Η επόμενη μέρα του αστικού πολιτικού συστήματος(*)

Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών παρήγαγε ένα γρίφο που φαινομενικά είναι αδιέξοδο για το αστικό πολιτικό σύστημα. Η ΝΔ ηττήθηκε αλλά όχι τόσο ώστε να θεωρείται αυτόματη η ανατροπή της κυβέρνησης και ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε αλλά όχι τόσο ώστε να μπορεί να ανατρέψει την κυβέρνηση.

Αυτή η ισορροπία και η αλληλοεξουδετέρωση δυνάμεων, δίνει στην ταξική εξουσία του κεφαλαίου (ΣΕΒ, πολυεθνικές, ενώσεις τραπεζών, ξένοι δανειστές, ξένα κέντρα εξουσίας κ.α.) να κάνει μεθοδικά και χωρίς πίεση, τις επιλογές της, προωθώντας στην κυβερνητική εξουσία, τον επόμενο πολιτικό διαχειριστή των υποθέσεων της άρχουσας τάξης. 

Το πλέον επικρατέστερο σενάριο που φαίνεται ότι θα επιλέξει η ντόπια και διεθνής άρχουσα τάξη (κεφαλαιοκράτες) είναι συνοπτικά το εξής:

Ο Σαμαράς έχει τελειώσει ως πρωθυπουργός. Το έργο του όμως όχι. Έτσι τον κρατάμε μέχρι να εξαντλήσει όλες τις εφεδρείες και δυνάμεις που έχει, για να περάσει όλα τα επαχθή μέτρα, ώστε ο επόμενος πρωθυπουργός να ασχοληθεί με «αναπτυξιακά μέτρα» που θα δώσουν άλλον αέρα στο σύστημα. Στο σενάριο αυτό, η  ΧΑ παραμένει στις αφανείς εφεδρείες της άρχουσας τάξης.

Για αρκετούς μήνες ακόμη δεν θα επιτρέψουν εκλογές.

Από την άλλη, μετά από κάποιες «αναγκαίες αλλαγές και εσωτερικές διευθετήσεις ομάδων και θέσεων» όπως η μονοφωνία, που θα επιβάλουν στον ΣΥΡΙΖΑ, θα αρχίσουν να υποχωρούν οι αρνητικές ειδήσεις για τον ΣΥΡΙΖΑ και να προβάλλονται οι θετικές. Ειδήσεις όπως, τι είπε ο Λαφαζάνης ούτε που θα ακούγονται. Σε βάθος χρόνου, κάθε μήνα τα κανάλια θα αφήνουν να διαφαίνεται με μεγαλύτερη ένταση η σίγουρη επόμενη διακυβέρνηση από τον ΣΥΡΙΖΑ. Όσο ο χρόνος κυλάει, τόσο το ποσοστό του θα ανεβαίνει, ανάλογα βέβαια και με την εμπιστοσύνη που αποπνέει, μεταμορφωμένο όπως τον θέλουν.

Σε συνέχεια, θα επιλέξουν, αν αξίζει να έχει αυτοδυναμία ή να τον τραβάνε από τη μύτη με άλλο κόμμα ή με μεγάλο συνασπισμό με τη ΝΔ. και αναλόγως θα βάλουν το χεράκι τους για το αποτέλεσμα.

Να μη σας φανεί παράξενο αν σε λίγο καιρό, τα απαξιωτικά σχόλια για τον ΣΥΡΙΖΑ αντικατασταθούν με θετικές ειδήσεις. Θα είναι μέσα στο πλάνο «ωρίμανσης» του κόμματος από τα μέσα ενημέρωσης.

Η δυνατότητα του ΣΥΡΙΖΑ να αρνηθεί αυτή την εξέλιξη, είναι σχεδόν μηδαμινή. Κυβερνητική εξουσία θέλει κυβερνητική εξουσία του προσφέρουν. Αν αρνηθεί, απλώς θα χαθεί πρόωρα.

Στο τέλος αυτού του σεναρίου, θα έχουμε έναν «ώριμο» ΣΥΡΙΖΑ να κυβερνήσει και μια «ώριμη» άρχουσα τάξη να τον αναδείξει σε κυβέρνηση.

