Αιμιλία Λυμπεράκη: Καισαριανή. Γυναίκες στην Εθνική Αντίσταση. Ευτυχία Μορίκη

 Στις 5 Μαΐου 2026 πραγματοποιήθηκε στη συμβολή των οδών Βρυούλων και Τζων Κέννεντυ από τον Δήμο Καισαριανής, εκδήλωση τιμής και μνήμης με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων από τη γέννηση της «Μάνας της Καισαριανής» Ευτυχίας Μορίκη ή Μουρίκη (1925-2008) και πραγματοποιήθηκε μετονομασία της οδού Τζων Κέννεντυ σε «Ευτυχίας Μουρίκη» («μάνα του ΕΛΑΣ») μετά από ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Καισαριανής. Στην εκδήλωση  συμμετείχε πλήθος κόσμου και σε κλίμα  έντονης συγκίνησης άκουσε τους ομιλητές.

Μιλώντας στην εκδήλωση η Αιμιλία Λυμπεράκη Besson, Σύμβουλος Εκπαίδευσης στο Υπ. Παιδείας και συγγραφέας, μίλησε για τις γυναίκες στην Εθνικής Αντίστασης και στην Καισαριανή  και ειδικά για την Ευτυχία Μορίκη («μάνα του ΕΛΑΣ»)  και τη θεία της Νότα Λυμπεράκη – Παναγοπούλου, τόνισε μεταξύ άλλων:

 

Κατ’ αρχήν, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τον συνεργάτη, φίλο, αδελφό και σύντροφο, τον Πάνο Γράβαρη, γιο της Μάνας της Καισαριανής και βέβαια τον δήμαρχο Καισαριανής και όλους εσάς, που μου δίνετε το βήμα να μιλήσω και βιωματικά για την γυναίκα Ευτυχία Μορίκη, μία από τις γυναίκες σύμβολα της Εθνικής Αντίστασης.

Η τελευταία παράγραφος του βιβλίου της αναφέρει …

«Εμείς δώσαμε τον αγώνα μας, με τα λάθη μας. Εσείς, όμως, οι νέοι πάρτε ό,τι καλό βρήκατε από μας, προσθέστε το δικό σας και τραβήξτε μπροστά για το καλύτερο. Αντισταθείτε, αγωνιστείτε για ειρήνη, ανθρωπιά, δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια και κάποια μέρα το δίκιο θα επικρατήσει. Λυπάμαι που δεν θα το προλάβω, φεύγω πια».

Πόσο επίκαιρα λόγια, πόσο ζωντανή αφήγηση, αξίες και αρχές που διέπουν τον άνθρωπο και που βάλλονται σήμερα, στο καθεστώς της ηθικής ασφυξίας  που βιώνουμε! Αυτή είναι και αφιέρωση του Πάνου, χαρίζοντάς μου το βιβλίο της μητέρας του «Νάσαι πάντα μπροστάρισσα σε ό,τι κάνεις και  να σκέφτεσαι, να κάνεις στη ζωή το καλύτερο για το κοινό καλό. Κάτι τέτοιο, θα έγραφε η Μάνα της Καισαριανής».

Κατάγομαι από οικογένεια που συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση με το ΕΑΜ και το ΚΚΕ. Η θεία μου Νότα Λυμπεράκη - Παναγοπούλου διέθεσε τη ζωή της στον αγώνα, πέρασε από σκληρά βασανιστήρια, φυλακές και εξορίες, συμμετέχοντας στην αντίσταση με τον άντρα της Μπάμπη Παναγόπουλο – Μπατάκα από την Κερασίτσα, που δολοφονήθηκε το 1946.

Εδώ πιο κάτω στην Ανδρέα Δημητρίου 87, είναι το προσφυγικό της μάνας μου, Μικρασιάτισσας και στο νεκροταφείο της Καισαριανής, ο οικογενειακός τάφος με τα οστά όλων, της οικογένειάς μου που έδωσαν την ψυχή τους για την Αριστερά κι έναν καλύτερο κόσμο.

 

Ανάμεσα στις αδούλωτες ηρωίδες ξεχωρίζει η Ευτυχία Μορίκη που την έλεγαν και “Μάνα της Καισαριανής”!

Τιμώ σήμερα τη μνήμη και τους αγώνες των γυναικών αυτών.

Οι μέρες εκείνες, του 1941-1944, ήταν μέρες αίματος, πόνου, αντίστασης και ηρωισμού για την Ελλάδα και για την ψυχή της Αντίστασης, την Καισαριανή. Το φιλόξενο χώμα της που δέχτηκε τους πρόσφυγες μια άλλης τραγωδίας, του 1922, φύλαξε το αίμα εκατοντάδων εκτελεσμένων και πεσόντων κομμουνιστών και ανυπότακτων λαϊκών αγωνιστών. Ανάμεσά τους και πολλών ηρωίδων γυναικών.

Την πρώτη μέρα της γερμανικής εισβολής η δασκάλα Φωτεινή Τσαμπάζη και ο Στέλιος Φράγκος έγραψαν το πρώτο αντιστασιακό σύνθημα στον τοίχο της Νήαρ Ηστ Καισαριανής: “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ¨Η ΘΑΝΑΤΟΣ”!

