Πόσο νέες είναι οι πολιτικές ιδέες που προβάλει η Διακήρυξη του Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα.;

 Αλέξη,

Όταν ξεκινάς με αποφθέγματα του Ζαν Ζακ Ρουσσώ, των κοινωνικών συμβολαίων κατά της ανισότητας του 18^ου αι., τότε που η καπιταλιστική αστική τάξη ήταν ανερχόμενη και φορέας του τότε Διαφωτισμού και της ανάπτυξης, όπως το «Κανένας δεν θα πρέπει να είναι τόσο πλούσιος ώστε να μπορεί να εξαγοράσει κάποιον άλλο, και κανένας τόσο φτωχός ώστε να αναγκάζεται να πουλήσει τον εαυτό του», πρώτα πρέπει να εξηγηθεί γιατί στον 21^ο αι. οι ανισότητες που ανέλαβε να «εξαφανίσει» τότε ο καπιταλισμός με την «Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα» κατέληξαν στο σημείο σήμερα, 2,5 αιώνες μετά, σε πλήρη ανισότητα των πάντων: το 1% του καπιταλιστικού  κόσμου κατέχει πλούτο περισσότερο από το 99%, τα ισχυρά έθνη εξαγοράζουν και εξουσιάζουν τα ανίσχυρα, η αστική τάξη εξουσιάζει την εργατική με εντελώς σκληρούς εκμεταλλευτικούς όρους… όλα ακριβώς ανάποδα!

 … και όταν κάποιος δεν εξαγοράζεται με τα τεράστια ποσά των καπιταλιστών, αρνούμενος να προσκυνήσει την ανισότητά, διώκεται με τη δικαιοσύνη τους, όταν μια τάξη δεν προσκυνά τον καπιταλισμό υφίσταται ατελείωτες διώξεις με αποτέλεσμα ποτάμια αίματος των λαών και όταν μια χώρα δεν εξαγοράζεται και δεν προσκυνά τον ιμπεριαλισμό την υποτάσσουν με κάθε είδους πόλεμο (Γιουγκοσλαβία, ιράκ, Συρία, Λιβύη, Αφγανιστάν, Ιράκ κ.α., οικονομικούς αποκλεισμούς και κυρώσεις (Κούβα, Ιράν, Βιρμανία, Βενεζουέλα)  τότε τίποτα το καλό δεν υπάρχει στο σώμα του.

…και στο βάθος απειλή παγκοσμίου ιμπεριαλιστικού πολέμου, αν οι ανερχόμενες καπιταλιστικές χώρες απειλούν να εκθρονίσουν τις κυρίαρχες ιμπεριαλιστικές.

 Αυτές οι ανισότητες και αντιθέσεις δεν είναι πλάσμα φαντασίας. Είναι πραγματικές, τώρα μάλιστα πολύ περισσότερο αφού ο καπιταλισμός δεν είναι σε εποχή ανόδου και Διαφώτισης, αλλά αποδόμησης και παρακμής με τα φαινόμενα να γίνονται χειρότερα. Εκεί δεν πας με αυταπάτες να τον αλλάξεις γαντζωμένος εντός του συστήματος γιατί θα σε αναγκάσει να κάνεις το αντίθετο από αυτά που λες. Όπως ακριβώς σήμερα βλέπουμε τον καπιταλισμό να είναι το αντίθετο με τις αυταπάτες του 18^ου αι. Πρόσφατη ιστορία μας τα «έξω» του Ανδρέα, το "Λεφτά υπάρχουν" του ΓΑΠ, το γνωστό «θα σκίσουμε τα μνημόνια», το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος και τα ψέματα του Μητσοτάκη ότι θα πολεμήσει τη διαφθορά και θα φέρει ευτυχία με την ελευθερία του πολίτη (!) και άλλα τέτοια φούμαρα. Πάντα το αντίθετο γίνεται!

 Επιλέγοντας την απόρριψη του ιστορικού διλήμματος «μεταρρύθμιση ή επανάσταση», που θέτει η Ρ. Λούξεμποργκ, αγνοώντας την εξαιρετική διαλεκτική σχέση αιτίας και αιτιατού που αποκαλύπτει (το ένα είναι προϋπόθεση του άλλου) και επιλέγοντας τη «σύνθεσή τους σε μια νέα πολιτική στρατηγική», εντός του καπιταλισμού, χωρίς ανατροπές ως προϋπόθεσή τους για την επανάσταση, δεν επιλέγεις μια πολιτική του 21^ου αι. αλλά τις αυταπάτες του 18^ου! Κανείς δεν πάει έτσι μπροστά σε περίοδο ασφυκτικής κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού, όταν ο πόλεμος είναι από τον 20αι. αιώνα εν τη πράγμασι  μέσο επίλυσης στις από τη φύση του άλυτες εσωτερικές αντιθέσεις του.

 Θα επανέλθω…

 Μανιφέστο για τη Συμπαράταξη της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας

  https://in-at.gr/i-kyvernosa-aristera-tis-neas-epochis