Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

ΔΑΚΕ ΠΕ κατά Μητσοτάκη για θέσεις ΟΟΣΑ και άνω κάτω στο μνημονιακό τόξο της εκπαίδευσης


 Η είδηση λέει:

“Ξεσπάθωσε” η ΔΑΚΕ Π.Ε κατά του Κ. Μητσοτάκη: «Επικίνδυνη η εξαγγελία για επιλογή διδακτικού προσωπικού… Όχι κ. Μητσοτάκη… Αυτό δεν είναι το δικό μας όνειρο για το σχολείο»!









Οι συνεχείς ανατροπές στην Παιδεία και η άγρια νεοφιλελευθεροποίηση φαίνεται πως δεν μπόρεσε να χωνευτεί ούτε από το συνδικαλιστικό τμήμα της ΝΔ στην εκπαίδευση και με μια ανακοίνωση αποκάλυψη παίρνει μπάλα όλους από την Διαμαντοπούλου μέχρι καΙ τον Μητσοτάκη για τα μέτρα που με γραμμή ΟΟΣΑ υλοποιούν.

Μπορεί βέβαια να στρέφεται κατά του Μητσοτάκη(!) για τις εξαγγελίες του για την Παιδεία στη ΔΕΘ, αλλά στην ουσία στρέφεται και κατά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ η οποία σιγανά και αθόρυβα περνάει ένα - ένα τα μέτρα του ΟΟΣΑ για την Παιδεία, τα οποία ασπάζεται ο Μητσοτάκης.

Τι μας λέει η ΔΑΚΕ ΠΕ;

-Ο Κ. Μητσοτάκης δεν αναφέρθηκε στις μεγάλες περικοπές:

-Ο Κ. Μητσοτάκης υποστηρίζει με   πάθος την αναπαραγωγή μιας ελιτίστικης νοοτροπίας στο εκπαιδευτικό μας σύστημα

-Φίλης-Γαβρόγλου-Μητσοτάκης: Κάπου ανάμεσα στο «άριστα 20» του κ. Φίλη, στην «κανονικότητα» του κ. Γαβρόγλου και στο «όραμα» του κ. Μητσοτάκη βρίσκεται η σκληρή πραγματικότητα και τα οξύτατα προβλήματα που βιώνουν μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί στο σημερινό σχολείο για το οποίο κανένας δεν μιλά αληθινά και δεν επιδιώκει να στηρίξει και να ενισχύσει ουσιαστικά.

-Ο Κ. Μητσοτάκης κατέδειξε  μια καθόλα επικίνδυνη θεώρηση:  Αντίθετα κατέδειξε  μια καθόλα επικίνδυνη θεώρηση που βρίσκεται πίσω από τις  απόψεις δηλώνοντας: «Δεν τρέφω αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες. 

-Δεν ακούσαμε  για  δημόσια, δωρεάν εκπαίδευση

-Ιδιωτικά σχολεία: Η ελληνική οικογένεια που δοκιμάζεται από τη βαθιά οικονομική, αξιακή και κοινωνική κρίση, θέλει το παιδί της να μετέχει μιας ποιοτικής δημόσιας εκπαίδευσης

-Επικίνδυνη είναι η, στο όνομα της αυτονομίας και δημιουργικότητας των σχολείων, εξαγγελία

-Διαρκές κυνήγι πόρων από την κάθε σχολική μονάδα: Δεν αποτελεί εξέλιξη το διαρκές κυνήγι πόρων από την κάθε σχολική μονάδα, γιατί όταν δεν υπάρχει επαρκής δημόσια χρηματοδότηση, η αυτονομία, μοιραία, σημαίνει όχι μόνο διαχείριση αλλά και αναζήτηση πόρων.