Στις 15 Μάη 1941 ο Άρης Βελουχιώτης, εδώ, στα όρια της Καισαριανής και Πανεπιστημιούπολης, μίλησε με κομμουνιστές και άλλους αγωνιστές της Καισαριανής για Αντίσταση και οργάνωσή ένοπλου αγώνα ενάντια στους Γερμανοφασίστες κατακτητές!

Το πρωί της 31^ης Μαΐου 1941, οι Καισαριανιώτες είδαν την Ακρόπολη χωρίς τη σβάστικα, αφού τα μέλη της ΟΚΝΕ Μανώλης Γλέζος και Λάκης Σάντας την είχαν κατεβάσει, γράφοντας την πρώτη μεγάλη αντιστασιακή πράξη στη χώρα και στην κατεχόμενη Ευρώπη!

Στις 3 και 10 Μαΐου 1944 γίνονται οι πρώτες εκτελέσεις 15 γυναικών  της ΕΑΜικής Αντίστασης στο σκοπευτήριο, ποτίζοντας με το αίμα τους το ιερό του χώμα.

Στις 5 Σεπτέμβρη 1944 στον τοίχο της Καισαριανής εκτελούνται δυο 17χρονες ηρωίδες, οι ΕΠΟΝίτισσες, Ηρώ Κωνσταντοπούλου και Αθηνά Χατζηεσμέρ.

 

Ευτυχία Μορίκη: Η "Mάνα" της Καισαριανής

 

Τιμούμε σήμερα την Ευτυχία Μορίκη,

Γεννημένη στη Χίο στις 5 Μαίου του 1925, από γονείς Μικρασιάτες-πρόσφυγες, μένει ορφανή από μητέρα σε μικρή ηλικία. Γαλουχείται διαβάζοντας την Μάνα του Γκόργκι και την Καλύβα του Μπάρμπα Θωμά, αφουγκραζόμενη την αδικία του κόσμου! Ήταν μόλις 17 χρόνων στα χρόνια της χιτλερο-φασιστικής κατοχής και ξεκίνησε την αντιστασιακή της δράση μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ Καισαριανής, μαζί με την Ξένη Βαρδάκη, καθώς και στον εφεδρικό ΕΛΑΣ.

Στο ΚΚΕ εντάσσεται αμέσως μετά την εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή, ακούγοντας τις καμπάνες να χτυπούν πένθιμα, ανεβασμένη σ’ ένα ύψωμα με άλλους ΕΠΟΝίτες, γεγονός που περιγράφει συγκλονιστικά στο βιβλίο. Η Πρωτομαγιά πάντα τρόμαζε τους  ΝΑΖΙ φασίστες και οι 200 κομμουνιστές εκτελούνται ακριβώς εκείνη την μέρα «συμβολικά» από τα γερμανικά εκτελεστικά αποσπάσματα, γιατί  υπερασπίζονται με τη ζωή τους τις κατακτήσεις του Σικάγο του 1886 και οι Γερμανοί θέλουν να κάνουν επίδειξη δύναμης.

…Περνούσαν τα καμιόνια, πολλά καμιόνια, οι κρατούμενοι πετούσαν σημειώματα για τους δικούς τους … και μετά το θάνατο, έτρεχε αίμα, πολύ αίμα …Παγώσαμε … Η γενναιότητα, το ήθος της, το προσόν της καρδιάς και η ευαισθησία της, η πίστη της στις ηθικές αξίες και στην ανθρώπινη συνείδηση, η βαθιά ανθρωπιά της - και όπως η ίδια περιγράφει, πρώτα μοίραζε το φαγητό στους αιχμαλώτους και έπειτα στους συναγωνιστές της - έδωσαν σ’ αυτό το ανήλικο κορίτσι την προσωνυμία της “μάνας”.

“Πάντα κομμουνίστρια ήμουν” αφηγείται … Η Ευτυχία ηγήθηκε διμοιρίας γυναικών, διοίκησε λόχο ανδρών και ήταν σύνδεσμος του τάγματος με το Α΄ Σώμα ΕΛΑΣ Αθήνας.

Μετά την αποχώρηση των Γερμανών, ήρθαν οι Άγγλοι, oι δωσίλογοι που πέρασαν στην δική τους υπηρεσία, ακολούθησαν τα Δεκεμβριανά. Με τη Συμφωνία της Βάρκιζας της πήραν το όπλο να το παραδώσουν. Η Ευτυχία έκλαψε πολύ! Και δεν ήταν η μόνη!