Τι γίνεται όμως με την ψήφο του λαού; Ποιος τον ρώτησε για τα σενάρια της άρχουσας τάξης;

Σίγουρα η άρχουσα τάξη έχει αποδείξει ότι μπορεί να επηρεάσει αποφασιστικά την κρίση του λαού με τους τεράστιους και ποικίλους μηχανισμούς που διαθέτει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η άνοδος και η πτώση του Γιώργου Παπανδρέου. Ο κ. Παπανδρέου (Γ.Α.Π.) τον Απρίλιο του 2009 προβάλλονταν χλευαστικά ως ο ανίκανος να περάσει και μια αλυσίδα σε ποδήλατο όχι και να κυβερνήσει τη χώρα με σχέδιο και πρόγραμμα. Στα τέλη Απριλίου μεταμορφώθηκε σε «υπεύθυνο» ηγέτη με «σοβαρό πρόγραμμα» και τον Οκτώβριο συνέτριψε τη ΝΔ, κερδίζοντας αυτοδυναμία. Παραλείπουμε την κραυγαλέα σιωπή των μμε στο τεράστιο ψέμα «λεφτά υπάρχουν» εν μέσω τεράστιας δημοσιονομικής κρίσης.

Εδώ τον καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του λαού τον έπαιξαν τα μέσα ενημέρωσης που συστηματικά και με ενιαία γραμμή άλλαξαν στάση έναντι του Γ.Α.Π. και το αποτέλεσμα ήταν να πείσουν, σε 5 μήνες, το 44% να τον ψηφίσει. Τον Νοέμβρη του 2011 στη μέση της πορείας της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, και διατηρώντας την απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή, με μόνη αφορμή το «ατόπημα» του Γ. Παπανδρέου να επιλέξει δημοψήφισμα χωρίς να ρωτήσει τους εκπροσώπους του ευρωπαϊκού και διεθνούς κεφαλαίου, οι εσωτερικοί μηχανισμοί ελέγχου της πολιτικής εξουσίας από την ταξική εξουσία (άρχουσα τάξη) λειτούργησαν αστραπιαία και σε χρόνο ενός ταξιδιού, από τη Νίκαια της Γαλλίας στην Αθήνα, καθαιρέθηκε ο Πρωθυπουργός! Χωρίς καν να ρωτηθεί ο λαός,  βρέθηκε το νέο (πολυκομματικό) κυβερνητικό σχήμα και σε λίγες μέρες επιβλήθηκε και ο Πρωθυπουργός επιλογής των ξένων. Σε συνέχεια, αυτό το επικύρωσαν με εκλογές και νίκη της ΝΔ παρότι, στο μεταξύ, έκανε στροφή 180 μοιρών από τις θέσεις της.

Να μη ξεχνάμε εδώ και το παρόμοιο «τσαλάκωμα» του Κώστα Καραμανλή στα τέλη Αυγούστου 2009, κάτω από ορυμαγδό πιέσεων από τη ντόπια άρχουσα τάξη και των ξένων, γιατί δεν τους έκανε τη δουλειά που ήθελαν, όπως την ήθελαν και είχε «παραστρατήσει» με τους αγωγούς. Έτσι, ενώ ετοίμαζε τις οικονομικές διακηρύξεις της κυβέρνησής του για τη ΔΕΘ, νύχτα του άλλαξαν το λόγο (και τα φώτα!) και ξυπνήσαμε με διακήρυξη εκλογών και ουσιαστική παραίτησή του ακόμη και από την διεκδίκησή τους! Όπως ο Γ.Α.Π. έτσι και αυτός, διέθετε κοινοβουλευτική πλειοψηφία, που έιχε ανανεώσει μόλις 2 χρόνια πριν,  αλλά του ήταν εντελώς άχρηστη μπροστά στη δύναμη της ταξική εξουσίας που υπηρετούσε. Αυτό θα πει δύναμη του κεφαλαίου και της ταξικής εξουσίας, έναντι των διαχειριστών τους.

 

Τα παραπάνω παραδείγματα δείχνουν πόσο γρήγορα η άρχουσα τάξη μπορεί να αναδείξει και να καθαιρέσει κυβερνήσεις και πρωθυπουργούς, δείχνει, επίσης, πόσο ισχυρά μέσα έχει να αλλάζει επιλογές και να πείθει τον λαό για τις επιλογές της και να μην υποτιμάμε ποτέ αυτή τη δύναμη.

