Γιατί δεν ψηφίζουν οι συριζαίοι τις παρακάτω θέσεις των Προγραμματικών Δηλώσεων;

 Όταν το Χιούμορ κάνει πολιτική...

Έμαθα, καρατσεκαρισμένα, ότι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ αντέδρασαν έντονα στις παρακάτω θέσεις των Προγραμματικών Δηλώσεων του Πρωθυπουργού και δήλωσαν ότι «δεν υπάρχει καμία περίπτωση να τις ψηφίσουν»! 

Έμεινα εμβρόντητος αλλά δεν μπορώ να πω πως αυτός που μου το πληροφόρησε είναι προβοκάτορας ή αναξιόπιστος. Γι αυτό το πιστεύω 100% (*)

ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΝ:

-Θα περιοριστεί η χρηματοδότηση των κομμάτων. Θα εξεταστούν προσεκτικά τα προνόμια των βουλευτών. Όπως τα αυτοκίνητα και οι διπλές συντάξεις για τους νέους βουλευτές.
-θα περιοριστούν οι σύμβουλοι, ιδιαίτερα των υπουργών.
-καταπολέμηση της ακρίβειας με κάθε πρόσφορο μέτρο: σπάσιμο των καρτέλ, έλεγχος ενδο-ομιλικών συναλλαγών, ηλεκτρονική αγορά αγροτικών προϊόντων και δημοπρατήρια (να μικρύνει η απόσταση τιμών από το ράφι στο χωράφι) κλπ.
-Πολιτικές που πολλαπλασιάζουν την ανεργία, που βάζουν λουκέτα στα μαγαζιά απορρίπτονται.
ανακούφιση των δανειοληπτών, ώστε οι δόσεις τους να μην ξεπερνούν το 30% του μηνιαίου εισοδήματός τους.
-επείγει η τακτοποίηση των αλλεπάλληλων φορολογικών επιβαρύνσεων που έρχονται φέτος σε περισσότερες δόσεις. Γιατί εκατοντάδες χιλιάδες φορολογούμενοι δεν θα έχουν τη δυνατότητα να ξοφλήσουν φέτος τόσες μαζεμένες επιβαρύνσεις από προηγούμενα χρόνια.
-επέκταση του επιδόματος ανεργίας.
-θα αντικατασταθεί κάθε μέτρο που οδηγεί σε απολύσεις, είτε στον ιδιωτικό είτε στο δημόσιο τομέα. Η ανεργία είναι κάτι που πρέπει να σταματήσουμε με κάθε τρόπο. Όχι μόνο γιατί κινδυνεύει άμεσα η κοινωνική συνοχή. Αλλά και γιατί μεγαλώνουν τα ελλείμματα των ασφαλιστικών ταμείων, ενώ συρρικνώνονται τα φορολογικά έσοδα. Αν δεν σταματήσουμε τη διόγκωση της ανεργίας, ό,τι άλλο κάνουμε είναι και κοινωνικά άδικο και μάταιο.
-διεύρυνση της φορολογικής βάσης, ταυτόχρονα με τη σταδιακή μείωση φόρων και ασφαλιστικών εισφορών, πάταξη της φοροδιαφυγής και της παρα-οικονομίας.
-Κακά τα ψέματα, πάνω απ’ όλα οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι σηκώνουν το μέγιστο μέρος των βαρών.


(*) Για κάποιους άπιστους Θωμάδες αναγκάζομαι να αποκαλύψω την αδιαμφισβήτητη πηγή μου. Πράγματι ούτε ένας βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ συμφώνησε να ψηφίσει τα μέτρα που ανέφερα παραπάνω. Μπορείτε να το δείτε και τα πρακτικά ψηφοφοριών της Βουλής.
Τα αποσπάσματα είναι από τις παρακάτω Προγραμματικές Δηλώσεις του... κ. Πρωθυπουργού:
http://www.primeminister.gov.gr/2012/07/06/9541

Οι διαδηλωτές και ποιοι τους προδίδουν

Αν ήταν δυνατόν! Χθες, 5/1/2015, στο Σύνταγμα οι πολίτες που κατά κανόνα ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ διαδήλωσαν ησύχως και νομίμως, υπερασπίζοντας το 67% των, καλών κατά Βαρουφάκη, μέτρων (μεταρρυθμίσεων) του μνημονίου και απαιτώντας και το άλλο 33% που δεν τους το εγκρίνει ο Σόιμπλε;

Τι δεν κατάλαβα;;;

