Ο Παναθηναϊκός

.

Αυτά που συμβαίνουν στον Παναθηναϊκό (παραίτηση Πατέρα, αποχώρηση Βγενόπουλου, άκρατος εξτρεμισμός των πράσινων χούλιγκαν κατά όλων κλπ) όπως και όσα συμβαίνουν σε κάθε ΠΑΕ, κάθε φορά που τα πράγματα δεν πάνε καλά, μπορεί να είναι εικόνα της κοινωνίας μας αλλά, πρέπει όλους να μας προβληματίσουν.


Το επαγγελματικό ποδόσφαιρο των μετοχικών, άκρως καπιταλιστικών ΠΑΕ, τυλιγμένο μέσα σε μια ομίχλη αυθαιρεσίας, κομπίνας, αμφισβήτησης και ύποπτων συναλλαγών, το μόνο που μπορεί, είναι να αναπαράγει τον διεφθαρμένο εαυτό του.


Μαζί θα αναπαράγει όλα τα άνθη του κακού όπως ο χουλιγκανισμός των γηπέδων, τα ξεσπάσματα και οι ξυλοδαρμοί μαζί με τα ναρκωτικά στις εξέδρες και τις ύποπτες συναλλαγές στο βάθος των διοικούντων. Οι στρατοί της ακολουθίας των προέδρων γυμνάζονται πάντα μυστικά για να προσφέρουν τις φανατισμένες υπηρεσίες τους αλλά ως φίδι στον κόρφο, ενίοτε δαγκώνουν με δηλητήριο τον ίδιο τον πρόεδρο και την ομάδα.

Παρότι είμαι Ολυμπιακός, θλίβομαι για τον Παναθηναϊκό. Δεν αξίζουν στους φίλους του τέτοιες εξελίξεις. Η ομάδα έγινε φέουδο κάποιων κεφαλαιούχων και κάποιων φανατισμένων. Μεταξύ αυτών καλούνται να επιβιώσουν οι φίλαθλοι - φίλοι του οι οποίοι είναι πάντα οι χαμένοι. Δεν υπάρχει χώρος γι αυτούς. Ομοίως όπως και για όλους τους φίλους των άλλων ΠΑΕ που έχουν λίγο - πολύ καταντήσει έτσι.

Δεν θα συνεχίσω τα σχόλια. Απλά μια πρόταση εξόδου θα έκανα. Να αλλάξει ριζικά το θεσμικό πλαίσιο δομής και λειτουργίας των επαγγελματικών ομάδων. Να θεσπιστεί λαϊκή βάση όλων των ομάδων με φυσικά μέλη-πρόσωπα μετόχους, με μία ψήφο ανεξάρτητα μετοχών, και με μία τακτική συνδρομή για το δικαίωμα συμμετοχής.

Να εκλέγονται δημοκρατικά οι διοικήσεις, ανάλογα με το πρόγραμμα και τη πρακτική τους. Να βγαίνουν στα ίσα αυτοί που θέλουν πραγματικά να προσφέρουν και να συνεισφέρουν και όχι να υφαρπάζουν για να πλουτίζουν ή να χρησιμοποιούν τις ομάδες για αλλότριους σκοπούς. Να υπάρχει διάφανος ισολογισμός και όλα να ελέγχονται. Να συνέρχονται πραγματικές γενικές συνελεύσεις ελέγχου και λήψης στρατηγικών αποφάσεων.

Ξέρω, μια τέτοια αλλαγή θα κοστίσει πολύ στην αρχή, στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Όμως σταδιακά θα εξυγιάνει το ποδόσφαιρο, θα το απαλλάξει από "σωτήρες" και χουλιγκάνους και θα εμφανίσει τις πραγματικές μας δυνάμεις στο ποδόσφαιρο και όχι τις φερτές από "σωτήρες" που αγοράζουν και πουλάνε εμπορεύματα και μέσα σε αυτά το ποδόσφαιρο με τις ομάδες, τους ποδοσφαιριστές, τις νίκες και τις ήττες.

Ο Παναθηναϊκός, αν το πλαίσιο αυτό ίσχυε, μόνο κέρδος θα μπορούσε να έχει.

Δυστυχώς είναι πολλά τα λεφτά… και ξέρω ότι ο Πάνος (ΓΓ Αθλητισμού) αμέσως θα υιοθετούσε σε ιδιωτική συζήτηση τη πρόταση αλλά όχι (;) σε δημόσια - πολιτική. Είπαμε είναι πολλά τα λεφτά!