Έτσι, σύμφωνα με το σενάριο αυτό, ο λαός θα πειστεί ότι η «καλύτερη κυβέρνηση» είναι αυτή του ΣΥΡΙΖΑ. Αν διαφωνήσει ο κ. Σαμαράς θα έχει απλώς την τύχη του Γ.Α.Π. ή του Κώστα Καραμανλή.

«Ατυχήματα» βέβαια της άρχουσας τάξης με τον λαό, πάντα είναι πιθανά αλλά σε εποχές κρίσης μάλλον «απαγορεύονται»! Αρκεί να θυμηθούμε το «ατύχημα» με την αντίδραση του λαού της Κύπρου στα μέτρα της ΕΕ, όταν αποφασίστηκε να καρατομηθεί η οικονομία της και το «τουμπάρισμα», μέσα σε 24 ώρες, για να πειστούμε. 

 

Όλα τα παραπάνω, ο λαός μπορεί να τα ματαιώσει μόνο αν απεξαρτηθεί από τα δεσμά με τα οποία τον δένει η άρχουσα τάξη. Σε αυτό, καθοριστικό ρόλο μπορούν να παίξουν οι δυνάμεις του ΚΚΕ και των ριζοσπαστών αριστερών που αρνούνται κάθε ρόλο της άρχουσας τάξης στις επιλογές τους. Αυτό το σενάριο όμως, προϋποθέτει μεγάλο άλμα στην οργάνωση της εργατικής τάξης και του λαού, ώστε να μπορέσει να αντισταθεί οργανωμένα και αποτελεσματικά. Δεν είναι γνωστό πως και αν θα μπορούσε να γίνει αυτό αλλά, αν γίνει, θα μιλάμε για πραγματική ανατροπή των τρεχόντων πολιτικών σχεδίων της άρχουσας τάξης.

... ΥΓ. ΠΡΙΝ ΑΛΈΚΤΩΡ... Η επιβεβαίωση

(*) Το σενάριο που εκτίθεται είναι φανταστικό και κάπως κυνικό. Το κατά πόσο θα ισχύσει, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και κυρίως από την αντίσταση του λαού.  Ωστόσο, πατάει στις πρακτικές και στις εμπειρίες που έχουν αποκτηθεί από τη λειτουργία των σχέσεων ταξικής και πολιτικής εξουσίας του κεφαλαίου που όχι λίγες φορές είναι εξόφθαλμα προκλητική.

ΝΕΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ

Η αστική τάξη μετέφρασε για μια ακόμη φορά την ταξική δικτατορία της σε εκλογικά αποτελέσματα, στις ευρωεκλογές. Οι διαφοροποιήσεις στους πολιτικούς εκπροσώπους της - κόμματα παίζουν ρόλο μόνο για αλλαγές στο πλαίσιο υπηρέτησης του συστήματος. Αυταπάτη να μην έχουμε καμία.

Το ποσοστό του ΚΚΕ είναι, σε σχέση με το 2012, θετικό. Αποτελεί μια νέα βάση αναδιοργάνωσης και ανάπτυξης νέων δυνάμεων από την εργατική τάξη και το λαό. Να μη ξεχνάμε τη μεταβατική περίοδο που περνάμε με την κρίση αλλά κυρίως από το 1990, όταν όλα ανατράπηκαν σε διεθνές επίπεδο και μέχρι τώρα το παγκόσμιο εργατικό κίνημα είναι σε υποχώρηση και αποδιοργάνωση και η εργατική τάξη σε φάση απωλειών.

Οι συνέπειες της ανατροπής των σοσιαλιστικών καθεστώτων και της ήττας τότε, που κάποιοι «αριστεροί» θεώρησαν λύτρωση των λαών(!) των σοσιαλιστικών χωρών, λειτουργούν ακόμη σαρωτικά. Η επανάκαμψη του φασισμού, σε συνδυασμό με την πλήρη αντιδραστικοποίηση της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής σε επίπεδα εκτελεστικής, δικαστικής και κοινοβουλευτικής φαιστικοποίησης, με καλυμμένο τέλος τον πόλεμο, το δείχνει έντονα. Είναι μάλλον ευτύχημα που έμεινε όρθιο το ΚΚΕ μαζί με ελάχιστα άλλα ΚΚ.

