία των μονοπωλίων θέλει το αναπαλαιωμένο αστικό πολιτικό σύστημα με την δημιουργία ενδεχομένως και νέων κομμάτων, να δίνει έτσι ανάλογες συμμαχίες και κυβερνήσεις συνεργασίας. Αυτή η δυνατότητα να επιχειρήσει την αναπαλαίωση πατάει στο γεγονός ότι δεν μειώθηκαν συνολικά οι δυνάμεις του «ευρωμονόδρομου», της εξυπηρέτησης των συμφερόντων του κεφαλαίου, του καπιταλιστικού συστήματος.

3. Η μεγάλη πλειοψηφία των ψηφοφόρων των δύο αστικών κομμάτων διασκορπίσθηκαν κυρίως σε συγγενείς ιδεολογικά πολιτικούς χώρους που υποστηρίζουν την πολιτική του «ευρωμονοδρόμου». Σε πολύ μικρότερο βαθμό κατευθύνθηκαν στο ΚΚΕ. Στα παραπάνω πλαίσια η ποικιλόμορφη διασπορά ψήφων κατευθύνθηκε και σε αντιδραστικά και εθνικιστικά κόμματα όπως είναι οι «Ανεξάρτητοι Έλληνες», η φασιστική ναζιστική «Χρυσή Αυγή». Σημαδεύεται επίσης το εκλογικό αποτέλεσμα με την μεγάλη αποχή που εκφράζει επίσης αδιέξοδη αγανάκτηση, αλλά και την οικονομική δυσκολία μετακίνησης των ετεροδημοτών. Η άνοδος της «Χρυσής Αυγής» είναι η πρόσθετη απόδειξη ότι σε συνθήκες βαθειάς κρίσης και λαϊκής εξαθλίωσης, ενώ το εργατικό λαϊκό κίνημα δεν έχει περάσει στην αντεπίθεση και η πλειοψηφία των κομμάτων στηρίζει το καπιταλιστικό σύστημα ή παραπέμπει στην αυταπάτη του εξανθρωπισμού του, δυναμώνει ο κίνδυνος επίδρασης των εθνικιστικών και νεοφασιστικών απόψεων. Όταν μάλιστα στην ΕΕ και σε όλα τα κράτη – μέλη έχει υιοθετηθεί ως κρατική ιδεολογία η εξίσωση του φασισμού με τον κομμουνισμό. Μόνο ένα ισχυρό εργατικό λαϊκό κίνημα και πανίσχυρο ΚΚΕ μπορούν να αντιμετωπίσουν αυτές τις επικίνδυνες απόψεις, να τις μετατρέψουν σε περιθωριακές και ακίνδυνες. Η «Χρυσή Αυγή» δεν αντιμετωπίζεται με αντιφασιστικά κηρύγματα και πολύ περισσότερο με την επίκληση της εθνικής ενότητας και της αντιφασιστικής συναίνεσης.

4. Ο λαός δεν πρέπει να κρατήσει στάση αναμονής μπροστά σ΄αυτές στις διεργασίες που ξεκινάνε με την απόπειρα να σχηματισθεί κυβέρνηση. Στην αναπαλαίωση του πολιτικού συστήματος ενεργό ρόλο θα παίξει ο πιο σκληρός πυρήνας της αστικής τάξης, οι επιχειρηματικοί όμιλοι, όσο και οι μηχανισμοί και τα ηγετικά όργανα της ΕΕ και του ΔΝΤ. Ενδιαφέρονται να προσφέρουν στο λαό υποκατάστατα, όσο γίνεται πιο γρήγορα, πριν δυναμώσει και μαζικοποιηθεί ο εργατικός λαϊκός ριζοσπαστισμός, η οργάνωση και λαϊκή αυτενέργεια. Ανεξάρτητα πώς θα εξελιχθούν οι προσπάθειες, η κύρια κατεύθυνση θα είναι η επιτάχυνση των ενεργειών, προκειμένου να ανακοπεί έγκαιρα, η όξυνση της ταξικής πάλης και η συσπείρωση των κοινωνικών δυνάμεων που έχουν συμφέρον να έλθουν σε αντιπαράθεση και ρήξη με τα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό, με την ίδια την ΕΕ και τις επιλογές του ΝΑΤΟ, να δυναμώσει η αντικαπιταλιστική συνείδηση. Η ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ που διαθέτει σοσιαλδημοκρατικό πρόγραμμα είναι τεράστια απέναντι στο λαό, για τα απροκάλυπτα ψέματα που είπε πριν και κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, τις αυταπάτες που έσπειρε και σπέρνει, ότι μπορεί να υπάρξουν καλύτερες μέρες για τους εργαζόμενους χωρίς σύγκρουση με τα μονοπώλια, τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις.