 

Ακολούθησε ο Εμφύλιος και η Ευτυχία τραυματίζεται σοβαρά τον Δεκέμβρη, συλλαμβάνεται και υφίσταται απίστευτα βασανιστήρια κι εξευτελισμούς, φάλαγγα, κάψιμο, 17 χρ. χάνει τα δόντια της. Η υγεία της προσβάλλεται σοβαρά. Όμως, δΔν γονάτισε, δεν φοβήθηκε, ούτε προσκύνησε. Ήξερε γιατί ζει και γιατί μπορεί να πεθάνει. Είχε ΙΔΑΝΙΚΑ και ιδεολογική ταυτότητα! Ήταν Πατριώτισσα, Αριστερή, ως στάση ζωής, με ανιδιοτελή κίνητρα! Καταδικάζεται από έκτακτο στρατοδικείο σε θάνατο για εγκλήματα που δεν έκανε, όμως η ποινή της μετατρέπεται σε ισόβια, ως ανήλικη και παραμένει για 12 χρόνια στις φυλακές, γιατί ήταν αντιστασιακή υπέρ του λαού και κατά των κατακτητών!  Έφυγε αλύγιστη στις 23 Απρίλη του 2008.

Το προσωπικό της αφηγηματικό ύφος στο βιβλίο, μεταφέρει τον συγκινησιακό αυθορμητισμό, τη λαϊκότητα του λόγου της ηρωίδας. Οι περιγραφές της συγκλονιστικές, αλλά και εξαιρετικά διδακτικές, ιδιαίτερα για τις νέες γενιές, που η άρχουσα τάξη επιχειρεί με κάθε τρόπο ν’ αποσπάσει από την συλλογική λαϊκή αγωνιστική μνήμη. Η πίστη της στην συνέχιση του αγώνα και το όραμά της για την  οικοδόμηση ενός νέου κόσμου ισονομίας, εκτιμώ ότι αποτελεί σημαντικό μάθημα για όσους έχουν επιλέξει την αποστράτευση και τον αυτο-εγκλεισμό στο δικό τους “εγώ”!

Ας μην ξεχνάμε ότι, η δεκαετία του 1940 αποτελεί και τον πυρήνα του ιστορικού ρόλου των γυναικών στην ελληνική κοινωνία. Είναι περίοδος κοινωνικού στιγματισμού και πολιτικοποίησης της γυναίκας, ως ενεργά υποκείμενα που μετασχηματίζουν την κοινωνία! Γιατί οι Ελληνίδες δεν αγωνίστηκαν μόνο για ιδανικά, σπάζοντας τα στερεότυπα, αγωνίστηκαν πρώτα απ’ όλα για την ίδια τη ζωή, γιατί οι ίδιες δίνουν ζωή! Γι’ αυτό και ο αγώνας τους απέκτησε περηφάνια, αντοχή και βαθιά ανθρώπινη γενναιότητα.

ΔΙΔΑΓΜΑ Οι γυναίκες - σύμβολο λοιπόν, μαζί με όλους τους αντιστασιακούς και τους κομμουνιστές, αποδόμησαν με την στάση τους, τον ιστορικό αναθεωρητισμό!

Όταν αυτοί οι κόκκινοι έπεφταν απ’ τις σφαίρες των αποσπασμάτων ή γέμιζαν τα Μακρονήσια, οι Μαυραγορίτες, κουκουλοφόροι, Μπουραντάδες, δωσίλογοι, και κάθε λογής συνεργάτες των Γερμανών, έγιναν το ίδιο το Κράτος! Πήραν θέσεις, αξιώματα, εξουσία, περιουσίες!

Έτσι χτίστηκε η καινούργια Ελλάδα της παρακμής και της σήψης! Και βέβαια έκαναν τα πάντα για να ταφεί η ιστορική αλήθεια, γιατί ζουν ανάμεσά μας!

Σήμερα λοιπόν, η ιστορική μνήμη εκδικείται και ζητά δικαίωση! Γιατί δεν μας αρκεί να ερμηνεύουμε τον κόσμο, αγωνιζόμαστε να τον αλλάξουμε!

Η ψυχή της Μάνας της Καισαριανής ΖΕΙ, πρώτα μέσα μας, ως αγωνίστρια της ελευθερίας που δεν προσδοκά αμοιβή στο τέλος του αγώνα. Μόνη της αμοιβή, η βαθιά ικανοποίηση πως έπραξε στο ακέραιο το καθήκον της κι εμπότισε τις νέες γενιές με τις αξίες της Κοινωνικής Δικαιοσύνης, της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας. Αποτελεί τον φάρο που μας δείχνει ότι αξίζει να υπερασπιστεί κανείς με την ίδια του τη ζωή τον αγώνα, για μια ζωή απαλλαγμένη από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο,! Και μεις αυτή την σκυτάλη της ζωής παίρνουμε … για να ξημερώσει η πολυπόθητη ξαστεριά! Γιατί, σε τελική ανάλυση, η Ιστορία γράφεται με τους δικούς μας αγώνες, εκεί όπου η ζωή δίνει τις πιο σκληρές της μάχες.

Είναι ο δρόμος που δεν οδηγεί στην υποτέλεια, αλλά στην εθνική αξιοπρέπεια!

 Και θα κλείσω μ’ ένα απόσπασμα από ποίημα του Γιάννη ΡΙΤΣΟΥ

To αφιερώνω και στον εκλιπόντα, αγαπημένο Γιώργο Κατημερτζή, συνεργάτη μου για πλέον από 10 χρόνια στην ΓΣΕΒΕΕ, σύντροφο, απλό και ακέραιο, όπως είναι οι αυθεντικοί αριστεροί!

