Ιρακ: Ο ενδιάμεσος πόλεμος

Οι μορφές του Ιμπεριαλισμού αλλάζουν οι νομοτέλειες μένουν. Ένα 'άρθρο του 2003

 ΗΠΑ ως κύριος εκφραστής των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων του κόσμου παύουν διαρκώς και περισσότερο να αναζητούν ηθικούς λόγους για το πόλεμο κατά του Ιράκ. Ενοχλούνται μάλιστα από κείνους που τους καθυστερούν ψάχνοντας να βρουν αυτούς τους λόγους για να νομιμοποιήσουν την επίθεση. Βρισκόμαστε προ ενός νέου σκηνικού. Οι ΗΠΑ θέλουν να στείλουν μήνυμα σε όλο τον κόσμο ότι κάνουν πόλεμο χωρίς ηθικούς λόγους και χωρίς έννοια δικαίου.

 'Έχουν απόλυτη ανάγκη από αυτή τη νέα τάξη πραγμάτων για να απελευθερωθούν ως κυρίαρχη δύναμη του κόσμου από δεσμά και κανόνες που είναι υπολείμματα μιας εποχής διποδισμού με αντίπαλο δέος και της τότε αναγκαστικής δέσμευσής τους έναντι συμμάχων και αντιπάλων για τήρηση κανόνων «δικαίου και ηθικής», προκειμένου να διατηρήσουν μια σχετική υπεροχή.

Οι πράξεις τους έχουν πραγματικούς λόγους παρ' ότι δεν τολμούν να τους επικαλεσ0ούν τώρα. Ίσως στο επόμενο βήμα τους να θεωρήσουν ότι έφτασε η ώρα να αναγγείλουν στον κόσμο ως ηθικό κίνητρο του πολέμου την παγκόσμια κυριαρχία τους, την υποδούλωση των λαών και την διασφάλιση για λογαριασμό τους των πετρελαίων και των παγκόσμιων αποθεμάτων ενέργειας.

 Δεν είναι καθόλου μακριά η εποχή που το επιχείρημα του "ζωτικού χώρου" του Χίτλερ θεωρήθηκε - δυστυχώς - ως νόμιμο δικαίωμα πολέμου όχι μόνο από τους γερμανούς πλουτοκράτες και σημαντικό μέρος του λαού αλλά και από τους ηγέτες που υπέγραψαν το Σύμφωνο του Μονάχου για την ωμή κατάληψη της Τσεχοσλοβακίας και τη νομιμοποίηση του Άνσλους (κατάληψη Αυστρίας).

Τώρα ο "ζωτικός χώρος" μετονομάστηκε σε "ζωτικά συμφέροντα των ΗΠΑ" τα οποία "νομιμοποιούν" για τους ιμπεριαλιστές κάθε πόλεμο και κάθε επέμβαση. Για το διεθνές δίκαιο, νόμος είναι το δίκαιο των ΗΠΑ!

Πίσω από την πολεμική υστερία κατά του Ιράκ φυσικά δεν κρύβεται απλώς η ανατροπή του Σ. Χουσεϊν του οποίου πολύ καλά στερέωναν επί χρόνια οι ΗΠΑ στην εξουσία. Κρύβεται η αναδιανομή των αποθεμάτων του πετρελαίου και ο έλεγχος της ενεργειακής καρδιάς της Μ. Ανατολής. Οι ΗΠΑ δεν ελέγχουν απόλυτα αυτά τα αποθέματα γιατί έχουν μπει ήδη ανταγωνιστές Γάλλοι, Ρώσοι, Γερμανοί και εθνικές κυβερνήσεις. Οι αμερικανικές εταιρείες μένουν απ' έξω και ζητούν όχι απλά μερίδιο αλλά να τα πάρουν όλα. Όλα όμως μπορούν να τα πάρουν μόνο με βίαια ανατροπή του Σ. Χουσεϊν ώστε να υπάρχει νομική βάση ακύρωσης της νομιμότητας των συμβολαίων πετρελαίου του Ιράκ με τους ανταγωνιστές. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν ενδιαφέρονται για καμία ειρηνική λύση του θέματος αφού αυτό δεν θα επέτρεπε διακοπή της συνέχειας της νομιμότητας στη διακυβέρνηση του Ιράκ ακόμη και αν άλλη κυβέρνηση διαδεχόταν τον Σ. Χουσεϊν.

 

Από την άλλη, ιμπεριαλιστές σύμμαχοι των ΗΠΑ που χωρίς αιδώ συμβορβάδισαν από κοινού την Γιουγκοσλαβία, τo Αφγανιστάν και το Ιράκ στον πρώτο πόλεμο του 1991 παίζουν τώρα το παιχνίδι του ειρηνόφιλου. Καμία ευαισθησία δεν τους έπιασε φυσικά για την ειρήνη. Ούτε οι ηθικοί λόγοι που λείπουν τους κάνουν ειρηνόφιλους (λες και στις άλλες περιπτώσεις είχαν πιο σπουδαίους λόγους από τον Σ. Χουσεϊν). Tα συμβόλαια πετρελαίου που έχουν αποσπάσει οι εταιρείες τους σκέφτονται και δεν θέλουν να τα χάσουν αν ανατραπεί βίαια ο Σ. Χουσεϊν.

Αυτός είναι και ο λόγος που επικαλούνται τον ΟΗΕ, την «πολιτική λύση» κτλ. Θέλουν να διασώσουν τη συνέχεια της διακυβέρνησης στο Ιράκ και να διατηρηθεί η νομική ισχύς των συμβολαίων τους. Κατά τ' άλλα ας μην ξεχνάμε ότι η ιστορία τους είναι βουτηγμένη στο αίμα των λαών.

