Η είδηση λέει ότι έγινε σύλληψη 55άχρονου στη Θεσσαλονίκη και παράλληλα του επιβλήθηκε πρόστιμο 270.000€ συν 300€ σήμανσης για 9 γατάκια που εγκατέλειψε.
Αν αυτό ευφραίνει τας ψυχάς των ζωόφιλων, εντάξει πάω πάσο, ίσως μάλιστα αν επιβάλλονταν και η ποινή ισόβιας φυλάκισης θα ευφραίνονταν η ψυχή τους ισοβίως.
Μεγάλωσα σε γεωργοκτηνοτροφική οικογένεια και όλα τα ζώα, μαζί οι γάτες, τα σκυλιά τα πτηνά κ.α. ήταν μέλη του νοικοκυριού και είχαν ρόλο να παίξουν σε αυτό. Στα ελευθέρα ζώα ο πληθυσμός τους ρυθμίζονταν με τη φυσική επιλογή και τις δραστηριότητες στη φύση. Ως εκ τούτου ο σεβασμός σε αυτά τα ζώα από αρχής μέχρι τέλους ήταν τμήμα της ύπαρξής και αντανάκλασης του ρόλου τους.
Υπήρχε και μια αρχή εκ των πραγμάτων: Τα ζώα ήμερα ή άγρια στο περιβάλλον τους! Δεν είναι παιχνίδια, δεν είναι πράγματα, δεν είναι ζυμάρια είναι ζωές με ρόλο ο όποιος αντανακλά τη θέση τους στο νοικοκυριό. Κανένας δεν επιχειρούσε να τα μετατρέψει σε ανθρώπους με ανθρώπινες αντιδράσεις και άλλα τέτοια ωραία που βλέπουμε σήμερα να τα αγοράζουν σαν τα μηχανικά ζώα-παιχνίδια και να προσπαθούν να τα κάνουν προέκταση του εαυτού τους μεταβάλλοντας τελείως τη φύση τους.
Εντάξει κάποια ζώα τα έκαναν και ζώα συντροφιάς, παρότι ο ρόλος τους από τη φύση δεν είναι αυτός. Δεν ζουν για τον άνθρωπο εκπαιδευόμενα ως δούλοι ή υπηρέτες, ζουν για τον εαυτό τους και με τις ικανότητές τους βοηθούν τους ανθρώπους.
Ωστόσο σήμερα μαζί με αυτά γίνονται και πράξεις αυθαίρετης βίας, εγκατάλειψης ή και δολοφονίες των ζώων με άπειρες δικαιολογίες ή και αιτίες, οι περισσότερες των οποίων είναι ότι δεν τα χρειάζονται πια, δεν έχουν τα μέσα για να τα συντηρούν ή είναι ενοχλητικά για ένα ποσοστό αυτών που στις καλές εποχές τα αγάπησαν ή τα χρησιμοποίησαν. Τηρουμένων των αναλογιών οι άνθρωποι που οδηγούνται σε τέτοιες πράξεις τα ίδια κάνουν και στους ανθρώπους, όχι μόνο στα ζώα και το βλέπουμε πχ στο θέμα της βίας κατά των γυναικών με κορυφή του παγόβουνου τις γυναικοκτονίες (ανθρωποκτονίες).
Και τι γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις; Τι θα έπρεπε να κάνει η πολιτεία αφού δεν είναι πλέον ατομικό θέμα αλλά κοινωνικό, ιδίως σε μέρη που τα αδέσποτα σχηματίζουν επικίνδυνες ομάδες ζώων.
Αντί να θεσπίσει ένα σύστημα με το οποίο κρατικές – δημοτικές υπηρεσίες θα ήταν οι πρώτοι αποδέκτες των ζώων που για οποιονδήποτε λόγο δεν γίνεται να φιλοξενούνται σε σπίτια, μετέφεραν όλη την ευθύνη στους ιδιώτες. Μάλιστα θέσπισαν και ποινές που προκαλούν το αίσθημα δικαίου όχι γιατί δεν πρέπει να τιμωρείται ο βασανιστής ζώων αλλά γιατί επιβάλλονται υπερβολικά πρόστιμα και ποινές.
