Όταν ξεκινάς με αποφθέγματα του Ζαν Ζακ Ρουσσώ, των κοινωνικών συμβολαίων κατά της ανισότητας
του 18ου αι., τότε που η καπιταλιστική αστική τάξη ήταν ανερχόμενη
και φορέας του τότε Διαφωτισμού και της ανάπτυξης, όπως το «Κανένας δεν θα
πρέπει να είναι τόσο πλούσιος ώστε να μπορεί να εξαγοράσει κάποιον άλλο, και
κανένας τόσο φτωχός ώστε να αναγκάζεται να πουλήσει τον εαυτό του», πρώτα πρέπει
να εξηγηθεί γιατί στον 21ο αι. οι ανισότητες που ανέλαβε να «εξαφανίσει»
τότε ο καπιταλισμός με την «Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα» κατέληξαν στο σημείο
σήμερα, 2,5 αιώνες μετά, σε πλήρη ανισότητα των πάντων: το 1% του
καπιταλιστικού κόσμου κατέχει πλούτο περισσότερο
από το 99%, τα ισχυρά έθνη εξαγοράζουν και εξουσιάζουν τα ανίσχυρα, η αστική
τάξη εξουσιάζει την εργατική με εντελώς σκληρούς εκμεταλλευτικούς όρους… όλα ακριβώς
ανάποδα!
… και όταν
κάποιος δεν εξαγοράζεται με τα τεράστια ποσά των καπιταλιστών, αρνούμενος να προσκυνήσει
την ανισότητά, διώκεται με τη δικαιοσύνη τους, όταν μια τάξη δεν προσκυνά τον
καπιταλισμό υφίσταται ατελείωτες διώξεις με αποτέλεσμα ποτάμια αίματος των λαών
και όταν μια χώρα δεν εξαγοράζεται και δεν προσκυνά τον ιμπεριαλισμό την
υποτάσσουν με κάθε είδους πόλεμο (Γιουγκοσλαβία, ιράκ, Συρία, Λιβύη,
Αφγανιστάν, Ιράκ κ.α., οικονομικούς αποκλεισμούς και κυρώσεις (Κούβα, Ιράν,
Βιρμανία, Βενεζουέλα) τότε τίποτα το καλό
δεν υπάρχει στο σώμα του.
…και στο βάθος
απειλή παγκοσμίου ιμπεριαλιστικού πολέμου, αν οι ανερχόμενες καπιταλιστικές
χώρες απειλούν να εκθρονίσουν τις κυρίαρχες ιμπεριαλιστικές.
Αυτές οι ανισότητες
και αντιθέσεις δεν είναι πλάσμα φαντασίας. Είναι πραγματικές, τώρα μάλιστα πολύ
περισσότερο αφού ο καπιταλισμός δεν είναι σε εποχή ανόδου και Διαφώτισης, αλλά
αποδόμησης και παρακμής με τα φαινόμενα να γίνονται χειρότερα. Εκεί δεν πας με
αυταπάτες να τον αλλάξεις γαντζωμένος εντός του συστήματος γιατί θα σε αναγκάσει να κάνεις το αντίθετο από αυτά
που λες. Όπως ακριβώς σήμερα βλέπουμε τον καπιταλισμό να είναι το αντίθετο με τις
αυταπάτες του 18ου αι. Πρόσφατη ιστορία μας τα «έξω» του Ανδρέα, το "Λεφτά υπάρχουν" του ΓΑΠ, το γνωστό
«θα σκίσουμε τα μνημόνια», το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος και τα ψέματα του
Μητσοτάκη ότι θα πολεμήσει τη διαφθορά και θα φέρει ευτυχία με την ελευθερία
του πολίτη (!) και άλλα τέτοια φούμαρα. Πάντα το αντίθετο γίνεται!
Επιλέγοντας την απόρριψη
του ιστορικού διλήμματος «μεταρρύθμιση ή επανάσταση», που θέτει η Ρ. Λούξεμποργκ, αγνοώντας την εξαιρετική διαλεκτική
σχέση αιτίας και αιτιατού που αποκαλύπτει (το ένα είναι προϋπόθεση του άλλου) και
επιλέγοντας τη «σύνθεσή
τους σε μια νέα πολιτική στρατηγική», εντός του καπιταλισμού, χωρίς ανατροπές ως προϋπόθεσή τους για την επανάσταση, δεν επιλέγεις μια πολιτική του 21ου αι. αλλά τις αυταπάτες
του 18ου! Κανείς δεν πάει έτσι μπροστά σε περίοδο ασφυκτικής
κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού, όταν ο πόλεμος είναι από τον 20αι. αιώνα εν τη
πράγμασι μέσο επίλυσης στις από τη φύση
του άλυτες εσωτερικές αντιθέσεις του.