 Φυσικά για τις ΗΠΑ ο πόλεμος του Ιράκ είναι ένας ενδιάμεσος πόλεμος στο μεγάλο ιμπεριαλιστικό πόλεμο που διεξάγεται με πολεμικά, οικονομικά και άλλα μέσα. Οι ΗΠΑ θεωρούν ως "ζωτικό χώρο" για την ύπαρξή τους το ανισοσκελές ενεργειακό τρίγωνο Μ. Ανατολή – Κασπία ­κεντρική Σιβηρία. Όποιος ελέγχει αυτό το τρίγωνο ελέγχει την ενέργεια όλου του κόσμου.

Μια τέτοια εξέλιξη θα βελτιώσει τους όρους εκμετάλλευσης των λαών από το πολυεθνικό κεφάλαιο και θα ανεβάσει το μέσο ποσοστό κέρδους διασώζοντας πολλά οριακά κεφάλαια από αρνητικές αποδόσεις και καταστροφή. Φθηνή ενέργεια με μηδαμινή ανταπόδοση προς τους λαούς είναι ένα καλό κίνητρο πολέμου για το κεφάλαιο.

 Είναι λογικό να υποθέσουμε ότι οι ΗΠΑ εν όσο διαθέτουν δύναμη θα επιχειρήσουν μετά το Ιράκ την υποταγή του Ιράν για να ενιαιοποιη0εί η κυριαρχία τους σε όλη τη Μ. Ανατολή από Αίγυπτο μέχρι το Αφγανιστάν. Στους επόμενους στόχους θα είναι η Κασπία όπου ήδη διά μέσου της αποσταθεροποίησης και των εθνικιστικών αναταραχών έχουν θέσει πόδι. Κυριότερος στόχος όμως παραμένει το ενεργειακό κέντρο της Σιβηρίας όπου στην πραγματικότητα τα ενεργειακά αποθέματα κάθε τύπου είναι απροσδιόριστα.

 Μια εξέλιξη των πραγμάτων στην πιο πάνω λογική της αναδιανομής του παγκόσμιου πλούτου όχι μόνο θα αιχμαλωτίσει όλο των κόσμο αλλά και τους εν δυνάμει μελλοντικούς ανταγωνιστές των ΗΠΑ σε γεωστρατηγικό επίπεδο Κίνα και Ρωσία. Θα τους θέσει εκτός μάχης και υπό αποκλεισμό.

 Άλλο βέβαια οι ευσεβείς πόθοι και τα σχέδια των ΗΠΑ και άλλο τι θα γίνει στην πράξη. Όλα έχουν τα όρια τους, το ίδιο και η δύναμη των ΗΠΑ. Από ένα σημείο και μετά το κόστος τέτοιων εγχειρημάτων είναι μεγαλύτερο του οφέλους, αφού και οι άλλοι υπερασπίζουν τα συμφέροντά τους, με αποτέλεσμα, στο τέλος,  το κόστος να μεταφραστεί σε πολυεπίπεδη εσωτερική κρίση στις ΗΠΑ.

 Ποιος είναι ο ρόλος των λαών σ' όλο αυτό το σκηνικό; Παρ' ότι φαίνεται ότι τώρα μιλούν τα όπλα υψηλής τεχνολογίας και η τεράστια δύναμη των ιμπεριαλιστών το ξήλωμα μιας τέτοιας υπεροχής όχι μόνο είναι εφικτή αλλά ξεκινά από την απλή αντιπολεμική στάση, περνά στη διαδήλωση και φτάνει μέχρι τη δυναμική κοινωνική αντίσταση και την πολιτική μετάφρασή της σε αντιπολεμικά - αντιιμπεριαλιστικά μέτωπα.

 Μοναδικός ανατρεπτικός παράγων των ιμπεριαλιστικών σχεδίων είναι οι λαοί. Καμία ενδοϊμπεριαλιστική αντίθεση δεν θα μπορεί να αναχθεί ποτέ σε βάση της ειρήνης. Ο πόλεμος ως παράγωγο του εξοντωτικού ανταγωνισμού και του νόμου της ανισόμετρης ανάπτυξης κεφαλαίων και χωρών που ενυπάρχουν στο εσωτερικό του καπιταλιστικού συστήματος δεν μπορεί να εξαλειφτεί ως φαινόμενο εντός του ίδιου του συστήματος, παρά μόνο με την εξάλειψη του ίδιου του συστήματος. Διαφορετικά, αναπαράγεται αενάως.

 Έτσι, παρακολουθώντας τα τεκταινόμενα οι λαοί πρέπει να κινηθούν για να ματαιώσουν τα ιμπεριαλιστικά σχέδια πολέμου κάνοντας το πρώτο βήμα, από το Ιράκ. Ας είμαστε λοιπόν σε ετοιμότητα, ο πόλεμος σταματά στην αρχή του όχι μετά όταν θα είναι αργά. To δίλημμα "κρέας για τα κανόνια" ή "άνθρωποι εν ειρήνη" πρέπει να απαντηθεί άμεσα από τώρα και με όλους τους τρόπους υπέρ της ειρήνης.

 

(Άρθρο στο περιοδικό «ΕΝΟΤΗΤΑ» της Κίνησης για την Ενότητα Δράσης της Αριστεράς (ΚΕΔΑ), τεύχος Γενάρης – Φλεβάρης 2003, ενόψει της ετοιμαζόμενης επίθεσης των ΗΠΑ κατά του Ιράκ)

 

 

Μπροστά στον ιμπεριαλιστικό όλεθρο ούτε σταγόνα ντροπής!