Εκκλησία: «Υπό κατοχή η Χώρα»

.

Και η Εκκλησία;;;

Σπάνια ασχολούμαι με θετικό τρόπο για τις πράξεις της Εκκλησίας και κυρίως για το Ιερατείο της. Ποτέ καμία εμπυστοσύνη δεν τους είχα ούτε στις καλές προθέσεις τους πίστευα. Πάντα ήξερα ότι ήταν δεκανίκι της εξουσίας ακόμη και όταν παρουσιάζονταν με συμπονετικό πρόσωπο για τα θύματα της εξουσίας.

Όμως ένα κείμενο που κυκλοφόρησε για τη κρίση, μου έθεσε κάποια ερωτηματικά. «Η χώρα είναι υπό κατοχή» λέει το κείμενο που από τα λίγα που έχουν δημοσιευτεί παρουσιάζεται ισορροπημένο και συγχρονισμένο με το κοινό αίσθημα.

Τι έγινε; Άλλαξε η Ιεραρχία μας και από τον εθνικισμό του Άνθιμου περνάει στον λαϊκισμό; Περνάει στη λογική; Κάνει πολιτική χωρίς ιδιοτελείς σκοπούς; Αντιλήφθηκε ότι αν δεν μιλήσει θα τη κατατάξει ο λαός στους συμμάχους της κυβέρνησης και θα την απαξιώσει; Φοβήθηκε μήπως ότι το μνημόνιο αργά ή γρήγορα θα φτάσει να δημεύσει και τον πλούτο της Εκκλησίας για να ξεπληρωθούν οι ξένοι δανειστές; Κατάλαβε οτι η κυβέρνηση τους πάντες θα θυσιάσει για τους ξένους δανειστές;  


Δεν γνωρίζω και κρατώ επιφυλάξεις. Θα δείξουν οι επόμενες κινήσεις της ιεραρχίας οι οποίες δεν αποκλείεται να είναι μια στο καρφί και μια στο πέταλο ώστε και η πίτα της εξουσίας να είναι σωστή και ο πεινασμένος λαός χορτάτος απο λόγια συμπόνιας και καταγγελειολογίας.


Θα δείξει…


Πάντως πέραν όλων αυτών αξίζει να δούμε την ειδησεογραφία για το θέμα, καθώς και το ίδιο το κείμενο, είτε υποκρύπτει είτε όχι άλλους σκοπούς.


Όπως αναφέρει η ειδησεογραφία, ένα φυλλάδιο «Προς το Λαό» της Ιεραρχίας, σχετικά με την οικονομική κρίση, που από την Κυριακή 19/12, μοιράζεται στους ναούς μαζί με άλλα χριστιανικά έντυπα έχει προκαλέσει ταραχή σε διάφορα επίπεδα. Στο φυλλάδιο η χώρα χαρακτηρίζεται «υπό κατοχή» από τους δανειστές της, ενώ ασκείται σκληρή κριτική στα πολιτικά πρόσωπα.


Σύμφωνα με πληροφορίες, το κείμενο είναι αποτέλεσμα των εισηγήσεων για την οικονομική κρίση που ενέκρινε η Ιεραρχία του περασμένου Οκτωβρίου και συντάκτης φέρεται να είναι ο μητροπολίτης Σιατίστης Παύλος.


Ορισμένοι ιεράρχες επισημαίνουν χαρακτηριστικά ότι «σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, η Εκκλησία πρέπει να έχει παρηγορητικό και όχι καταγγελτικό λόγο», ενώ άλλοι ιεράρχες θεωρούν ότι το συγκεκριμένο κείμενο απηχεί τις θέσεις ορισμένων ιεραρχών, αλλά οπωσδήποτε όχι ολόκληρης της ιεραρχίας.


Αν και πληροφορίες ανέφεραν νωρίτερα ότι ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος έχει ενοχληθεί από το ύφος του κειμένου, ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου της Αρχιεπισκοπής Χάρης Κονιδάρης δήλωσε το απόγευμα, απαντώντας σε σχετικές δημοσιογραφικές ερωτήσεις: «Ο αρχιεπίσκοπος δεν διαχωρίζει τη θέση του από τη Σύνοδο και την Ιεραρχία».