-Επιλογή   διδακτικού προσωπικού   κατά το δοκούν: Δεν αποτελεί εξέλιξη η επιλογή του διδακτικού προσωπικού να γίνεται κατά το δοκούν (αδιαφάνειας και ρουσφετιού πεδίο δόξης λαμπρό)

-Σχολείο δεξιοτήτων αποκομμένο: Δεν αποτελεί καινοτομία η στόχευση σ’ ένα σχολείο δεξιοτήτων αποκομμένο από τις αρχές και το πλαίσιο εφαρμογής της ανθρωπιστικής παιδείας.

-Αξιολόγηση παντού: Και ασφαλώς δεν αποτελεί πανάκεια το σύνθημα «αξιολόγηση παντού»,

-Στο  δρόμο που χάραξε η κ. Διαμαντοπούλου: Περιμένουμε από τον κύριο Μητσοτάκη σαφή και ξεκάθαρη τοποθέτηση για το αν επιλέγει  να βαδίσει στον δρόμο που χάραξε η κ. Διαμαντοπούλου.

-Θα βρεθούν πρόθυμοι: Στον δρόμο που χαράζουν τέτοιου είδους εξαγγελίες και πολιτικές είναι σίγουρο ότι θα βρεθούν πρόθυμοι, αυλοκόλακες και συνοδοιπόροι που θα προσδοκούν μερίδιο εξουσίας.

-Θα σταθούμε απέναντι στα σχέδια υποβάθμισης και διάλυσης της δημόσιας εκπαίδευσης

-επιλέγουμε να σταθούμε απέναντι στα σχέδια υποβάθμισης και διάλυσης της δημόσιας εκπαίδευσης που υλοποιεί η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ καθώς και τη συνέχιση της εφαρμογής τους από την όποια μελλοντική κυβέρνηση.

Στο τέλος όμως η ΔΑΚΕ ΠΕ αθωώνει την ΕΕ δίνοντας εξετάσεις στα ανώτερα επίπεδα και κλωτσώντας το γάλα με την καρδάρα: «Αυτό που αποκρύπτεται είναι ότι δεν πρόκειται για κυρίαρχη ευρωπαϊκή πολιτική (γιατί δεν είναι) αλλά ακραία αντιλαϊκή πολιτική κάποιων, λίγων, αποτυχημένων κυβερνήσεων που με τον τρόπο αυτό διέλυσαν τη δημόσια εκπαίδευση»!

 


Τι ζητάει ο ΟΟΣΑ

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Εφημερίδας των Συντακτών, 9/9/2017.

Πρόκειται για μια κλασική νεοφιλελεύθερη προσέγγιση των εκπαιδευτικών συστημάτων, η οποία καταλήγει στην υποστήριξη των σχολικών αγορών, στη διαφοροποιημένη χρηματοδότηση με βάση τις αρχές του νέου δημόσιου μάνατζμεντ, στις τυποποιημένες εξετάσεις μαθητών, στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και στην ακόμη μεγαλύτερη σύνδεση σχολείου και πανεπιστημίου με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας. Από την άποψη αυτή κάθε άλλο παρά πρωτότυπες είναι οι προτάσεις του ΟΟΣΑ, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό επαναφέρουν στο δημόσιο σχολείο τις γνωστές απόψεις που είχε διατυπώσει ήδη από το 2011.

«Ελεύθερη» επιλογή προσωπικού

Στο ίδιο πνεύμα θεωρείται ότι η πρόσληψη του εκπαιδευτικού προσωπικού πρέπει να πραγματοποιείται σε επίπεδο σχολικής μονάδας, όπου ο διευθυντής/μάνατζερ κάθε σχολείου θα επιλέγει το εκπαιδευτικό προσωπικό της σχολικής του μονάδας.

Στη βάση της πολιτικής επιλογής «αποκέντρωση με λογοδοσία» διατυπώνονται κι οι ειδικότερες προτάσεις της ενδιάμεσης έκθεσης. Ο ΟΟΣΑ επισημαίνει με ιδιαίτερη έμφαση την ανάγκη διαμόρφωσης ειδικής χρηματοδοτικής φόρμουλας για κάθε διαφορετική σχολική μονάδα (funding formula),  η οποία θα συναρτά τη χρηματοδότηση του σχολείου με συγκεκριμένους κοινωνικούς δείκτες, που θα διαμορφωθούν από τα δεδομένα της πληροφοριακής βάσης του υπουργείου MySchool (για παράδειγμα ποσοστό αλλοδαπών μαθητών, μορφωτικό επίπεδο γονέων, δυσπρόσιτες περιοχές κτλ.).