 Οι Ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και του Ισραήλ βομβαρδίζουν και απειλούν μια χώρα, έναν λαό και τον αρχαίο πολιτισμό του με  αφανισμό και επιστροφή στη λίθινη εποχή και η ιμπεριαλιστική Δύση παριστάνει τον θεατή! Τα δε μμε που ελέγχει «περιγράφουν», χυδαιολογούν και απορούν (!) γιατί το Ιράν δεν παραδίδεται, αντί να καταγγείλουν αυτό  το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. 

 

 Το ίδιο και τα μμε της Ελλάδας με «πρωτοπόρο» την κρατική ΕΡΤ που «αναλύει» την «αποφασιστική» τακτική του Τραμπ και αντί να καταγγείλει το έγκλημα αναμένει με ανατριχιαστικό κυνισμό και  ψυχρότητα την ώρα 03:00, 8/4/2026 για… να δει αν ο Τραμπ θα αφανίσει το Ιράν!!!

 Ούτε μια φωνή για τον λαό, ούτε μια φωνή για Ειρήνη!

 Και όλοι αυτοί κάνουν πως δεν βλέπουν την διολίσθηση του κόσμου στον Γ’ ΠΠ, με σημαιοφόρο του πολέμου τον δυτικό ιμπεριαλισμό! Τόσο υποταγμένοι, τόσο βρόμικοι, τόσο συνένοχοι!

 Κι αν αύριο βρεθεί η Ελλάδα και ο αρχαίος πολιτισμός μας στη θέση του Ιράν, ποιος θα σταθεί στο πλευρό μας; 

 Μια νέα μεγάλη σκοτεινή νύχτα αρχίζει στον πλανήτη!

 Μόνη ελπίδα που έμεινε είναι οι ίδιοι οι λαοί του κόσμου που πρέπει να αντιδράσουν πριν είναι αργά.

Θέατρο. Όταν η γυναίκα επαναστατεί

Το ταξίδι του θεατρικού έργου The Hell’s House ολοκληρώθηκε στις 5/4/2026.

 Καθηλωθήκαμε στην τελευταία παράσταση. Ξεχάσαμε ότι ήμαστε σε θέατρο! Αυτά τα λίγα και θαυμαστά από κάποιον που δεν ξέρει πολλά από τέχνη και θέατρο.

 Επί της ουσίας του έργου όμως, όπως παιζόταν υπέροχα, μεταβιβάζονταν από την κεντρική ηρωίδα μια μεγάλη διδαχή ανατροπών και διαμόρφωσης της νέας συνείδησης της γυναίκας, κάτω από την ολέθρια ανδρική κατάχρηση εξουσιών για τη διατήρηση των υπολειμμάτων υποταγής, ανδροκρατίας και πατριαρχίας επί της γυναίκας, κάτι που δεν αντιλήφθηκαν (οι άντρες) ότι ξεπεράστηκαν και πνέουν τα λοίσθια!

 Μπροστά μας έρχονταν σκηνές από τις δεκαετίες ’50 και ’60 όταν οι συνθήκες ξεπέρασαν τα μοντέλα παλιάς ανδροκρατίας και οι άνδρες υπεραμύνονταν των εξουσιών τους, συχνότατα με βία που ακόμη θεωρούσαν «φυσική»! Εξουσίες σε «χαμηλό» επίπεδο οικογένειας, προσαρμοσμένες κατ’ εικόνα και ομοίωση των ταξικών εξουσιών εκμετάλλευσης του ανθρώπου που μετρούν στις κοινωνίες χιλιάδες χρόνια, γι’ αυτό και έμοιαζαν «φυσικές»!

 Στη συνέχεια είδαμε σε γρήγορη σειρά την σταδιακή διαμόρφωση της επαναστατικής συνείδησης της γυναίκας, όχι μόνο με την άρνησή της ως αιώνιας κούκλας, αλλά και ευρύτερα ως μόνιμο υποζύγιο στην οικογένεια, στον άντρα. Έτσι με τέτοιες δραματικές επαναστάσεις φτάσαμε σε νέες κατακτήσεις των δικαιωμάτων των γυναικών που σφραγίστηκε με απεξάρτηση και κόψιμο ενός Γόρδιου Δεσμού υποταγής της γυναίκας όπως είδαμε  στο έργο και όπως γίνεται ιδανικό και σήμερα. Ήταν οι δεκαετίες που ακολούθησαν από το ’70, αυτές της ανεξαρτησίας, της σεξουαλικής απελευθέρωσης, της αυτονομίας και αυτοκαθορισμού μέχρι και την ανατροπή των κανόνων εμφάνισης και μόδας.

 Δυστυχώς τα υπολείμματα πατριαρχίας κατά καιρούς επανέρχονται μαζί με την γενική αντεπίθεση συντηρητικών και αντιδραστικών εκμεταλλευτικών ρευμάτων της κοινωνίας και παράλληλα με τη γενική ισοπέδωση των εργαζομένων επιχειρούν πισωγυρίσματα στην οικογένεια και στα φύλα με αποτέλεσμα μέχρι το πρώτο τέταρτο του 21^ου αι. να επιβιώνουν πολλά στοιχεία ανδροκρατίας με αποκορύφωμα τη νέα εξάπλωση της βίας σε όλο τον κόσμο με κορυφή του παγόβουνου τις γυναικοκτονίες. Η πορεία καθυστερεί!  

 Τίποτα δεν χαρίζεται και η ανθρωπότητα έχει ακόμη πολύ δρόμο να διανύσει για να πούμε ναι, τώρα επιτεύχθηκε η πραγματική ισότητα σε όλους τους τομείς και η αποτίναξη της εκμετάλλευσης φύλου, πιθανότατα μαζί με την αποτίναξη της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

  Σε αυτό όμως είναι απαραίτητη η συμβολή των νέων γενεών αγοριών και κοριτσιών και στον βαθμό που αυτά αρνούνται την κληρονομία των παθογενειών της ανδροκρατίας. Τότε μόνο η ανθρωπότητα θα ζει σε πραγματική ελευθερία ενώ θα αντιληφθεί τι τεράστιο υλικό και άυλο πλούτο της στοίχισε η ανισότητα και η καταπάτηση των δικαιωμάτων του μισού του ουρανού επί της Γης, στους αιώνες που πέρασαν!