Θα επανέλθω…
Μανιφέστο για τη Συμπαράταξητης
Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας
Στις 29 Απριλίου 2026
πραγματοποιήθηκε εκδήλωση στο Ευγενίδειο Ίδρυμα για τη βράβευση σχεδίων «αναμόρφωσης
και αξιοποίησης» του χώρου ιστορικής μνήμης της Γυάρου.
Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε από
την ιδιωτική εταιρεία ALUMIL και την Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία
Πολιτιστικού και Κοινωφελούς Έργου ΑΙΓΕΑΣ, με συνδιοργάνωση και εποπτεία από το
Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας.
Η εκδήλωση ήταν μέρος μιας τεράστιας
πολυετούς προσπάθειας παράδοσης της Γυάρου σε ιδιωτικές εταιρείες οι οποίες στο
πλαίσιο της «Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης» θα αναλάβουν τη χρηματοδότηση για
την «αφιλοκερδή και ανιδιοτελή», όπως ισχυρίστηκαν, αναμόρφωση του ιστορικού
χώρου της Γυάρου με εγκατάσταση κτηρίων, ανεμογεννητριών και παρεμβάσεις
μετατροπής του χώρου σε τουριστικά επισκέψιμο και προφανώς τουριστικής εκμετάλλευσης
μέσα από ψευδεπίγραφες ΜΚΟ!
Όλες οι προτάσεις περιείχαν απαράδεκτες
επεμβάσεις με στόχο να γίνει (οικονομικά) «βιώσιμη» η ύπαρξη και λειτουργία του
χώρου. Στα σχέδια, πέραν της αναστήλωσης, υπήρχαν νέα σύγχρονα κτήρια υπηρεσιών,
κέντρα ερευνών, πλατφόρμες στη θάλασσα και μετατροπή του χώρου σε χώρο αναψυχής
για τουρίστες και επισκέπτες διαφόρων ειδών. (*)
Κλικ στις φωτο για μεγέθυνση
Απόρριψη από τονΣΦΕΑ
Τα σχέδια αυτά προκάλεσαν οργή στα
μέλη της αντιπροσωπείας του Συνδέσμου Φυλακισθέντων, Εξορισθέντων Αντιστασιακών
1967-1974.
Β. Γκιουγκής: Η Γυάρος να παραμείνει
χώρος μνήμης
Μιλώντας ο Πρόεδρος του ΣΦΕΑ Βαγγέλης
Γκιουγκής απέρριψε ευθέως όλα τα σχέδια, τόσο των υποβληθέντων, όσο και των
γενικότερων σχεδίων παράδοσης της Γυάρου σε ιδιωτικά χέρια, για οποιαδήποτε
τουριστική, ενεργειακή ή άλλη «αξιοποίηση». Το μόνο που επιτρέπεται είναι η
αναστήλωση και συντήρηση των κτηρίων και του χώρου ως έχει από το κράτος για να
γίνει δημόσιος επισκέψιμος χώρος ιστορικής μνήμης. Υπενθύμισε και την
διαβεβαίωση του Πρωθυπουργού κ. Κ.Μητσοτάκη ότι «καμία παρέμβαση δεν θα
προχωρήσει χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του ΣΦΕΑ». Προφανώς κάτι τέτοιο δεν
κοινοποιήθηκε στους διοργανωτές ή το παράκαμψαν.
