Για τους αφανείς ήρωες. Μάνθος Σκηνιώτης

 Βλέποντας τη δικαίωση της μεγάλης θυσίας των 200 κομμουνιστών αγωνιστών στην Καισαριανή από την κοινωνία, ως κορυφαίο δείγμα της θυσίας και του αγώνα του ελληνικού λαού, θυμήθηκα το έργο εκείνων των αφανών αγωνιστών που δεν τους γνωρίζουμε αλλά τους εκπροσωπούν σε ανώτερο επίπεδο οι «200»!

 Θυμήθηκα πολλούς συναγωνιστές μου της προηγούμενης ηρωικής γενιάς της κατοχής και του ΔΣΕ, στην εξορία και τις άπειρες άγνωστες και άγραφες ιστορίες τους.

 

Πολλά χρόνια μετά, έπεσα απρόσμενα, σε ένα μικρό βιβλιαράκι με ποιήματα. Μέσα, εκτός από ποιήματα, είχε και ένα σεμνό συνοπτικό βιογραφικό που έγραφε ανάμεσα στα άλλα:

 «…μεταφέροντας (μικρός ΕΠΟΝίτης) σημειώματα και οδηγίες (κατά της διάρκειας της κατοχής και του εμφυλίου πολέμου), μέσα στο πλαίσιο της δράσης της ΕΠΟΝ, ο Μάνθος Σκηνιώτης ευτύχησε να γνωρίσει μεγάλες προσωπικότητες της εποχής, όπως τον Κωστή Παλαμά, τους γλύπτες Μέμο Μάκρη, Θανάση Απάρτη, Λάζαρο Λαμέρα, τον Φερεντίνο, τον Βασίλη Ρώτα και πολλούς άλλους….» δεν κατάφερε να σπουδάσει. Όμως η φλόγα της μόρφωσης και της δημιουργίας τον αξίωσαν να γράψει και ποιήματα!

 Μένω σε αυτό: «…μεταφέροντας σημειώματα και οδηγίες μέσα στο πλαίσιο της δράσης της ΕΠΟΝ…»

Αλήθεια μπορεί να διανοηθεί κανείς τι σπουδαίο ρόλο έπαιξε αυτός ο αγωνιστής για να φτάσει ο λαός κάποια στιγμή στην ελευθερία; Ούτε ο ίδιος το κατάλαβε γιατί θεώρησε ότι έκανε κάτι «φυσικό» μέσα σε συνθήκες κατοχής και πολέμου! Και δεν ήταν ο μόνος. Πολλά «αετόπουλα» και ΕΠΟΝίτες έκαναν  το ίδιο! Η ζωή τους κορώνα – γράμματα χωρίς φόβο!

 Κάποια στιγμή  τον θυμήθηκα. Και θέλησα να πω πως όταν αναφερόμαστε στους ήρωες και στους μεγάλους αγώνες του λαού, μέσα μας να θυμόμαστε και τους άπειρους αφανείς ήρωες. Χωρίς αυτούς ούτε οι 200 θα γεννιόνταν!

 Να τους τιμάμε…

 Στέργιος Βασιλείου, 5/5/2026

 

 ΤΑΞΙΔΙ

 Η ζωή μας, ένα ταξίδι.

Το τρένο τρέχει πάνω στις ράγες.

Ρυθμικά ακούγεται ο κτύπος του.

Τα τοπία εναλλάσσονται

μέσα στην ομορφιά της φύσης.

Θα φτάσουμε στο σταθμό.

Εκεί είναι το τέρμα.

Κατέβα και βάδισε στο πεπρωμένο σου

απόλαυσε ό,τι σου προσφέρεται

άφησε πίσω αυτά που σε πλήγωσαν.

Κοίτα. Όλα αρχή και τέλος.

Αποχαιρέτησε τα εγκόσμια.

Η ζωή σου ήτανε ένα αγώνας

γεμάτος από χαρές και λύπες.

Φύγε ήρεμος.

Τίποτα δεν μένει, όλα εφήμερα.