Το πέρασμα σε ένα ΚΚ Νέου Τύπου, προσαρμοσμένο στις νέες συνθήκες κρίσης, υποχώρησης, αναδιοργάνωσης και αντεπίθεσης, δεν είναι εύκολη δουλειά. Θέλει χρόνο, αλλαγή νοοτροπίας, επαναστατική αισιοδοξία και κυρίως οργανωτική  ανάκαμψη της εργατικής τάξης. Αλλάζουν ακόμη και τα πρόσωπα. Φεύγουν παλιές νοοτροπίες χαλαρής και θολής αντίληψης για την «αριστερά» και έρχονται λίγες αλλά αποφασισμένες δυνάμεις να δώσουν ταξικές μάχες χωρίς υποχωρήσεις. Η ποιοτική διαφορά θα φανεί όταν η κρίσιμη μάζα των νέων δυνάμεων εμφανιστεί στο προσκήνιο της μάχης. Η άποψη ορισμένων που συνδέουν την ανάκαμψη αυτή με εκλογές δεν είναι σωστή. Το εκλογικό αποτέλεσμα είναι πάντα παράγωγο του βαθμού οργάνωσης και μαχητικότητας και όχι το αντίστροφο.

Έχουμε να αντιμετωπίσουμε όλο το ταξικό οικοδόμημα της δικτατορίας του κεφαλαίου, τις πολιτικές του εκφάνσεις, το ακροδεξιό μακρύ χέρι του βαθέως κεφαλαίου, την σοσιαλδημοκρατική, μικροαστική και «αριστερή» εκδοχή του, την αδράνεια, τη διαφθορά και την κατασταλτική δύναμη του κράτους του κεφαλαίου. Να μη μας διαφεύγει αυτή η πολυδιάστατη και πολυμέτωπη μάχη. Να μην έχουμε πλέον αυταπάτες ήσυχης αστικής νομιμότητας. Τίποτα δεν είναι όπως πριν.

Εμπρός για νέες μάχες, για νέους αγώνες, ο δρόμος μας ήταν πάντα δύσκολος και τώρα είναι δυσκολότερος. Όμως τέτοιες κρίσιμες εποχές, ανέδειξαν τον ιστορικό ρόλο των κομμουνιστών και των κομμουνιστικών κομμάτων στην σύγχρονη εξέλιξη του κόσμου.

Stergios

Πως ο νεοφιλελευθερισμός καθοδηγεί το νέο φασισμό

 

Όλοι πλέον ξέρουμε για το φασιστικό έγκλημα στην Οδησσό. Εμπρησμός του κτηρίου των συνδικάτων, δεκάδες νεκροί και ωμή δολοφονία όσων δεν καίγονταν ζωντανοί, με πυροβολισμούς και με τα ρόπαλα! Φρίκη; Ε, σε τι διαφέρουν από τους χιτλερικούς; Ο χιτλερικός φασισμός δεν έχει να ζηλέψει απολύτως τίποτα από τους συνεχιστές του.

 

Όμως, κάθε ταξικό έγκλημα θέλει και την «καλή» θεωρία του. Γι αυτή τη δουλειά δεν φρόντισε κάποιος φασίστας, αλλά ένας πούρος νεοφιλελεύθερος, που μιλάει σε όλους τους τόνους για τη ελευθερία! Ελευθερία παντού, στους εργοδότες, την εξουσία, στο κεφάλαιο, στους φασίστες…

Πρόκειται για τον Α. Χάγιεκ, Νομπελίστα, πατριάρχη του νεοφιλελευθερισμού που το βιβλίο του  «Το Σύνταγμα της ελευθερίας», εκδ. Καστανιώτη, που έγραψε το 1955, αποτέλεσε τον καθαγιασμό των νέων και παλιών εγκλημάτων του κεφαλαίου, ανεξαρτήτως της μορφής της πολιτική του εξουσίας.

Χιλιάδες φορές αναφέρει τη λέξη «ελευθερία» στις 731 σελίδες του βιβλίου του. Ο  νεοφιλελευθερισμός του που αποτέλεσε τη βάση των πολιτικών που εφαρμόζεοναι, ξεκινώντας από τη Θάτσερ και τον Ρήγκαν, είναι η βάση του φασισμού που βλέπουμε να αναπτύσσεται σε όλη την Ευρώπη. Άλλωστε κανένας νεοφιλελεύθερος από την Μέρκελ μέχρι τον Κάμερον και τον Ομπάμα, δεν αρνείται την στήριξη της «ελευθερίας» που απέκτησε πρόσφατα η Ουκρανία με κυβέρνηση φασιστών!