Εμείς, μερτικό δε ζητήσαμε ….Τίποτα …Μόνον
θυμηθείτε το: αν η Ελευθερία
δεν βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας ,
εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα   

Σας ευχαριστώ θερμά

 

Πηγές:

Άννα Μπάλλη: Ευτυχία Μορίκη: Η ‘μάνα’ της Καισαριανής, εκδόσεις Μαραθιά, Αθήνα 2008

https://www.news247.gr/gnomes/i-zoi-tis-eftixias-moriki/

 

-Κέντρο Μικρασιατικού Πολιτισμού Δήμου Καισαριανής.

https://www.kemipokessariani.gr/index.php/2012-12-04-08-18-28/2012-12-04-08-25-07

Ριζοσπάστης

https://www.rizospastis.gr/story.do?id=4554664

Εθνική Αντίσταση - ΔΣΕ

https://ethniki-antistasi-dse.gr/eftihia-moriki.html

Καισαριανή. Ο τόπος μας, Ιστορία, Εθνική Αντίσταση

https://kaisariani.gr/o-topos-mas/istoria/ethniki-antistasi/

 

Βίντεο ανακτημένα στο youtube για την Ευτυχία Μουρικη, 5-5-2026

 

 

Ηλίας Σταμέλος: Η Καισαριανή τιμάει την Ευτυχία Μουρίκη

https://www.youtube.com/watch?v=PIDixLqgChY

 

 Πάνος Γράβαρης: Τεράστια η κληρονομιά της μητέρας μας, Ευτυχίας Μουρίκη»

https://www.youtube.com/watch?v=VYKeds7HMds

 

Αιμιλία Λυμπεράκη: Καισαριανή - Γυναίκες στην Εθνική Αντίσταση. Ευτυχία Μουρίκη

https://www.youtube.com/watch?v=fMRMlYRRVug&t=14s

  

Ο Σπ. Τζόκας: Τιμή για την Καισαριανή η ιστορία της Ευτυχίας Μουρίκη

https://www.youtube.com/watch?v=ItdRYke2MA4

  

Κώστας Γαβριλάκης: Με το όπλο στο χέρι η Ευτυχία Μουρίκη συμμετείχε στης μάχες της Καισαριανής

https://www.youtube.com/watch?v=IkgEyNh9z8o

  

Νικόδημος Κατσαρέλης: Η Ευτυχία Μουρίκη υπήρξε σύμβολοΑντίστασης της Καισαριανής

https://www.youtube.com/watch?v=sYM8kYBrLgo

 

 

 

 

 

Για τους αφανείς ήρωες. Μάνθος Σκηνιώτης

 Βλέποντας τη δικαίωση της μεγάλης θυσίας των 200 κομμουνιστών αγωνιστών στην Καισαριανή από την κοινωνία, ως κορυφαίο δείγμα της θυσίας και του αγώνα του ελληνικού λαού, θυμήθηκα το έργο εκείνων των αφανών αγωνιστών που δεν τους γνωρίζουμε αλλά τους εκπροσωπούν σε ανώτερο επίπεδο οι «200»!

 Θυμήθηκα πολλούς συναγωνιστές μου της προηγούμενης ηρωικής γενιάς της κατοχής και του ΔΣΕ, στην εξορία και τις άπειρες άγνωστες και άγραφες ιστορίες τους.

 

Πολλά χρόνια μετά, έπεσα απρόσμενα, σε ένα μικρό βιβλιαράκι με ποιήματα. Μέσα, εκτός από ποιήματα, είχε και ένα σεμνό συνοπτικό βιογραφικό που έγραφε ανάμεσα στα άλλα:

 «…μεταφέροντας (μικρός ΕΠΟΝίτης) σημειώματα και οδηγίες (κατά της διάρκειας της κατοχής και του εμφυλίου πολέμου), μέσα στο πλαίσιο της δράσης της ΕΠΟΝ, ο Μάνθος Σκηνιώτης ευτύχησε να γνωρίσει μεγάλες προσωπικότητες της εποχής, όπως τον Κωστή Παλαμά, τους γλύπτες Μέμο Μάκρη, Θανάση Απάρτη, Λάζαρο Λαμέρα, τον Φερεντίνο, τον Βασίλη Ρώτα και πολλούς άλλους….» δεν κατάφερε να σπουδάσει. Όμως η φλόγα της μόρφωσης και της δημιουργίας τον αξίωσαν να γράψει και ποιήματα!

 Μένω σε αυτό: «…μεταφέροντας σημειώματα και οδηγίες μέσα στο πλαίσιο της δράσης της ΕΠΟΝ…»

Αλήθεια μπορεί να διανοηθεί κανείς τι σπουδαίο ρόλο έπαιξε αυτός ο αγωνιστής για να φτάσει ο λαός κάποια στιγμή στην ελευθερία; Ούτε ο ίδιος το κατάλαβε γιατί θεώρησε ότι έκανε κάτι «φυσικό» μέσα σε συνθήκες κατοχής και πολέμου! Και δεν ήταν ο μόνος. Πολλά «αετόπουλα» και ΕΠΟΝίτες έκαναν  το ίδιο! Η ζωή τους κορώνα – γράμματα χωρίς φόβο!