"Δεν είναι ότι θα πετάξουμε το παρόν πρόγραμμα, το 67% των μέτρων θα τα θέλαμε και εμείς, το πρόβλημα είναι ότι του λείπουν πολύ σημαντικές μεταρρυθμίσεις» ανέφερε ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης, μετά την συνάντηση με το Γερμανό ομόλογό του Wolfgang Schaeuble στο Βερολίνο, δίδοντας έμφαση στη μάχη κατά της φοροδιαφυγής.  (Πηγή:www.capital.gr)

Εγώ καταλαβαίνω καλοπροαίρετα τι έκαναν και τι επιθυμίες εξέφραζαν οι διαδηλωτές, καμιά σχέση με τον Βαρουφάκη, άσχετα αν δεν συμφωνώ για το πώς και γιατί το έκαναν. Άλλοι δεν τους καταλαβαίνουν, τους αγνοούν και τους προδίδουν.

Θα έλεγα κακεντρέχεια όλο αυτό το σχόλιό μου, αν έστω κάποιοι από την κυβέρνηση κρατούσαν τα προσχήματα και δεν ξευτέλιζαν τόσο γρήγορα την ψήφο που πήραν από τους ψηφοφόρους τους, με τα γνωστά εκείνα συνθήματα και «προγράμματα» και με την, 100 φορές, διαβεβαίωση ότι δεν θα τα προδώσουν την επομένη.

Πως να ένοιωθαν τάχα οι διαδηλωτές όταν έπεφταν σαν τούβλα οι άτακτες υποχωρήσεις της κυβέρνησης και η τσιμεντοκολώνα του Βαρουφάκη για το 67%; Και πώς να πηγαίναμε κι εμείς εκεί, όπως μας καλούσαν, όταν αυτά που γίνονται τους τα λέγαμε κατάμουτρα ότι θα συμβούν γιατί ακριβώς δεν υπήρχε από πίσω ένα δυνατό ταξικό – λαϊκό κίνημα να υπερασπίσει έστω τα ελάχιστα; Που είναι  αυτοί που μας έλεγαν ότι το ΚΚΕ περιμένει τη «Δευτέρα Παρουσία» ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και τώρα μάχεται για το άμεσο, το έστω λίγο, αυτό που έχει ανάγκη ο «κοσμάκης» και δεν περιμένει τον σοσιαλισμό του ποτέ; Για ποιον ακριβώς ψηφοφόρο το 67% των μέτρων του μνημονίου είναι «το λίγο και άμεσο» που θέλει ο λαός;

Λυπάμαι αλλά, ο καπιταλισμός σε κρίση είναι πολύ σκληρός και δεν περιμένει 20 και 30 χρόνια για να δικαιώσει το ΚΚΕ με την αναλγησία του.

Ο πανικός του Δον Κιχώτη

Δυόμισι χρόνια καθόταν στον καναπέ αναμένοντας την αλλαγή, την ανατροπή και την αποκατάσταση όλων των χαμένων, μέσα από τη Βουλή, με την κοινοβουλευτική πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ. Κατασκεύαζαν και διέδιδαν σκοπίμως αυταπάτες. Χλεύαζαν όσους τους προειδοποιούσαν ότι η αστική βουλή «δεν μπορεί» και μόνο το λαϊκό κίνημα «μπορεί». Χωρίς ισχυρό λαϊκό κίνημα καμιά ανάκτηση ή κατάκτηση δεν είναι δυνατή.

Τώρα που είδαν την κυβέρνησή τους να φέρνει καθημερινά κωλοπούμπες, αισθάνθηκαν ότι θα χάσουν τα όνειρα και τις αυταπάτες που έκαναν στον καναπέ. Και οι υπεύθυνοι αισθάνθηκαν ότι θα ξεμπροστιαστούν πριν προλάβουν να απολαύσουν την εξουσία εν όσο διαρκούν οι αυταπάτες.  

Πανικός έπιασε όποιους δίδασκαν και ονειρεύονταν έφοδο και κατάληψη των ευρωπαϊκών φρουρίων των καπιταλιστών με το ακόντιο του Δον Κιχώτη και είδαν πως δεν είναι ανεμόμυλοι!

Αποφάσισαν εσπευσμένως να κάνουν «κίνημα» στήριξης των θέσεων κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με συγκέντρωση το απόγευμα της 5^ης Φεβρουαρίου στις πλατείες!

 Ποιών θέσεων όμως; Αυτών που ονειρεύτηκαν αυταπατώμενοι, αυτών που έταξαν και τους έταξαν, των θέσεων της «πλατείας», του 2012, του 2013, του 2014, των προεκλογικών, των μετεκλογικών, των καθημερινώς μεταλλασσόμενων, των στελεχών πριν γίνουν υπουργοί ή μετά; 

Τι θα πει το σύνθημα «Δεν εκβιαζόμαστε, Δεν υποκύπτουμε, Δεν φοβόμαστε, Δεν κάνουμε πίσω, Νικάμε», όταν όλα σχεδόν τα έκανε «γαργάρα» η κυβέρνηση στις πρώτες 10 μέρες;  Τι θα πει «Στηρίζουμε την αμετακίνητη στάση της κυβέρνησης μας»; Ποια είναι και που είδαν την «αμετακίνητη στάση», σε ποιόν κόσμο ζουν;

Αρνούνται να καταλάβουν ότι καμιά κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν να στηρίξουν γιατί αυτή κάθε μέρα διολισθαίνει και γκρεμίζει κάθε στήριξη που της κάνουν μαζί με τις αυταπάτες τους. 

 Οι μόνες σταθερές θέσεις της κυβέρνησης είναι αυτές που διαβεβαιώνουν την παραμονή στην ΕΕ και στο ευρώ, αναγνωρίζουν τις συνθήκες και το χρέος καθώς και αυτές των δανειστών που αποδέχεται σταδιακά. Αυτές θέλει να στηρίξουμε;

Το τραγικότερο όλων είναι ότι καλούν στην… «στήριξη» και αυτούς που χλεύαζαν ότι ζουν στον κόσμο της «επαναστατικής γυμναστικής» όταν κινητοποιούνταν και τους καλούσαν να αφήσουν τους καναπέδες! Αποζητούν από τώρα ενόχους για την τραγική εξέλιξη που παίρνουν τα πράγματα, με μεγάλη δική τους ευθύνη, και για να φορτώσουν τη δική τους άρνηση να στρατευθούν σε έναν επίμονο λαϊκό και ταξικό αγώνα για την ανατροπή των πολιτικών της ΕΕ και των τοκογλύφων - δανειστών.

Ως πότε όμως θα ποιούν ενόχους για τις δικές τους ενοχές; Ως πότε ο λαός θα τρέφεται με τα ψέματα και τις αυταπάτες τους;;;

Σας προσφέρουμε την σχετική εξαθλίωση αντί της απόλυτης!

Βοηθήστε να κυβερνήσουμε με νέο, «αναπτυξιακό», «αριστερό» και καινοτόμο τρόπο για να μπορέσουμε να σας κάνουμε πιο πλούσιους  κύριοι κεφαλαιοκράτες – τοκογλύφοι! Τι δεν καταλαβαίνετε;

Η ιστορία των διαπραγματεύσεων της κυβέρνησης με τους τοκογλύφους δανειστές και τα πολιτικά κοράκια της ΕΕ, θυμίζει τις γνωστές ιστορίες των ντόπιων υπηρετών - κυβερνητών των κάθε είδους εξουσιαστών, αποικιοκρατών και κατακτητών που, προσφέροντας καλύτερες υπηρεσίες από αυτές που σκέφτονται οι ίδιοι οι εξουσιαστές, εισηγούνταν να μην αφανίσουν τους υπόδουλους και κατακτημένους γιατί τότε δεν θα είχαν δούλους να δουλεύουν και θα ήταν αναγκασμένοι να δουλεύουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους, οποία προσβολή για εξουσιαστές! Αντιθέτως εισηγούνταν να τους δίνουν τόσο ψωμί ώστε να μπορούν αύριο να αποδώσουν περισσότερα κέρδη για πάρτι τους!

Έτσι πάντα, και σήμερα στους κεφαλαιοκράτες, πρόσφεραν την σχετική εξαθλίωση αντί της απόλυτης σαν θαυματουργή λύση με την οποία και ο εκμεταλλευόμενος θα είναι ικανοποιημένος γιατί «θα ζει και θα αναπνέει» και θα του παραχωρούν ένα πιάτο φαΐ από αυτά που παράγει ο ίδιος με τον ιδρώτα του!

Στην απόλυτη εξαθλίωση ο τοκογλύφος, κεφαλαιοκράτης, παίρνει και το ψωμί από το τραπέζι και σε σχέση με προηγούμενα ο εργάτης έχει απολύτως λιγότερα για να ζήσει αυτός και η οικογένειά του. Έτσι σταδιακά, η δυνατότητά του να παράγει για να αποπληρώνει αυτόν που του χρεώνει και τον ουρανό, αλλά και να αφήσει «κληρονόμους» των χρεών, φθίνει με αποτέλεσμα να μην ελπίζει ποτέ ο δανειστής ότι θα αποπληρωθεί.