Θεωρητικά, οι αποκεντρωμένοι προϋπολογισμοί σε επίπεδο αυτοδιοίκησης, η χρηματοδοτική φόρμουλα και η στοχευμένη χρηματοδότηση με τη μορφή κουπονιών στη βάση συγκεκριμένων κοινωνικών κριτηρίων στοχεύουν στη μετατόπιση πόρων προς τα σχολεία και τους μαθητές των πιο αδύναμων κοινωνικών ομάδων.

Η πραγματικότητα, ωστόσο, όπως ο ίδιος ο ΟΟΣΑ μάς αποκαλύπτει, είναι αρκετά διαφορετική. Η όποια χρηματοδοτική φόρμουλα θα συνδέεται άμεσα με την εξωτερική αξιολόγηση των σχολείων καθώς «τα σχολεία θα πρέπει να είναι ανταποδοτικά για τη χρήση των επιπρόσθετων κεφαλαίων με μέτρα που μπορεί να περιλαμβάνουν δημοσίευση ετήσιων απολογισμών και εκθέσεων».

Επί της ουσίας, η συζήτηση δεν αφορά τους αδύναμους μαθητές και τη στήριξη της μόρφωσής τους, αλλά τη μετατόπιση της χρηματοδότησης σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης, τη σύνδεση χρηματοδότησης / σχολικής απόδοσης και τη δυνατότητα του ιδιωτικού εκπαιδευτικού τομέα να οικειοποιείται τη δημόσια χρηματοδότηση του σχολείου.

(ΣΣ κι ενώ υποτίθεται βάζει κοινωνικά κριτήρια η χρηματοδότηση θα δίνεται με βάση την ανταποδοτικότητα των σχολείων, δηλαδή τα φτωχά σχολεία με φτωχή ανταποδοτικότητα θα πηγαίνουν στον πάτο της χρηματοδότησης και τα σχολεία της αστικής τάξης θα μαζεύουν το χρήμα!)

Παράλληλα ο ΟΟΣΑ επισημαίνει, το γεγονός ότι το 85% του υπάρχοντος προϋπολογισμού για την εκπαίδευση δίνεται σε μισθούς των εκπαιδευτικών, στοχεύοντας καθαρά στην καρατόμηση των μισθών, στην πλήρη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών και στην «αποδοτική» κατανομή του εκπαιδευτικού προσωπικού κλπ, κλπ.

Η έκθεση το ΟΟΣΑ


Τι κάνει η κυβέρνηση (αποκαλύψεις)

Σύμφωνα με δημοσίευμα του εκπαιδευτικού περιοδικού Ο «Σελιδοδείκτης», έχει μια σημασία να υπογραμμιστεί εξαρχής ότι η έκθεση συνδέεται άμεσα με διεθνείς δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η κυβέρνηση σε σχέση με την αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού της συστήματος. Δεσμεύσεις μάλιστα που σε μεγάλο βαθμό, όπως στην περίπτωση της Κοινής Διευθύνουσας Επιτροπής ΟΟΣΑ-Ελλάδας, παραμένουν μάλλον άγνωστες στην ελληνική εκπαιδευτική κοινότητα και κοινωνία, αλλά είναι ενδεικτικές, σε κάθε περίπτωση, του διεθνούς ελέγχου και των στοχεύσεων της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης με βάση τις αρχές της δημοσιονομικής προσαρμογής και της καπιταλιστικής αγοράς.



 

Τελικό συμπέρασμα.

