Ο Άδωνις ανακαλύπτει σε ποιο κόμμα ανήκουν οι συνδικαλιστές!

 «Συμμορία» οι συνδικαλιστές! Περί χυδαιότητας εθνικοφροσύνης

Αυτός ο συνδικαλιστής σε ποιο κόμμα ανήκει; Ξέρει ότι τα μνημόνια ισχύουν;

Ένας διάλογος που θυμίζει τις αλήστου μνήμης ανακριτικές διαδικασίες εποχής χουντοκρατίας, εθνικοφροσύνης, ασφαλιτών και στρατοδικών σε νέο περιτύλιγμα «κυριλάτης» υπουργικής εθνικοφρονικής αστικής δημοκρατίας, δεξιάς διακυβέρνησης.

Κάπως έτσι ήταν ένα τμήμα της παρουσίας του Aδ. Γεωργιάδη στην εκπομπή «ΤΡΙΤΟλογίες» της ΕΡΤnews, αργά στις 26/11/2024, κατά την οποία επιχείρησε με χυδαίο τρόπο να απαξιώσει την, επί των προβλημάτων των νοσοκομείων και της Υγείας, τοποθέτηση του Προέδρου της Ένωσης Νοσοκομειακών Γιατρών Θεσσαλονίκης, Χρήστου Καραχρήστου, για τον οποίο μάλιστα «διέγνωσε ευφυώς» (!) ότι το «κόμμα» που ανήκει είναι το… ΠΑΜΕ!

 

Το χρονικό ενός δυσλεκτικού … και εκατομμυρίων άλλων!

 Σκηνή μετά το τέλος μιας παράστασης:

-«Είδα όλη την παιδική μου ζωή να την παίζετε στη σκηνή. Μπήκατε βαθιά στον ρόλο», είπε ο θεατής στον ηθοποιό που με τόση μαεστρία (και ιδρώτα) έπαιζε τον δυσλεκτικό στο θέατρο.

-«Α, ευχαριστώ, είμαι κι εγώ δυσλεκτικός», είπε με απλότητα κι έτρεξε σε μια υποχρέωση που τον καλούσε…

Σκηνή, εκτός σκηνής, μετά το θεατρικό έργο: «Το χρονικό ενός δυσλεκτικού» του Γιάννη Πασχου στο Θέατρο 104 -Black Box με σκηνοθέτη τον Ντίνο Ψυχογιό και ηθοποιό τον  απίστευτο τον Δημήτρη Μαμιό.(*)

 

 **************

 

Σχολιασμός πάνω σε ένα άρθρο για την παρακμή του καπιταλισμού

Συνολικά οι ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων δεν χωράει πλέον στα στενά όρια των καπιταλιστικών παραγωγικών σχέσεων. Αυτή η αντίθεση λύνεται στο τέλος μόνο με ανατροπή των παραγωγικών σχέσεων ποτέ με ανατροπή της ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων.

Όταν η εκτατική και εντατική ανάπτυξη του καπιταλισμού εξαντλούνται η μόνο οδός ύπαρξης είναι ο κανιβαλισμός των κεφαλαίων για να επιβιώσουν τα ισχυρότερα με το αίμα των αδύναμων. Το λένε και ωραία συγκέντρωση και συγκεντροποίηση κεφαλαίων και αγορών σαν να είναι το ευχάριστο μέλλον όσων πετιούνται έξω από την παραγωγή και την επιβίωση!

Τεράστια μάζα μέσων παραγωγής, ανθρώπινου και εργατικού δυναμικού ρίχνονται ζωντανά στον τάφο καταστροφής κάθε είδους αξιών. Στόχος να καταστραφεί ό,τι «περισσεύει» από τα όρια των καπιταλιστικών παραγωγικών σχέσεων για να αρχίσει η επανάληψη ίδιου κύκλου.  

Στην οικονομία τα δισεκατομμύρια πηγαίνουν καλά!

 Πως να μη πηγαίνουν; Η οικονομική κρίση ήταν μια «ευκαιρία», τα μνημόνια ήταν ένα φαγοπότι μισθών, συντάξεων, λαϊκών περιουσιών, η έξοδος ήταν η συνέχεια του εγκλήματος σε βάρος του λαού με άλλα μέσα, οι νέες φορολογίες και η δια του πληθωρισμού αυτόματη και μείωση των με αυτόματο αλγόριθμο... «αυξανόμενων» (!) μισθών και συντάξεων που συμπαρασύρει και τους άλλους μισθούς σε διαρκή μείωση, έκαναν τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους.