Όπως τόνισε ο ΣΦΕΑ απαιτεί «ο χώρος αυτός
να μείνει αναλλοίωτος. Να μείνει διατηρητέος δεν θέλουμε καμία παρέμβαση, δεν θέλουμε
καμία τουριστική αξιοποίηση, τι θέλουμε; Θέλουμε συντήρηση αυτών των φυλακών,
του χώρου ων νεκροταφείων, συντήρηση της προβλήτας, για να είναι επισκέψιμοί οι
χώροι αυτοί. Δυστυχώς από αυτά που παρουσιάστηκαν εδώ δείχνουν ωμές
παρεμβάσεις. Και αναρωτιόμουνα θέλουν αυτοί οι άνθρωποι να κάνουν παρέμβαση στον
Παρθενώνα της Δημοκρατίας όπου βασανίστηκαν άνθρωποι σ΄ αυτό το κτήριο που έγινε
με αίμα και ιδρώτα χιλιάδωνκρατουμένων από
το 1947 με 1950; Σαν ΣΦΕΑθέλουμε
συντήρηση αυτού του κτηρίου που βλέπετε, όπως και των άλλων ποπυ χρόνια τώρα
είναι εγκαταλειμμένα και κατεδαφίζονται από τη φθορά του χρόνου. Ζητήσαμε όλες αυτές
οι εργασίες δήθεν ανάπλασης να
σταματήσουν να μη προχωρήσουν, να μη τολμήσουν…
Τι ζητήσαμε εμείς με επιστολή μας στην
κα Μενδώνη:
α) στην προστασία του
συνόλου της Γυάρου, διαγράφοντας κάθε σκέψη τουριστικής ή επιχειρηματικής
εκμετάλλευσης του νησιού, με την κατάργηση της Υπουργικής Απόφασης
αποχαρακτηρισμού του νησιού, (Φ.Ε.Κ 182/Α.Α.Π./21.07.2011), με την οποία
συρρικνώθηκε η ιστορική του υπόσταση στα απομεινάρια των φυλακών, που
κινδυνεύουν να καταρρεύσουν εντελώς, αντί να γίνουν επισκέψιμοι χώροι -
β) στην υλοποίηση, το
ταχύτερο δυνατόν, των έργων που δρομολογήθηκαντο 2001 με ταυτόσημες Αποφάσεις των υπουργών Αιγαίου και Πολιτισμού (ΦΕΚ
722/2001, ΦΕΚ 1680/Β/2001) - λαμβάνοντας υπόψη ότι τις μελέτες των έργων αυτών
ενέκρινε το Κεντρικό Συμβούλιο Νεότερων Μνημείων και την Α’ φάση τους παρέλαβε
και πλήρωσε το Κράτος, αλλά δεν υλοποιήθηκαν ποτέ μέχρι σήμερα.
Ζητάμε, όπως ο
Παρθενώνας παραμένει έτσι και δεν γίνονται παρεμβάσεις, καλλωπισμοί, εξωραϊσμοί
ούτε τοποθέτηση πρασίνων, όπως στο Νταχάου και σε άλλα μνημεία, να παραμείνουν
έτσι και ναείναι πράγματι επισκέψιμοι
χώροι»
Στέργιος Βασιλείου: Γυάρος. Ούτε γη
ούτε νερό στους εμπόρους των κερδών
«Είπαν
κάποτε εξουσιαστές και βασιλιάδες να ονομάσουν «Εθνικές Κολυμβήθρες» και «Νέους
Παρθενώνες» τους τόπους βασάνων και εξόντωσης των κομμουνιστών, των ανυπότακτων
αριστερών και των λαϊκών αγωνιστών, οι οποίοι είχαν για ιδανικό μια άλλη
κοινωνία με τον λαό στην εξουσία!
Απέτυχαν!
Η
ιστορία ήρθε τιμωρός για να αναδείξει τους τόπους αυτούς σε κάστρα μνήμης,
υπέρτατης θυσίας και αντίστασης των βασανισμένων πολιτικών κρατουμένων.
Όρθιοι
στάθηκαν, ίδια Άπαρτα Κάστρα!
Δεν
πήραν οι εξουσιαστές και οι βασανιστές ούτε μια σπιθαμή χώμα ιστορίας από τα
κάστρα αυτά, και ούτε θα πάρουν ποτέ.
Όταν
εμείς, οι νεότερες γενιές ανταμώσαμε με τους παλιούς πολιτικούς κρατουμένους
της Γυάρου, τηςΜακρονήσου και κάθε τόπου
μαρτυρίου, λάβαμε μια βαριά κληρονομιά:Ούτε
γη ούτε νερό στους εμπόρους των κερδών, στους καταπιεστές στους εκτελεστές των
καλύτερων παιδιών του λαού!
Σήμερα
λέμε το ίδιο. Ούτε μια σπιθαμή γης δεν ανήκει σε κανέναν, πέρα από τον λαό, τα
παιδιά του και την ιστορία.
Γιατί
και αυτή η σπιθαμή θα είναι πάντα γεμάτη αίμα, δάκρυα, θυσία, πόνο ιδρώτα, ιδρώτα
με την πέτρα στον ώμο.