Οι πολιτικές του ΟΟΣΑ και της ΕΕ θα περάσουν, όλες οι κυβερνήσεις ανεξαρτήτως λόγων στην πράξη ακολουθούν τις οδηγίες τους και τέλος, ο καπιταλισμός διαρκώς και περισσότερο επιβάλει τη δικτατορία του κεφαλαίου σε κάθε μορφή Παιδείας και το όραμά του είναι ένα καπιταλιστικό σχολείο – επιχείρηση που αποφέρει κέρδη. Αυτή η εξέλιξη δεν παίρνει διόρθωση παίρνει ανατροπή.


Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Να καώσι, να καώσι! Το βιβλίο για τις θρησκείες




Η ακροδεξιά προσπαθώντας να εκμεταλλευθεί το θρησκευτικό αίσθημα του λαού καλεί τους γονείς να συμμετάσχουν σε ένα πρώτο βήμα στον θρησκευτικό φανατισμό και στον θρησκευτικό ρατσισμό με αφορμή τα σχολικά βιβλία για τις θρησκείες.


Κυκλοφορεί στον ευρύ χώρο της Παιδείας, ένα κείμενο και καλεί τους γονείς να απευθύνονται στο υπ. Παιδείας και να δηλώνει ο καθένας (ΔΗΛΩΣΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΒΙΒΛΙΟΥ / ΦΑΚΕΛΟΥ ΜΑΘΗΤΗ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ) την επιστροφή του βιβλίου… («ΣΑΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΩ ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ») γιατί είμαι… «ορθόδοξος χριστιανός»… το επιστρέφω στο όνομα του συντάγματος, των Διεθνών Συνθηκών, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα δικαιώματα του Ανθρώπου, της ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης»(!!!) … γιατί … «επιφέρει σύγχυση στη Ορθόδοξη θρησκευτική διαπαιδαγώγηση του παιδιού μου, η οποία επιθυμώ να του παρέχεται», και γιατί … «παρουσιάζει μονόπλευρα άλλες θρησκείες ή θρησκευτικές ομάδες, αποκρύπτοντας επιμελημένα διδασκαλίες τους που ωθούν σε φανατισμό, ρατσισμό και μίσος και έρχονται σε αντίθεση με τα χρηστά ήθη και τον πολιτισμό μας»!!!

Ναι, προάγει τον… ρατσισμό και έρχεται σε αντίθεση με τον «πολιτισμό τους»! Τον γνωστό «πολιτισμό τους»!

Και το σχόλιο – απάντηση μιας φίλης: «Το επόμενο βήμα θα πρέπει να είναι το ΚΑΨΙΜΟ του βιβλίου των Θρησκευτικών, όπως έκαναν ο Χίτλερ και ο Μεταξάς» !!!






Τη δόξα των ηγετών του φασισμού ποτέ δεν απεμπόλησαν οι νεοφασίστες και οι ακροδεξιοί, όποια μορφή ελλονοπατριώτη και αν έπαιρναν, αντίθετα, σταθερά την υμνούν και την επαναφέρουν.

Το 1936, στις αρχές Αυγούστου, λοιπόν ήταν η «καλή μέρα» αυτών που σήμερα δήθεν θίγονται από το βιβλίο για τις θρησκείες. Έτσι έβγαλαν στεντόρεια φωνή «Να καώσι, να καώσι» όλα τα βιβλία που έθιγαν τον «πολιτισμό τους»! «τους»!

Και το έκαναν γιορτή σε όλη την Ελλάδα του «πολιτισμού τους»!

Και κάλεσαν νέους και γέρους στη γιορτή του «πολιτισμού τους»:
 «Η Εθνική Φοιτητική Νεολαία Πειραιώς προβαίνουσα εις την εξαφάνισιν δια πυράς ολοκλήρου σειράς κομμουνιστικών εντύπων την προσεχή Κυριακήν και ώραν 8μμ και εν τη πλατεία Πασαλιμανίου Πειραιώς προσκαλεί άπαντας τους εθνικόφρονας νέους, όπως προσέλθουν εν τη πλατεία Τερψιθέας 7μμ ίνα εν σώματι μεταβούν και συμμετέχουν εις την τελετήν».