5. Η αναπαλαίωση του αστικού πολιτικού συστήματος πρέπει να συναντήσει την λαϊκή επαγρύπνηση και ετοιμότητα με τη μαζική οργάνωση και πάλη στους τόπους δουλειάς, στους κλάδους, στα γραφεία, στην λαϊκή γειτονιά, στην ύπαιθρο, στους χώρους της μάθησης, στην εκπαίδευση, στην επαγγελματική κατάρτιση, με άμεσους στόχους πάλης για απόκρουση των νέων μέτρων που έρχονται. Καμία επανάπαυση γύρω από τα συνθήματα της επαναδιαπραγμάτευσης, της απαγκίστρωσης από τα μνημόνια και την δανειακή σύμβαση, στα πλαίσια των οργάνων της ΕΕ και του ΔΝΤ.

6. Η ΚΕ καλεί τα μέλη του κόμματος, ΚΝΕ, τους φίλους και τους οπαδούς, τους συνεργαζόμενους που ως τώρα έδωσαν την μάχη στους αγώνες και στην εκλογική δουλειά με το κεφάλι ψηλά, να είναι από αύριο κοντά και μέσα στους εργαζόμενους, συνεπείς υπερασπιστές των δικαιωμάτων και του δίκιου τους. Αυξάνεται ο ρόλος και η ευθύνη του ΚΚΕ. ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ, ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ, ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ για την κατάκτηση της εργατικής λαϊκής εξουσίας, οικονομίας, για την αποδέσμευση από την ΕΕ και την μονομερή διαγραφή του χρέους, την κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, τον παραγωγικό λαϊκό συνεταιρισμό, τον πανεθνικό σχεδιασμό για την πλήρη αξιοποίηση των αναπτυξιακών δυνατοτήτων της χώρας, με εργατικό λαϊκό έλεγχο από τα κάτω προς τα επάνω.

7. Η ΚΕ εκτιμά ότι το εκλογικό αποτέλεσμα διαμορφώθηκε κάτω από τη γενικευμένη λαϊκή οργή και αγανάκτηση, σε συνθήκες οξυμένης, παρατεταμένης, οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης και ενώ η ΕΕ με την συμφωνία του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ προχώρησαν στην κλασσική και τυπική προς όφελος του κεφαλαίου και των μονοπωλίων διέξοδο, με άναρχη χρεωκοπία σε βάρος των εργατικών λαϊκών στρωμάτων, την ελεγχόμενη χρεωκοπία του κεφαλαίου. Τα Μνημόνια και η δανειακή σύμβαση περιλαμβάνουν μέτρα που βασίζονται στην συνθήκη του Μάαστριχτ, η έναρξη των οποίων ξεκίνησε σταδιακά σε όλες τα κράτη μέλη της ΕΕ. Βασίζεται επίσης σε όλα τις κατοπινές αποφάσεις και στην ευρωπαϊκή συνθήκη που εκτείνεται μέχρι το έτος 2020. Γι΄αυτό και το ΚΚΕ ανέδειξε τον ψευδεπίγραφο χαρακτήρα του διαχωρισμού των κομμάτων του «ευρωμονόδρομου» σε μνημονιακά και αντιμνημονιακά.