 

Πόσο νέες είναι οι πολιτικές ιδέες που προβάλει η Διακήρυξη του Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα.;

 Αλέξη,

Όταν ξεκινάς με αποφθέγματα του Ζαν Ζακ Ρουσσώ, των κοινωνικών συμβολαίων κατά της ανισότητας του 18^ου αι., τότε που η καπιταλιστική αστική τάξη ήταν ανερχόμενη και φορέας του τότε Διαφωτισμού και της ανάπτυξης, όπως το «Κανένας δεν θα πρέπει να είναι τόσο πλούσιος ώστε να μπορεί να εξαγοράσει κάποιον άλλο, και κανένας τόσο φτωχός ώστε να αναγκάζεται να πουλήσει τον εαυτό του», πρώτα πρέπει να εξηγηθεί γιατί στον 21^ο αι. οι ανισότητες που ανέλαβε να «εξαφανίσει» τότε ο καπιταλισμός με την «Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα» κατέληξαν στο σημείο σήμερα, 2,5 αιώνες μετά, σε πλήρη ανισότητα των πάντων: το 1% του καπιταλιστικού  κόσμου κατέχει πλούτο περισσότερο από το 99%, τα ισχυρά έθνη εξαγοράζουν και εξουσιάζουν τα ανίσχυρα, η αστική τάξη εξουσιάζει την εργατική με εντελώς σκληρούς εκμεταλλευτικούς όρους… όλα ακριβώς ανάποδα!

 … και όταν κάποιος δεν εξαγοράζεται με τα τεράστια ποσά των καπιταλιστών, αρνούμενος να προσκυνήσει την ανισότητά, διώκεται με τη δικαιοσύνη τους, όταν μια τάξη δεν προσκυνά τον καπιταλισμό υφίσταται ατελείωτες διώξεις με αποτέλεσμα ποτάμια αίματος των λαών και όταν μια χώρα δεν εξαγοράζεται και δεν προσκυνά τον ιμπεριαλισμό την υποτάσσουν με κάθε είδους πόλεμο (Γιουγκοσλαβία, ιράκ, Συρία, Λιβύη, Αφγανιστάν, Ιράκ κ.α., οικονομικούς αποκλεισμούς και κυρώσεις (Κούβα, Ιράν, Βιρμανία, Βενεζουέλα)  τότε τίποτα το καλό δεν υπάρχει στο σώμα του.

…και στο βάθος απειλή παγκοσμίου ιμπεριαλιστικού πολέμου, αν οι ανερχόμενες καπιταλιστικές χώρες απειλούν να εκθρονίσουν τις κυρίαρχες ιμπεριαλιστικές.

 Αυτές οι ανισότητες και αντιθέσεις δεν είναι πλάσμα φαντασίας. Είναι πραγματικές, τώρα μάλιστα πολύ περισσότερο αφού ο καπιταλισμός δεν είναι σε εποχή ανόδου και Διαφώτισης, αλλά αποδόμησης και παρακμής με τα φαινόμενα να γίνονται χειρότερα. Εκεί δεν πας με αυταπάτες να τον αλλάξεις γαντζωμένος εντός του συστήματος γιατί θα σε αναγκάσει να κάνεις το αντίθετο από αυτά που λες. Όπως ακριβώς σήμερα βλέπουμε τον καπιταλισμό να είναι το αντίθετο με τις αυταπάτες του 18^ου αι. Πρόσφατη ιστορία μας τα «έξω» του Ανδρέα, το "Λεφτά υπάρχουν" του ΓΑΠ, το γνωστό «θα σκίσουμε τα μνημόνια», το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος και τα ψέματα του Μητσοτάκη ότι θα πολεμήσει τη διαφθορά και θα φέρει ευτυχία με την ελευθερία του πολίτη (!) και άλλα τέτοια φούμαρα. Πάντα το αντίθετο γίνεται!

 Επιλέγοντας την απόρριψη του ιστορικού διλήμματος «μεταρρύθμιση ή επανάσταση», που θέτει η Ρ. Λούξεμποργκ, αγνοώντας την εξαιρετική διαλεκτική σχέση αιτίας και αιτιατού που αποκαλύπτει (το ένα είναι προϋπόθεση του άλλου) και επιλέγοντας τη «σύνθεσή τους σε μια νέα πολιτική στρατηγική», εντός του καπιταλισμού, χωρίς ανατροπές ως προϋπόθεσή τους για την επανάσταση, δεν επιλέγεις μια πολιτική του 21^ου αι. αλλά τις αυταπάτες του 18^ου! Κανείς δεν πάει έτσι μπροστά σε περίοδο ασφυκτικής κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού, όταν ο πόλεμος είναι από τον 20αι. αιώνα εν τη πράγμασι  μέσο επίλυσης στις από τη φύση του άλυτες εσωτερικές αντιθέσεις του.