Στο φυλλάδιο αναφέρεται μεταξύ άλλων:


«Η χώρα μας φαίνεται να μην είναι πλέον ελεύθερη, αλλά να διοικείται επί της ουσίας από τους δανειστές μας».


Χώρα υπό κατοχή


Σε άλλο σημείο επισημαίνεται: «Είναι αλήθεια ότι αυτό που συμβαίνει στην πατρίδα μας είναι πρωτόγνωρο και συνταρακτικό. Μαζί με την πνευματική, κοινωνική και οικονομική κρίση συμβαδίζει και η πάσης φύσεως ανατροπή. Πρόκειται για προσπάθεια εκρίζωσης και εκθεμελίωσης πολλών παραδεδομένων, τα οποία ως τώρα θεωρούνταν αυτονόητα για τη ζωή του τόπου μας... Τα μέτρα αυτά τα απαιτούν οι δανειστές μας. Δηλώνουμε δηλαδή ότι είμαστε μια χώρα υπό κατοχή και εκτελούμε εντολές των κυρίαρχων-δανειστών μας... Όλες αυτές τις παθογένειες της κοινωνίας και της οικονομίας, που σήμερα επιχειρούμε με βίαιο τρόπο να αλλάξουμε, γιατί δεν τις αλλάξαμε στην ώρα τους; Γιατί έπρεπε να φθάσουμε ως εδώ; Τα πρόσωπα στην πολιτική σκηνή του τόπου μας είναι, εδώ και δεκαετίες, τα ίδια».


Για τους πολιτικούς που κυβέρνησαν


«Πώς τότε υπολόγιζαν το πολιτικό κόστος, γνωρίζοντας ότι οδηγούν τη χώρα στην καταστροφή και σήμερα αισθάνονται ασφαλείς, γιατί ενεργούν ως εντολοδόχοι; Σήμερα γίνονται ριζικές ανατροπές για τις οποίες άλλοτε θα αναστατωνόταν όλη η Ελλάδα και σήμερα επιβάλλονται χωρίς σχεδόν αντιδράσεις....


»Μια ηγεσία που δεν μπόρεσε να σταθεί υπεύθυνα απέναντι στο λαό, που δεν μπόρεσε ή δεν ήθελε να μιλήσει τη γλώσσα της αλήθειας, που πρόβαλε λαθεμένα πρότυπα, που καλλιέργησε τις πελατειακές σχέσεις, μόνο και μόνο γιατί είχε ως στόχο την κατοχή και τη νομή της εξουσίας».


Για τους πολίτες;


«Μια ηγεσία που στην πράξη αποδεικνύεται ότι ουσιαστικά υπονόμευσε τα πραγματικά συμφέροντα της χώρας και του λαού. Και από την άλλη πλευρά, ένας λαός, εμείς, που λειτουργήσαμε ανεύθυνα παραδοθήκαμε στην ευμάρεια, στον εύκολο πλουτισμό και στην καλοπέραση, επιδοθήκαμε στο εύκολο κέρδος και στην εξαπάτηση. Δεν προβληματιστήκαμε για την αλήθεια των πραγμάτων».


Για την Εκκλησία.


«Ξέρουμε ότι κάποιες φορές σας πικράναμε, σας σκανδαλίσαμε ίσως. Δεν αντιδράσαμε άμεσα και καίρια σε συμπεριφορές που σας πλήγωσαν».

*
Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του χωρίς να αθωώνει την Ιεραρχία για το βίο και τη πολιτεία της και χωρίς αφορισμούς που η ίδια συνηθίζει να κάνει.
.

Το σωσίβιο του Χατζηδάκη

.
Τα «κανάλια» δεν άντεξαν την μεγαλειώδη απεργία με τις πορείες και τις διαδηλώσεις της 15ης του Δεκέμβρη. Δεν μπορούσαν όμως και να την αποσιωπήσουν για να μη γίνουν τελείως ρεντίκολα.