 Δύσκολη η πορεία.

 Καλές νέες επιτυχίες στη τέχνη που μιλάει στη ζωή μας.

 Σ.Β.

 

Η Θεατρική Εταιρεία THEARTES των Κωνσταντίνου Κυριακού και Κατερίνας Μπιλάλη παρουσίασε την παράσταση «Nora: The Hell’s House» εμπνευσμένη από το έργο «Νόρα ή Το Κουκλόσπιτο» του Χένρικ Ίμπσεν (Ίψεν) σε έναν διάλογο με τον «Φάουστ» του Γ.Β. φον Γκαίτε.

Η Νόρα δεν παρουσιάζεται ως σύμβολο ή ηρωίδα, αλλά ως άνθρωπος που τολμά να πράξει· μια γυναίκα, την οποία, ενώ έχουν εγκλωβίσει στον στερεοτυπικό ρόλο της μητέρας και της συζύγου, καταφέρνει να σπάσει τα δεσμά με μια πράξη που πυροδοτείται από αγάπη.  Η πλαστογραφία –η κρυφή πράξη που κινεί την πλοκή– προσεγγίζεται ως φαουστική υπέρβαση: μία συνειδητή παραβίαση του νόμου στο όνομα της ζωής. Απέναντί της, ο Τόρβαλντ ενσαρκώνει την ηθική της ακινησίας, την προσκόλληση σε μια τάξη πραγμάτων που δεν αντέχει τη μεταβολή, που δεν είναι άλλη από την ισχύουσα πατριαρχική καθεστηκυία τάξη.

 Ταυτότητα παράστασης
«Nora: The Hell’s House»
Εμπνευσμένο από το έργο «Νόρα ή Το Κουκλόσπιτο» του Χένρικ Ίμπσεν

Συντελεστές

Ανασυγγραφή – Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Κυριακού

Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Κατερίνα Μπιλάλη

Σκηνικά – Κοστούμια: Κατερίνα Τσακότα

Σχεδιασμός φωτισμών: Λέων Εσκενάζη

Χορογραφίες – Κινησιογραφία: Κάλλια Θεοδοσιάδη

Μουσική επιμέλεια: Κωνσταντίνος Κυριακού

Βοηθός σκηνοθέτη: Κάλλια Θεοδοσιάδη 

Φωτογραφίες: Φανή Τουμπουλίδου

Video: Νικήτας Χάσκας 

Σχεδιασμός αφίσας: Πένια Παππά – [βιβλιοτεχνία]

Επικοινωνία – Προβολή: Βάσω Σωτηρίου – We Will

Παραγωγή: «THEARTES» Α.Μ.Κ.Ε.

 

Διανομή:

Κατερίνα Μπιλάλη (Νόρα)

Κωνσταντίνος Κυριακού (Τόρβαλντ)

Γιώργος Κασαπάκης (Κρόγκσταντ)

 

Διεθνής Ημέρα Συνείδησης, 5 Απρίλη

 Μα πως καταχωνιάστηκε η συνείδηση σε μια μέρα ζωής κι αυτή μισή για να γλυτώσει τον διασυρμό;

Μα ούτε σήμερα την άφησαν να ακούσει τα κανόνια και τις βόμβες, τις κραυγές των παιδιών και των φτωχών, την κόλαση του κόσμου.

 

Συνειδήσεις θαμμένες κάτω από τη λάσπη…

 

 -Συνείδηση κι «Αν είν’ ο λάκκος σου πολύ βαθύς, χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς»!

Κ. Βάρναλης

 

 

 Απολαύσετε κι έναν άλλο καλλιτέχνη για τέτοιες περιπτώσεις, τον Κώστα

Χατζή, δεν θα χάσετε!

 https://www.youtube.com/watch?v=0ZKAaL1hZYY

 

 ************/

"Η συνείδησή του ήταν πεντακάθαρη. Δεν την είχε χρησιμοποιήσει ποτέ".

(Stanislaw Jerzy Lec, Πολωνός γνωμικογράφος).

 Διεθνής Ημέρα Συνείδησης. Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 5 Απρίλη, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, που ελήφθη το 2019. Σκοπός, λέει, του εορτασμού είναι να τονίσει τη σημασία της ανεκτικότητας, της κατανόησης, της αλληλεγγύης και της ενότητας για την επίτευξη της ειρήνης και της αρμονίας σε όλο τον κόσμο.

Όμως εμένα η δική μου συνείδηση έρχεται κάθε βράδι και ....τότε αρχίζει η μόνιμη διαφωνία μας. Δύσκολο γι αυτήν να τα βγάλει πέρα μαζί μου αλλά κι εγώ μ' αυτήν.....

Ακούστε @ακόλουθοι τον διάλογο που έγραψε ο Ηλίας Λυμπερόπουλος και θα καταλάβετε...:

Από Thanasis Longie, facebook

  

Η συνείδηση – 1976

Στίχοι: Ηλίας Λυμπερόπουλος

Μουσική: Κώστας Χατζής

 

Θα σας μιλήσω για την συνείδησή μου

η οποία τα βράδια με συγχύζει.

Χθες το βράδυ με τάραξε πάλι.

Μετά από τόση κούραση που είχα,

μόλις έγειρα να πάρω τον ύπνο του δικαίου,

να τη αυτή ήρθε!

Της λέω: Ο, τι έχεις να μου πεις πες το μου σε δυο λεπτά γιατί έχω να κοιμηθώ.