 Κάποια στιγμή  τον θυμήθηκα. Και θέλησα να πω πως όταν αναφερόμαστε στους ήρωες και στους μεγάλους αγώνες του λαού, μέσα μας να θυμόμαστε και τους άπειρους αφανείς ήρωες. Χωρίς αυτούς ούτε οι 200 θα γεννιόνταν!

 Να τους τιμάμε…

 Στέργιος Βασιλείου, 5/5/2026

 

 ΤΑΞΙΔΙ

 Η ζωή μας, ένα ταξίδι.

Το τρένο τρέχει πάνω στις ράγες.

Ρυθμικά ακούγεται ο κτύπος του.

Τα τοπία εναλλάσσονται

μέσα στην ομορφιά της φύσης.

Θα φτάσουμε στο σταθμό.

Εκεί είναι το τέρμα.

Κατέβα και βάδισε στο πεπρωμένο σου

απόλαυσε ό,τι σου προσφέρεται

άφησε πίσω αυτά που σε πλήγωσαν.

Κοίτα. Όλα αρχή και τέλος.

Αποχαιρέτησε τα εγκόσμια.

Η ζωή σου ήτανε ένα αγώνας

γεμάτος από χαρές και λύπες.

Φύγε ήρεμος.

Τίποτα δεν μένει, όλα εφήμερα.

 

Πόσο νέες είναι οι πολιτικές ιδέες που προβάλει η Διακήρυξη του Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα.;

 Αλέξη,

Όταν ξεκινάς με αποφθέγματα του Ζαν Ζακ Ρουσσώ, των κοινωνικών συμβολαίων κατά της ανισότητας του 18^ου αι., τότε που η καπιταλιστική αστική τάξη ήταν ανερχόμενη και φορέας του τότε Διαφωτισμού και της ανάπτυξης, όπως το «Κανένας δεν θα πρέπει να είναι τόσο πλούσιος ώστε να μπορεί να εξαγοράσει κάποιον άλλο, και κανένας τόσο φτωχός ώστε να αναγκάζεται να πουλήσει τον εαυτό του», πρώτα πρέπει να εξηγηθεί γιατί στον 21^ο αι. οι ανισότητες που ανέλαβε να «εξαφανίσει» τότε ο καπιταλισμός με την «Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα» κατέληξαν στο σημείο σήμερα, 2,5 αιώνες μετά, σε πλήρη ανισότητα των πάντων: το 1% του καπιταλιστικού  κόσμου κατέχει πλούτο περισσότερο από το 99%, τα ισχυρά έθνη εξαγοράζουν και εξουσιάζουν τα ανίσχυρα, η αστική τάξη εξουσιάζει την εργατική με εντελώς σκληρούς εκμεταλλευτικούς όρους… όλα ακριβώς ανάποδα!

 … και όταν κάποιος δεν εξαγοράζεται με τα τεράστια ποσά των καπιταλιστών, αρνούμενος να προσκυνήσει την ανισότητά, διώκεται με τη δικαιοσύνη τους, όταν μια τάξη δεν προσκυνά τον καπιταλισμό υφίσταται ατελείωτες διώξεις με αποτέλεσμα ποτάμια αίματος των λαών και όταν μια χώρα δεν εξαγοράζεται και δεν προσκυνά τον ιμπεριαλισμό την υποτάσσουν με κάθε είδους πόλεμο (Γιουγκοσλαβία, ιράκ, Συρία, Λιβύη, Αφγανιστάν, Ιράκ κ.α., οικονομικούς αποκλεισμούς και κυρώσεις (Κούβα, Ιράν, Βιρμανία, Βενεζουέλα)  τότε τίποτα το καλό δεν υπάρχει στο σώμα του.

…και στο βάθος απειλή παγκοσμίου ιμπεριαλιστικού πολέμου, αν οι ανερχόμενες καπιταλιστικές χώρες απειλούν να εκθρονίσουν τις κυρίαρχες ιμπεριαλιστικές.

 Αυτές οι ανισότητες και αντιθέσεις δεν είναι πλάσμα φαντασίας. Είναι πραγματικές, τώρα μάλιστα πολύ περισσότερο αφού ο καπιταλισμός δεν είναι σε εποχή ανόδου και Διαφώτισης, αλλά αποδόμησης και παρακμής με τα φαινόμενα να γίνονται χειρότερα. Εκεί δεν πας με αυταπάτες να τον αλλάξεις γαντζωμένος εντός του συστήματος γιατί θα σε αναγκάσει να κάνεις το αντίθετο από αυτά που λες. Όπως ακριβώς σήμερα βλέπουμε τον καπιταλισμό να είναι το αντίθετο με τις αυταπάτες του 18^ου αι. Πρόσφατη ιστορία μας τα «έξω» του Ανδρέα, το "Λεφτά υπάρχουν" του ΓΑΠ, το γνωστό «θα σκίσουμε τα μνημόνια», το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος και τα ψέματα του Μητσοτάκη ότι θα πολεμήσει τη διαφθορά και θα φέρει ευτυχία με την ελευθερία του πολίτη (!) και άλλα τέτοια φούμαρα. Πάντα το αντίθετο γίνεται!

