Όχι στα σχέδια μετατροπής της σε πεδίο καπιταλιστικών κερδών
Το κεφάλαιο σε όλους τους καιρούς δεν επιβιώνει αν δεν υποτάξει τα πάντα στον μόνο σκοπό ύπαρξής του, στον σκοπό του καπιταλιστικού κέρδους.
Επιχειρεί να μετατρέψει σε αντικείμενο καπιταλιστικής εκμετάλλευσης την ιστορία του λαού, τους ιστορικούς τόπους μαρτυρίου, τους αρχαιολογικούς χώρους, τους τόπους εκτελέσεων, τις ημέρες και στιγμές ηρωικού μεγαλείου του λαού και κάθε τι που μπορεί να μετατραπεί σε πηγή κέρδους.
Εδώ και χρόνια προωθεί ένα ακόμη αβυσσαλέο σχέδιο πολλαπλών στόχων. Τη μετατροπή της Γυάρου, το γνωστό στον λαό «Νησιού του Θανάτου», ιστορικό τόπο μαρτυρίου δεκάδων χιλιάδων κομμουνιστών και αγωνιστών κατά του καπιταλιστικού συστήματος, σε πεδίο παραγωγής καπιταλιστικών κερδών!
Παρουσιάζεται με προβιά… «βιώσιμης ανάπτυξης», με «σχέδια» για την ανάπλαση χώρων και κτηρίων που κτίστηκαν με αίμα, για τη μετατροπή τους σε τουριστικό τόπο «εκλεκτών επισκεπτών» Vips του κόσμου και σε τουριστική ιστορία αστικών αφηγημάτων για εποχές ταξικής πάλης που τις λένε «εμφύλιο» και που δήθεν «έληξαν» (!), σε τόπο εγκατάστασης ΑΠΕ για το… καλό του νησιού και την.. αυτάρκεια σε ενέργεια και…
…αλλοίμονο αν πέσει στα χέρια των καπιταλιστών. Θα το μετατρέψουν σε μνημείο αστικού – καπιταλιστικού χλευασμού της ιστορίας του λαού!
Κι εμείς που περάσαμε από το κολαστήριο της Γυάρου μια φωνή με τον λαό υψώνουμε: Κάτω τα χέρια από τη Γυάρο, έξω τα σχέδια του κεφαλαίου και των καπιταλιστικών μονοπωλίων, ανάπλαση της Γυάρου μόνο ως ιστορικού χώρου που ανήκει στον λαό και μετατροπή του σε χώρο διδαχής της ηρωικής ιστορίας του λαού όπου θα διδάσκονται, ιδίως οι νέες γενιές, «πως να παλεύουν και να νικάνε τους ταξικούς τους τους εχθρούς», κάθε εξουσία καταπιεστική, εκμεταλλευτική και κάθε μορφή εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο!
Όταν το τέρας του κεφαλαίου διψά για κέρδη, το αίμα του λαού είναι η μοναδική πηγή του. Κτίζει πάνω του πύργους της Κόλασης, σβήνοντας τις μνήμες των ανομημάτων του.
Σ.Β.
2019. Οι νέες γενιές τιμούν τους ήρωες περπατώντας με την κόκκινη σημαία ψηλά, στην «ανηφόρα του θανάτου» που περπατούσαν οι παλιοί αγωνιστές με την πέτρα στους ώμους!
Σκίτσο Γ. Φαρσακίδη
Η Γυάρος στο βωμό της «βιώσιμης ανάπτυξης»!
Διαβάστε το Υπόμνημα του Συνδέσμου Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 (ΣΦΕΑ), αποσταλέν στο γραφείο του πρωθυπουργού, στο υπουργείο Πολιτισμού, στα ΜΜΕ, στο ΕΜΠ και στα συνδικάτα αρχαιολόγων και αρχιτεκτόνων για την εφόρμηση άλωσης της Γυάρου από την ALUMIL!