Άλλωστε τί να μου πεις;

Όλος ο κόσμος ξέρει ότι εγώ είμαι ένα ανθρωπάκι.

Ανθρωπάκι είμαι, ανθρωπάκι.

Αφού δεν πειράζω κανέναν. Μόνο την δουλειά μου κοιτάω.

Αλλά μόλις είπα έτσι αυτή γέλασε.

Γέλασε έτσι ειρωνικά...

Μου λέει: το πιστεύεις αυτό που λες;

Λέω βεβαίως το πιστεύω.

Λέει έμαθα ότι στην δουλειά σου είσαι μέγας και τρανός.

Λέω δεν βαριέσαι, το κατά δύναμη. Εκεί βγάζουμε πέντε δεκάρες.

Λέει τα χιλιάρικα εσύ τα λες δεκάρες;

Λέω γιατί εσύ είσαι η εφορία;

Όχι μου λέει, αλλά απλώς σου θυμίζω που έλεγες κάποτε ότι το άτιμο το χρήμα δεν το θέλω δεν το υπολογίζω, δεν το κάνω δεν το φτιάχνω... Κάτι τέτοια που έλεγες.

Ε, καλά, μπορεί να έλεγα. Αλλά τώρα σε παρακαλώ να μ’ αφήσεις ήσυχο γιατί θέλω να κοιμηθώ.

Λέει: πριν σ’ αφήσω θα σου κάνω δύο ερωτήσεις.

Λέω ωραία ακούω την πρώτη.

Λέει είσαι καλός Χριστιανός;

Λέω είμαι καλός είμαι.

Λέει έχεις και πλούσια τα ελέη.

Ναι έχω έχω έχω.

Έχεις λέει, και γκαρνταρόμπα.

Λέω έχω.

Λέει ο Χριστός που είπε ο έχον δύο χιτώνες...

Λέω μην το παιδεύεις ξέρω που το πας. Αλλά ο Χριστός μίλησε για χιτώνες, δεν μίλησε για κοστούμια.

Λέει έχεις φάει;

Λέω βεβαίως έχω φάει. Όλοι εμείς οι άνθρωποι πρώτα τρώμε και μετά κοιμόμαστε. Βέβαια μπορεί να είναι κάποιος ο οποίος είναι αδιάθετος ή οι κυρίες που κάνουν δίαιτα για να είναι πιο σέξι.

Μου λέει δεν ντρέπεσαι;

Λέω να ντραπώ που θέλουν οι κυρίες να `ναι πιο σέξυ;

Λέει δεν ξέρεις ότι πεινάνε εκατομμύρια στον κόσμο;

Λέω: Ωραία άμα πεινάνε να δουλέψουνε να φάνε.

Λέει δεν ξέρεις ότι πεθαίνουνε χιλιάδες τη μέρα γιατί δεν έχουν ούτε το `να ούτε τ’ άλλο;

Λέω ωραία και τί θέλεις να κάνω δηλαδή; Να ταΐσω αυτά τα εκατομμύρια; Ας ενδιαφερθούν τα κράτη. Το κάθε κράτος. Αλλά θα μου πεις, ένα κράτος θα κοιτάξει πρώτα αυτούς τους ψωμολίμηδες; Όχι ένα κράτος θα κοιτάξει πρώτα την άμυνά του. Τανκς, αεροπλάνα, πλοία, σφαίρες και τέτοια. Γιατί, απ’ τους αρχαίους καιρούς τα κράτη εξασφαλίζουν πρώτα τους εχθρούς και μετά τους φίλους.

Και λέει ποιός είναι ο πολιτισμός σας; Να σκοτώνει ο ένας τον άλλον; Γιατί όταν έχεις όπλο κάτι πρέπει να το κάνεις!

Έτσι με βασανίζει τα βραδάκια η συνείδησή μου!

Μου κάνει τέτοια παιγνιδάκια

αλλά συνείδηση στον κόσμο

έχουν μόνο τ’ ανθρωπάκια.

Πού να πάνε να την βρούνε την συνείδηση τα κράτη;

Δεν τα λέει μόνο σε μένα όταν πάω να κοιμηθώ.

Τα λέει και σε σένα και σ' εκείνον και σ’ αυτήν.

Μα σηκώνουμε τους ώμους και της λέμε δεν βαριέσαι..;

Μήπως θα σώσω εγώ αυτόν τον κόσμο;

Ένα μόνο που μας νοιάζει είναι το πορτοφόλι.

Τη συνείδησή μας στ’ άλλα, ήσυχη την έχουμε όλοι!

Καλή Διεθνή Ημέρα Συνείδησης!!!

 

 

 

 

ΕΕ, νεοφιλελευθερισμός και άλλα παραμύθια

Αυτοί που κάποτε δίδασκαν ότι με τον νεοφιλελευθερισμό ο κόσμος αποκτά ελευθερία στην οικονομία, στο εμπόριο και στην κίνηση κεφαλαίων και ανθρώπων με αποτέλεσμα την ευημερία των λαών (!!!), τότε όταν στον ανταγωνισμό ήταν από πάνω και ολημερίς καθύβριζαν τον κρατισμό σαν μεσαιωνική οπισθοδρόμηση με στόχο να πνίξουν τις πιο αδύναμες οικονομίες, έπεσαν στη λούμπα που άνοιξαν για τους άλλους και επιστρέφουν στον πιο χυδαίο κρατισμό, δήθεν για… ιδεολογικούς λόγους! Οπαδοί του ιμπεριαλισμού τους με κάθε μορφή πολιτικής!

 

 Να το νέο παραμύθι τους:

«Κι επίσημα νόμος της ΕΕ η απαγόρευση του ρωσικού φυσικού αερίου – Επιταχύνεται ο Κάθετος Διάδρομος και αναβαθμίζεται ο ρόλος της Ελλάδας»!