Αυτός
ο ιερός χώρος δεν μπορεί ποτέ να εγγραφείστο χρηματιστήριο της ενέργειας, του τουρισμού, των κερδών. Ούτε στα
κιτάπια της ιστορίας μπορούν ποτέ να γραφτούν ότι πούλησαν, εμείς οι τελευταίοι
κρατούμενοι, τελευταίοι βασανισμένοι, τη Γυάρο έναντι ανταλλαγμάτων.
Ποτέ,
ποτέ, ποτέ! Ταιδανικά δεν έχουν
ανταλλάγματα.
Ο
χώρος αυτός μπορεί να γίνει μόνο δημόσιος χώρος μνήμης, ιστορίας και
πολιτισμού, όπου οι νέες γενιές μαθητών, φοιτητών, ερευνητών και παιδιά του
λαού θα επισκέπτονται ελευθέρα για να διδάσκονται το κόστος της ελευθερίας και
έχοντας την υποχρέωση να τη φτάσουν μέχρι το τέλος, μέχρι την πλήρη κατάργηση
της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Όταν
στη Γυάρο πέφτει το σκοτάδι, λυσσομανάν οι άνεμοι κι ακούμε συριγμούς… είναι οι
ψυχές των κρατουμένων! Ποιος θα τα διαχειριστεί αυτά;»
Δείτε σε βίντεο το σύνολο της εκδήλωσης και τις προτάσεις των
τεχνοκρατών εκτελεσμένες στο πλαίσιο μιας ιδιωτικής πρωτοβουλίας, δήθεν ΜΚΟ,
που πάντα καταλήγει στην καπιταλιστική αντίληψη κέρδους και μέσα από απατηλό «Μη
κερδοσκοπικό» χαρακτήρα!
GR Arxellence 3 - Τελετή Απονομής Βραβείων | Livestreaming
Μερικές φωτογραφίες - σχέδια απαράδεκτων παρεμβάσεων
στη ΓΥΑΡΟ
που παρουσιάστηκαν,
ALUMIL29-4-2026
-Τα πρώτα
σχόλια ΣΒ.
-Τα δεύτερα αυτόματες μεταφράσεις από τη goggle
-Πέρα
από τα «οικολογικά» και «ερευνητικά» η ιδανική ανατριχιαστική λύση ιδιωτικής
πρωτοβουλίας! Η φυλακή πολιτικών κρατουμένων – εστιατόριο πιθανόν για την ελίτ του παγκόσμιο τζετ –
σετ!
-Στο
βορειοδυτικό άκρο του χώρου, τρία υπάρχοντα κτίρια έχουν αναδιαμορφωθεί ως
κοιτώνες για ερευνητές και κατοίκους.Αυτές
οι κατασκευές διατηρούν τις αρχικές τους στέγες, τοίχους και ανοίγματα, με μόνο
αναδιαμορφωμένα εσωτερικά χωρίσματα.Κάθε
μονάδα ενσωματώνει ένα ημιώροφο, που χωρίζει τους ιδιωτικούς χώρους ύπνου και
εργασίας από τους κοινόχρηστους χώρους διαβίωσης από κάτω.
-Θαλάσσια
πλατφόρμα υπηρεσιών εστίασης, αναψυχής και ύπνου απέναντι από τις φυλακές. Τους
ανεξέλεγκτους ανέμους τους ρώτησαν;
-ΘΑΛΑΣΣΙΟΣ
ΚΥΚΛΟΣ /Επιστήμη & Διατήρηση. Μια Πλήρως βιώσιμη πλωτή κατασκευή
Fullysustainablefloatingstructure
Το
Γενικό Σχέδιο εμφανίζει έναν Άξονα Σχεδιασμού, δύο Χεοπτικά ολογράμματα 360
μοιρών, μια ξύλινη γέφυρα βάρκας και μια κλασική ελληνική κολόνα χαραγμένη στο
έδαφος.
-Η φυλακή
μετατρέπεται σε χώρους έκθεσης, επιστημονικής εργασίας και κατοίκησης!
-Στον
πυρήνα του γενικού σχεδίου βρίσκεται η ενσωμάτωση ενός μουσείου και ενός
βιώσιμου ερευνητικού κόμβου, δομημένου γύρω από μια σαφή σπονδυλική στήλη
κυκλοφορίας που οργανώνει χώρους έκθεσης, επιστημονικής
εργασίας και κατοίκησης.
-Φαραωνικό
έργο «οικολογικής» αντίληψης!