Όπως και κάθε άλλη φορά βρήκαν σωσίβιό τώρα στον Χατζηδάκη! Έτσι από το πρωί σχεδόν όλα τα κανάλια και τα Ρ/Φ αρχίζουν με την επωδό «μεγάλη απεργία χθες αλλά σημαδεύτηκε….» Ένα δευτερόλεπτο για τη πορεία με μια φωτο - αστραπή και αμέσως μετά ο βομβαρδισμός για την επίθεση κατά του Χατζηδάκη. Αναλύσεις επί αναλύσεων κατά της βίας, κατά της βίας «από όπου και αν προέρχεται», κατά του… διασυρμού της χώρας, πόσα διεθνή κανάλια έδειξαν το αίμα να ρέει με τις φωτιές για φόντο! Παράλληλα περί τις 10 επαναλήψεις του ίδιου βίντεο με τον Χατζηδάκη και το αίμα. Αναλύσεις για το πώς ο εισαγγελέας θα συλλάβει αυτούς που έκαναν την επίθεση. Άντε μετά πάλι από την αρχή με μολότοφ, ξανά Χατζηδάκη, ξανά καταδίκες της βίας και ξανά μια φωτο αστραπή από τις πορείες των εργαζομένων και δέκα λεπτά Χατζηδάκης!.


Αυτή είναι η εξουσία του κεφαλαίου στα μέσα ενημέρωσης. Αυτοί που καταγγέλλουν τον κρατισμό της ΕΡΤ και απαιτούν «ελεύθερα» μέσα έχουν κατά νου την αντικατάσταση της δικτατορίας της κρατικής εξουσίας στη πληροφόρηση από τη ιδιωτική δικτατορία των ιδιωτικών μέσων ενημέρωσης. Η Σκύλα απαιτεί από τη Χάρυβδη για λογαριασμό της το θύραμα δηλαδή τον λαό.


Δεν είναι χωρίς νόημα ούτε η επιχείρηση διαγραφής των χρεών των μέσων ενημέρωσης, ούτε οι διακρίσεις σε βάρος της πλέμπας των απλών δημοσιογράφων που θα δουλεύουν χωρίς να πληρώνονται ή θα απολύονται, ούτε ο μελλοντικός «Καλλικράτης», ούτε η συρρίκνωση και αποκλεισμός της ΕΡΤ από τη πίτα της διαφήμισης και η εκχώρησή της όλη στους ιδιώτες - καπιταλιστές. Η τεράστια αυτή συναλλαγή είναι ωφέλιμη και για τους δυο σε βάρος του λαού και φυσικά της πληροφόρησης.


Με τέτοιες «αλλαξοκωλιές» όπως τις λέει ο λαός μας, πώς να μη πνίξουν τις διαδηλώσεις και τις απεργίες με έναν Χατζηδάκη!


Μετά απορούν γιατί είναι από τους πρώτους σε αναξιοπιστία. Τα ίδια σκ@.. είναι με τα κόμματα εξουσίας τα οποία τους άνδρωσαν.


Παρατήρησα μια αδιόρατη θλίψη των μέσων ενημέρωσης γιατί αυτοί που επιτέθηκαν στον Χατζηδάκη ήταν άνθρωποι με ανοιχτά μέτωπα και όχι κουκουλοφόροι. Ήθελαν πολύ να είναι κουκουλοφόροι. Για να μην αναγνωρίζονται και να πολλαπλασιάζουν τον φόβο των πολιτών. Για να μπορεί να λάβει η εξουσία και άλλα αστυνομικά μέτρα δήθεν κατά της κουκούλας που κάποτε θα καταργούσε. Ίσως ήθελαν να αποδείξουν ότι οι κουκουλοφόροι δεν είναι ασφαλίτες και προβοκάτορες αλλά αντικοινωνικά - ανατρεπτικά στοιχεία που κατοικοεδρεύουν στην Αριστερά. Ίσως επειδή γέμισε το διαδίκτυο από φωτογραφίες ασφαλιτών που παριστάνουν τους κουκουλοφόρους διαδηλωτές και ήθελαν να μας πουν ότι «καμιά σχέση» με την Ασφάλεια οι... (κακοί!) κουκουλοφόροι…

 ΥΓ. Μόλις τώρα η κ. Μπακογιάννη (09.35΄) ενταγμένη στο συρμό της συκοφαντίας, είπε στο ΣΚΑΪ ότι «υπάρχει βιομηχανία μολότοφ και πρέπει να βρεθεί αυτή η βιομηχανία». Καλά δεν ξέρει την Λεωφόρο Αλεξάνδρας να πάει να ψάξει; Μάλιστα ορισμένες μολότοφ δεν είναι και τόσο.. . «μολότοφ» αφού τα υλικά τους δεν φαίνονται και τόσο αθώα που κυκλοφορούν στο εμπόριο…

Η πιο μεγάλη απεργία!