 Εκτός αν οι κονδυλοφόροι μας πουν ότι τα λεφτά αυτά «είναι έτσι», «τα έχουν», είναι «από μπίζνες» και όχι από εκμετάλλευση του λαού, είναι «έξυπνα κέρδη» και λοιπές μπουρδολογίες αυτών που υμνολογούν τον καπιταλισμό και τα «θεϊκά» κέρδη του με το αζημίωτο.

 Ένα πέλαγος 78 δισεκατομμυρίων (40% του ΑΕΠ!) βγήκαν παγανιά για να αρπάξουν τον ιδρώτα της εργατικής τάξης και του λαού και να γίνουν ωκεανός!

Θέλει το ΚΚΕ να κυβερνήσει;

Το ΚΚΕ θέλει να κυβερνήσει, έχει πρόγραμμα και αγωνίζεται γι’ αυτό. Όσοι για οποιονδήποτε λόγο ρωτάτε, μη το μετατρέπετε σε εξυπνακίστικη ερώτηση που δήθεν «κολλάει» το ΚΚΕ στον τοίχο. Άλλο να διαφωνείτε με τους όρους, το πρόγραμμα και την ιδεολογία του, άλλο να διαστρεβλώνετε. Το πρώτο είναι δικαίωμα για όλους, το δεύτερο απαράδεκτο.

 Το ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ του ΚΚΕ

 «Πολλοί ρωτάνε καλοπροαίρετα (υπάρχουν βέβαια και οι κακοπροαίρετοι αλλά δεν θα ασχοληθούμε με αυτούς): Το ΚΚΕ θέλει να κυβερνήσει;

Εξ αρχής να ξεκαθαρίσουμε ότι όλα τα κόμματα θέλουν να συμμετάσχουν στην διακυβέρνηση μιας χώρας. Δεν υφίσταται λόγος να υπάρχει ένα πολιτικό κόμμα, εάν δεν έχει σκοπό την διακυβέρνηση. Συνεπώς το “αν το ΚΚΕ θέλει να κυβερνήσει” είναι ψευδοερώτημα. Το ΚΚΕ και το θέλει και αγωνίζεται για αυτό».

 

 24 Ερωτήματα, 24 Απαντήσεις.

 

Τσίπρας: Ναι στον εκλογικό κόφτη 5% της ΝΔ… αν συμφέρει!

Εκλογικό σύστημα κατά βούληση και ό,τι συμφέρει στη στιγμή!

 Ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε για πολλά στην ημερίδα «Ενδυναμώνοντας την Δημοκρατία» που πραγματοποιήθηκε την 1^η Νοεμβρίου 2024, με αφορμή την συμπλήρωση 75 χρόνων από την ίδρυση του Συμβουλίου της Ευρώπης, προετοιμάζοντας ίσως μια νέα δράση ή καριέρα.

 Οι δημοσιογράφοι τον ρώτησαν για τρέχοντα θέματα μεταξύ των οποίων η λειτουργία της Βουλής, ο ΣΥΡΙΖΑ και το σχέδιο της ΝΔ, που έχει διαχυθεί στα μμε, να αποκλείσει από την είσοδο στη βουλή, κόμματα με ποσοστό κάτω του 5%.

 

Όταν το χιούμορ πληγώνει… Ο ΣΥΡΙΖΑ και η μήτρα των «αρχών» του

 Αν δεν σας αρέσει ο «πολιτικός πολιτισμός» επιπέδου ΣΥΡΙΖΑ έχετε εναλλακτική τον «πολιτισμό» Τραμπ- Χάρις!

 Ζαλίστηκα τελευταία να ακούω ότι ο «Πολιτικός Πολιτισμός» του ΣΥΡΙΖΑ κρύβει όλες τις πάγιες αξίες και τις αρχές της ανανεωτικής, ευέλικτης, προοδευτικής και προπαντός σύγχρονης αριστεράς και πρέπει να διαφυλαχθούν, ως κόρη οφθαλμού, πάση θυσία!

 

Η Τεχνητή Νοημοσύνη και η θεοποίησή της - Φετιχισμός

 

Το αίτιο κείμενο στο Facebook από Ritsa Masoura

 Η είδηση λέει: Μέσο μαζικής ενημέρωσης στην Πολωνία αντικατέστησε και απέλυσε δημοσιογράφους και οι εργασίες τους τώρα θα γίνονται εικονικά διά της τεχνητής νοημοσύνης (ΤΝ)!

 Όλοι ίσως εξεγερθούν μέσα τους με ανθρωπιστικά, ηθικά και υπαρξιακά κριτήρια.