-Προσαρμοστική
στρατηγική επαναχρησιμοποίησης, δίνοντας προτεραιότητα στην αποκατάσταση
υφιστάμενων κτιρίων έναντι της κατεδάφισης.Αυτή
η προσέγγιση διατηρεί την ιστορική ταυτότητα του πρώην συγκροτήματος φυλακών,
ενώ παράλληλα ενισχύει την απόδοσή του μέσω στοχευμένων παρεμβάσεων και κάθετων
επεκτάσεων.
-«Οικολογική»
παραμόρφωση!
-Το
έργο παρέχει πράσινη ενέργεια για αυτοκατανάλωση, η οποία παράγεται από τον
ήλιο και τον άνεμο.
Σήμερα είδα έναν τυφλό στον δρόμο.
Οδικώς εγώ, για λίγα λεπτά κατάφερα να τον παρακολουθήσω.Ε, οκ, έκανα κι έναν μικρό κυκλάκο, να τον
ξαναπετύχω και να παρακολουθήσω όσο περισσότερο μπορούσα την συμπεριφορά του.
Ε, για να είμαι ειλικρινής ήθελα να
βεβαιωθώ εάν η πρώτη μου εκτίμηση ήταν σωστή.Πρόκειται όντως για τυφλό άτομο?Ναι, ναι, μετά τον κυκλάκο ήμουν πλέον σίγουρη.Αλλά βρε τι κορμοστασιά είχε ο άνθρωπος!Ο συνοδός του ήταν διαρκώς πλαγιοπίσω του.
Ούτε ακριβώς δίπλα του, ούτε ακριβώς πίσω του.Μα ούτε το χέρι του κρατούσε! Ούτε έκανε χρήση βαδιστικού μπαστουνιού!
Γι’ αυτό με μπέρδεψε….
Δίπλα τους πέρασα! Οδός Δοϊράνης
στην Καλλιθέα. Παλιόδρομος, παλιοπεζοδρόμιο, παλιοκατάσταση γεμάτη μικρές
παγιδούλες, τύπου λάκκος με τύπου δεντράκι, χωρίς όμως «τύπου παρτέρι».Δίπλα τους πέρασα… και ξαναπέρασα… και
ορκίζομαι ότι ήμουν στην αμφίβολη θέση πως απλά πρόκειται για δύο φίλους γύρω
στα 35 που ανεβοκατέβαιναν το άθλιο πεζοδρόμιο αναλόγως τις παγιδούλες. Και
ναι, φυσικά δεν μπορούσαν οι δύο φίλοι να βαδίζουν ακριβώς ο ένας δίπλα στον
άλλο… Δεν αναζητούσε το χέρι του συνοδού, δεν κοντοστάθηκε, δεν χαμήλωσε το
κεφάλι! Η ροή τους ήταν αξιοθαύμαστη. Ο συνοδός καλέ…. Ούτε που έκτεινε το χέρι
του για βοήθεια, ούτε φαινόταν, με τόση πλαστικότητα στην κίνησή του ότι έδινε
με τον τρόπο του τις οδηγίες.Μάλιστα
φορούσε γυαλιά ο συνοδός που τα διόρθωσε κάποια στιγμή καθώς διόρθωσε και την
τσάντα που κρατούσε.Όμως παράλληλα με
αυτή την φυσικότητα ο νέος με τα γυαλιά έδινε τόσο άρτιες εντολές που δύσκολα
αντιλαμβάνεσαι ότι συνοδεύει τυφλό.
Διέκρινα όμως την ωραία μάχη που
έδιναν για να είναι σαν όλους μας, άνθρωποι της διπλανής πόρτας!
Κάνω την αυτοκριτική μου!
Πω πω… τι
τυχερή που είμαι! Η πρώτη σκέψη!Πω πω
τι φτωχή που είμαι! Η δεύτερη σκέψη. Έχω την όρασή μου και φυσικά δεν έχω
ταλαιπωρηθεί όπως ο νεαρός τυφλός.Αλλά
έχοντας την όρασή μου δεν έχω, ούτε στο ελάχιστο, αφουγκραστείτη καθημερινότητα ενός τυφλού.Και γιατί όχι κυρία μου? Τόσοι τυφλοί ζουν
ανάμεσά μας... Φτωχή είσαι λοιπόν που στα πρώτα «ηντα» σου αναρωτιέσαι,
θαυμάζεις και διερωτάσαι για την απλή ρουτίνα ενός τυφλού.Πως να είναι άραγε??? Ή σε πόσες αλλαγέςέχει εκπαιδευτεί??? Μα και ο συνοδός! Άξιος
στο λειτούργημά του αλλά μετά από πόσες προσπάθειες? Πόσες αποτυχίες? Πόσο φόβο
στην τελική….