 Αφού η ΕΕ ξέπεσε στη τριτο-τέταρτη θέση στην ιεραρχία ισχύος του ιμπεριαλιστικού κόσμου, αποφάσισαν εκεί να γίνουν ορντινάντσα των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ και να κόψουν το ελεύθερο εμπόριο με την Ρωσία με το όνειρο να την πνίξουν με κυρώσεις και με τα λάφυρα από την υποταγή της να ξαναγίνουν πρώτοι!!! Παλιό όνειρο, αλλά απατηλό όνειρο, πνιγμένο σε ποταμούς αίματος.

 Πυροβολώντας τα πόδια τους με τις «κυρώσεις» κατά της Ρωσίας (26.000 και βάλε), κατάντησαν να διαφημίζουν τις διπλο-τετραπλές τιμές ενέργειας από τις ΗΠΑ ως όπλο… «παραγωγικότητας και ανάπτυξης» έχοντας το λουρί στο λαιμό τους. Το διαφημίζουν αυτο-γελοιοποιούμενοι! «Το είπε και τη τηλεόραση» (ΕΡΤ)!

 Και τα μικρά τους τα μυρμηγκάκια, όπως η Ελλάδα, χειροκροτάνε με ενθουσιασμό…  Κάναμε και τον κάθετο αγωγό για να επιβληθεί το προϊόν του επικυρίαρχου. Κάποτε είχαν αγωγούς φθηνής ενέργειας, τώρα έχουν ακριβής ενέργειας. Και νομίζουν ότι αγοράζοντας αυτοί ακριβά από τις ΗΠΑ και οι άλλοι φθηνά από τη Ρωσία θα κυριαρχήσουν… ανταγωνιστικά!

 Ούτε ο… Τοτός σκέφτηκε τέτοιο ανέκδοτο!

 Αλλοίμονο, ο καπιταλισμός ούτε κι εδώ έχει λύση. Και ο λογαριασμός πάντα στους λαούς!

 Στον ιμπεριαλισμό το μαύρο είναι πάντα άσπρο για τους κυρίαρχους και πάντα μαύρο για τους λαούς. Και με νόμο!

 https://www.ertnews.gr/eidiseis/ki-episima-nomos-tis-ee-i-apagoreysi-tou-rosikou-fysikou-aeriou-epitaxynetai-o-kathetos-diadromos-kai-anavathmizetai-o-rolos-tis-elladas/

 

Ένα ωραίο σχέδιο για τους αγρότες! Αστεία που… δεν είναι!

 Η κυβέρνηση βάζει μπρος το στρατηγικό σχέδιο για την πρωτογενή παραγωγή.

 Το πόσο μπορεί να το προχωρήσει είναι θέμα ταξικών και πολιτικών συσχετισμών δυνάμεων. Από το πόσο οι αγρο-κτηνοτρόφοι και ο λαός ευρύτερα θα αντισταθούν και θα επιβάλλουν δικές τους λύσεις εντός του συστήματος ή ριζική αλλαγή με ριζική ανατροπή.

 Καλού κακού ας περιγράψουμε πρόχειρα και συνοπτικά το βαθύτερο καπιταλιστικό σχέδιο για τον πρωτογενή τομέα στη σημερινή εποχή με πλήρως ανεπτυγμένη τη φάση του κρατικομονοπωλιακού καπιταλισμού κάτι που περιέχεται και στη βάση της ΚΑΠ.

 -Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η πρωτογενή παραγωγή είναι η παραγωγικότητα της εργασίας για να είναι ανταγωνιστική, χωρίς επιδόματα, χορηγίες και διαφθορά. Η απάντηση είναι πως μόνο μια εξειδικευμένη πολυεθνική εταιρεία κατ’ είδος και έκταση, μπορεί να οργανώσει την παραγωγή σε βιώσιμο και ανταγωνιστικό επίπεδο σε σχέση με τις διεθνείς συνθήκες. Μόνο έτσι επιτυγχάνεται εκτίναξή της παραγωγικότητας της εργασίας, σε διεθνή επίπεδα «μη έχοντας» (;) ανάγκη κρατικής στήριξης! Αυτές επιλέγονται στη βάση ποια πολυεθνική τάζει να «επενδύσει» περισσότερα!

 

 -Το πρόβλημα με το εισερχόμενο κόστος υπερσύγχρονων μέσων παραγωγής, νέων εφοδίων, σπόρων και πρώτων υλών. Μόνο μια πολυεθνική με ισχυρή οικονομική και διαπραγματευτική θέση μπορεί να αποσπάσει τις φθηνότερες τιμές.

 -Το πρόβλημα των εξερχομένων  τιμών που σήμερα εξοντώνει τους αγρότες. Μόνο μια πολυεθνική με κάθετη και οριζόντια διάρθρωση θα μπορεί να επιβάλλει σχεδόν την κατάργηση των μεσαζόντων από το χωράφι στο ράφι αφού και ράφια θα έχει και θα πουλάει φθηνά σε όμορες πολυεθνικές οι οποίες δεν θα μπορούν να ανεβάσουν τις τιμές πάνω από αυτές της πολυεθνικής. Απίθανο αντιμονοπωλιακό κόλπο τιμών ε;!