 

Και ποτέ δεν ξεχάστηκαν αυτές οι πρακτικές είτε από το εμφιλιοπολεμικό κράτος είτε από τη δικτατορία (να πολτοποιηθώσιν») είτε από όψιμους εμπρηστής βιβλίων όπως οι νεοφασίστες στη Θεσσαλονίκη μετά τη μεταπολίτευση.

Το θέμα είναι πως θα οργανωθεί ο λαός να τον τσακίσει. Δεν βρίσκει απέναντί του ένα πολιτικό φασιστικό μόρφωμα αλλά ένα ολόκληρο σύστημα, μη εξαιρουμένων και αστών πολιτικών, με μηχανισμούς βίας και ασφαλείας και τεράστια οικονομική και πολιτική δύναμη. Αυτά πρέπει να νικηθούν.


Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

ΚΚΕ: Ζητήματα συμμαχιών




Στη συνέντευξή του, στη  ΔΕΘ, προς τα μέσα ενημέρωσης που έδωσε ο ΓΓ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, στις 15 Σεπτεμβρίου 2017,  απάντησε και σε μερικά ερωτήματα σχετικά με την πολιτική συμμαχιών του κόμματος.



Επειδή αυτό το κομμάτι σκοπίμως διαστρεβλώνεται και αναπαράγεται από διάφορες πλευρές καλό είναι να έχουμε υπόψη μερικές πλευρές του (Τα κεφαλαία δικά μας)





Το θέμα: Για το «αν οι συνθήκες είναι ώριμες για να αναπτυχθεί το αριστερό και ειδικότερα το κομμουνιστικό κίνημα» στην Ελλάδα και στην Ευρώπη και «τι λείπει τελικά από την κομμουνιστική και αριστερή ιδέα και πρόταση».







Απαντήσεις



(…)



Υπάρχει και μια δύναμη, το ΚΚΕ, ΟΠΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΙ ΑΛΛΕΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ, ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΛΑΟ, ΠΟΥ ΔΡΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΟΡΑΜΑΤΑ, ΑΛΛΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ, ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΟ. Αυτά λέμε να τα συζητήσουμε μέσα στο κίνημα, μέσα στους χώρους δουλειάς, μέσα στις γειτονιές, να ανταλλαγούν απόψεις. Φυσικά θα υπάρχουν και διαφορετικές γνώμες, η διαπάλη όμως θα γίνεται εκεί και όχι σε επίπεδο πολιτικών ηγεσιών και κορυφών.



Αυτή η πρόταση, λοιπόν, λέει ότι άμεσα πρέπει να δουλέψουμε να ανασυνταχθεί το εργατικό κίνημα. Το ΚΚΕ έχει συγκεκριμένες προτάσεις και οι κομμουνιστές που δρουν μέσα στα εργοστάσια, στα γραφεία, στα εμπορικά καταστήματα, στις γειτονιές, στους τόπους δουλειάς, εκπαίδευσης, τα προωθούν αυτά και προσπαθούν να κάνουν το καλύτερο. Χρειάζεται, επίσης, συμμαχία κοινωνικών δυνάμεων, δεν είναι μόνο οι εργάτες, αλλά είναι και οι φτωχοί αγρότες, είναι οι επαγγελματίες, οι αυτοαπασχολούμενοι, είναι οι φοιτητές, οι σπουδαστές, οι επιστήμονες, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, ο κόσμος που υποφέρει, οι οποίοι έχουν κοινά και ταξικά συμφέροντα για την προοπτική και πρέπει να ενωθούν σε μια συμμαχία.