 

Να λοιπόν πώς ο Χάγιεκ αθωώνει και μάλιστα μετατρέπει σε ήρωες της ελευθερίας, τους φασίστες που έβαλαν φωτιά στο κτήριο των συνδικάτων στην Οδησσό, στη σελ. 377 του βιβλίου:

"Είναι βέβαιο ότι το κοινό δεν έχει ακόμα συνειδητοποιήσει ότι η υπάρχουσα νομική κατάσταση είναι θεμελιωδώς λανθασμένη, και ότι οι εξουσίες που διεκδίκησαν και πήραν τα συνδικάτα, απειλούν σοβαρά ολόκληρη τη βάση της ελεύθερης κοινωνίας μας"

… τα συνδικάτα απειλούν την… ελευθερία! Ο αφανισμός τους υπερασπίζει την ελευθερία της… ελεύθερης κοινωνίας μας!!!

Οι φασίστες της… ελευθερίας της Ουκρανίας έπιασαν αμέσως το νόημα. Και το υλοποίησαν στην Οδησσό έτσι για να ξέρουμε τις αρχές της Θάτσερ, των Ουκρανών φασιστών και κάθε… ελεύθερου ανθρώπου!

Για την ιστορία σημειώνουμε ότι το βιβλίο προλόγισε και ύμνησε ως ευαγγέλιο της ελευθερίας, ο σημερινός υπουργός Παιδείας κ. Κων/νος Αρβανιτόπουλος! Με τέτοια βιβλία θέλει να διαπαιδαγωγηθούν οι νέοι και σε αυτή την κατεύθυνση θέλει να… «μορφώνονται»! Και όποιος τολμήσει να πει ότι ο νεοφιλελευθερισμός του Χάγιεκ δεν εφαρμόζεται, καλύτερα να μη το τολμήσει γιατί θα χάσει, διαβάζοντας έστω, μερικές σελίδες του βιβλίου και κρίνοντας την πολιτικη που εφαρμόζεται κατά των εργαζομένων.  Για να μη πούμε, όταν μιλάει για αξιολόγηση ποιά επιθυμία έχει στο βάθος του, για τη φιλοσοφία που πρέπει να έχουν οι αξιολογούμενοι!

 

ΏΔΙΝΕΝ ΜΥΣ (ΚΟΡΤΖΙΔΗΣ) ΚΑΙ ΕΤΕΚΕΝ ΟΡΟΣ (ΤΕΡΑΣ ΛΗΣΤΕΙΑΣ ΑΚΤΩΝ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ)!

Ή, πως ξεσκίζουμε τα μνημόνια από την ανάποδη!

Μπορεί κάποιος να συμφωνεί ή να μη συμφωνεί με τον δήμαρχο Ελληνικού Χρ. Κορτζίδη. Μπορεί να μη συμφωνεί με τους χειρισμούς του για το ατύχημα στο Ελληνικό ή και γενικότερα με την πολιτική του τοποθέτηση που προσιδιάζει προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά όχι και να μη καταλαβαίνουμε γιατί τα τέρατα του κεφαλαίου αξιοποίησαν στο έπακρο επί μέρες το ατύχημα, με τα μέσα ενημέρωσης που  είναι ιδιοκτήτες (μαζί δυστυχώς και η ΝΕΡΙΤ), για να περάσουν το ξεπούλημα του αιγιαλού και του Ελληνικού χωρίς αντίσταση. Γιατί όπως και να το κάνουμε ο δήμαρχος ήταν εμπόδιο στα σχέδιά τους και από τους λίγους  που δεν προσχώρησαν στην κατάπτυστη αντιλαϊκή νεοφιλελεύθερη άποψη ότι, θα κερδίσουν οι δήμοι(!) από την εμπορευματοποίηση του αιγιαλού, εκμεταλλευόμενοι, μαζί με το κεφάλαιο, τον δύσμοιρο φτωχό πολίτη που θα τολμήσει να βρέξει το κορμί του στη θάλασσα. 