 Κι όμως, η ιστορία δικαιώνει πάντα τις απολύσεις που προέρχονται από την ανάπτυξη των μηχανών, της τεχνολογίας και τώρα της ΤΝ!

 Απάνθρωπο θα πείτε! Ναι αλλά δεν είναι απάνθρωπη η ΤΝ, τι να σου κάνουν τα κυκλώματα, ο ηλεκτρισμός και τα πλαστικά και μέταλλα…

 Απάνθρωπο είναι μόνο το καπιταλιστικό σύστημα που αξιοποιεί με αυτόν τον τρόπο κάθε νέα τεχνολογία. Γιατί δεν πρόκειται μόνο για τη ΤΝ αλλά για το σύνολο των νέων μέσων παραγωγής και των παραγωγικών δυνάμεων στην υπηρεσία του κεφαλαίου.

Ο πλανήτης μπροστά σε γιγάντιες ανατροπές. Στο βάθος πόλεμος;

Ο πλανήτης βρίσκεται μπροστά σε τεράστιες ανατροπές συσχετισμών δυνάμεων κρατών και ιμπεριαλιστικών μπλοκ στο οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό πεδίο. Η «Παγκόσμια Δύση» χάνει συνεχώς δυνάμεις έναντι της «Παγκόσμιας Ανατολής» και πλαγίως έναντι του «Παγκοσμίου Νότου» ο οποίος ροκανίζει τα πλευρά του δυτικού ιμπεριαλισμού.

 Η κατάσταση ιμπεριαλιστικών αντιπαραθέσεων επιδεινώνεται συνεχώς. Αν οι λαοί δεν καταφέρουν να βάλουν τη δική τους σφραγίδα στις εξελίξεις ο μεγάλος πόλεμος είναι προ των πυλών, αν ήδη δεν έχει αρχίσει.

 Στις αρχές του 2000 οι υπηρεσίες των ΗΠΑ υπολόγιζαν ότι η Κίνα θα αποτελέσει απειλή για την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ στον οικονομικό τομέα μετά το 2050 και τεχνολογικά – στρατιωτικά πολύ αργότερα!

Προ της κρίσης του 2008 κατέβασαν το όριο στη μέση της δεκαετίας του 2040.

«Ξαφνικά», στο τέλος της οικονομικής κρίσης, το ΔΝΤ «ενημέρωσε» ότι ήδη η Κίνα, στο πλέον κρίσιμο στοιχείο οικονομίας, σε μονάδες Ισοτιμίας Αγοραστικής Δύναμης του ΑΕΠ, ξεπέρασαν τις ΗΠΑ! 

ΙΡΑΝ - ΙΣΡΑΗΛ: Θεωρίες συνομωσίας και φανταστικά σχέδια

 Το Ισραήλ δήθεν σκέφτεται και ξανασκέφτεται «πώς, που, πότε και με τι» θα κτυπήσει το Ιράν. Δέχεται δήθεν και πιέσεις από τις ΗΠΑ για… «λελογισμένο» κτύπημα που, ναι μεν, θα καταστρέψει οδυνηρά αλλά… «λελογισμένα»! Ταυτόχρονα τα φορτία όπλων και οπλικών συστημάτων προς το Ισραήλ διογκώνονται.

 Δεν πιστεύω ότι καθυστερούν γιατί το σκέφτονται. Μάλλον κάτι άλλο τους καθυστέρησε.

 

Στρατόπεδα συγκέντρωσης του διαδικτύου

 Σχόλιο σε μια ανάρτηση του Γιάννη Δαμίγου, για τα αόρατα στρατόπεδα κρατουμένων του διαδικτύου.

Κατάντια!

 Τραγική η κατάσταση ιδίως των νέων.

 Όχι μόνο τον ζωντανό έρωτα δε βλέπουν, χάριν του "ηλεκτρονικού", αλλά κατά έναν απάνθρωπο ανταγωνιστικό κυνισμό από τη στάση βλέποντας μόνο το κινητό, μπαίνουν στα μμμ με ευελιξία και ταχύτητα ξεπερνώντας κάθε άλλον αδύναμο που δεν βλέπουν!

 

  Είναι τραγικό Γιάννη.

Εγκλήματα χωρίς τιμωρία και… «Το μωρό της Ροζμαρί»

 «Το Ισραήλ παγίδευσε με εκρηκτικά βομβητές που αγόρασε η Χεζμπολά από την Ταϊβάν»

  «Υβριδικό πόλεμο» του Ισραήλ τον είπαν και κρυφοκαμάρωναν για το «κατόρθωμα», εμμέσως απειλώντας όλους τους λαούς.