Αυτή η συμμαχία όμως τι θα είναι; Για να αλλάξει αυτή η κυβέρνηση και να έρθει μια άλλη, που θα είναι παρόμοια ή ίδια και χειρότερη σαν αυτές που γνωρίσαμε; Τους λέμε όχι, τους λέμε πρέπει να είναι ΜΙΑ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΑ, ΑΝΤΙΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ. Να εξηγήσω τι σημαίνει: Να είναι ενάντια στο μεγάλο κεφάλαιο, στα μονοπώλια, ενάντια σ' αυτό το άδικο σύστημα, που το έχουν ζήσει και το έχουν φάει στη μάπα τόσα χρόνια που τους εκμεταλλεύεται και να οδεύσουν προς αυτήν την κατεύθυνση, για να φτιάξουμε μια κοινωνία.



Ποια θα είναι αυτή η κοινωνία; Εδώ δεν μπορεί να είναι η ιδιωτική καπιταλιστική εξουσία, πρέπει να είναι κοινωνική ιδιοκτησία, όπου η εργατική τάξη, ο λαός θα έχει την εξουσία, που θα υπάρχει σχέδιο κεντρικά επεξεργασμένο, θα ανοίγει το δρόμο για τον εργατικό - λαϊκό έλεγχο, να μπορείς να ελέγχεις αυτήν την κατάσταση. Κι αυτό είναι ζήτημα διαπάλης, γι' αυτό προσπαθούμε να πείσουμε, να ανοίξουμε αυτόν το δρόμο. Αυτός ο δρόμος, όσο δύσκολος να φαίνεται ή ακατόρθωτος, είναι ο μόνος ρεαλιστικός, είναι ο μόνος που δίνει απάντηση.



Όλοι οι άλλοι δρόμοι που προτείνουν, τελικά καταλήγουν σ' ένα μονόδρομο, στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, στην ΕΕ, στους άλλους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και σε τέτοιες συμμαχίες των καπιταλιστών, οδηγεί μόνο σε αδιέξοδα. Οδηγεί μόνο ξανά σε νέο κύκλο κρίσης, σε νέα μνημόνια, σε νέες αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις, σε «αξιολογήσεις» χωρίς τέλος, σε επιτροπείες χωρίς τέλος και πάει λέγοντας. Αυτά τα έχουμε ζήσει. Αρα, λοιπόν, είναι ζήτημα και ατομικής ευθύνης και βεβαίως σημαντικότερης, πιο αποφασιστικής βελτίωσης της δουλειάς.



Εμείς σε ό,τι μας αναλογεί παίρνουμε την ευθύνη. Πρόσφατα, ΣΤΟ 20ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ, ΣΥΖΗΤΗΣΑΜΕ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΙΣ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ ΜΑΣ, ΚΑΝΑΜΕ ΣΚΕΨΕΙΣ, ΒΑΛΑΜΕ ΝΕΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ. Πιστεύουμε ότι σήμερα ωριμάζει στην ελληνική κοινωνία να δει ότι αυτές οι επιλογές που έκανε και στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα και στους μαζικούς φορείς και στους αγώνες της, αλλά κυρίως στις επιλογές των βουλευτικών εκλογών ή των άλλων εκλογών που διαμορφώνουν πολιτικούς συσχετισμούς, δεν ήταν αυτές που έδωσαν ικανοποίηση των αναγκών της, που οδήγησαν σ' ένα δρόμο διεξόδου απ' την κρίση.



Αρα πιστεύουμε ότι αυτήν την πρόταση πρέπει να συζητήσει ο ελληνικός λαός και Σ' ΑΥΤΗΝ ΤΗ ΒΑΣΗ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑ και ελπίζουμε ότι έτσι θα ανοίξει ο δρόμος αργά ή γρήγορα, το θέμα είναι να μην είναι πολύ αργά.





Περί αντιμνημονιακής συμμαχίας δραχμής και ευρώ



Θέσεις για δηλώσεις στελεχών της ΛΑΕ που καλούν «σε κοινή συμπόρευση όλου του αντιμνημονιακού αριστερού, δημοκρατικού μετώπου, βάζοντας μέσα και το ΚΚΕ».