.
Η μεγαλύτερη απεργία από τον Μάιο ήταν αυτή της 15ης Δεκεμβρίου 2010. Καμιά γενιά και κανένας κλάδος δεν έλειψε. Ένα τεράστιο ποτάμι ξεχύθηκε επί ώρες στο κέντρο της Αθήνας κάνοντας την εξουσία να φαίνεται νάνος μπροστά στη δύναμη του λαού.


Η απεργία αυτή με όλες τις γενιές μέσα ίσως σηματοδοτήσει την αντιστροφή της ως τώρα αμυντικής πορείας της εργατικής τάξης. Ίσως σημαίνει την έναρξης της αντεπίθεσης που τόσο περιμένει ο λαός. Αν οι νέες γενιές αγωνιστών κατανοήσουν ότι το μέλλον τους γράφεται μόνο με αγώνες η νέα περίοδος άρχισε…. Όμως και η Αριστερά πρέπει να βάλει το χεράκι της στη φωτιά αλλιώς το μέλλον θα είναι χωρίς… μέλλον….


Για σήμερα ας αφήσουμε τις φωτογραφίες να μιλήσουν

Σήμερα απεργούμε

.
 Όλοι στους δρόμους!

Ο θρασύδειλος προκαλεί και πάλι

.

Ο γνωστός κ. Πάγκαλος επιτέθηκε σήμερα και πάλι κατά των εργαζομένων που διαδηλώνουν κατά της κυβερνητικής πολιτικής, του ΔΝΤ και των νέων μέτρων που καρατομούν κάθε εργασιακό δικαίωμα, λέγοντας ότι μικρές ομάδες εργαζομένων δλδ τεμπέληδων κατ αυτόν, «παραλύουν συνεχώς το κέντρο της Αθήνας υπερασπίζοντας μέχρι θανάτου όπως δηλώνουν, τα χρήματα που αδίκως απέκτησαν»!

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΩΝ; ΝΕΡΟ ΣΤΟ ΜΥΛΟ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ;

Αφού ακόμη υπάρχουν πολίτες που τον ψηφίζουν και ανέχονται αυτόν και το αρχηγό του και αφού οι προσκυνημένοι ρωτούν δήθεν με απορία αν έχουμε εναλλακτική λύση στο… «πρόγραμμα» της κυβέρνησης και του ΔΝΤ, θα μας φτύνει διαρκώς και τα μέσα ενημέρωσης θα κάνουν πάρτι σε βάρος του λαού.

Κατάσταση παραλόγου

.
Αν οι συνδικαλιστικές και πολιτικές κορυφές της Αριστεράς που αντιμάχονται το μνημόνιο και τις πολιτικές της κυβέρνησης και του ΔΝΤ, δεν αντιληφθούν τι γίνεται κάτω, «οι κάτω» θα τους καταπιούν σαν κινούμενη άμμο. Η κατάσταση παραλόγου δεν μπορεί να συνεχίζεται επ’ άπειρον.


Γινόμαστε μάρτυρες μιας περίεργης κατάστασης. Το κλίμα αγανάκτησης διογκώνεται, η αντίθεση του κόσμου προς τη κυβερνητική πολιτική αυξάνει γεωμετρικά ενώ οι καταγεγραμμένες συνδικαλιστικές και πολιτικές δυνάμεις της Αριστεράς παραμένουν στα ίδια. Παράλληλα αναπτύσσεται ένα μεγάλο κύμα απεργιών, διαμαρτυριών και πρωτοβουλιών από τα κάτω που δεν έρχονται σε μείξη με τις δυνάμει της Αριστεράς. Αν δεν λυθεί διαλεκτικά αυτό το πρόβλημα τότε η κυβερνητική πολιτική θα σημειώσει θρίαμβο με την υποταγή του λαού.



Η κατάσταση είναι "παραλογη". Η κυβέρνηση εξαγγέλλει αντιλαϊκά και αντεργατικά μέτρα με ρυθμό πολυβόλου. Καρατομεί κάθε εργασιακό και κοινωνικό δικαίωμα σαν να διανύει το πρώτο διάστημα μιας δικτατορίας. Ο λαός και η εργατική τάξη ακόμη μουδιασμένοι.