Με πανηγυρικούς τόνους και περισσή αυταρέσκεια, η ΑLUMIL ανακοίνωσε στο τέλος του Φλεβάρη τα χρηματικά βραβεία και τις 'εύφημες μνείες' του 'διεθνούς διαγωνισμού αρχιτεκτονικών ιδεών για τη Γυάρο, Arxellence 3΄. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της εταιρείας, στον διαγωνισμό 'κατατέθηκαν 30 ολοκληρωμένες προτάσεις...σε μια ολιστική προσέγγιση που τιμά τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και ενισχύει την προστασία και βιώσιμη ανάπτυξη ενός τόπου που έχει συνδεθεί με δύσκολα κεφάλαια της νεότερης ελληνικής ιστορίας...με τον αποκλεισμό οποιασδήποτε μορφής τουριστικής αξιοποίησης της Γυάρου”
Γυαρος 1967. Μία σκηνή των Σερραίων
Σκίτσο Γ. Φαρσακίδη
Υπενθυμίζουμε ότι ο διαγωνισμός της ΑLUMIL και της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας Πολιτιστικού και Κοινωφελούς Έργου ΑΙΓΕΑΣ πραγματοποιήθηκε σε συνδιοργάνωση και με εποπτεία του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας * και υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και του ΥΠΕΝ, στο πλαίσιο της μετατροπής του μαρτυρικού νησιού σε 'water & energy self-sufficient Hub' ('αυτάρκη κόμβο νερού και ενέργειας'). Σύμφωνα με την Προκήρυξη του διαγωνισμού, αυτός στοχεύει στην υποβολή ενός έργου που θα χρηματοδοτήσει η Ε.Ε. και θα υλοποιηθεί σύμφωνα με τη στρατηγική της για την ΄βιοποικιλότητα΄. Γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση - παρέμβαση του Συνδέσμου μας - “ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΥΑΡΟ” - στην φιέστα της έναρξης του διαγωνισμού, στις 28 Ιουνίου 2024 στο ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ, αλλά, στη συνέχεια, και των συνδικαλιστικών οργάνων των Αρχιτεκτόνων και των Αρχαιολόγων.
Δεν σας ξεχνάμε... το δικό μας μνημείο με τις οπές στον ουρανό και στο όραμα- 2019
Στην παραπάνω φιέστα όπου εξαγγέλθηκε ο ιδιωτικός διαγωνισμός, ήταν παρών ο υπουργός Ν.Ταχιάος οποίος γνώριζε ότι με την αριθμ. ΥΠΠΟ/ΔΑΝΣΜ/26546.769π.ε.:7/11/2008 απόφαση του τότε Υπουργού Πολιτισμού:
1: ‘Δεν επιτρέπεται η χρησιμοποίηση πολυτελών υλικών επειδή δεν συνάδει με το ύφος του Μνημείου και την διατήρηση της ιστορικής μνήμης και της ατμόσφαιρας του χώρου, και επειδή θα πρέπει η προσφερόμενες ανέσεις να μην προσβάλουν την ιστορική μνήμη’
2: ‘Η στερέωση τόσο του κεντρικού κτηρίου των φυλακών, όσο και των τριών γειτονικών κτηρίων να προταθεί με την βοήθεια ηπίων μεθόδων με βάση προηγούμενη αναλυτική τεκμηρίωση της υπάρχουσας κατάστασης…΄
Αλλά και η Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ και η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, στις 13/7/2025 με ανοιχτή επιστολή τους προς τους υπουργούς Πολιτισμού και Ενέργειας–Περιβάλλοντος κατήγγειλαν το σχέδιο Π.Δ. «Χαρακτηρισμός, οριοθέτηση και καθορισμός ζωνών και ειδικών κατηγοριών χρήσεων γης της Περιοχής Προστασίας της Βιοποικιλότητας της Νήσου Γυάρος”, ότι στρώνει “το δρόμο για παράκαμψη ουσιαστικών μηχανισμών ελέγχου και την εγκατάσταση μεγάλων υποδομών (ΑΠΕ, λιμενικά έργα κλπ)”.