Αντιθέτως, στη σχετική εξαθλίωση ο τοκογλύφος , κεφαλαιοκράτης παραχωρεί ένα μέρος από αυτά που παράγει ο εργαζόμενος, τόσα ώστε να μπορεί κάθε χρόνο να του αποπληρώνει όλο και μεγαλύτερο χρέος, να μεγαλώνει και παιδιά για να συνεχίσουν την αποπληρωμή για γενεές γενεών και να… έχουμε και ανάπτυξη! Όσο περνάει ο χρόνος βέβαια, ο τοκογλύφος θα γίνεται πλουσιότερος και ο εργάτης σχετικά με αυτόν φτωχότερος αλλά τι σημασία έχει για τους υπηρέτες των κεφαλαιοκρατών αυτό;

Όταν το σχέδιο πετυχαίνει, ο κυβερνήτης, υπηρέτης, διαχειριστής του κεφαλαίου και των υποθέσεων του κεφαλαιοκράτη, παρουσιάζεται ως ήρωας και σωτήρας, στήνει πανηγύρια και χορούς γιατί παρουσιάζει τη σχετική εξαθλίωση σαν σωτηρία, νίκη, ανάπτυξη, ευτυχία, ταξική ειρήνη και συνεργασία και γενικώς μια «ευτυχισμένη ζωή»!

Τότε υλοποιείται επακριβώς και το «όλοι μαζί μπορούμε» και να εξαθλιωνόμαστε και να πλουτίζουμε τους δανειστές και τους κεφαλαιοκράτες και να είμαστε ευτυχισμένοι!

Παρακολουθήστε όλη την πορεία των διαπραγματεύσεων της κυβέρνησης με τους δανειστές και την ΕΕ, αλλά και τους ντόπιους κεφαλαιοκράτες, τραπεζίτες κλπ, δείτε ποιο είναι το κύριο επιχείρημα για να τους πείσει να χαλαρώσουν λίγο την ασφυξία που επέβαλλαν στον ελληνικό λαό, δείτε τις «παροχές και κέρδη» που υπόσχονται στους κεφαλαιοκράτες αν  χαλαρώσουν την πίεση και μετά κάντε και τις ανάλογες κρίσεις.  

Περί κόμματος των νέων

Μια έρευνα που δημοσίευσε ο "Ελ. Τύπος της Κυριακής", 1/2/1015, δείχνει ότι στη σύνθεση των ψηφοφόρων των εκλογών της 25^ης Ιανουαρίου 2015, το κόμμα που είχε τη μεγαλύτερη ομάδα νέων σε ηλικία ψηφοφόρων από το σύνολό των ψηφοφόρων του, ήταν το ΚΚΕ.

Συγκεκριμένα, η ηλικιακή ομάδα νέων 18-24 ετών που ψήφισε ΚΚΕ ξεπερνούσε 40,76% το μέσο ποσοστό του κόμματος ενώ στο ΣΥΡΙΖΑ το αντίστοιχο ποσοστό των νέων ήταν κατά -3,68% από το μέσο ποσοστό του κόμματος αυτού. Η ομάδα αυτή δηλαδή, ήταν στο ΣΥΡΙΖΑ κατά 44,44% κάτω από την αντίστοιχη του ΚΚΕ!

Δεν μου φαίνεται και πολύ κόμμα των νέων ο ΣΥΡΙΖΑ!

Σημειώνουμε ότι το ΚΚΕ είχε τη ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΟΥ ΜΕΣΟΥ ΠΟΣΟΣΤΟΥ του στους νέους,  από όλα τα άλλα κόμματα!!!

Στις μεγάλες ηλικίες από 45 ως 80 και βάλε, αυτοί που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ ξεπέρασαν το μέσο όρο του κατά 3%. Στο ΚΚΕ που υποτίθεται ότι το… ψηφίζουν γέροι ή ίδια ηλικιακή ομάδα ήταν 3,4% πάνω από το μέσο ποσοστό του.

Αυτά τα ποσοστά δεν μπορεί να θεμελιώσουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα νέων και το ΚΚΕ κόμμα γερόντων.  Το αντίθετο. Αν κάνουμε συμψηφισμούς με το 44,44% που είναι πίσω στους νέους ο ΣΥΡΙΖΑ, μάλλον δεν θα αρέσει καθόλου σε αυτούς που επιμένουν, χρόνια τώρα, να λένε το ΚΚΕ «κόμμα των γερόντων και των ασπρομάλληδων» το οποίο μάλιστα θα εξαλειφθεί με… βιολογικό τρόπο και δεν χρειάζεται καμιά πολιτική έναντι του για να το αφανίσουν!!!