Αυτοί που βαυκαλίζονταν ότι η κυβέρνηση και το ΔΝΤ θα σταματούσαν σε κάποιο σημείο, σε κάποια «κόκκινη γραμμή» τα αντιλαϊκά μέτρα, διαψεύδονται παταγωδώς. Αυτοί που πίστεψαν ότι το κεφάλαιο έχει αυτοσυγκράτηση απλά γελοιοποιούνται. Όσοι νόμιζαν ότι χωρίς να δώσουν μάχη κάποια στιγμή τα μέτρα θα σταματούσαν γιατί ακόμη και η λογική το λέει, ανακαλύπτουν ότι το κεφάλαιο δεν έχει λογική. Αυτοί που νόμισαν ότι θα έχουμε δημοκρατία χωρίς να την υπερασπίζουν καθημερινά ανακάλυψαν απλά ότι δεν έχουμε.


Αποδείχνεται για μια ακόμη φορά ότι όταν ο λαός δεν μπορεί να υπερασπίσει τις κατακτήσεις του, το κεφάλαιο του τις αφαιρεί χωρίς ενδοιασμό. Δικαιώματα στο κενό δεν υπάρχουν.


Οι δυνάμεις που αντιμάχονται τη πολιτική του μνημονίου, της τρόικας, του ΔΝΤ, της κυβέρνησης παρουσιάζουν μια αντιφατική σχέση.

- Οι κορυφές που κατά κανόνα ανήκουν στην Αριστερά, είναι απολύτως αφοσιωμένες στη συντήρηση των "κάστρων" τους από τις μάχες χαρακωμάτων που δίνουν καθημερινά με τη κυβέρνηση. Δεν ανοίγουν τα κάστρα τους να μπουν μέσα οι νέοι «άγνωστοι» αδικημένοι, ούτε τις ανοίγουν για να ξεχυθούν προς τα έξω οι οργανωμένοι και έμπειροι μαχητές και να αναμειχθούν με τους έξω σε ένα οργανωμένο ανατρεπτικό ποτάμι κατά του μνημονίου.


- Οι "έξω" έχοντας το φόβο που τους ενέβαλαν επί χρόνια η εξουσία και τα μέσα ενημέρωσης με την απομόνωση, τον ατομικισμό και στην απέχθεια σε κάθε τι πολιτικά οργανωμένο και συνδικαλιστικό διστάζουν να προσχωρήσουν μαζικά στην Αριστερά και ακολουθούν αποσπασματικές πορείες διαμαρτυριών και αντίθεσης στα μέτρα, χωρίς πολιτική διέξοδο.


Από τα δύο αυτά ρεύματα, το ρεύμα «των από κάτω» αναπτύσσεται κάθε μέρα και πιο δυναμικά. Είναι η νέα δύναμη που αναπτύσσεται από εντελώς νέους ανθρώπους που μέχρι τώρα ή σνόμπαραν τη κρίση ή απέφευγαν το συνδικαλισμό και τους εργατικούς αγώνες νομίζοντας ότι έχουν την ατομική τους λύση. Κάποιοι μάλιστα νόμιζαν ότι ήταν μέρος της εξουσίας και πίστευαν ότι δεν θα τους πειράξουν ποτέ!


Η οικονομική ολιγαρχία μπροστά στην ανάγκη να διασφαλίσει τα κέρδη της μέσα στη κρίση, δεν διστάζει να θυσιάσει και τα "δικά της παιδιά". Έτσι στη βάση των δυσαρεστημένων σχηματίζεται ένα κράμα νέων δυνάμεων απαλλαγμένες από βαρίδια εξαρτήσεων που είχαν μέχρι χθες αλλά ελεύθερες να αναπτύξουν μια εντελώς νέα δράση, παράλληλα με τις παραδοσιακές δυνάμεις της ταξικά οργανωμένης εργατικής τάξης που μονίμως αγωνίζονταν.


Αυτή η παράλληλη δράση νέων δυνάμεων και παραδοσιακής Αριστεράς είναι το θέμα. Κάθε μέρα γίνονται τόσες απεργίες, κινητοποιήσεις, διαδηλώσεις και εκδηλώσεις που δεν τις προλαβαίνει το «δελτίο απεργιών». Η κοινωνική συνοχή και η οικονομική δομή για πρώτη φορά αρχίζουν να τρίζουν. Σε λίγο θα δούμε απεργίες και εκεί που η αστική τάξη είχε πάρει από χρόνια μέτρα για να μη γίνεται απεργία. Μιλάμε για τον ιδιωτικό τομέα όπου η συνδικαλιστική δράση ήταν συνώνυμη με την απόλυση.


