Είναι ο καπιταλισμός ρεεε…

Η «Καθημερινή» κρούει τον κώδωνα του κινδύνου… από ποιόν; Από τον καπιταλισμό στην παρακμή του που δήθεν δεν είναι δικά του παιδιά η κάθε είδους κρίση από την ακρίβεια μέχρι την παγκόσμια αστάθεια και τον πόλεμο!

 Τίνος είναι ρε γυναίκα τα παιδιά…

 Για γέλια ή για κλάματα;

 Διαβάζουμε στον Ριζοσπάστη, 21/9/2026:

 «Συμβουλές για το «συλλογικό καλό» των καπιταλιστών και του συστήματος έδινε η «Καθημερινή», γράφοντας πως οι εκλογικές αναμετρήσεις που βρίσκονται μπροστά σε όλη την ΕΕ «προμηνύουν πολιτική αστάθεια», η οποία «θα προστεθεί στη γεωπολιτική και οικονομική αστάθεια που ήδη υπάρχει και φέρνει ακρίβεια, πληθωρισμό και αύξηση των επιτοκίων», ενώ «η παγκόσμια οικονομία μετά το καλοκαίρι βρίσκεται στις πρώτες εβδομάδες ΜΙΑΣ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΒΑΘΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΚΡΙΣΗΣ*, πολύ πιο σκληρής από όσο αναμενόταν μερικές εβδομάδες πριν και με μοναδικά χαρακτηριστικά». Το ενδιαφέρον βέβαια είναι οι συστάσεις της εφημερίδας προς τους «προετοιμασμένους» (επειδή είναι σταθερά απαισιόδοξοι...) εργαζόμενους «να αποδείξουν και οι ίδιοι τις αντιστάσεις που θα δείξουν το επόμενο διάστημα στις "εύκολες" λύσεις...». Ενώ από το «επιχειρηματικό σύστημα» αξιώνει να σταματήσουν την «ακραία όξυνση» και τον «πόλεμο εξόντωσης», γιατί όπως έγραφε «η χώρα δεν έχει την πολυτέλεια να αντιμετωπίσει μια διεθνή κρίση με ένα πολιτικό σύστημα εγκλωβισμένο στον λαϊκισμό και ένα επιχειρηματικό σύστημα βυθισμένο στον εμφύλιο πόλεμο».

 *σ. τα κεφαλαία δικά μου

 

 Μάλιστα.

Μάθαμε τον πόνο της. Άπαντες προσκυνήστε τον… «καλό καπιταλισμό» που έχουμε γιατί έρχεται χειρότερος! Για ποιόν; Μα μόνο για τον λαό. Σιγά μη χάσουν τα μονοπώλια.

 Για ποιόν; Μα μόνο για τον λαό. Σιγά μη χάσουν τα μονοπώλια.

 Και μας φοβερίζει με τους μόνιμους άσσους που έχει στο μανίκι του ο καπιταλισμός! Ακρίβεια, κρίση, αστάθεια, φασισμός, πόλεμος και ο λαός από τον πάτο στον άπατο!

 Στο ίδιο έργο θεατές κάθε φορά που ο καπιταλισμός έχει ανάγκη τον φασισμό να «καθαρίσει το τοπίο»! Δείτε την συνεχή άνοδο του φασισμού στην ΕΕ για να καταλάβετε.

 Η «Καθημερινή» έχοντας πικρή πείρα από τις μεγάλες κρίσεις του καπιταλισμού που έφεραν πρώτα την Παρισινή Κομμούνα, μετά Οκτωβριανή Επανάσταση και μετά το σοσιαλιστικό στρατόπεδο, «πριν πεινάσει μαγειρεύει» για το σύστημα….

 Την ανατροπή του καπιταλισμού φοβάται! Οι μνήμες και το "φάντασμα του κομμουνισμού" δεν την αφήνουν μα κοιμηθεί!

 Αυτή είναι η απώτερη ουσία της παρέμβασης κι ας φαίνεται σαν άμυνα στον «κακό καπιταλισμό»!