 Επιλέγοντας την απόρριψη του ιστορικού διλήμματος «μεταρρύθμιση ή επανάσταση», που θέτει η Ρ. Λούξεμποργκ, αγνοώντας την εξαιρετική διαλεκτική σχέση αιτίας και αιτιατού που αποκαλύπτει (το ένα είναι προϋπόθεση του άλλου) και επιλέγοντας τη «σύνθεσή τους σε μια νέα πολιτική στρατηγική», εντός του καπιταλισμού, χωρίς ανατροπές ως προϋπόθεσή τους για την επανάσταση, δεν επιλέγεις μια πολιτική του 21^ου αι. αλλά τις αυταπάτες του 18^ου! Κανείς δεν πάει έτσι μπροστά σε περίοδο ασφυκτικής κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού, όταν ο πόλεμος είναι από τον 20αι. αιώνα εν τη πράγμασι  μέσο επίλυσης στις από τη φύση του άλυτες εσωτερικές αντιθέσεις του.

 Θα επανέλθω…

 Μανιφέστο για τη Συμπαράταξη της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας

  https://in-at.gr/i-kyvernosa-aristera-tis-neas-epochis

 

 

Απορρίπτεται κάθε ιδιωτική παρέμβαση στη Γυάρο!

 Γυάρος 2026

 Στις 29 Απριλίου 2026 πραγματοποιήθηκε εκδήλωση στο Ευγενίδειο Ίδρυμα για τη βράβευση σχεδίων «αναμόρφωσης και αξιοποίησης» του χώρου ιστορικής μνήμης της Γυάρου.

 Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε από την ιδιωτική εταιρεία ALUMIL και την Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Πολιτιστικού και Κοινωφελούς Έργου ΑΙΓΕΑΣ, με συνδιοργάνωση και εποπτεία από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας.

 Η εκδήλωση ήταν μέρος μιας τεράστιας πολυετούς προσπάθειας παράδοσης της Γυάρου σε ιδιωτικές εταιρείες οι οποίες στο πλαίσιο της «Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης» θα αναλάβουν τη χρηματοδότηση για την «αφιλοκερδή και ανιδιοτελή», όπως ισχυρίστηκαν, αναμόρφωση του ιστορικού χώρου της Γυάρου με εγκατάσταση κτηρίων, ανεμογεννητριών και παρεμβάσεις μετατροπής του χώρου σε τουριστικά επισκέψιμο και προφανώς τουριστικής εκμετάλλευσης μέσα από ψευδεπίγραφες ΜΚΟ!

 Όλες οι προτάσεις περιείχαν απαράδεκτες επεμβάσεις με στόχο να γίνει (οικονομικά) «βιώσιμη» η ύπαρξη και λειτουργία του χώρου. Στα σχέδια, πέραν της αναστήλωσης, υπήρχαν νέα σύγχρονα κτήρια υπηρεσιών, κέντρα ερευνών, πλατφόρμες στη θάλασσα και μετατροπή του χώρου σε χώρο αναψυχής για τουρίστες και επισκέπτες διαφόρων ειδών. (*)

 Κλικ στις φωτο για μεγέθυνση

 

 

 Απόρριψη από τον  ΣΦΕΑ

 Τα σχέδια αυτά προκάλεσαν οργή στα μέλη της αντιπροσωπείας του Συνδέσμου Φυλακισθέντων, Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974.

 Β. Γκιουγκής: Η Γυάρος να παραμείνει χώρος μνήμης

 Μιλώντας ο Πρόεδρος του ΣΦΕΑ Βαγγέλης Γκιουγκής απέρριψε ευθέως όλα τα σχέδια, τόσο των υποβληθέντων, όσο και των γενικότερων σχεδίων παράδοσης της Γυάρου σε ιδιωτικά χέρια, για οποιαδήποτε τουριστική, ενεργειακή ή άλλη «αξιοποίηση». Το μόνο που επιτρέπεται είναι η αναστήλωση και συντήρηση των κτηρίων και του χώρου ως έχει από το κράτος για να γίνει δημόσιος επισκέψιμος χώρος ιστορικής μνήμης. Υπενθύμισε και την διαβεβαίωση του Πρωθυπουργού κ. Κ.Μητσοτάκη ότι «καμία παρέμβαση δεν θα προχωρήσει χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του ΣΦΕΑ». Προφανώς κάτι τέτοιο δεν κοινοποιήθηκε στους διοργανωτές ή το παράκαμψαν.