Το ποτάμι των κινητοποιήσεων και των απεργιών συνθέτουν ένα νέο μέτωπο πραγματικών ταξικών δυνάμεων. Δυνάμεων που κινητοποιούνται πολύ περισσότερο αυθόρμητα από λόγους επιβίωσης παρά από συνδικαλιστικούς και ιδεολογικοπολιτικούς λόγους. Είναι το νέο έδαφος δράσης της Αριστεράς. Αυτή όμως θα κάνει το βήμα της σύζευξης;


Οι δυνάμεις αυτές δεν έχουν ανταμώσει ακόμη. Είναι ένα κρίσιμο κενό της πολιτικής δράσης. Αυτά τα ρεύματα θα πρέπει να ενοποιηθούν. Να γίνουν ένα. Αν η Αριστερά δεν καταφέρει οι δυνάμεις της να κάνουν μια νέα μείξη με τις νέες δυνάμεις που βγαίνουν στο δρόμο, οι τελευταίες ή θα χαθούν μαζί με την νέα ελπίδα ή θα καταπιούν την Αριστερά σαν κινούμενη άμμο.


Τις νέες δυνάμεις επιχειρεί να καπελώσει ο κυβερνητικός συνδικαλισμός χρησιμοποιώντας τα γνωστά ρεφορμιστικά όπλα της μοιρολατρίας, της υποταγής, της εξαγοράς με υποσχέσεις και εκβιασμούς, της παραπλάνησης, της εξαγγελίας απεργιών που τις υπονομεύουν για να αναδείξουν νικήτρια την άρχουσα τάξη, της καλλιέργειας φρούδων ελπίδων και της «τουφεκιάς» για τη τιμή των όπλων. Αν η Αριστερά δεν κινηθεί αποφασιστικά και ανοικτά προς αυτές τις δυνάμεις θα τις αφήσει στα αδιέξοδα και τελικά στα χέρια των ρεφορμιστών είτε της ΓΣΕΕ είτε των γνωστών κομματικοδίαιτων ομοσπονδιών.
.

Ε, ρε βρεγμένη σανίδα που τους χρειάζεται….

.
Γ. Παπανδρέου – Στρος Καν: Όλοι πρέπει να συμβάλουμε/τε για να ξεπληρωθεί το μνημόνιο, το χρέος και να ξεπεραστεί η κρίση. Για να το πετύχουμε/τε πρέπει να υπάρχει μόνο μια πολιτική φωνή, αυτή της κυβέρνησης γιατί ο πλουραλισμός και η αντιπολίτευση κάνουν κακό. Να στοιχηθούμε/τε όλου πίσω της.

Από το 2012 αρχίζει η ανάπτυξη!!! Μέχρι τότε ένας απλός γύψος θα μπει. Η επιμήκυνση όμως μέχρι το 2021, 2040, 2060 είναι καλή γιατί ο γύψος θα μείνει για άλλα τόσα χρόνια. Ο γύψος είναι γενικά καλός, βεβαίως κάθε 7 χρόνια θα θέλει αλλαγή γιατί σαπίζει αυτό που έχει μέσα, το μάθατε/με από τη δικτατορία.

Αυτός ο κ. Στρος Καν τι καλός κύριος! Ενδιαφέρεται για μας.! Ακόμη και τζάμπα γύψο θα φέρει. Τα έλεγε μελιστάλαχτα με μια φωνή με τον κ. Πρωθυπουργό, ο οποίος πονάει πολύ τη χώρα του γύψου, που δεν ξεχώριζες ποιος ακριβώς τα έλεγε.


Α, να συνδέσουμε και τους μισθούς με τη παραγωγικότητα. Για κάθε χίλια της παραγωγής θα παίρνουμε και ένα ολόκληρο ευρώ. Μιλάμε για παράλογα κίνητρα. Κάτι σαν μπόνους και επίδομα αλλά απορώ πως έρχονται σε αντίθεση με τον εαυτό τους όταν λένε τέρμα τα μπόνους και τα επιδόματα. Κάτι δεν καταλαβαίνω καλά αλλά ο κ. Στρος δεν μπορεί, ξέρει πολύ καλυτέρα από εμάς το καλό μας.