 

Η ουσία είναι ότι τελικά οι νεοφιλελεύθεροι καπιταλιστές ανέτρεψαν και το αρχαίο ρητό «Ώδινεν όρος και έτεκεν μυν» με αποτέλεσμα να λέμε: «Ώδινεν μυς και έτεκεν όρος»!!!

Η είδηση, που μας θυμίζει και με ποιόν τρόπο η κυβέρνηση θα... ξεσκίσει τα μνημόνια μας λέει:

Ένα βήμα πριν την απόκτηση της πρώτης ομάδας ακινήτων βρίσκεται η "Παράκτιο Αττικό Μέτωπο" μετά την προώθηση σειράς ρυθμίσεων μέσω νομοσχεδίου του υπουργείου Οικονομικών.

Οι υπουργικές αποφάσεις για τη μεταβίβαση των πρώτων 20 ακινήτων του παραλιακού μετώπου στην εταιρεία καθυστερούν επειδή έπρεπε να λυθεί σειρά εκκρεμοτήτων. Για παράδειγμα, με το σχέδιο νόμου του υπουργείου Οικονομικών ξεκαθαρίζεται πως Η ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΑΠΟ ΚΡΑΤΙΚΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ "ΠΑΡΑΚΤΙΟ ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ" ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΕΥ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ.

 

Με την ίδια ρύθμιση ξεκαθαρίζεται και ο τρόπος με τον οποίο θα γίνεται η μεταβίβαση των ακινήτων (μέσω κοινών υπουργικών αποφάσεων) αλλά και τα δικαιώματα που θα έχει η εταιρεία επί των συγκεκριμένων ακινήτων (προβλέπεται π.χ. πως μαζί με τα ακίνητα ΠΑΙΡΝΕΙ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΜΕ ΙΔΙΩΤΕΣ, αλλά και τις εκκρεμείς δικαστικές περιπέτειες).

 

Εκτός από τα 20 ακίνητα που πρόκειται να μεταβιβαστούν προσεχώς, αν δεν προκύψουν άλλα έκτακτα εμπόδια, η διοίκηση της "Παράκτιο Αττικό Μέτωπο" υπό τον Άρη Ματιάτο, έχει ξεχωρίσει και ΑΛΛΑ 50 ΑΚΙΝΗΤΑ τα οποία πρόκειται να αποκτήσει σε δεύτερο στάδιο.

Η εταιρεία ιδρύθηκε με σκοπό να διαμορφώσει ΕΝΙΑΙΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΙΑΚΗΣ ΖΩΝΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑΣ (ΣΕΦ) ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΣΟΥΝΙΟ. Στο Μέγαρο Μαξίμου πείστηκαν πως απαιτείται ένα ενιαίο σχέδιο για την ανάπτυξης της περιοχής, ΧΩΡΙΣ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΕΤΕΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ(!!!), στο οποίο έχει ενταχθεί η πώληση / παραχώρηση ακινήτων όπως ο ΑΣΤΕΡΑΣ ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ.

Στόχος είναι να ωριμάσουν (νομικά και χωροταξικά) κρατικά ακίνητα που βρίσκονται στην περιοχή ώστε στη συνέχεια να αξιοποιηθούν υπό ενιαία ομπρέλα.

Η "Παράκτιο Αττικό Μέτωπο" στελεχώνεται σταδιακά, ενώ η διοίκησή της συμμετέχει στις διεργασίες για την αξιοποίηση / αναβάθμιση ακινήτων στην περιοχή, όπως για παράδειγμα, τα προωθούμενα έργα στο Φαληρικό όρμο, μπροστά από τη νέα Εθνική Λυρική Σκηνή και Εθνική Βιβλιοθήκη που προωθείται με κεφάλαια του Ιδρύματος Στ. Νιάρχος (κάτι σαν τον Λαμπράκη με το Μέγαρο Μουσικής)!

Σε όσους υπενθυμίζουν την πρόβλεψη του μνημονίου σύμφωνα με την οποία κανένα ακίνητο δε μπορεί να μεταφερθεί σε δημόσιο οργανισμό πλην του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων, χωρίς να προηγηθεί ενημέρωση και συμφωνία με το ΤΑΙΠΕΔ και την τρόικα, η κυβέρνηση έχει απάντηση.