Δεν δικαιολογώ τον άνθρωπο που εγκατέλειψε τα 9 γατάκια, αλλά μου προκαλεί αηδία το πρόστιμο των 270.000€ για την εγκατάλειψή τους. Θα έπρεπε να μπορούσε ο ιδιοκτήτης τους να τα πάει σε μια δημόσια δομή η οποία χωρίς αντίρρηση ή ένσταση θα όφειλε να τα παραλάβει και μετά να διακανονίζονταν τι αφορούσε η κάθε περίπτωση.
Άντε τώρα τη γιαγιά ή την άνεργη που δεν μπορεί πλέον να συντηρεί δυο γατιά να της επιβάλεις 60.000€ πρόστιμο για αυτή την αδυναμία της, ενώ δεν της παρέχεις ασφαλή παράδοση σε δομή. Δεν γίνεσαι κράτος δικαίου έτσι, γίνεσαι κράτος γελοίο.
Αυτές οι ποινές για προαναγγελθείσες σίγουρες παραβάσεις είναι ο παραλογισμός της δικαιοσύνης και δεν έχει καμία σχέση με την αρχή της αναλογικότητας ποινής – παράβασης.
Εκτός αν χάσαμε το μέτρο της λογικής και της δικαιοσύνης με αποτέλεσμα και η καταδίκη σε ισόβια να είναι μια… λογική ποινή για ένα γατί!
Εσείς που πληρώνετε γιατρούς για την υγεία δυο φορές μια με την κοινωνική ασφάλιση και μία ιδιωτικά από την τσέπη σας, που πληρώνετε μια το δημόσιο σχολείο και μία την παραπαιδείας των φροντιστηρίων, που πληρώνετε για κάθε δραστηριότητα των παιδιών σας πέρα από τους φόρους για να τους προσφέρει το κράτος αυτονόητες δομές και υπηρεσίες, συμφωνείτε να μην έχει το κράτος δομές για τα ζώα και να εισπράττει με πλαστή δικαιοσύνη από κάθε παραβάτη για κάθε μία παράβαση με τα ζώα 30.000€; κι αν δεν μπορεί να πληρώσει τι θα γίνει; κατάσχεση περιουσίας, σπιτιού, οικοπέδων, κλπ για να εισπραχθούν;;; Να μείνει η οικογένεια στο δρόμο επειδή έμειναν στο δρόμο τα γατάκια; Και τι είναι αυτό επανορθωτική ή εκδικητική δικαιοσύνη;
Θα μου πει κάποιος δικαίως: «Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε»! Συμφωνώ με όσους δεν διαφωνούν με αυτό.
Σχόλια στο Facebook
φιλόζωος είμαι αλλά η ποινή είναι χωρί;ς καμιά λογική πέρα από την ταμειακή - όποιον πιάσαμε τον γδέρνουμε για να έχουμε έσοδα σαν κράτος και να πάρουν οι αρμόδιοι τα ποσοστά τους ...--...
Συμφωνώ ειναι ο Καπιταλισμός
Όλοι όσοι μεγάλωσαν με τον τρόπο που αναφέρετε,Γνωρίζουν πως ότι ζώα υπάρχουν εκεί, απλά υπάρχουν και δεν ασχολείται κανείς μαζί τους ιδιαίτερα. Θα τους πετάξουν για φαγητό ότι περίσσεψε αν περίσσεψε κάτι και εκεί σταματάει η ευθύνη τους.Όσο για τις γάτες που γεννούν μωρά, η θα μεγαλώνουν έτσι ή θα κλείνονται σε μια σακούλα για να τελειώνει αυτή η λίγη ζωή τους.Νοιάστηκε κανείς από σας για το πόσα μωρά θα γεννήσουν οι γάτες; για το ότι ίσως πρέπει να στειρωθούν; Δεν ζείτε μαζί με τα ζώα, δεν τα φροντίζετε αλλά απλά Συνυπάρχουν και όσο ζήσουν Αυτή είναι η πραγματικότητα και κανείς δεν νοιάζεται.Και κάπως το κράτος έστω και με αυτόν τον τρόπο θα πρέπει να μάθει σε όλους τι σημαίνει σεβασμός για την ζωή ενός ζώου και για την ύπαρξης του.
Τι να σας πω κυρία Τατιάνα; Μαρούλια τρώτε; Ε, αν ναι σφάζετε και κομματιάζετε μια ζωή χάριν της δικής σας ζωής! Γιατί και το φυτό είναι ζωή!