 -Στρατηγική οργάνωση της παραγωγής – επιστημονική κλίμακα σχεδιασμού εφαρμογής. Μόνο μια πολυεπίπεδη επιστημονική οργάνωση έρευνας, οργάνωσης, επεξεργασίας προϊόντων, κοστολόγησης της παραγωγής, συντήρησης, μεταφοράς και της διανομής μπορει να το αντιμετωπίσει. Με κεντρικό όργανο έναν νέο κρατικό φορέα θα οργανωθούν τα ΑΕΙ για δωρεάν επιστημονική έρευνα στην πρωτογενή παραγωγή και σε συνέχεια κάθε πολυεθνική θα έχει τη δική της επιστημονική οργάνωση έρευνας – εφαρμογής με μικρά παραρτήματα κατά είδος και τόπο για την ακριβή εφαρμογή των κατευθύνσεων. Τίποτα δεν θα παράγεται με βάση την πείρα των αγροτών. Όλα με βάση την «επιστήμη» κόστους – ωφέλειας!

 -Οικονομίες κλίμακας. Ολόκληρες περιοχές με εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα  και περιοχές της πρωτογενούς παραγωγής, ανάλογα με το έδαφος, το κλίμα κλπ υπάγονται σε ένα σχέδιο διεύθυνσης από μια πολυεθνική η οποία θα εξασφαλίσει όλα τα παραπάνω. Όλες οι ιδιοκτησίες υπάγονται ελεύθερα ή υποχρεωτικά στο σχέδιο της πολυεθνικής, που έχει κρατική σφραγίδα, με ενοίκιο χρήσης που θα ορίσουν κράτος και πολυεθνική ώστε να μην αποτελούν κόστος. Οι δε αγρότες αν πληρούν τις ελάχιστα προσόντα και μέσα να υπαχθούν στο σχέδιο υψηλής παραγωγικότητας παραμένουν με συμβόλαια που θα ορίζονται στη βάση της αξίας της εργασίας τους (πχ με το πρότυπο των μισθών ανειδίκευτου εργάτη) για να είναι ανταγωνιστικοί. Όλοι οι υπόλοιποι που δεν είναι ανταγωνιστικοί παίρνουν ένα μίσθιο για τα στρέμματά που όρισαν κράτος και πολυεθνική στη βάση του κόστους και θα έχουν το προνόμιο να προσληφθούν ως εργάτες με μισθό ανειδίκευτου αγρότη.

 -Οι πολυεθνικές δεν φοροδιαφεύγουν, απλώς θα έχουν ειδικά χαμηλή φορολογίας, ασφαλίζονται, το κράτος τις επιχορηγεί στις «ακραίες καταστροφές», τις δίνει «επενδυτικά κίνητρα» με επιχορήγησης και δάνεια χαμηλού επιτοκίου, λαμβάνουν προγράμματα, λαμβάνουν κέρδη από το χρηματιστήριο και έχουν ελευθερία να επιβάλουν μονοπωλιακές χαμηλές τιμές όπου μπορούν για να προστατεύουν τον καταναλωτή (!) κλπ κλπ.

 Όλα τα κόστη των υποδομών έργων, δρόμων, νερού, ενέργειας, εκπαίδευσης, έρευνας κλπ είναι κρατικά έξοδα υπαγόμενα στον κρατικό σχεδιασμό της πρωτογενούς τομέα. Ομοίως τα κέντρα εφαρμογών εντός ευθύνης των πολυεθνικών είναι έργα ΣΔΙΤ με κρατική ανάληψη των λειτουργικών εξόδων.

 Γιατί θα προτιμηθούν πολυεθνικές; Γιατί γνωρίζουν άριστα την ευρωπαϊκή και παγκόσμια αγορά, έχουν τεχνογνωσία και για να αποκλειστούν ντόπιες  επιχειρήσεις με… δόλια σχέδια, όπως μέσω ΟΠΕΚΕΠΕ κλπ! Μικρή διαφθορά τέλος!!! Για το καλό μας!

 Σχέδιο απλό σύγχρονο, παραγωγικό με υψηλή ανταγωνιστικότητα που θα βγάλει νοκ άουτ τις άλλες πολυεθνικές όπως της… Mercosur! Σχέδιο που οδηγεί στην ευημερία, σε φθηνές τιμές και σε… ευεξία αγρότες, εργάτες και νοικοκυρές που ψωνίζουν φθηνές μονοπωλιακές τιμές!

 Κυβερνητικό σχέδιο που βγαίνουν όλοι νικητές και χάνουν όλοι οι άλλοι!!!

  Αν οι αγρότες δεν το δεχτούν θα είναι υπεύθυνοι της… καταστροφής του πρωτογενή τομέα και της χώρας «ένοθεν» ή έξωθεν υποκινούμενοι γνωστά αυτά από τις παλιές «οδηγίες» της… Μόσχας!!!

 Αυτά συνοπτικά. Όλα τα κενά του σχεδίου που παραλείπω καλύπτονται ανάλογα όπως παραπάνω. Ούτε ένα στρέμμα εκτός μεταλλαγής, ούτε ένα πρόβατο εκτός «μαντριού»!

 Το άλλο με τον ανατρεπτικό Τοτό δεν σας το λέω γιατί είστε ικανοί να το υιοθετήσετε και να βγήκε ξανά στους δρόμους με τρακτέρ και μπλόκα!

 

 

Οι αγώνες των αγροτών και η αντι-ΚΚΕ προπαγάνδα της… «Δευτέρας Παρουσίας»!

  Και μια ιστορία που επαναλαμβάνεται ως νέα τραγωδία

 Φυσικά όλοι ξέρετε την γνωστή αντι-ΚΚΕ «κασέτα» που από επάγγελμα, συνήθεια, ευκολία ή ηλιθιότητα μας εξαπολύουν συνεχώς το σλόγκαν ότι το «ΚΚΕ ζει στον κόσμο του, δεν ενδιαφέρεται για τη βελτίωση των συνθηκών του λαού και περιμένει τη «Δευτέρα Παρουσία» του σοσιαλισμού για να λυθούν τα προβλήματα του λαού»! Οι πιο προκλητικοί συμπληρώνουν δήθεν ικανοποιημένοι, πριν κατακτήσουν κάποιο δικαίωμα, ότι «εγώ θέλω εδώ και τώρα βελτίωση των συνθηκών και όχι στην άλλη ζωή»!