Το ΚΚΕ πέρασε από συμπληγάδες των δυνάμεων του συστήματος και των αναχωμάτων, ενωμένων μεταξύ τους, παρά τις διαφορές τους, με την προσήλωση της ενσωμάτωσης της χώρας στην ΕΕ, άρα με κριτήριο την πάση θυσία συμμόρφωση του λαού στις ταξικές της επιλογές, στο όνομα του ευρώ. Πήραν την μορφή από την μια μεριά της τυφλής αγανάκτησης και από την άλλη των αυταπατών ότι μπορεί μια κυβέρνηση των ονομαζόμενων αντιμνημονιακών δυνάμεων να δώσει λύση και ανακούφιση σε πιεστικά προβλήματα. Το μεγαλύτερο μέρος των δυσαρεστημένων και οργισμένων εργαζομένων και ανέργων υπέκυψε στην ανυπομονησία και την πίεση της χίμαιρας του άμεσου θετικού αποτελέσματος, της λύσης «εδώ και τώρα», χωρίς να έχει αποκτήσει την απαιτούμενη άμεση πείρα από την συμμετοχή στην οργάνωση και διεξαγωγή των αγώνων. Υπέκυψε στην γενικευμένη προπαγάνδα ότι δεν μπορεί να γίνει ριζική αλλαγή ή ότι αυτή θα γίνει στην «δευτέρα παρουσία», ένα προσφιλές και επικίνδυνο για το λαό σύνθημα εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ. Το ΚΚΕ εκτιμάει τα εκλογικά αποτελέσματα και τις τάσεις με κριτήριο τις αντικειμενικές εξελίξεις , δεν ετεροκαθορίζεται από την εκλογική δύναμη ή την εκλογική πτώση των άλλων πολιτικών κομμάτων.
Το ΚΚΕ σημείωσε μικρή άνοδο στην εκλογική αναμέτρηση. Ωστόσο η τελική εκτίμηση της ποιότητας της παρέμβασης και δράσης του κόμματος σε συνάρτηση με το εκλογικό αποτέλεσμα θα ολοκληρωθεί με την συγκέντρωση των γνωμών και των στοιχείων κατά περιοχή και οπωσδήποτε με την συλλογική γνώμη των ΚΟ.

Και με τα σημερινά αριθμητικά δεδομένα και τις αλλαγές στην διάταξη των πολιτικών δυνάμεων που σημειώνεται, ανεξάρτητα των τελικών εκτιμήσεων που θα διαμορφωθούν μέσα από την συλλογική κομματική διαδικασία, η ΚΕ εκτιμά ότι για μια ακόμη φορά επαληθεύεται η θέση του κόμματος ότι η πρόοδος και όξυνση της ταξικής πάλης καθορίζει την πολιτική επιρροή του ΚΚΕ, την εκλογική του επίδοση. Επιβεβαιώνεται επίσης η δημόσια εκτίμηση του ΚΚΕ με το αρχικό ξέσπασμα της κρίσης, ότι σε συνθήκες οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης που αυξάνει η σχετική και απόλυτη εξαθλίωση του λαού συνυπάρχουν και οι δύο εκδοχές: Και το κίνημα να τραβήξει μπροστά αλλά και να υποχωρήσει προσωρινά. Ότι τα πιο εξαθλιωμένα τμήματα της εργατικής τάξης, οι άνεργοι και μισοάνεργοι, τμήματα των μικροαστικών στρωμάτων που έχασαν απότομα το εισόδημά τους, δέχονται την επιρροή και τις τάσεις που αναπτύσσουν δυσαρεστημένα μικροαστικά στρώματα που αντέχουν ακόμα οικονομικά αλλά δεν θέλουν να τα χάσουν όλα, τα οποία προς το παρόν είναι εχθρικά προς την ριζική αλλαγή πιστεύοντας στην διαρκή επιβίωσή τους. Το ΚΚΕ θεωρεί ότι η δεύτερη εκδοχή, δηλαδή της υποχώρησης, δεν έχει κριθεί ακόμα. Υπάρχουν δυνατότητες στο επόμενο διάστημα η ταξική πάλη να οξυνθεί και το κίνημα να κατακτήσει νέα δύναμη για να υπάρξει ελπίδα και θετική προοπτική.

