Διαβάστε μια πολύ ενδιαφέρουσα «συζήτηση» με την ΑΙ.
Έκανα δύο διαδοχικά ερωτήματα στην ΑΙ.
Το πρώτο ήταν: «Μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να παράξει γνώση που δεν υπάρχει πουθενά στο διαδίκτυο;»
Η απάντηση ήταν περίπου ότι μόνο από τις υπάρχουσες γνώσεις μπορεί να κάνει συνδυασμούς δήθεν ως «νέα γνώση»! Για την απλοποίηση και ένας πολλαπλασιασμός αριθμών που δεν έγινε ποτέ είναι… «νέα γνώση»! οι άνθρωποι έβαλαν τους αριθμούς και η ΑΙ κινήθηκε στα όριά τους.
Το δεύτερο ερώτημα ήταν: «Όχι συνδυασμό γνώσεων που οι προηγούμενες γνώσεις δίνουν και τα όριά τους, αλλά γνώση αντικειμένου που ποτέ δεν γράφτηκε τίποτα».
Η απάντηση ήταν ξερή: όχι! Όπως έγραψε η ίδια: «Η λογική από μόνη της μπορεί να δημιουργήσει νέες συνέπειες από γνωστές προκείμενες, αλλά όχι να αποκαλύψει εντελώς ανεξάρτητα γεγονότα για την πραγματικότητα».
Επανέρχομαι σε κάποιον επίτιμο διδάκτορα επί της ΑΙ που το άφησε να εννοηθεί ευθέως: «Η ΑΙ θα σου πει αυτό που της έμαθες να σου πει»! Ο λαός αυτό το έχει πει προ πολλού: «Μ΄ όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις»! Αυτό όμως αποβαίνει άκρως επικίνδυνο για την ανθρωπότητα όταν η ΑΙ βρίσκεται στα χέρια εκμεταλλευτικών εξουσιών και πολεμόχαρων αντιλαϊκών συμφερόντων.
Φωτογραφία σύνθεσης της ΑΙ. Δεν σχεδιάστηκε από κανέναν άνθρωπο. Όλα τα στοιχεία της όμως είναι ευθεία ή παράγωγη γνώση που κατέθεσαν οι άνθρωποι. Πηγαίος Κώδικας, Μήτρα και της τελευταίας στίξης η πεπερασμένη ανθρώπινη γνώση!
Δεν σχολιάζω βέβαια ότι η ΑΙ είναι ένα παγκόσμιο σύνολο κλεμμένων γνώσεων που διατύπωσαν και κατέθεσαν άλλοι και αυθαίρετα τις αξιοποιεί για να κάνει συνθέσεις με ακραία ταχύτητα και παρουσιάζονται ως «νέα γνώση»! Στην ουσία είναι πεπερασμένη γνώση του ανθρώπου σε δημιουργική ανασύνθεση! Σαν τετραγωνική ρίζα στα μικρά κομπιουτεράκια σε χρόνο μηδέν κάτι που είναι αδύνατο για τον άνθρωπο ή δεν την έκανε ποτέ!
Σημειώνω ακόμη το πρόβλημα έμμεσης κλοπής πνευματικής ιδιοκτησίας με όσους παρουσιάζουν τις απαντήσεις της ΑΙ ως δικές της ή δικές τους αυτούσιες γνώσεις, ενώ είναι παράγωγα πηγών που έχουν εργαστεί και διαθέσει άλλοι και δεν αναφέρονται. Οι άνθρωποι βέβαια παράγουν νέες γνώσεις από πρωτογενή έρευνα ή από αξιοποίηση γνώσεων άλλων, αλλά τις τεκμηριώνουν αναφέροντας τις πηγές για να ξεχωρίζει η νέα γνώση που δημιουργούν από τις υπάρχουσες. Η διαφορά είναι ότι ο άνθρωπος λειτουργεί και αξιοποιεί με λογική, ως σύνολο υπαρξιακών γνώσεων, αισθήσεων και συναισθημάτων κάτι που δεν μπορεί να έχουν τα υπαρξιακά υλικά κατασκευής της ΑΙ.
Ας δούμε τις λεπτομέρειες από την ίδια την ΑΙ.
1. Μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να παράξει γνώση που δεν υπάρχει πουθενά στο διαδίκτυο;
-ΑΙ: Ναι, αλλά χρειάζεται μια σημαντική διάκριση ανάμεσα στη δημιουργία νέων συνδυασμών ιδεών και στην ανακάλυψη νέας γνώσης για τον πραγματικό κόσμο.
Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να παράγει περιεχόμενο που δεν υπάρχει αυτούσιο πουθενά στο διαδίκτυο. Για παράδειγμα, μπορεί να:
συνδυάσει γνωστές ιδέες με πρωτότυπο τρόπο,
προτείνει μια νέα μαθηματική υπόθεση,
σχεδιάσει έναν καινούριο αλγόριθμο,
γράψει μια ιστορία ή μια θεωρία που δεν έχει δημοσιευτεί ποτέ.