 Μετά οι περισσότεροι απουσιάζουν από τους αγώνες και τις διαδηλώσεις (ακτινογραφήστε τις κινητοποιήσεις των τελευταίων 10 χρόνων να το διαπιστώσετε) και ονομάζουν τις κινητοποιήσεις «επαναστατική γυμναστική» χωρίς αποτέλεσμα γιατί, όπως λένε, οι συνθήκες και οι πολιτικές αλλάζουν μόνο αν στο κόμμα τους δώσει την ψήφο του ο λαός!

 Φυσικά είδαμε πόσο βελτιώνονται οι συνθήκες με την ψήφο και πιο καλοί μάρτυρες είναι οι αγρότες που ψήφισαν ΝΔ με την παραπάνω λογική και τώρα αναγκάστηκαν να βγουν στα μπλόκα γιατί κατάλαβαν ότι με την ψήφο απλώς λαμβάνουν μια αυταπάτη αμοιβή.  

 

Στη φωτογραφία, 64 χρόνια μετά, οι αγρότες των Σερρών στον ίδιο αγώνα για τις ίδιες αιτίες.  Η ΚΑΠ τους καταστρέφει.

 Η συνέχιση του αγώνα των αγροτών κάτω από σκληρότατες συνθήκες για πάνω από 40 μέρες έδειξε ότι όχι με κάλπες αλλά ούτε με σκληρούς αγώνες και μπλόκα η κυβέρνηση δεν αλλάζει πολιτικές τύπου ΚΑΠ και Mercosur κι ας καταστραφεί ο πρωτογενής τομέας!

 Πέραν αυτών των διαπιστώσεων που ο λαός τις έχει κάνει από καιρό, οι αντι-ΚΚΕ προπαγανδιστές αδυνατούν να καταλάβουν ότι τους αγώνες για να κερδίσουν οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, οι επαγγελματοβιοτέχνες, οι ελεύθεροι επαγγελματίες δικαιώματα δεν τους κάνει το ΚΚΕ -γι αυτό δεν θα δείτε ποτέ σημαία του ΚΚΕ στους αγώνες συνδικάτων και συλλόγων- αλλά τους κάνουν οι ίδιοι, ανεξαρτήτως κόμματος, όπως διαπιστώνουμε εμφανώς με τον αγώνα των αγροτών.

 Το ΚΚΕ οργανώνει, στο μέτρο του δυνατού, τους αγώνες του λαού και οι κομμουνιστές είναι στην καρδιά του αγώνα, δίνοντας θυσίες και θύματα όπως καταμετρά η ιστορία, αλλά δεν υποκαθιστά τον λαό.

 Τώρα αν βέβαια τολμήσει να πει κανείς ότι στην οργάνωση και στα μπλόκα δεν βρίσκονται στο κέντρο τους κομμουνιστές… μάλλον δεν θα τολμήσουν, εκτός των ηλιθίων, γιατί είναι γνωστή από πολλές δεκαετίες η οργανωτική δράση του ΚΚΕ στους αγώνες και τα μπλόκα των αγροτών…

 Δυστυχώς πάλι δεν θα καταλάβουν και θα επαναλάβουν τις κασέτες της «Δευτέρας Παρουσίας», ούτε θα καταλάβουν πως κερδίζει ο λαός τα δικαιώματά του και θα μιλήσουν πάλι για κάλπες, λες και οι κάλπες είναι… αγώνας!

 Και μια ιστορία που επαναλαμβάνεται.

Κάπου το 1962, παράλληλα με τις αιματηρές κινητοποιήσεις των αγροτών του Αγρινίου, σχηματίσαμε πάνω σε κάρα και ελάχιστα τρακτέρ -κοιμόμασταν σε αυτά με κρύο και αγιάζι- μια τεράστια διαδήλωση, οι αγροτικές οικογένειες του Ν. Σερρών γιατί βρίσκονταν στο χείλος της κατάσχεσης από τις τράπεζες σπιτιών και χωραφιών. Μετά τη «Σύνδεση» με την Κοινή Αγορά (σημερινή ΕΕ) αυτή απαγόρεψε την πώληση καπνών στην Σ. Ένωση με αποτέλεσμα να μείνουν απούλητα και το κράτος να μας αναγκάσει να τα κάψουμε δημόσια! Οι τράπεζες έμειναν απλήρωτες! Αγανάκτηση παντού. Μας ζήτησαν να πληρώσουμε και το πετρέλαιο που τα κάψαμε! Ακολούθησε καταστροφή της καπνοπαραγωγής, τεράστια μετανάστευση, ερήμωση χωριών και χωραφιών… τα καλύτερα καπνά του κόσμου («Ανατολικά») εξαφανίστηκαν και αντικαταστάθηκαν με ποτιστικά αμερικάνικα.

 Τότε το ΚΚΕ και η ανυπότακτη Αριστερά που ήταν στους δρόμους, ονόμασαν την Κοινή Αγορά «Λάκκο των Λεόντων» και αμέσως αυτή έδειξε τα δόντια της στους υποτελείς λαούς. Η κυβέρνηση φυσικά κατηγόρησε τις κινητοποιήσεις ως «έξωθεν καθοδηγούμενες», από το ΚΚΕ δηλαδή, γνωστό αυτό.

 Πέντε χρόνια αργότερα έλαβα κι εγώ την επιβεβαίωση με επίσημο κατηγορητήριο περί οργάνωσης κομμουνιστικών πυρήνων και κινητοποιήσεων του λαού και δρόμο για την Γυάρο!