Η υπευθυνότητα κρύβει πάντα τον
φόβο. Και ο συνοδός ήταν ο ορισμός της υπευθυνότητας σε εκείνη την διαδρομή.
Η μνήμη έρχεται απότομα…
«Μαμά
τυφλένομαι…» μου είχε πει ο γιος μου κάποτε όταν βάζαμε ορό στα ματάκια του…
Τόσο όμορφα το είπε με την λάθος λέξη…. Για να μην το ξεχάσω, έγραψα σε ένα
χαρτάκι «τυφλένομαι» και από τότε κοσμεί ένα ντουλάπι στην κουζίνα.
Ευτυχώς δεν τυφλώθηκε... όμως θα του
περιγράψω αυτή την μικρή στιγμούλα μου.Θα περιγράψω την αξία να είναι σωστός παρατηρητής της ζωής και σωστός
εκτιμητής.Ότι οφείλει να σέβεται και να
συναισθάνεται κάθε μικρή ή μεγάλη αδυναμία των ανθρώπων. Να καταλάβει γιατί
πρέπει να σεβόμαστε τους ανθρώπους που βοηθάνε τους συνανθρώπους τους, αναπληρώνοντας
μέρος της έλλειψης... Και να η αφορμή για μια ακόμη γλαφυρή συζητησούλα, που
μας κάνει σοφότερους. Να μην βλέπουμε απλά… αλλά να κοιτάμε βαθιά! Και, τέλος, να
μην υποτιμάμε ποτέ την αξία αυτών που η φύση μας χάρισε και να θαυμάζουμε πάντα
όσους έχασαν «κάτι» αλλά αγωνίζονται να το αναπληρώσουν στην καθημερινή τους
ζωή.
Ο
«δυνατότερος, καλύτερα εκπαιδευμένος και τεχνολογικά πρώτος στρατός του κόσμου»
(ΗΠΑ) δεν μπορεί να νικήσει και να στείλει στη λίθινη εποχή το… Ιραν των μουλάδων
το οποίο «ζει στον Μεσαίωνα»!
Ο
δεύτερος όμοιος «δυνατότερος στρατός του κόσμου» (Ισραήλ) δεν μπορεί να νικήσει
και να εξαφανίσει δυο «τρομοκρατικές οργανώσεις» σε Λίβανο και Γάζα, οι οποίες
πολεμάνε με πέτρες και σφεντόνες και όταν βαράνε με καλάσνικοφ τα κάνουν πάνω τους
οι τρισ-εκπαιδευμένοι στρατιώτες του!
Οι
προσκυνημένοι όλου του κόσμου σε ΝΑΤΟ, ΕΕ και κάθε ιμπεριαλιστικό οργανισμό
τρίβουν τα μάτια τους, ο κόσμος τους έρχεται ανάποδα, παθαίνουν βέρτικο και τρέμουν
τον ουρανό μη και πέσει πάνω τους!
Κάτι
δεν πάει καλά στην ιστορία… όλα είναι ανάποδα!
Και
πλησιάζοντας προς την Πρωτομαγιά διαπιστώνουν άπαντες ότι 200 εκτελεσμένοι που τους
είπαν νικημένους, είναι οι πραγματικοί νικητές του τότε «δυνατότερου στρατού
του κόσμου» (Γερμανία) και αυτοί γράφουν την ιστορία.
Αυτή νόμισε ότι κυνηγάει τη διαφθορά…
ξέχασε ότι για να τη νικήσεις πρέπει να είσαι έξω από τον βόθρο της…
Όποιος πει ότι η ΕΕ που την έβαλε να
κυνηγήσει τη διαφθορά δεν είναι βόθρος της διαφθοράς που μολύνει όσους έχει
μέσα του, παίρνει τομετάλλιο του
πενταδακτύλου…
Κι ενώ η κυρία κάνει τη δουλειά που της
είπαν εντίμως και με ύφος χιλίαρχου λέει στους εδώ διεφθαρμένους μέχρι το
μεδούλι ότι θα τους θάψει, κάποιοι πολλαπλώς διεφθαρμένοι τρίβουν τα χέρια τους.
Είναι εκείνοι του
στρατιωτικοβιομηχανικού συγκροτήματος της ΕΕ που ως τώρα ήταν διαλυμένο και
αποφάσισαν να το επαναφέρουν στις δόξες που γνώριζε πριν τους δυο Π.Π. και στον
«ψυχρό πόλεμο»!