Το σχόλιο δεν είναι μόνο για εσάς αλλά και για άλλους που θα έχουν τα ίδια επιχειρήματα.
Είστε σίγουρη ότι διαβάσατε καλά την ανάρτησή μου και καταλάβατε τον σκοπό της; Ή σας ήρθε η φώτιση για να κάνετε κριτική σε άλλες συνθήκες ζωής άλλων εποχών προσπαθώντας να της φορέσετε καπέλο και μέτρο τη σημερινή σας αντίληψη σε συνθήκες ζωής πριν 60 και 70 χρόνια; Ούτε ο Προκρούστης της ιστορίας να είσαστε.
Πρώτα το θέμα μου ήταν θέμα δικαίου και η αναλογικότητα παράβασης – ποινής. Όχι αυτά που λέτε για το παρελθόν. Τι καταλάβατε από αυτό; Ξαναδιαβάστε παρακαλώ.
Το δεύτερο είναι ότι αναφέρομαι σε εποχές τις συνθήκες των οποίων δεν τις δημιουργήσαμε κατά βούληση αλλά ήταν αποτέλεσμα παραγόντων και συνθηκών που δεν μπορούσαν να παραβιαστούν αγνοηθούν. Τόσο ήταν το επίπεδο ζωής, επιβίωσης, παιδείας, νομοθεσίας, νοοτροπίας, πρακτικής κλπ και αναλόγως ζούσε ο κόσμος. Για να μην ανοίξει εδώ μια βλακώδη συζήτηση αυθαίρετων συγκρίσεων σας λέω ότι κι εσείς ζείτε σήμερα στα όρια της σημερινής εποχής, όχι όπως θα ζει ο κόσμος σε 60-70 χρόνια και δεν τηρείτε κανένα από τους μελλοντικούς κανόνες που δεν υπάρχουν σήμερα. Ούτε καν τους φαντάζεστε εκτός αν νομίζετε ότι η ανθρωπότητα δεν θα εξελιχθεί μετά από εσάς, που δεν το πιστεύω. Κάνεις δεν μπορεί να ζει σε μελλοντική εποχή που δεν υπάρχει.
Δεν κάνουμε ανιστόρητες συγκρίσεις.
Το τρίτο είναι ότι ούτε ο άνθρωπος ζει για τα ζώα ούτε τα ζώα ζουν για τον άνθρωπο. Εκατομμύρια χρόνια η κάθε ζωή υπάρχει για τον εαυτό της και μόνο. Τώρα αν εσείς νομίζετε ότι ο άνθρωπος πρέπει να ζει για τα ζώα ή το ανάποδο κάτι δεν μου ταιριάζει στον πραγματικό και όχι εικονικό σεβασμό της ζωής των άλλων.
Κάνετε τεράστιο λάθος να νομίζετε ότι τότε δεν προσέχαμε τα ζώα όπως ακριβώς έπρεπε. Ξέρετε το κόστος τέτοιου λάθους; Το νοικοκυριό δεν θα είχε ζώα για την αναπαραγωγή του και θα πέθαινε της πείνας! Αντίθετα η προσοχή ήταν δεδομένη. Η κατσίκα δεν θα κατέβαζε γάλα χωρίς φρέσκα χόρτα και το άλογο δεν θα όργωνε το χωράφι, ούτε ο σκύλος θα φύλαγε το σπίτι με λειψό φαγητό. Θα πήγαινε αλλού. Σήμερα αν δεν δώσουν φαγητό στο σκύλο ή στη γάτα δεν θα χάσουν τίποτα, απλώς θα κερδίσουν το κόστος τροφής. Άρα το αντίθετο συμβαίνει. Ενώ τότε ήταν αδύνατο μα μη ταΐζουν κανονικά τα ζώα γιατί θα έχαναν πολλά, σήμερα είναι δυνατόν, κερδίζουν κιόλας! Πως σας ξέφυγε; Μάλλον αγνοείτε τη ζωή εκείνων των εποχών.
