Πολλές φορές έχω διαβάσει περί των οφειλόμενων των κομμάτων από δάνεια που έλαβαν στις εκλογές ή για έκτακτες ανάγκες και λόγω αλλαγής των εκλογικών δεδομένων δεν μπόρεσαν να τα αποπληρώσουν και κάπου «πτώχευσαν.
Δεν μου φαίνεται τίποτα παράξενο.
Άλλοτε πάλι προβάλει ως κύριο στοιχείο ποια κεφάλαια χρηματοδοτούν και κρύβονται πίσω από το κάθε αστικό κόμμα και κάθε βουλευτή.
Φίλοι μου στην αστική πολιτική σκηνή όλα γίνονται. Και να αμφιβάλετε δεν πείθετε. Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις υπάρχουν βουλευτές που βγήκαν με τη στήριξη συγκριμένων κεφαλαίων. Πχ ποιοι πλήρωναν δεξιώσεις και συγκεντρώσεις βουλευτών χωρίς αυτοί να βάλουν ευρώ γιατί ήταν… «προσκεκλημένοι φίλοι» (!) και δεν ενέπιπταν στον κόφτη των εκλογικών εξόδων; Και πόσοι βγήκαν με στήριξη «μαύρων» κεφαλαίων;
Προσοχή όμως μην η ηθικολογία φάει τον ελέφαντα και κάνει τη δύσκολη στο μυρμήγκι!
Τα αστικά πολιτικά κόμματα συγκροτούνται ιδεολογικά με βάση ποια συμφέροντα της αστικής τάξης θα εκπροσωπήσουν και με βάση αυτό κάνουν τα προγράμματα και τη διαπαιδαγώγηση μελών και ψηφοφόρων έως φανατισμού για τους άλλους των άλλων αστικών κομμάτων. Έτσι σχηματίζεται η αριστερά , το κέντρο και η δεξιά. Δεν λένε ψέματα, εκπροσωπούν ανταγωνιστικά συμφέροντα και όταν «σκοτώνονται» μεταξύ τους τα συμφέροντα, «σκοτώνονται» και οι πολιτικοί εκπρόσωποί τους. Πάνω από αυτά όμως είναι όλοι ορκισμένοι στο σύνταγμα του καπιταλισμού και των κερδών του και ποτέ δεν θα κάνουν το λάθος να αφήσουν στην εργατική τάξη και το κόμμα της να βρει ρωγμή για να περάσει. Ενωμένοι μπετόν!
Μέσα σε αυτό το παζλ μπορείς να βρεις τα πάντα. Από προσωπικές σχέσεις και χρηματοδοτήσεις μέχρι ηθικούς ιδεολόγους του καπιταλισμού! Για παράδειγμα ο Χίτλερ συμφώνησε ένα τεράστιο ποσό με το επιθετικό κεφάλαιο της Γερμανίας για να τους κάνει τη «βρόμικη δουλειά» με τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας χωρίς να είναι βέβαιο ότι πλούτισε ο ίδιος πέρα από τον διαχειριστικό ρόλο που αξιολογήθηκε από τους κεφαλαιοκράτες. Τον πλήρωσαν με μικρό κλάσμα των κερδών τους, δεν ήταν ο ίδιος κεφαλαιοκράτης. Μπορούμε να πούμε ότι στην Ελλάδα αυτός που είπε την Μακρόνησο και τα βασανιστήριά της «εθνική κολυμπήθρα» και «Νέο Παρθενώνα» έτυχε να είναι από τους σπάνιους δεξιούς πολιτικούς που δεν θα δεχόταν πληρωμή από κεφάλαια για τα εκπροσωπήσει ειδικά. Το έκανε για όλη την τάξη που την έλεγε «Έθνος»!
Συμπερασματικά λέω ότι τα αστικά κόμματα το κύριο έργο που κάνουν είναι να υπηρετούν την αστική τάξη να αυξάνει τα κέρδη της και να αναπαράγεται διευρυμένα το σύστημα. Για τον ρόλο αυτό αμείβονται με αποζημιώσεις, επίσημους μισθούς και ανεπίσημα δωράκια. Παράλληλα δέχονται δωρεές φανερές και κρυφές ενώ μαζεύουν για ξεκάρφωμα και για ξέπλυμα και συνδρομές από το πόπολο που τρέχει να δώσει 10 ή 2 ευρώ για να πάρει θέση ρουσφετιού! Αυτά όμως ποτέ δεν θα φτάσουν τα κέρδη της τάξης που υπηρετούν. Παλιότερα έκανα έναν αναλογισμό του συνολικού ετήσιου κόστους της Βουλής και βρήκα ότι ισούται με το 1/12 των κερδών του ομίλου Βαρδινογιάννη. Ψίχουλα μιας χαψιάς ενός καπιταλιστή δηλαδή!
Αυτή είναι όμως η δουλειά των αστών πολιτικών. Να αμειφθούν για τις υπηρεσίες τους όχι να μετέχουν ευθέως στα κέρδη της κεφαλαιοκρατίας. Σπανίως βέβαια βλέπουμε και κανέναν κεφαλαιοκράτη όπως ο Τραμπ να γίνεται και πολιτικός διαχειριστής. Είναι όμως βεβαιωμένο ότι οι πολιτικοί και οι διπλωμάτες κάνουν τη δουλειά της διαχείρισης πολύ καλύτερα για την αστική τάξη ενώ η αστική τάξη κάνει πολύ καλύτερα τη δουλειά της ληστείας των εργαζομένων και του λαού από τους πολιτικούς.
Στρείδι - μύδι είναι αλλά προσοχή. Διακριτοί οι ρόλοι ταξικής και πολιτικής εξουσίας και μη σας διαφεύγει ο θεσμικός και οικονομικός ρόλος του καθενός. Θα την πατήσετε. Ή θα νομίσετε ότι οι καπιταλιστές είναι οι πολιτικοί ή ότι οι πολιτικοί κάνουν κουμάντο στους καπιταλιστές. Τίποτα από αυτά δεν ισχύει. Έκαστος εφ ώ ετάχθη!
Τώρα εάν πήρε κάποιος αστός πολιτικός ή διορισμένο στέλεχος δωράκι σιγά το πράγμα μπρος τα τερατώδη κέρδη του κεφαλαίου τα οποία αυτός υπηρέτησε πιστά. Δεν θα είναι ποτέ ούτε το 2% των κερδών με την πονηρή ονομασία «αδήλωτα έξοδα» των κεφαλαιούχων! Και μη τους εξισώνετε γιατί χάνετε τον στόχο. Στόχος της εργατικής τάξης και του λαού δεν είναι απλώς να γκρεμιστεί ο κακός αστός πολιτικός που έφαγε ή μοίρασε παράνομα δημόσιο χρήμα, αλλά η ανατροπή του συνόλου του αστικού πολιτικού συστήματος και της ταξικής εξουσίας (δικτατορίας) του κεφαλαίου. Η ηθικολογική μάχη μεταξύ πολιτικών αστικών κομμάτων γίνεται για τη δική τους μικρή κουτάλα και όχι για την καζανοκουτάλα της αστικής τάξης!
Προσοχή λοιπόν να ξέρουμε τη σημασία των γραφομένων για τα χρέη των κομμάτων. Είναι πολλά, αλλά για εμάς. Για την αστική τάξη είναι ένας φόρος υπηρεσίας, εξάρτησης και υποτέλειας των πολιτικών!