Όπως τόνισε ο ΣΦΕΑ απαιτεί «ο χώρος αυτός να μείνει αναλλοίωτος. Να μείνει διατηρητέος δεν θέλουμε καμία παρέμβαση, δεν θέλουμε καμία τουριστική αξιοποίηση, τι θέλουμε; Θέλουμε συντήρηση αυτών των φυλακών, του χώρου ων νεκροταφείων, συντήρηση της προβλήτας, για να είναι επισκέψιμοί οι χώροι αυτοί. Δυστυχώς από αυτά που παρουσιάστηκαν εδώ δείχνουν ωμές παρεμβάσεις. Και αναρωτιόμουνα θέλουν αυτοί οι άνθρωποι να κάνουν παρέμβαση στον Παρθενώνα της Δημοκρατίας όπου βασανίστηκαν άνθρωποι σ΄ αυτό το κτήριο που έγινε με αίμα και ιδρώτα χιλιάδων  κρατουμένων από το 1947 με 1950; Σαν ΣΦΕΑ  θέλουμε συντήρηση αυτού του κτηρίου που βλέπετε, όπως και των άλλων ποπυ χρόνια τώρα είναι εγκαταλειμμένα και κατεδαφίζονται από τη φθορά του χρόνου. Ζητήσαμε όλες αυτές οι εργασίες δήθεν  ανάπλασης να σταματήσουν να μη προχωρήσουν, να μη τολμήσουν…

Τι ζητήσαμε εμείς με επιστολή μας στην κα Μενδώνη:

   α) στην προστασία του συνόλου της Γυάρου, διαγράφοντας κάθε σκέψη τουριστικής ή επιχειρηματικής εκμετάλλευσης του νησιού, με την κατάργηση της Υπουργικής Απόφασης αποχαρακτηρισμού του νησιού, (Φ.Ε.Κ 182/Α.Α.Π./21.07.2011), με την οποία συρρικνώθηκε η ιστορική του υπόσταση στα απομεινάρια των φυλακών, που κινδυνεύουν να καταρρεύσουν εντελώς, αντί να γίνουν επισκέψιμοι χώροι -

    β) στην υλοποίηση, το ταχύτερο δυνατόν, των έργων που δρομολογήθηκαν  το 2001 με ταυτόσημες Αποφάσεις των υπουργών Αιγαίου και Πολιτισμού (ΦΕΚ 722/2001, ΦΕΚ 1680/Β/2001) - λαμβάνοντας υπόψη ότι τις μελέτες των έργων αυτών ενέκρινε το Κεντρικό Συμβούλιο Νεότερων Μνημείων και την Α’ φάση τους παρέλαβε και πλήρωσε το Κράτος, αλλά δεν υλοποιήθηκαν ποτέ μέχρι σήμερα. 

Ζητάμε, όπως ο Παρθενώνας παραμένει έτσι και δεν γίνονται παρεμβάσεις, καλλωπισμοί, εξωραϊσμοί ούτε τοποθέτηση πρασίνων, όπως στο Νταχάου και σε άλλα μνημεία, να παραμείνουν έτσι και να  είναι πράγματι επισκέψιμοι χώροι»

 Δείτε εδώ όλη την ομιλία

 

https://www.youtube.com/watch?v=VAbTKLFH0uA

 

 Στέργιος Βασιλείου: Γυάρος. Ούτε γη ούτε νερό στους εμπόρους των κερδών

 «Είπαν κάποτε εξουσιαστές και βασιλιάδες να ονομάσουν «Εθνικές Κολυμβήθρες» και «Νέους Παρθενώνες» τους τόπους βασάνων και εξόντωσης των κομμουνιστών, των ανυπότακτων αριστερών και των λαϊκών αγωνιστών, οι οποίοι είχαν για ιδανικό μια άλλη κοινωνία με τον λαό στην εξουσία!

Απέτυχαν!

Η ιστορία ήρθε τιμωρός για να αναδείξει τους τόπους αυτούς σε κάστρα μνήμης, υπέρτατης θυσίας και αντίστασης των βασανισμένων πολιτικών κρατουμένων.

Όρθιοι στάθηκαν, ίδια Άπαρτα Κάστρα!

Δεν πήραν οι εξουσιαστές και οι βασανιστές ούτε μια σπιθαμή χώμα ιστορίας από τα κάστρα αυτά, και ούτε θα πάρουν ποτέ.

Όταν εμείς, οι νεότερες γενιές ανταμώσαμε με τους παλιούς πολιτικούς κρατουμένους της Γυάρου, της  Μακρονήσου και κάθε τόπου μαρτυρίου, λάβαμε μια βαριά κληρονομιά:  Ούτε γη ούτε νερό στους εμπόρους των κερδών, στους καταπιεστές στους εκτελεστές των καλύτερων παιδιών του λαού!

Σήμερα λέμε το ίδιο. Ούτε μια σπιθαμή γης δεν ανήκει σε κανέναν, πέρα από τον λαό, τα παιδιά του και την ιστορία.

Γιατί και αυτή η σπιθαμή θα είναι πάντα γεμάτη αίμα, δάκρυα, θυσία, πόνο ιδρώτα, ιδρώτα με την πέτρα στον ώμο.

Αυτός ο ιερός χώρος δεν μπορεί ποτέ να εγγραφεί  στο χρηματιστήριο της ενέργειας, του τουρισμού, των κερδών. Ούτε στα κιτάπια της ιστορίας μπορούν ποτέ να γραφτούν ότι πούλησαν, εμείς οι τελευταίοι κρατούμενοι, τελευταίοι βασανισμένοι, τη Γυάρο έναντι ανταλλαγμάτων.