Απαξιώσατε το αξίωμα ότι τα ζώα πρέπει να ζουν στη φύση τους για την οποία πλάστηκαν. Αν τώρα κάποια οικόσιτα ή παραγωγικά ζώα εξαρτώνται από τους ανθρώπους πού είδατε να προβάλω γι’ αυτά απάνθρωπη συμπεριφορά;;; επειδή κάποτε τα ζώα ήταν ενεργά μέρη των νοικοκυριών κι έτσι οι άνθρωποι έβλεπαν την αξία τους; Απλώς άλλες εποχές. Εσείς διαφωνείτε ότι το κράτος οφείλει να έχει δομές και ενεργές πολιτικές για ζώα ήμερα και άγρια; Και τι να κάνουμε όταν κάποιος για οποιονδήποτε λόγο δεν μπορεί να τα συντηρεί ή δεν τα θέλει; Να τα στείλει στον αγύριστο και να εισπράξει το κράτος τα 30.000€ όσα δηλαδή οι μισθοί 3,3 ετών βασικού μισθού εργαζόμενου κι όλα καλά και ανθηρά; Που ζείτε;
Στέργιος Βασιλείου το μαρούλι καί το γατί στα ιδια κυβικά..Νταξ. καταλαβα.
Και κάτι σημαντικό που κάνουν άπαντες ότι «δεν το βλέπουν».
Σήμερα ο άνθρωπος συντηρεί τη ζωή του καταναλώνοντας άπειρο αριθμό ζωών, είτε για την διατροφή του, είτε για την προστασία του, είτε για να κάνει έργα για να ζήσει. Σφάζει και σκοτώνει ζώα κάθε είδους, σκοτώνει και τρώει φυτικές ζωές κάθε είδους, σκοτώνει μικρές ζωές περπατώντας ή καθαρίζοντας ή κάνοντας ιατρικές θεραπείες… Δεν γνωρίζω πότε οι άνθρωποι θα μπορούν να ζουν χωρίς να καταστρέφουν καμία ζωή από μεγάλα ζώα μέχρι μικρόβια και από δέντρα και σιτάρια μέχρι χόρτα και τριαντάφυλλα, αλλά τώρα έτσι ζει. Αναλώνοντας τις ζωές των άλλων!
Μη σας παραξενεύει που αναφέρομαι και στα φυτά. Το λέω γιατί ακούω κάποιους να πονάνε τις ζωές των ζώων και να παριστάνουν ότι η σφαγή των φυτών δεν είναι σφαγή και δεν είναι ζωές αυτές! Κούνια που τους κούναγε! Απλώς αδυνατούν να δώσουν απάντηση σε κάτι που δεν μπορούν να αμφισβητήσουν. Κι αν νομίζουν πως τα φυτά δεν νοιώθουν πόνο και δεν προβάλλουν παθητική αντίσταση, είναι βαθιά νυχτωμένοι.
Στην αγροτικοκτηνοτροφική μου ζωή δεν έμαθα μόνο τη σφαγή των ζώων, αλλά και των φυτών που παρακολουθούσα τις αντιδράσεις τους όταν μεγάλωναν. Σαν μικρό παιδί αγαπούσα και μερικά φυτά που τα μεγάλωνα και κάποια μέρα έπρεπε κορφολογηθούν, να σφαγούν. Μικρός ήμουν δεν ήξερα πολιτική οικονομία και άλλες γνώσεις για να σκέφτομαι με βάση τους καταναγκασμούς των νομοτελειών ύπαρξης της κοινωνικής ζωής.
Μπορεί να νομίζετε ότι είμαι πολύ πίσω, αλλά μάλλον δεν θα σας βγει αν έχετε τέτοια ιδέα.
*στην εξορία, στη Γυάρο, μια από τις πρώτες δουλειές μου, όταν μας πήγαν στον 5ο όρμο, ήταν να βρω τρόπο να σκάψω και να φυτέψω κάτι πράσινο, γιατί εκεί η γη ήταν καφέ-μαύρη και ελάχιστο το πράσινο. Βρήκα με παρακάλια από τους μάγειρες φακές και κατάφερα να τις σπείρω. Με το παγούρι πότιζα άλλοτε γλυκό και άλλοτε γλυφό νερό. Και φύτρωσαν και πρασίνισε ένα τετράγωνο… φαντάζεστε τη χαρά μας; Νόμιζα τότε το μιλούσα με τις φύτρες των σπόρων… Ζωές τα ένοιωθα! Και ήταν!
Τέλος πάντων, ελπίζω να καταλάβατε και εμένα και την έννοια της ανάρτησης.
Στο γράφημα, του Γ. Φαρσακιδη, η σκηνή μας, στον 5ο όρμο της Γυάρου όταν τη στήναμε.
%202.JPG)