Όταν ακούσαμε την πολεμοκάπηλη κραυγή
ανασυγκρότησης της ΕΕ με εκατοντάδες δισεκατομμύρια προϋπολογισμό οπλικών
συστημάτων με ταυτόχρονη διάθεση 90 δισεκ. για να «κρατάει γερά» η Ουκρανία
μέχρι να έρθουν τα νεοστρατά των δημοκρατών νεοναζί της Δύσης και να αναλάβουν
τη Ρωσία που… τους απειλεί, ο νους του σκεπτόμενου λαού πήγε στο γνωστό μοτίβο
πολέμου: «Θα κόψουμε το βούτυρο και θα το κάνουμε κανόνια»!
Πριν αλέκτωρ λαλήσει ακούσαμε ότι τα
λεφτά θα είναι από περικοπές κοινωνικών δαπανών, προγραμμάτων ανάπτυξης, κοινωνικών
δομών και επενδύσεων ενώ οι ποιο προχωρημένοι μας ενημέρωσαν κυνικά για τη «φυσικότητα»
να γυρίζουν στα φέρετρα τα παιδιά μας από μάχες υπέρ (πολεμοκάπηλων) πατρίδων (που
μεταφράζεται και σε «παρτίδων»!) κατά Κινέζων, Ρώσων και των συμμάχων τους σε
Ευρώπη, Αφρική και Ασία!
Τόση ήταν η πρεμούρα να μαζέψουν
πίσω τα λεφτά και να καταργήσουν τα ψίχουλα κοινωνικών πολιτικών που θυμήθηκαν
ξαφνικά την… ηθική υποχρέωση να πιάσουν από το λαιμό τους όμοιους μικρούς διεφθαρμένους
και να βρουν το μαχαίρι για να κόψουν τα κονδύλια και να τα κάνουν σφαίρες,
πυραύλους και φωτιά πολέμου χωρίς να αντιδράσουμε.
Καθόλου τυχαία η αποκαλυπτική φράση της
κας Λάουρα Κοβέσι ότι δεν είναι μόνο η Ελλάδα, σε όλη την Ευρώπη είναι εξαπλωμένη η
διαφθορά, λες και δεν το ξέραμε! Μα φυσικά, στα ψίχουλα του… ΟΠΕΚΕΠΕ θα έμεναν;
Πως θα μαζέψουν δισεκατομμύρια αν δεν μετατρέψουν σε ΟΠΕΚΕΠΕ όλα όσα δίνουν σε
όλη την ΕΕ κι έχουν έστω ελάχιστο κοινωνικό σκοπό και πολύ της εξαγοράς
συνειδήσεων σκοπό. Αυτοί μιλούν για το παρών ενώ πυροβολούν το μέλλον με την
διαρκή περικοπή κοινωνικών δαπανών. Εκεί είναι ο στόχος τους.
Τώρα τις συνειδήσεις τις επιστρατεύουν,
θέλουν - δε θέλουν αυτές, στα ιδανικά και στις «αξίες» της ΕΕ και τα λεφτά θα
τα αρπάξουν «ησύχως και δικαίως» για να τα μεταφέρουν στα στρατιωτικοβιομηχανικά
συγκροτήματα της ΕΕ και των ΗΠΑ! Με εξαίρεση την Ελλάδα που περηφανεύεται ότι ξεπερνά
σε «αμυντικές» δαπάνες τον στόχο της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και του Τραμπ, όλες οι χώρες
ανατρέπουν τα πάντα στους προϋπολογισμούς τους για να φτάσουν το πολυπόθητο
ελάχιστο δαπανών του 3% του ΑΕΠ! Φυσικά δεν θα γλυτώσει ο λαός μας αφού η κυβέρνηση
σκοπεύει σε νέες αγορές οπλικών συστημάτων που θα εξακοντίσουν τις δαπάνες για
χάρη της… κοινής άμυνας! Ποιας κοινής;;; πως θα σταθεί στο «ύψος» της η Ελλάδα
αν δεν έχει μπελαρά, πάτριοτ και F35 για
να κτυπήσει καίρια τους… προαιώνιους εχθρούς της Ρώσους και Κινέζους που μας απειλούν!!!