-- Εμείς είμαστε ανοιχτοί σε συμμαχία με όλους τους εργαζόμενους, σε οποιονδήποτε κλάδο κι αν δουλεύουν, σε οποιαδήποτε γωνιά της Ελλάδας κι αν κατοικούν, αυτήν τη συμμαχία πρέπει να οικοδομήσουμε κι όχι τη συμμαχία κορυφών. Οι διάφοροι που κάνουν τέτοιες προτάσεις - που δεν είναι καινούργιες, έρχονται από πάρα πολύ παλιά, δεκαετίες τώρα κάνουν τέτοιες προτάσεις - ΑΠΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ ΚΟΡΥΦΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΩΝ ΓΡΑΦΕΙΩΝ, ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ, που θα συζητήσουν, ως συνιστώσες, για να καθορίσουν τι γραμμή θα βάλουν στο κίνημα ή πώς ΘΑ ΜΟΙΡΑΣΟΥΝ ΑΥΡΙΟ ΤΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΔΡΕΣ, ΤΑ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΑ ΕΔΡΑΝΑ. Τέτοιες συμμαχίες εμείς τις έχουμε απορρίψει εδώ και πάρα πολλά χρονιά και επιβεβαιωνόμαστε για την καθαρή και συνεπή στάση μας.



Οι κύριοι αυτοί που τα προτείνουν αυτά, τα πρότειναν και πριν ως υπουργοί ή ως βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο τον υπηρέτησαν «ενάντια στα μνημόνια, που θα τα έσκιζαν», για να φτιαχτεί «δημοκρατικό μέτωπο», για να γίνει η «αλλαγή», για να βγει η «αριστερά στην κυβέρνηση» και είδαμε πού οδηγήθηκε. Η γραμμή του κ. Λαφαζάνη και άλλων σχετικών με αυτόν το σχηματισμό που ηγείται ο κ. Λαφαζάνης, είναι η προεκλογική τακτική του ΣΥΡΙΖΑ πριν αυτός γίνει κυβέρνηση, πριν πάρει την εξουσία και υλοποιήσει αυτό το πρόγραμμα. Προειδοποιούμε και τώρα τον ελληνικό λαό, στην ίδια γραμμή πλεύσης βρίσκονται όλοι αυτοί.



Οι προτάσεις που έχουν - δεν είναι ότι δεν θέλουν, μπορεί να έχουν την καλύτερη των προθέσεων, εμείς ακόμα και τον ΣΥΡΙΖΑ θυμόσαστε δεν τον κακολογούσαμε για κακές προθέσεις, μπορεί και να είχε καλές προθέσεις - το πρόβλημα είναι ότι το σχέδιο που έχουν για την οικονομία, το πρόγραμμα που έχουν για τις προτάσεις διακυβέρνησης, για το τι θέλουν να αλλάξουν και πώς να το αλλάξουν, οδηγεί σε στήριξη μόνο των μονοπωλιακών ομίλων, οδηγεί στο να βρίσκονται μέσα στη στρούγκα της ΕΕ και να προσπαθούν από τα μέσα δήθεν να την αλλάξουν. Λέω τις καλύτερες των προθέσεων...



Αρα, λοιπόν, η λύση είναι ο κόσμος που ακολουθεί αυτούς τους σχηματισμούς, είτε το σημερινό είτε το χτεσινό ΣΥΡΙΖΑ, είτε τη σημερινή ΛΑΕ του κ. Λαφαζάνη, ή άλλους, να συμπαραταχθεί μέσα στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, να παλέψει μέσα εκεί, με όλες του τις διαφορές, να παλέψει και να συμπορευτεί με το ΚΚΕ. Εμείς καλούμε όλους αυτούς να βγάλουν από πάνω τους τις αυταπάτες ότι μπορεί με τέτοιες προτάσεις δήθεν γενικά αντιμνημονιακές, δήθεν αλλαγής κυβερνήσεων ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ, ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΕΕ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΤΗΣ, να μπορέσουν να υπάρχουν πραγματικές αλλαγές, φιλολαϊκές, ανάπτυξη σε όφελος του λαού.