 Θα επανέλθω…

 Μανιφέστο για τη Συμπαράταξη της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας

  https://in-at.gr/i-kyvernosa-aristera-tis-neas-epochis

 

 

Απορρίπτεται κάθε ιδιωτική παρέμβαση στη Γυάρο!

 Γυάρος 2026

 Στις 29 Απριλίου 2026 πραγματοποιήθηκε εκδήλωση στο Ευγενίδειο Ίδρυμα για τη βράβευση σχεδίων «αναμόρφωσης και αξιοποίησης» του χώρου ιστορικής μνήμης της Γυάρου.

 Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε από την ιδιωτική εταιρεία ALUMIL και την Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Πολιτιστικού και Κοινωφελούς Έργου ΑΙΓΕΑΣ, με συνδιοργάνωση και εποπτεία από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας.

 Η εκδήλωση ήταν μέρος μιας τεράστιας πολυετούς προσπάθειας παράδοσης της Γυάρου σε ιδιωτικές εταιρείες οι οποίες στο πλαίσιο της «Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης» θα αναλάβουν τη χρηματοδότηση για την «αφιλοκερδή και ανιδιοτελή», όπως ισχυρίστηκαν, αναμόρφωση του ιστορικού χώρου της Γυάρου με εγκατάσταση κτηρίων, ανεμογεννητριών και παρεμβάσεις μετατροπής του χώρου σε τουριστικά επισκέψιμο και προφανώς τουριστικής εκμετάλλευσης μέσα από ψευδεπίγραφες ΜΚΟ!

 Όλες οι προτάσεις περιείχαν απαράδεκτες επεμβάσεις με στόχο να γίνει (οικονομικά) «βιώσιμη» η ύπαρξη και λειτουργία του χώρου. Στα σχέδια, πέραν της αναστήλωσης, υπήρχαν νέα σύγχρονα κτήρια υπηρεσιών, κέντρα ερευνών, πλατφόρμες στη θάλασσα και μετατροπή του χώρου σε χώρο αναψυχής για τουρίστες και επισκέπτες διαφόρων ειδών. (*)

 Κλικ στις φωτο για μεγέθυνση

 

 

 Απόρριψη από τον  ΣΦΕΑ

 Τα σχέδια αυτά προκάλεσαν οργή στα μέλη της αντιπροσωπείας του Συνδέσμου Φυλακισθέντων, Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974.

 Β. Γκιουγκής: Η Γυάρος να παραμείνει χώρος μνήμης

 Μιλώντας ο Πρόεδρος του ΣΦΕΑ Βαγγέλης Γκιουγκής απέρριψε ευθέως όλα τα σχέδια, τόσο των υποβληθέντων, όσο και των γενικότερων σχεδίων παράδοσης της Γυάρου σε ιδιωτικά χέρια, για οποιαδήποτε τουριστική, ενεργειακή ή άλλη «αξιοποίηση». Το μόνο που επιτρέπεται είναι η αναστήλωση και συντήρηση των κτηρίων και του χώρου ως έχει από το κράτος για να γίνει δημόσιος επισκέψιμος χώρος ιστορικής μνήμης. Υπενθύμισε και την διαβεβαίωση του Πρωθυπουργού κ. Κ.Μητσοτάκη ότι «καμία παρέμβαση δεν θα προχωρήσει χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του ΣΦΕΑ». Προφανώς κάτι τέτοιο δεν κοινοποιήθηκε στους διοργανωτές ή το παράκαμψαν.

Όπως τόνισε ο ΣΦΕΑ απαιτεί «ο χώρος αυτός να μείνει αναλλοίωτος. Να μείνει διατηρητέος δεν θέλουμε καμία παρέμβαση, δεν θέλουμε καμία τουριστική αξιοποίηση, τι θέλουμε; Θέλουμε συντήρηση αυτών των φυλακών, του χώρου ων νεκροταφείων, συντήρηση της προβλήτας, για να είναι επισκέψιμοί οι χώροι αυτοί. Δυστυχώς από αυτά που παρουσιάστηκαν εδώ δείχνουν ωμές παρεμβάσεις. Και αναρωτιόμουνα θέλουν αυτοί οι άνθρωποι να κάνουν παρέμβαση στον Παρθενώνα της Δημοκρατίας όπου βασανίστηκαν άνθρωποι σ΄ αυτό το κτήριο που έγινε με αίμα και ιδρώτα χιλιάδων  κρατουμένων από το 1947 με 1950; Σαν ΣΦΕΑ  θέλουμε συντήρηση αυτού του κτηρίου που βλέπετε, όπως και των άλλων ποπυ χρόνια τώρα είναι εγκαταλειμμένα και κατεδαφίζονται από τη φθορά του χρόνου. Ζητήσαμε όλες αυτές οι εργασίες δήθεν  ανάπλασης να σταματήσουν να μη προχωρήσουν, να μη τολμήσουν…