Ποτέ, ποτέ, ποτέ! Τα  ιδανικά δεν έχουν ανταλλάγματα.

Ο χώρος αυτός μπορεί να γίνει μόνο δημόσιος χώρος μνήμης, ιστορίας και πολιτισμού, όπου οι νέες γενιές μαθητών, φοιτητών, ερευνητών και παιδιά του λαού θα επισκέπτονται ελευθέρα για να διδάσκονται το κόστος της ελευθερίας και έχοντας την υποχρέωση να τη φτάσουν μέχρι το τέλος, μέχρι την πλήρη κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Όταν στη Γυάρο πέφτει το σκοτάδι, λυσσομανάν οι άνεμοι κι ακούμε συριγμούς… είναι οι ψυχές των κρατουμένων! Ποιος θα τα διαχειριστεί αυτά;»

     Δείτε εδώ όλη την ομιλία

 https://www.youtube.com/watch?v=VAbTKLFH0uA

 

(*)Βίντεο της εκδήλωσης

 

Δείτε σε βίντεο το σύνολο της εκδήλωσης και τις προτάσεις των τεχνοκρατών εκτελεσμένες στο πλαίσιο μιας ιδιωτικής πρωτοβουλίας, δήθεν ΜΚΟ, που πάντα καταλήγει στην καπιταλιστική αντίληψη κέρδους και μέσα από απατηλό «Μη κερδοσκοπικό» χαρακτήρα!

 GR Arxellence 3 - Τελετή Απονομής Βραβείων | Livestreaming

https://www.youtube.com/watch?v=NEh2V5zuWQ0&t=7220s

   

Μερικές φωτογραφίες - σχέδια  απαράδεκτων παρεμβάσεων στη ΓΥΑΡΟ

που παρουσιάστηκαν,

 ALUMIL 29-4-2026

 -Τα πρώτα σχόλια ΣΒ.

-Τα δεύτερα αυτόματες μεταφράσεις από τη goggle

 

 -Πέρα από τα «οικολογικά» και «ερευνητικά» η ιδανική ανατριχιαστική λύση ιδιωτικής πρωτοβουλίας! Η φυλακή πολιτικών κρατουμένων – εστιατόριο πιθανόν για την ελίτ του παγκόσμιο τζετ – σετ!

-Στο βορειοδυτικό άκρο του χώρου, τρία υπάρχοντα κτίρια έχουν αναδιαμορφωθεί ως κοιτώνες για ερευνητές και κατοίκους. Αυτές οι κατασκευές διατηρούν τις αρχικές τους στέγες, τοίχους και ανοίγματα, με μόνο αναδιαμορφωμένα εσωτερικά χωρίσματα. Κάθε μονάδα ενσωματώνει ένα ημιώροφο, που χωρίζει τους ιδιωτικούς χώρους ύπνου και εργασίας από τους κοινόχρηστους χώρους διαβίωσης από κάτω.

   -Θαλάσσια πλατφόρμα υπηρεσιών εστίασης, αναψυχής και ύπνου απέναντι από τις φυλακές. Τους ανεξέλεγκτους ανέμους τους ρώτησαν;

-ΘΑΛΑΣΣΙΟΣ ΚΥΚΛΟΣ /Επιστήμη & Διατήρηση. Μια Πλήρως βιώσιμη πλωτή κατασκευή

Fully sustainable floating structure

 

Το Γενικό Σχέδιο εμφανίζει έναν Άξονα Σχεδιασμού, δύο Χεοπτικά ολογράμματα 360 μοιρών, μια ξύλινη γέφυρα βάρκας και μια κλασική ελληνική κολόνα χαραγμένη στο έδαφος.

  

-Η φυλακή μετατρέπεται σε χώρους έκθεσης, επιστημονικής εργασίας και κατοίκησης!

-Στον πυρήνα του γενικού σχεδίου βρίσκεται η ενσωμάτωση ενός μουσείου και ενός βιώσιμου ερευνητικού κόμβου, δομημένου γύρω από μια σαφή σπονδυλική στήλη κυκλοφορίας που οργανώνει χώρους έκθεσης, επιστημονικής εργασίας και κατοίκησης.

 

-Φαραωνικό έργο «οικολογικής» αντίληψης!

-Προσαρμοστική στρατηγική επαναχρησιμοποίησης, δίνοντας προτεραιότητα στην αποκατάσταση υφιστάμενων κτιρίων έναντι της κατεδάφισης. Αυτή η προσέγγιση διατηρεί την ιστορική ταυτότητα του πρώην συγκροτήματος φυλακών, ενώ παράλληλα ενισχύει την απόδοσή του μέσω στοχευμένων παρεμβάσεων και κάθετων επεκτάσεων.

  -«Οικολογική» παραμόρφωση!

-Το έργο παρέχει πράσινη ενέργεια για αυτοκατανάλωση, η οποία παράγεται από τον ήλιο και τον άνεμο.