Το τι είναι η κα Κοβέσι και το παρελθόν της είναι γνωστά. Αυτό όμως
δεν σημαίνει ότι οι διεφθαρμένοι στην Ελλάδα δεν είναι πολύ περισσότεροι με πολύ
μεγαλύτερα τα ποσά από τους διεφθαρμένους του ΟΠΕΚΕΠΕ. Έτσι για να μη νομίσει ο
κάθε κ. Άδωνις ότι δεν ξέρουμε τι γίνεται και δήθεν αν μας πει αυτός τι είναι η
Κοβέσι ξαφνικά θα εξαφανιστεί η διαφθορά της κυβέρνησης της ΝΔ και όλου του
πολιτικού φάσματος και των τρωκτικών που τρέφονται από την ΕΕ για να υπηρετούν αυτήν και τον ιμπεριαλισμό.
Απλώς να ξέρουμε τι μας γίνεται και μη ξαφνικά νομίσουμε ότι ο
κόπρος του Αυγείου είναι φαντασία μιας κάποιας Κοβέσι. Είναι πολύ περισσότερος!
Και δεν αποκλείεται να τον δούμε σύντομα. Κάποιοι βιάζονται να μαζέψουν τα κονδύλια.
Από την άλλη να μη μας διαφεύγει και ο ευρύτερος σκοπός των διεφθαρμένων
της ΕΕ που πουλώντας ηθική μαζεύουν τα κονδύλια για να τα μετατρέψουν σε
κανόνια τα οποία θα γεμίζουν με ζωντανό κρέας των νέων της ΕΕ!
«Το κορίτσι με το κορδελάκι» που έγραψε και η Βούλα Καψή, εκτός της
δουλειάς που κάνει για τη "Δικαιοσύνη" δίνει τα όπλα σε όσους θέλουν να κάνουν τα
κοινωνικά κονδύλια όπλα! Είναι γι’ αυτούς η «Χρήσιμη Ηλίθια»!
ΥΓ. Λέτε να με κρεμάσουν κι εμένα στα «μανταλάκια» κάποιοι διαπρύσιοι
αντιδεξιοί προοδευτικοί που πιστεύουν στις ηθικές «αξίες της ΕΕ» ότι ξεπλένω με
το άρθρο τη ΝΔ, μιλώντας για διεφθαρμένη ΕΕ;
Το Κάστρο της λευτεριάς. Τραγούδι
πολιτικών κρατουμένων της Λέρου
Στα χρόνια της εξορίας και της
φυλακής που οι δικτάτορες περίμεναν να λυγίσουμε, συνέβη το ακριβώς
αντίθετο.Ατσαλώναμε με χίλιους τρόπους
την αντίστασή μας στη χούντα. Στις δράσεις που αψηφούσαν τις απαγορεύσεις ήταν
και οι πολιτιστικές δράσεις και ανάμεσά τους η μουσική.
Το ποίημα - τραγούδι «Το Κάστρο»,
είχε γίνει καθημερινή συντροφιά γιατί μας έδινε το μήνυμα ότι οι δικοί μας από
όλη την Ελλάδα έχουν το νου τους σε εμάς, παράλληλα με την πάλη που έκαναν κατά
της δικτατορίας. Υπάρχει ανάμεσα σε 16 τραγούδια που γράψαμε στην εξορίας και
μόλις κυκλοφορήσαν τον Απρίλιο του 2026.
Η πρώτη εκτέλεση έγινε παράνομα, με
υψηλή περιφρούρηση, στο στρατόπεδο κρατουμένων του Λακκίου Λέρου με όργανα
κατασκευασμένα παράνομα από τους κρατούμενους.
Το ακούτε εδώ σε μια ευρέως
εμπλουτισμένη διασκευή από τη μουσικό Κατερίνα Φωτεινάκη. Εμβόλιμα ακούγεται
και μέρος της εκτέλεσης από τη χορωδία Λέρου που περιλαμβάνεται στο CD. Η
παρούσα εκτέλεση πραγματοποιήθηκε σε εκδήλωση του Συνδέσμου Φυλακισθέντων Εξορισθέντων
Αντιστασιακών 1967-1974 (ΣΦΕΑ), στις 20/4/2026, στο Μουσείο Αντιδικτατορικής
Αντίστασης, πρώην χώρος άγριων βασανιστηρίων πολιτικών κρατουμένων, του
ΕΑΤ-ΕΣΑ.
Την εκδήλωση επιμελήθηκε «ο πιο
μικρός κρατούμενος», ετών 5, της δικτατορίας στη Γυάρο, Μάκης Σολωμός, βρέθηκε
εκεί με την αγωνίστρια κρατούμενη της χούντας μητέρα του Άννα Σολωμού.