Τι ζητήσαμε εμείς με επιστολή μας στην κα Μενδώνη:

   α) στην προστασία του συνόλου της Γυάρου, διαγράφοντας κάθε σκέψη τουριστικής ή επιχειρηματικής εκμετάλλευσης του νησιού, με την κατάργηση της Υπουργικής Απόφασης αποχαρακτηρισμού του νησιού, (Φ.Ε.Κ 182/Α.Α.Π./21.07.2011), με την οποία συρρικνώθηκε η ιστορική του υπόσταση στα απομεινάρια των φυλακών, που κινδυνεύουν να καταρρεύσουν εντελώς, αντί να γίνουν επισκέψιμοι χώροι -

    β) στην υλοποίηση, το ταχύτερο δυνατόν, των έργων που δρομολογήθηκαν  το 2001 με ταυτόσημες Αποφάσεις των υπουργών Αιγαίου και Πολιτισμού (ΦΕΚ 722/2001, ΦΕΚ 1680/Β/2001) - λαμβάνοντας υπόψη ότι τις μελέτες των έργων αυτών ενέκρινε το Κεντρικό Συμβούλιο Νεότερων Μνημείων και την Α’ φάση τους παρέλαβε και πλήρωσε το Κράτος, αλλά δεν υλοποιήθηκαν ποτέ μέχρι σήμερα. 

Ζητάμε, όπως ο Παρθενώνας παραμένει έτσι και δεν γίνονται παρεμβάσεις, καλλωπισμοί, εξωραϊσμοί ούτε τοποθέτηση πρασίνων, όπως στο Νταχάου και σε άλλα μνημεία, να παραμείνουν έτσι και να  είναι πράγματι επισκέψιμοι χώροι»

 Δείτε εδώ όλη την ομιλία

 

https://www.youtube.com/watch?v=VAbTKLFH0uA

 

 Στέργιος Βασιλείου: Γυάρος. Ούτε γη ούτε νερό στους εμπόρους των κερδών

 «Είπαν κάποτε εξουσιαστές και βασιλιάδες να ονομάσουν «Εθνικές Κολυμβήθρες» και «Νέους Παρθενώνες» τους τόπους βασάνων και εξόντωσης των κομμουνιστών, των ανυπότακτων αριστερών και των λαϊκών αγωνιστών, οι οποίοι είχαν για ιδανικό μια άλλη κοινωνία με τον λαό στην εξουσία!

Απέτυχαν!

Η ιστορία ήρθε τιμωρός για να αναδείξει τους τόπους αυτούς σε κάστρα μνήμης, υπέρτατης θυσίας και αντίστασης των βασανισμένων πολιτικών κρατουμένων.

Όρθιοι στάθηκαν, ίδια Άπαρτα Κάστρα!

Δεν πήραν οι εξουσιαστές και οι βασανιστές ούτε μια σπιθαμή χώμα ιστορίας από τα κάστρα αυτά, και ούτε θα πάρουν ποτέ.

Όταν εμείς, οι νεότερες γενιές ανταμώσαμε με τους παλιούς πολιτικούς κρατουμένους της Γυάρου, της  Μακρονήσου και κάθε τόπου μαρτυρίου, λάβαμε μια βαριά κληρονομιά:  Ούτε γη ούτε νερό στους εμπόρους των κερδών, στους καταπιεστές στους εκτελεστές των καλύτερων παιδιών του λαού!

Σήμερα λέμε το ίδιο. Ούτε μια σπιθαμή γης δεν ανήκει σε κανέναν, πέρα από τον λαό, τα παιδιά του και την ιστορία.

Γιατί και αυτή η σπιθαμή θα είναι πάντα γεμάτη αίμα, δάκρυα, θυσία, πόνο ιδρώτα, ιδρώτα με την πέτρα στον ώμο.