Επισημαίνει πως τα περισσότερα από τα ακίνητα που αποκτά η "Παράκτιο Αττικό Μέτωπο" χρειάζονται μήνες ή και χρόνια νομικής και πολεοδομικής ωρίμανσης μέχρι να διατεθούν στην αγορά. Οπότε δεν είναι προς άμεση αξιοποίηση, ενώ επισημαίνεται πως τα οφέλη θα είναι πολλαπλάσια αν ο σχεδιασμός είναι ενιαίος.

Στο πρώτο κύμα ακινήτων που πρόκειται να εισφερθούν στην "Παράκτιο Αττικό Μέτωπο" περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων:

* Έκταση περίπου 58.600 τ.μ, στην Ανάβυσσο
* Τμήμα αιγιαλού, μήκους 1.000 μέτρων στο Μαύρο Λιθάρι στην Λεωφόρο Αθηνών - Σουνίου
* Έκταση και κτήρια συνολικής έκτασης περίπου 670.000 τ.μ. στην αλυκής Αναβύσσου Αττικής, με κτίσματα 67,5 - 61,0 και 171 τ.μ αντίστοιχα.
* Εκτάσεις, εκτός σχεδίου πόλης συνολικής έκτασης 9.220 τ.μ, στην Ανάβυσσο
* Έκταση, εκτός σχεδίου πόλης 8.860 τ.μ, κείμενη στον Άγιο Νικόλαο Αναβύσσου
* Έκταση 258.250 τ.μ, στην Λομβάρδα - Κρωπία Αττικής.
* Έκταση 327.000 τ.μ, στο Λαγονήσι που είναι μισθωμένη σε ιδιώτες
* Εκτάσεις, εκτός σχεδίου πόλης 156.000 τ.μ στην Βάρκιζα μεταξύ της παραλιακής οδού Αθηνών - Σουνίου και του αιγιαλού.
* Έκταση, εκτός σχεδίου πόλης 7.500 τ.μ, στη Βάρκιζα
* Έκταση, μη συμπεριλαμβανομένου του αιγιαλού επιφάνειας 500.000 τ.μ, στο Μικρό Καβούρι (πλαζ Βουλιαγμένης)
* Έκταση, μαζί με τα δικαιώματα νομής και κατοχής του αιγιαλού και της παραλίας, εκτός σχεδίου πόλης, 90.095 τ.μ στη Βούλα
* Έκταση με κτήρια εμβαδού 2.498,33 τ.μ, συνολικής έκτασης 62.275 τ.μ, στο Μεγάλο Καβούρι της Βούλας
* Ακίνητο 146.665 τ.μ,, εκτός σχεδίου πόλης, μαζί με κτήρια στην Ακτή Α' Αλιπέδου Βούλας. Στη συγκεκριμένη έκταση βρίσκονται εγκαταστάσεις πλαζ, κάμπινγκ και νυχτερινό κέντρο συνολικού εμβαδού 3.633 τ.μ.
* Έκταση 262.423 τ.μ,, εκτός σχεδίου πόλης, με κτίσματα στο ∆έλτα Φαλήρου - Φλοίσβο
* Έκταση 69.725 τ.μ. μαζί με τα δικαιώματα νομής και κατοχής του αιγιαλού και της παραλίας στον Άλιμο
* Έκταση 90.825 τ.µ. μαζί με τα δικαιώματα νομής και κατοχής του αιγιαλού και της παραλίας, στο Παλαιό Φάληρο
* Έκταση 20.420 τ.μ., μαζί με τα δικαιώματα νομής και κατοχής του αιγιαλού και της παραλίας στον Άλιμο (από ακτή Αλίμου έως όρια Αγ. Κοσμά).
* Τμήμα αιγιαλού 2.000 τ.μ., εκτός σχεδίου πόλης, στον Άγιο Κοσμά Γλυφάδας.
* Έκταση 278.000 τ.μ. μαζί με τα δικαιώματα νομής και κατοχής του αιγιαλού και της παραλίας (από την οποία σε έκταση 29.555 τ.μ βρίσκεται αιγιαλός με θαλάσσια ζώνη 500 μ.), στην Γλυφάδα.
* Δημόσιο ακίνητο 176.161 τ.μ. στην Γλυφάδα από το Αθλητικό Κέντρο Αγίου Κοσμά μέχρι τα «Αστέρια» Γλυφάδας