Είναι αυταπάτη, είναι μια ακόμα καλυμμένη κοροϊδία, οδηγεί σε λάθος δρόμους, σε λάθος μονοπάτια. Τέτοια γραμμή εμείς δεν θα την ακολουθήσουμε.



Για τη «δημιουργία νέου ΕΑΜ» και επιστροφή στη δραχμή.



-- Απλά να σας θυμίσω, γιατί νομίζω επαρκώς απάντησα και πολύ αναλυτικά, ότι για «νέα κατοχή», για «νέο ΕΑΜ» και για προτάσεις συνεργασίας με το ΚΚΕ έκανε ο κ. Τσίπρας και ο προηγούμενος Συνασπισμός και ο ΣΥΡΙΖΑ πριν το Γενάρη του 2015. Πάλι το ΕΑΜ ήταν στην προμετωπίδα τους. Ακόμα τα λένε. Ξέρετε, είναι και κάποιοι αγνοί αγωνιστές μέσα σε αυτούς που μπορεί να στήριξαν τον Τσίπρα για να κάνει αυτήν τη συνολική μετάλλαξη εκείνο το επτάμηνο.



Εγώ θα σας έλεγα ότι είναι αγνοί και τίμιοι αγωνιστές και δεν είναι σαν τον Τσίπρα, που ξεπούλησε, όπως λένε, όλα τα προηγούμενα που έλεγε προεκλογικά. Ξέρετε ποιο είναι το ζήτημα το οποίο πρέπει να γίνει περισσότερο κατανοητό; Οτι εμείς δεν λέμε για κανέναν ότι ήταν ανέντιμος ή ότι δεν είχε σκοπό να τα κάνει αυτά ή δεν τα πίστευε. Εμείς θεωρούμε ότι το ίδιο το πρόγραμμά τους, Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΠΡΟΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ, ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑΚΑ, ΤΟΥΣ ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΥΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥΣ, τους οδηγεί συνεχώς να μεταλλάσσονται.



Αυτό έγινε και με τη σοσιαλδημοκρατία απ' τις αρχές του προηγούμενου αιώνα, στα πρώτα της βήματα, η οποία προήλθε απ' τη διάσπαση του εργατικού, του κομμουνιστικού κινήματος, αυτό έγινε με όλα τα οπορτουνιστικά κόμματα που αποσχίστηκαν από το κομμουνιστικό εργατικό κίνημα. Η πορεία τους είναι προδιαγεγραμμένη όχι μόνο στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη και σε όλες τις χώρες. Αρα, λοιπόν, αυτό το έχουμε γνωρίσει, υπάρχει τεράστια πείρα στο διεθνές κίνημα. Την έχουν πληρώσει οι λαοί αυτήν την πολιτική. Μέχρι και ανατροπές του σοσιαλισμού έγιναν εν ονόματι τέτοιων πολιτικών και τέτοιων απόψεων, στις οποίες πρωτοστάτησαν οι συγκεκριμένοι κύριοι στους οποίους αναφερόσαστε και που αναφέρθηκα κι εγώ.



Αρα, λοιπόν, να μην το συζητάμε άλλο αυτό, νομίζω είναι καθαρή η θέση του ΚΚΕ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ Η ΤΑΛΑΝΤΕΥΟΝΤΑΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ, ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΕΙΤΕ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΕΙΤΕ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, όπως τις είπατε, και εκεί να γίνει η συζήτηση. Και έχουμε την ακράδαντη πεποίθηση ότι αν γίνει χωρίς υπερβολές αυτή η συζήτηση μέσα στους εργαζόμενους, πολλοί θα συμπαραταχθούν με την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ και θα συμφωνήσουν με όσα ακριβώς λέει το ΚΚΕ κι ας έχουν και επιμέρους διαφωνίες.







Πηγή: Ριζοσπάστης 16/9/2017 σε 5 και 8