Αυτός ο ιερός χώρος δεν μπορεί ποτέ να εγγραφεί  στο χρηματιστήριο της ενέργειας, του τουρισμού, των κερδών. Ούτε στα κιτάπια της ιστορίας μπορούν ποτέ να γραφτούν ότι πούλησαν, εμείς οι τελευταίοι κρατούμενοι, τελευταίοι βασανισμένοι, τη Γυάρο έναντι ανταλλαγμάτων.

Ποτέ, ποτέ, ποτέ! Τα  ιδανικά δεν έχουν ανταλλάγματα.

Ο χώρος αυτός μπορεί να γίνει μόνο δημόσιος χώρος μνήμης, ιστορίας και πολιτισμού, όπου οι νέες γενιές μαθητών, φοιτητών, ερευνητών και παιδιά του λαού θα επισκέπτονται ελευθέρα για να διδάσκονται το κόστος της ελευθερίας και έχοντας την υποχρέωση να τη φτάσουν μέχρι το τέλος, μέχρι την πλήρη κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Όταν στη Γυάρο πέφτει το σκοτάδι, λυσσομανάν οι άνεμοι κι ακούμε συριγμούς… είναι οι ψυχές των κρατουμένων! Ποιος θα τα διαχειριστεί αυτά;»

     Δείτε εδώ όλη την ομιλία

 https://www.youtube.com/watch?v=VAbTKLFH0uA

 

(*)Βίντεο της εκδήλωσης

 

Δείτε σε βίντεο το σύνολο της εκδήλωσης και τις προτάσεις των τεχνοκρατών εκτελεσμένες στο πλαίσιο μιας ιδιωτικής πρωτοβουλίας, δήθεν ΜΚΟ, που πάντα καταλήγει στην καπιταλιστική αντίληψη κέρδους και μέσα από απατηλό «Μη κερδοσκοπικό» χαρακτήρα!

 GR Arxellence 3 - Τελετή Απονομής Βραβείων | Livestreaming

https://www.youtube.com/watch?v=NEh2V5zuWQ0&t=7220s

   

Μερικές φωτογραφίες - σχέδια  απαράδεκτων παρεμβάσεων στη ΓΥΑΡΟ

που παρουσιάστηκαν,

 ALUMIL 29-4-2026

 -Τα πρώτα σχόλια ΣΒ.

-Τα δεύτερα αυτόματες μεταφράσεις από τη goggle

 

 -Πέρα από τα «οικολογικά» και «ερευνητικά» η ιδανική ανατριχιαστική λύση ιδιωτικής πρωτοβουλίας! Η φυλακή πολιτικών κρατουμένων – εστιατόριο πιθανόν για την ελίτ του παγκόσμιο τζετ – σετ!

-Στο βορειοδυτικό άκρο του χώρου, τρία υπάρχοντα κτίρια έχουν αναδιαμορφωθεί ως κοιτώνες για ερευνητές και κατοίκους. Αυτές οι κατασκευές διατηρούν τις αρχικές τους στέγες, τοίχους και ανοίγματα, με μόνο αναδιαμορφωμένα εσωτερικά χωρίσματα. Κάθε μονάδα ενσωματώνει ένα ημιώροφο, που χωρίζει τους ιδιωτικούς χώρους ύπνου και εργασίας από τους κοινόχρηστους χώρους διαβίωσης από κάτω.

   -Θαλάσσια πλατφόρμα υπηρεσιών εστίασης, αναψυχής και ύπνου απέναντι από τις φυλακές. Τους ανεξέλεγκτους ανέμους τους ρώτησαν;

-ΘΑΛΑΣΣΙΟΣ ΚΥΚΛΟΣ /Επιστήμη & Διατήρηση. Μια Πλήρως βιώσιμη πλωτή κατασκευή

Fully sustainable floating structure

 

Το Γενικό Σχέδιο εμφανίζει έναν Άξονα Σχεδιασμού, δύο Χεοπτικά ολογράμματα 360 μοιρών, μια ξύλινη γέφυρα βάρκας και μια κλασική ελληνική κολόνα χαραγμένη στο έδαφος.

  

-Η φυλακή μετατρέπεται σε χώρους έκθεσης, επιστημονικής εργασίας και κατοίκησης!