Συμβάλλοντας στο ξεπέρασμα της κρίσης οι καλοί Έλληνες πατριώτες κατέθεσαν «εγγυήσεις» υπέρ της ελληνικότητας των καταθέσεων 27,5 δισεκ. ευρώ από την αρχή του χρόνου σε τράπεζες του εξωτερικού. Το είπε γεμάτος υπερηφάνεια ο διοικητής της ΤτΕ στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η χώρα, είπε περήφανα ο κ Προβόπουλος, αναπτύσσεται, είναι στις πλουσιότερες του κόσμου, και κάνει εξαγωγή κεφαλαίων όπως κάνουν οι ανεπτυγμένες (ιμπεριαλιστικές) χώρες, όταν μέχρι πριν λίγο καιρό ήταν απλά ψωροκώσταινα και εκλιπαρούσε για δάνεια και εισαγωγή κεφαλαίων. Είμαστε επί τέλους και εμείς μια αναπτυγμένη (ιμπεριαλιστική!) χώρα! Μπορούμε και εμείς να δανείσουμε με υψηλά σπρεντ στους άλλους φτωχομπινέδες!



Είναι φανερό ότι οι Έλληνες έχουν λεφτά (νάτο «τα λεφτά υπάρχουν»!!!) και μπορούμε να κόψουμε και στο μισό τους μισθούς. Όχι πιο πολύ γιατί μετά θα γίνουν Κίνα και θα απειλήσουν την Ευρώπη με τα κεφάλαιά τους. Είναι πλούσιοι οι Έλληνες γι αυτό ο ΣΕΒ έβγαλε από το τσεπάκι του 230 σημεία μείωσης μισθών, ο Παπακωνσταντίνου άλλα 230 και ο Προβόπουλος καμιά τριανταριά «πακέτα» μειώσεων μισθών και καρατομήσεων κοινωνικών δαπανών. Τι να τις κάνουμε τις κοινωνικές δαπάνες άλλωστε, σιγά μη ξεπέφτουμε στη γυφτιά των δημόσιων νοσοκομείων και μάλιστα με μπανάλ τζαμπέ είσοδο. Όλα ιδιωτικά για να νοιώθουμε ανεπτυγμένοι και πλούσιοι.




Τελικά κάναμε λάθος. Ζούμε σε άλλη χώρα, ευτυχισμένη και ανεπτυγμένη και εμείς άφρονες βγαίνουμε στις απεργίες και διαδηλώσεις (771 παρακαλώ από την αρχή του χρόνου θρηνεί ο Εμπορικός σύλλογος Αθηνών!) άνευ λόγου και αιτία. Ρωτήστε και όλους τους επιφανείς δημοσιογράφους των καναλιών. Τι ίδια θα σας πουν!

Ε, ρε βρεγμένη σανίδα που τους χρειάζεται….

Όλες οι γενιές στον αγώνα!

.
Χθες, 6/12/10, οι νέοι ξεχύθηκαν στο δρόμο για ένα κομμάτι ήλιο στο μαύρο ουρανό. Σήμερα το πρωί 7/12/10 ξεσηκώθηκαν οι απόμαχοι της δουλειάς για ένα κομμάτι ψωμί. Το απόγευμα ξεσηκώνεται η εργατική τάξη για δουλειά και ένα καρβέλι για την οικογένεια. Αύριο νέες απεργίας σε όλο το φάσμα της οικονομίας. Το κύμα εξαπλώνεται και σε λίγο θα γίνει χείμαρος!


Όλες οι γενιές παρούσες, όλοι στον αγώνα, όλοι στη μάχη.


Αυτοί που πριν λίγους μήνες μιλούσαν για ρυάκια που θα γίνουν ποτάμια και δεν τα έβλεπαν, τώρα βλέπουν να ζεσταίνεται το όνειρο…


Σιγά, σιγά σφίγγει ο κλοιός γύρω από τους τοποτηρητές – κυβερνήτες της ντόπιας και ξένης τοκογλυφικής ολιγαρχίας.

Η μάχη συνεχίζεται. Έχουμε μέλλον γιατί μπορούμε να το κατακτήσουμε.