Αυτό είναι πράγματι «νέο» ως κείμενο ή ως συνδυασμός ιδεών.
Ωστόσο, αν εννοείς νέα γνώση για την πραγματικότητα (ένα άγνωστο επιστημονικό γεγονός, έναν νέο φυσικό νόμο ή μια νέα βιολογική ανακάλυψη), τότε η απάντηση είναι πιο σύνθετη.
Η AI μπορεί να:
εντοπίσει μοτίβα που οι άνθρωποι δεν είχαν προσέξει,
διατυπώσει υποθέσεις που αξίζει να ελεγχθούν,
προβλέψει πιθανές ιδιότητες μορίων ή υλικών.
Αλλά αυτές οι υποθέσεις δεν γίνονται γνώση μέχρι να επιβεβαιωθούν με παρατήρηση, πείραμα ή άλλη αξιόπιστη μέθοδο. Με άλλα λόγια, η AI μπορεί να βοηθήσει στην παραγωγή υποψηφίων γνώσεων, όχι να εγγυηθεί ότι είναι αληθείς.
Ένα ενδιαφέρον παράδειγμα είναι η επιστήμη των πρωτεϊνών: συστήματα AI έχουν προβλέψει δομές πρωτεϊνών με πολύ μεγάλη ακρίβεια, πριν αυτές μετρηθούν πειραματικά. Η πρόβλεψη ήταν εξαιρετικά χρήσιμη, αλλά η επιστημονική κοινότητα εξακολουθεί να βασίζεται στην πειραματική επιβεβαίωση για να θεωρήσει μια πρόβλεψη καθιερωμένη γνώση.
Επομένως:
Ναι, η AI μπορεί να δημιουργήσει ιδέες και πληροφορίες που δεν υπάρχουν πουθενά δημοσιευμένες.
Ναι, μπορεί ακόμη και να οδηγήσει σε πραγματικά νέες ανακαλύψεις.
Όχι, δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι αυτές οι νέες ιδέες είναι αληθείς χωρίς ανεξάρτητη επαλήθευση.
Με μια φιλοσοφική διατύπωση: η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να παράγει καινοτόμες υποθέσεις, αλλά η γνώση απαιτεί και τεκμηρίωση ότι αυτές οι υποθέσεις ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
2. Όχι συνδυασμό γνώσεων που οι προηγούμενες γνώσεις δίνουν και τα όριά τους αλλά γνώση αντικειμένου που ποτέ δεν γράφτηκε τίποτα.
ΑΙ: Αν εννοείς κυριολεκτικά αυτό που λες, δηλαδή:
«Μπορεί η AI να γνωρίσει κάτι για ένα αντικείμενο που δεν έχει καταγραφεί ποτέ από κανέναν άνθρωπο και δεν μπορεί να συναχθεί από καμία υπάρχουσα γνώση;»
τότε, με όσα γνωρίζουμε σήμερα, η απάντηση είναι όχι.
Ο λόγος είναι θεμελιώδης. Ένα σύστημα AI δεν έχει άμεση πρόσβαση στην πραγματικότητα. Δεν «βλέπει» τον κόσμο από μόνο του ούτε έχει αισθήσεις ή πειραματική επαφή με τα αντικείμενα. Η γνώση του προέρχεται από:
δεδομένα εκπαίδευσης,
μετρήσεις που του παρέχονται,
και λογική επεξεργασία αυτών των πληροφοριών.
Αν υπάρχει μια ιδιότητα ενός αντικειμένου που:
δεν έχει καταγραφεί ποτέ,
δεν αφήνει κανένα ίχνος στα διαθέσιμα δεδομένα,
και δεν προκύπτει λογικά από όσα είναι γνωστά,
τότε δεν υπάρχει τρόπος η AI να την γνωρίζει.
Αν όμως το αντικείμενο περιέχει πληροφορία που είναι ήδη παρούσα στα δεδομένα, αλλά κανείς δεν την έχει αναγνωρίσει, τότε η AI μπορεί να την ανακαλύψει πριν από τους ανθρώπους. Σε αυτή την περίπτωση δεν δημιουργεί γνώση από το μηδέν· αποκαλύπτει κάτι που ήταν ήδη «κρυμμένο» στην πραγματικότητα και στα δεδομένα.
Το ερώτημά σου αγγίζει ένα βαθύτερο φιλοσοφικό θέμα: μπορεί μια νοημοσύνη να παράγει γνώση χωρίς εμπειρία; Η κλασική θέση στην επιστήμη είναι ότι για νέα γνώση σχετικά με τον κόσμο απαιτείται κάποια μορφή επαφής με τον κόσμο (παρατήρηση, μέτρηση, πείραμα ή αξιόπιστα δεδομένα).
Η λογική από μόνη της μπορεί να δημιουργήσει νέες συνέπειες από γνωστές προκείμενες, αλλά όχι να αποκαλύψει εντελώς ανεξάρτητα γεγονότα για την πραγματικότητα.