-Στον πυρήνα του γενικού σχεδίου βρίσκεται η ενσωμάτωση ενός μουσείου και ενός βιώσιμου ερευνητικού κόμβου, δομημένου γύρω από μια σαφή σπονδυλική στήλη κυκλοφορίας που οργανώνει χώρους έκθεσης, επιστημονικής εργασίας και κατοίκησης.

 

-Φαραωνικό έργο «οικολογικής» αντίληψης!

-Προσαρμοστική στρατηγική επαναχρησιμοποίησης, δίνοντας προτεραιότητα στην αποκατάσταση υφιστάμενων κτιρίων έναντι της κατεδάφισης. Αυτή η προσέγγιση διατηρεί την ιστορική ταυτότητα του πρώην συγκροτήματος φυλακών, ενώ παράλληλα ενισχύει την απόδοσή του μέσω στοχευμένων παρεμβάσεων και κάθετων επεκτάσεων.

  -«Οικολογική» παραμόρφωση!

-Το έργο παρέχει πράσινη ενέργεια για αυτοκατανάλωση, η οποία παράγεται από τον ήλιο και τον άνεμο.

 

 

«Μαμά…τυφλένομαι…». Η καθημερινή ζωή σαν αφήγημα…

Σήμερα είδα έναν τυφλό στον δρόμο. Οδικώς εγώ, για λίγα λεπτά κατάφερα να τον παρακολουθήσω.  Ε, οκ, έκανα κι έναν μικρό κυκλάκο, να τον ξαναπετύχω και να παρακολουθήσω όσο περισσότερο μπορούσα την συμπεριφορά του. 

 Ε, για να είμαι ειλικρινής ήθελα να βεβαιωθώ εάν η πρώτη μου εκτίμηση ήταν σωστή.  Πρόκειται όντως για τυφλό άτομο?   Ναι, ναι, μετά τον κυκλάκο ήμουν πλέον σίγουρη.  Αλλά βρε τι κορμοστασιά είχε ο άνθρωπος!  Ο συνοδός του ήταν διαρκώς πλαγιοπίσω του. Ούτε ακριβώς δίπλα του, ούτε ακριβώς πίσω του.  Μα ούτε το χέρι του κρατούσε! Ούτε έκανε χρήση βαδιστικού μπαστουνιού! Γι’ αυτό με μπέρδεψε….

 Δίπλα τους πέρασα! Οδός Δοϊράνης στην Καλλιθέα. Παλιόδρομος, παλιοπεζοδρόμιο, παλιοκατάσταση γεμάτη μικρές παγιδούλες, τύπου λάκκος με τύπου δεντράκι, χωρίς όμως «τύπου παρτέρι».  Δίπλα τους πέρασα… και ξαναπέρασα… και ορκίζομαι ότι ήμουν στην αμφίβολη θέση πως απλά πρόκειται για δύο φίλους γύρω στα 35 που ανεβοκατέβαιναν το άθλιο πεζοδρόμιο αναλόγως τις παγιδούλες. Και ναι, φυσικά δεν μπορούσαν οι δύο φίλοι να βαδίζουν ακριβώς ο ένας δίπλα στον άλλο… Δεν αναζητούσε το χέρι του συνοδού, δεν κοντοστάθηκε, δεν χαμήλωσε το κεφάλι! Η ροή τους ήταν αξιοθαύμαστη. Ο συνοδός καλέ…. Ούτε που έκτεινε το χέρι του για βοήθεια, ούτε φαινόταν, με τόση πλαστικότητα στην κίνησή του ότι έδινε με τον τρόπο του τις οδηγίες.  Μάλιστα φορούσε γυαλιά ο συνοδός που τα διόρθωσε κάποια στιγμή καθώς διόρθωσε και την τσάντα που κρατούσε.  Όμως παράλληλα με αυτή την φυσικότητα ο νέος με τα γυαλιά έδινε τόσο άρτιες εντολές που δύσκολα αντιλαμβάνεσαι ότι συνοδεύει τυφλό. 

 Διέκρινα όμως την ωραία μάχη που έδιναν για να είναι σαν όλους μας, άνθρωποι της διπλανής πόρτας!

  Κάνω την αυτοκριτική μου! 