Οι αμερικανοκρατούμενες εταιρείες της Ταϊβαν ετοίμασαν παραγγελία βομβητών (τηλεειδοποίηση χωρίς συνομιλία) της Χεζμπολάχ, αμερικρατούμενες (και της ΕΕ) εταιρείες τα διακίνησαν και πόσο δύσκολο ήταν να βάλουν μυστικές υπηρεσίες μέσα μικροπυροκροτητή και ποσότητα εκρηκτικής ύλης για κατά βούληση έκρηξη; Σαν η Χεζμπολάχ να ζήτησε από τους λύκους να συνοδέψουν το κοπάδι στη σφαγή!

ΠΟΙΗΣΗ: Ναι, Δεν παραδοθήκαμε…

«Τα πέλαγα δεν τ’αφήσαμε ηττημένα

όσα ανάρμοστα κι αν είχαμε

στη θέση τους να βάλουμε…»

 

Ποτέ δεν ξέρεις πως κάτι άγνωστο και αφανές θα ξεπεταχτεί μπροστά σου για να φλογίσει τα ατελείωτα εκείνα συναισθήματα των ιδανικών σου! Συλλογικός αγώνας, συλλογική μνήμη που ανταμώνουν με τα ιδανικά μέσα από την ποίηση παράγοντας αισιοδοξία στους χαλεπούς αυτούς καιρούς.

 Κρατώντας τα ιδανικά, όταν οι ωκεανοί ήταν εναντίον μας, εμείς…

ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΑΜΕ!

 

Εργασιακά: Πόσο πίσω πήγε ο κόσμος; 24ωρη εργασιακή εξάρτηση, 365 μέρες το χρόνο – Εποχή νέας δουλείας!

 Όταν ανατράπηκε ο σοσιαλισμός στις χώρες της Αν. Ευρώπης, όλοι οι οπαδοί του καπιταλισμού, μαζί και τα παπαγαλάκια αλλά και πολλοί αφελείς,  διαφήμιζαν ότι απελευθερώθηκαν από τις καταπιέσεις του σοσιαλισμού και την καταπίεση των κομμουνιστικών κομμάτων! Διαφήμιζαν και τα «νέα δικαιώματα» που τώρα θα είχαν, όπως δικαίωμα στην ανεργία, στην ιδιωτική υγεία, παιδεία, επιχείρηση και φυσικά εκμετάλλευση της εργατικής τάξης από ιδιώτες καπιταλιστές – μονοπωλιστές! Απαράβατα δικαιώματα του καπιταλισμού!

 Φυσικά απαξίωσαν να διαβάσουν δηλώσεις κομμουνιστικών στελεχών που έμειναν πιστοί στην ιδεολογία τους, όπως εκείνη του Χ. Φλωράκη ότι ξεκινάει μια περίοδος επέλασης του καπιταλισμού για αφαίρεση – κατάργηση όλων των δικαιωμάτων των λαών και των εργαζομένων, εργασιακών, κοινωνικών, συνδικαλιστικών, πολιτικών, ατομικών ελευθεριών κλπ.

 Πολύ γρήγορα είδαμε αυτή την επέλαση του καπιταλισμού με αφανισμό ή αλλοίωση ή ανάποδη ερμηνεία κάθε δικαιώματος. 

Η αστική τάξη ψάχνει υλικά ανασύνθεσης της σοσιαλδημοκρατίας και της «αριστεράς»

 Η αυτοέκπτωση του χώρου ΣΥΡΙΖΑ  από την πολιτική ζωή με την θορυβώδη αποσύνθεσή του και η επαναλαμβανόμενη στασιμότητα του ΠΑΣΟΚ  θέτουν νέα ζητήματα κομματικής - πολιτικής ανασύνθεσης, εκπροσώπησης και διαχείρισης ενός όγκου «δημοκρατικών – προοδευτικών» ψηφοφόρων που κυμαίνεται στο 40-45% του εκλογικού σώματος.

 Κανένα κόμμα και οργάνωση στο χώρο, πέρα και από ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ δεν έχει τα εχέγγυα μιας καθολικής διαδοχής όλων με προοπτική κυβερνητικής εξουσίας. Τα προηγούμενα ταχείας σχετικά ανόδου όταν επελέγησαν να αναλάβουν, όπως του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ πήραν χρόνια για να «ωριμάσουν» και να αποκτήσουν την πιστοποίηση φερέγγυου διαχειριστή των πολιτικών πραγμάτων της αστικής τάξης με ταυτόχρονη αποδοχή της έξωθεν καλής μαρτυρίας των επικυρίαρχων ΗΠΑ, ΕΕ, ΝΑΤΟ, ΔΝΤ κλπ.