Η ΚΕ χαιρετίζει τους χιλιάδες εργαζόμενους, εργαζόμενες, άνεργους, άνεργες, που εκτίμησαν την αγωνιστικότητα, την συνέπεια και την κρυστάλλινη αλήθεια του λόγου του, την μαχητικότητα και ανιδιοτέλεια των κομμουνιστών και κομμουνιστριών, το στήριξαν στην κάλπη, άσχετα από το ποσοστό συμφωνίας τους με την συνολική πολιτική του πρόταση. Μεγάλο κομμάτι των εργαζομένων αλλά και ένα τμήμα των ψηφοφόρων του Κόμματος, κάτω από την πίεση της όξυνσης των λαϊκών προβλημάτων, τα παραπλανητικά συνθήματα περί αναδιαπραγμάτευσης του μνημονίου και άμεσης ανακούφισης των εργαζομένων, δεν μπόρεσε να κατανοήσει και να ενστερνισθεί την διαφορά ανάμεσα στην κυβέρνηση και στην πραγματική εξουσία. Η ΚΕ, συνοψίζοντας τις εκτιμήσεις και τα συμπεράσματα των κομματικών οργανώσεων, θα δει καλύτερα αδυναμίες που πρέπει να ξεπεραστούν πριν απ όλα στην δράση μας στην εργατική τάξη και τους συμμάχους της και θα εκτιμήσει και πιο ειδικά την προεκλογική περίοδο.


Η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ για την πάλη υπέρ της εργατικής λαϊκής εξουσίας, θα βρεθεί στο επίκεντρο το επόμενο διάστημα στο λαό, καθώς θα γίνεται όλο και πιο καθαρή η διαφορά κυβέρνησης και πραγματικής λαϊκής εξουσίας, όπως και η συνολική πρόταση για τα άμεσα ζητήματα της λαϊκής επιβίωσης και για την εργατική λαϊκή εξουσία. Από την άποψη αυτή η πολιτική εκλογική δράση του ΚΚΕ σε αρμονία με την στρατηγική του ως όφειλε, αποτελεί σημαντική παρακαταθήκη για τα επόμενα χρόνια.

Το ΚΚΕ δεν πρόκειται να στηρίξει οποιασδήποτε σύνθεσης κυβέρνηση προκύψει από την μετεκλογική συνεργασία των κομμάτων, οποιοδήποτε πρόσημο και αν έχει. Η κυβέρνηση αυτή δεν πρόκειται να προσφέρει τίποτε θετικό για το λαό. Αντίθετα θα ανταποκριθεί στις ανάγκες και στα συμφέροντα του κεφαλαίου, στις επιλογές της ΕΕ και του ΔΝΤ. Για να γίνει δεκτή η συμμετοχή του ΚΚΕ σε μια κυβέρνηση, δεν απαιτείται απλώς το κόμμα να κάνει μια μικρή υποχώρηση, αλλά να αναποδογυρίσει το πρόγραμμα και την πολιτική του, να κάνει απαράδεκτους συμβιβασμούς για το σήμερα και βέβαια για το αύριο των λαϊκών συμφερόντων. ΚΑΙ ΕΝΑ ΤΕΤOΙΟ ΚΚΕ ΔΕΝ ΤΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Ο ΛΑΟΣ.

Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ θα βρεθούν από την πρώτη στιγμή και κάθε μέρα στην πρώτη γραμμή της πάλης. Η ΚΕ του ΚΚΕ καλεί τον εργαζόμενο λαό που υποφέρει, τους ανέργους και συνταξιούχους, τους αυτοαπασχολούμενους στην πόλη και την ύπαιθρο , να συναντηθούν για μια ακόμη φορά με τους κομμουνιστές και κομμουνίστριες, τους κνίτες και τις κνίτισες, τους συνεργαζόμενους με το ΚΚΕ και τις ριζοσπαστικές εργατικές λαϊκές δυνάμεις στην πάλη για την ανακούφιση των οξυμένων προβλημάτων, στην απόκρουση των χειρότερων μέτρων που έρχονται. Κανένα σύνθημα διαπραγμάτευσης και αναδιαπραγμάτευσης δεν ακουμπά ούτε στο ελάχιστον τις οξυμένες ανάγκες των εργαζομένων και ανέργων. Απαιτείται ετοιμότητα και εύστοχη προσαρμογή σε κάθε στροφή του αγώνα. Πάνω απ΄όλα χρειάζεται άμεση δράση στο βαθμό που δεν προκύψει κυβέρνηση συνεργασίας και προκηρυχτούν νέες εκλογές, που θα επαναφέρουν ακόμα πιο ισχυρά εκλογικά διλήμματα και πιο ισχυρές αυταπάτες.

ΑΘΗΝΑ 7/5/2012 Η ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

(Τα έντονα γράμματα και οι υπογραμμίσεις δικές μας )

Μετά τις εκλογές η ώρα της επαναστατικής πρακτικής

 
Τα αποτελέσματα των εκλογών επιβεβαίωσαν για μια ακόμη φορά πως το σύστημα, όταν βρίσκεται σε κίνδυνο δημιουργεί σειρά από αναχώματα προκειμένου ο λαός να μην αναζητήσει λύσεις  ανατροπή το συστήματος αλλά να ικανοποιείται με λύσεις ανατροπής ή αλλαγής πολιτικών που δεν αμφισβητούν το σύστημα. 

Η επιλογή της διάσωσης κάποιων κεκτημένων, με αντάλλαγμα τη διατήρηση του συστήματος εκμετάλλευσης με υπερεκμεταλλευτή τις πολυεθνικές της ΕΕ, πρυτάνευσε σε μεγάλο μέρος των αγανακτισμένων πολιτών που απέρριψαν τις πολιτικές του δικομματισμού και του μνημονίου. Οι ψήφοι προς τον ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν ψήφοι ανατροπής του συστήματος αλλά διατήρησής του με αντάλλαγμα κάποια ψιχία επί της κυβερνητικής πολιτικής.

Αυτή είναι φαινομενικά μια προοδευτική πολιτική επιλογή έναντι του μνημονίου αλλά πρακτικά μια συντηρητική και αρνητική στάση απέναντι στη ριζική ανατροπή της πηγής των δεινών του λαού.

Ο λαός δεν επιδοκίμασε σε μεγάλο βαθμό και εκλογικά τους αγώνες του ΚΚΕ που συνδυάζονταν με ριζικές λύσεις ανατροπής της εξουσίας των μονοπωλίων. Παρότι ήταν το μόνο κόμμα με τόσους αγώνες και τόσο ξεκάθαρες θέσεις, προτίμησε, σε αυτή τη φάση, να μη κάνει το άλμα και να επιλέξει θολές «αριστερές» ή εθνικιστικές προτάσεις θεωρώντας ότι θα γίνει δυνατό να πάρει πίσω τις κατακτήσεις του χωρίς να χρειαστεί να ανατραπεί το σύστημα. Έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε, κυρίως από το ΠΑΣΟΚ, ψήφους μεταβατικούς που μελλοντικά θα αναζητήσουν ριζικές λύσεις. 

Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι αύριο όλοι μνημονιακοί και αντιμνημονιακοί θα κληθούν να απαντήσουν σε ερωτήματα διαχείρισης της εξουσίας του κεφαλαίου και του μνημονίου. Δεν είναι βέβαιο το τι θα κάνουν. Πάντως δεν αποκλείονται πολλές κωλοτούμπες που φάνηκαν από τη πρώτη στιγμή. 

Ξαφνικά άλλαξαν τα διλήμματα και τώρα μπαίνουν: «Κυβέρνηση φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων ή χάος», και «κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης». Ένα σχέδιο της άρχουσας τάξης που περιέχει αντιμνημονιακές αιχμές και αναγκαίες (μνημονιακές) εφαρμογές είναι ήδη σε εξέλιξη ώστε να χωράει τους πάντες και φυσικά να δίνει έδαφος στον ΣΥΡΙΖΑ να συμμετέχει  μιλώντας για «ανατροπή του μνημονίου» σε μελλοντικό χρόνο και για αριστερή νίκη! Το τι θα κάνει δεν το ξέρουμε τώρα αλλά θα φανεί. Το σίγουρο είναι ότι θα ανέβουν οι κενές κορώνες για να καλύψουν τις διεργασίες. 

Σε τέτοιες στιγμές για τους κομμουνιστές το καθήκον δεν είναι απλά να αποκαλύψουν τα κυβερνητικά σενάρια της άρχουσας τάξης αλλά να στρέψουν όλη την ενέργειά τους στο σημείο εκείνο που θα κάνει την διαφορά. Στην οργάνωση  της εργατικής τάξης και του λαού με στόχο την αλλαγή των συσχετισμών δυνάμεων στο βάθος της κοινωνίας που θα αποφέρει την ανατροπή και στο πολιτικό σκηνικό.  

Οι κομμουνιστές ποτέ δεν μπορούν να πάρουν ψήφο αν δεν είναι αποτέλεσμα βαθιάς διεργασίας στις συνειδήσεις και στις πρακτικές των μαζών. Αυτή είναι η επαναστατική πρακτική που απαντάει στις εκλογικίστικες λογικές αλλά και στις δυνάμεις που μαντρώνουν το λαό σε επιλογές εντός του συστήματος. Το άλμα προς τους κομμουνιστές ο κόσμος το κάνει πρώτα μέσα από τους αγώνες και μετά μέσα από την ψήφο. Ποτέ το αντίθετο.  

Τα αποτελέσματα των εκλογών μας δήλωσε ότι ένα μεγάλο μέρος του λαού απεγκλωβίστηκε από τον δικομματισμό χωρίς ωστόσο να απεγκλωβιστεί και από το σύστημα. Το επόμενο βήμα είναι να απεγκλωβιστεί και από αυτό. Αυτό που φοβάται η αστική τάξη και εναγωνίως θέλει να κάνει κυβέρνηση οποιασδήποτε απόχρωσης, είναι να μην υπάρξει και  επόμενη ριζοσπαστικοποίηση του λαού γιατί το επόμενο βήμα του θα είναι ανατρεπτικό. 

*Από αύριο πέρα από τις ασφυκτικές πιέσεις της ΕΕ για γρήγορο σχηματισμό φιλοευρωπαϊκής κυβέρνησης θα έχουμε και μεγάλες επιθέσεις κατά του λαού και την εφαρμογή νέων μέτρων που είναι πάντα «αναγκαία». Σε αυτό δεν πρόκειται να γίνουν εκπτώσεις ανεξάρτητα του αποτελέσματος των εκλογών και οι αυταπάτες που μπορεί να διαρκέσουν κάποιες μέρες θα εξαφανιστούν αποτόμως. 

 **Η χρυσή Αυγή επιβεβαίωσε την ανάγκη του συστήματος να προετοιμάσει ιδεολογικά το λαό και για την ύστατη λύση «Σωτηρίας της πατρίδος». Ας μην  υπάρχει εδώ αμφιβολία.