Πω πω… τι τυχερή που είμαι! Η πρώτη σκέψη!  Πω πω τι φτωχή που είμαι! Η δεύτερη σκέψη. Έχω την όρασή μου και φυσικά δεν έχω ταλαιπωρηθεί όπως ο νεαρός τυφλός.  Αλλά έχοντας την όρασή μου δεν έχω, ούτε στο ελάχιστο, αφουγκραστεί  τη καθημερινότητα ενός τυφλού.  Και γιατί όχι κυρία μου? Τόσοι τυφλοί ζουν ανάμεσά μας... Φτωχή είσαι λοιπόν που στα πρώτα «ηντα» σου αναρωτιέσαι, θαυμάζεις και διερωτάσαι για την απλή ρουτίνα ενός τυφλού.  Πως να είναι άραγε??? Ή σε πόσες αλλαγές  έχει εκπαιδευτεί??? Μα και ο συνοδός! Άξιος στο λειτούργημά του αλλά μετά από πόσες προσπάθειες? Πόσες αποτυχίες? Πόσο φόβο στην τελική….

 Η υπευθυνότητα κρύβει πάντα τον φόβο. Και ο συνοδός ήταν ο ορισμός της υπευθυνότητας σε εκείνη την διαδρομή.

 Η μνήμη έρχεται απότομα… 

«Μαμά τυφλένομαι…» μου είχε πει ο γιος μου κάποτε όταν βάζαμε ορό στα ματάκια του… Τόσο όμορφα το είπε με την λάθος λέξη…. Για να μην το ξεχάσω, έγραψα σε ένα χαρτάκι «τυφλένομαι» και από τότε κοσμεί ένα ντουλάπι στην κουζίνα. 

 Ευτυχώς δεν τυφλώθηκε... όμως θα του περιγράψω αυτή την μικρή στιγμούλα μου.  Θα περιγράψω την αξία να είναι σωστός παρατηρητής της ζωής και σωστός εκτιμητής.  Ότι οφείλει να σέβεται και να συναισθάνεται κάθε μικρή ή μεγάλη αδυναμία των ανθρώπων. Να καταλάβει γιατί πρέπει να σεβόμαστε τους ανθρώπους που βοηθάνε τους συνανθρώπους τους, αναπληρώνοντας μέρος της έλλειψης... Και να η αφορμή για μια ακόμη γλαφυρή συζητησούλα, που μας κάνει σοφότερους. Να μην βλέπουμε απλά… αλλά να κοιτάμε βαθιά! Και, τέλος, να μην υποτιμάμε ποτέ την αξία αυτών που η φύση μας χάρισε και να θαυμάζουμε πάντα όσους έχασαν «κάτι» αλλά αγωνίζονται να το αναπληρώσουν στην καθημερινή τους ζωή.

 Τι λέτε;

 An kai kati, 28/4/2026

 

 

 

 

 

 

 

«Ανάποδες ιστορίες». Ιμπεριαλιστές – Λαοί.

  Ο «δυνατότερος, καλύτερα εκπαιδευμένος και τεχνολογικά πρώτος στρατός του κόσμου» (ΗΠΑ) δεν μπορεί να νικήσει και να στείλει στη λίθινη εποχή το… Ιραν των μουλάδων το οποίο «ζει στον Μεσαίωνα»!

 Ο δεύτερος όμοιος «δυνατότερος στρατός του κόσμου» (Ισραήλ) δεν μπορεί να νικήσει και να εξαφανίσει δυο «τρομοκρατικές οργανώσεις» σε Λίβανο και Γάζα, οι οποίες πολεμάνε με πέτρες και σφεντόνες και όταν βαράνε με καλάσνικοφ τα κάνουν πάνω τους οι τρισ-εκπαιδευμένοι στρατιώτες του!

 

 Οι προσκυνημένοι όλου του κόσμου σε ΝΑΤΟ, ΕΕ και κάθε ιμπεριαλιστικό οργανισμό τρίβουν τα μάτια τους, ο κόσμος τους έρχεται ανάποδα, παθαίνουν βέρτικο και τρέμουν τον ουρανό μη και πέσει πάνω τους!

 Κάτι δεν πάει καλά στην ιστορία… όλα είναι ανάποδα!

 Και πλησιάζοντας προς την Πρωτομαγιά διαπιστώνουν άπαντες ότι 200 εκτελεσμένοι που τους είπαν νικημένους, είναι οι πραγματικοί νικητές του τότε «δυνατότερου στρατού του κόσμου» (Γερμανία) και αυτοί γράφουν την ιστορία.