'Η ιστορία της Γυάρου του 21ου αιώνα είναι λοιπόν μια συνεχής διαμάχη ανάμεσα στις επενδυτικές πιέσεις που αντίκεινται στο καθεστώς προστασίας, και στα θεσμικά αντίβαρα του κράτους και της κοινωνίας των πολιτών”, όπως σωστά επισημαίνουν οι δύο παραπάνω φορείς στην επιστολή τους.
Και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι στην 'Γιορτή της Δημοκρατίας' στο Προεδρικό Μέγαρο, στις 24-7-2025, ο πρωθυπουργός διαβεβαίωνε τον πρόεδρο του Συνδέσμου μας ότι 'στη Γυάρο τίποτε δεν θα γίνει χωρίς τη συναίνεσή σας' (!)
Δύο σχεδόν χρόνια μετά δεν έχει γίνει ούτε το ελάχιστο έργο στερέωσης των επικίνδυνων τμημάτων των κτηρίων των φυλακών. Το μόνο για το οποίο ενδιαφέρεται η σημερινή κυβέρνηση είναι μετατρέψει το νησί σε ένα απέραντο πάρκο ανεμογεννητριών, στην υπηρεσία συγκεκριμένων συμφερόντων.
Σε αντίθεση με τον πολύφερνο αυτόν 'διαγωνισμό ιδεών΄ για το θανατονήσι της Γυάρου, 52 χρόνια μετά την κατάρρευση της χούντας, η Ελληνική Πολιτεία σεβόμενη τους χιλιάδες συμπατριώτες μας που μαρτύρησαν στο θανατονήσι, όπως είχαμε ζητήσει και με την από 19 – 8 – 2024 αναπάντητη ακόμα επιστολή μας προς την κ. Μενδώνη, έχει χρέος να προχωρήσει:
α) στην προστασία του συνόλου της Γυάρου, διαγράφοντας κάθε σκέψη τουριστικής ή επιχειρηματικής εκμετάλλευσης του νησιού, με την κατάργηση της Υπουργικής Απόφασης αποχαρακτηρισμού του νησιού, (Φ.Ε.Κ 182/Α.Α.Π./21.07.2011), με την οποία συρρικνώθηκε η ιστορική του υπόσταση στα απομεινάρια των φυλακών, που κινδυνεύουν να καταρρεύσουν εντελώς, αντί να γίνουν επισκέψιμοι χώροι -
β) στην υλοποίηση, το ταχύτερο δυνατόν, των έργων που δρομολογήθηκαν το 2001 με ταυτόσημες Αποφάσεις των υπουργών Αιγαίου και Πολιτισμού (ΦΕΚ 722/2001, ΦΕΚ 1680/Β/2001) - λαμβάνοντας υπόψη ότι τις μελέτες των έργων αυτών ενέκρινε το Κεντρικό Συμβούλιο Νεοτέρων Μνημείων και την Α’ φάση τους παρέλαβε και πλήρωσε το Κράτος, αλλά δεν υλοποιήθηκαν ποτέ λόγω πολιτικών σκοπιμότητων.
Δεν είναι αρμοδιότητα κανενός ιδιωτικού φορέα να αντικαταστήσει το κράτος.
52 χρόνια μετά, δεν πρόκειται να συναινέσουμε στη μετατροπή της Γυάρου σε πεδίο εφαρμογής των “ιδεών”- επενδυτικών σχεδίων επιχειρηματικών κύκλων.
Αθήνα 31-3-2026
(*) Το ΤΕΕ με την Α88/Σ30/2024 απόφαση της Διοικούσας Επιτροπής του αποσύρθηκε από την διαδικασία του διαγωνισμού και τάχθηκε υπέρ της αποκατάστασης της ιστορικής μνήμης του νησιού ως τόπου εξορίας, με την ανάδειξη του ιστορικού χαρακτήρα της Γυάρου.
Σχετικό:
Πέμπτη, 29 Απριλίου 2021
ΣΦΕΑ: Κάτω τα χέρια από τη Γυάρο
http://aristeripolitiki.blogspot.com/2021/04/blog-post_29.html
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου