Δραματικές εξελίξεις στις Βρυξέλες. Οι εκβιασμοί της ΕΕ στο κατακόρυφο

Οι ιμπεριαλιστές της ΕΕ, δήθεν εταίροι της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, έβαλαν το μαχαίρι στο λαιμό: ή δέχεται η Ελλάδα τους όρους των δανειστών ή κλείνει η κάθε χρηματοδότηση από την ΕΚΤ και βγαίνει από το ευρώ.

Μια έξοδος από το ευρώ, ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, και χωρίς ούτε αλλαγή εξουσίας, ούτε κάποια προετοιμασία της χώρας, από την κυβέρνηση, να αντιμετωπίσει τις συνέπειες, το σίγουρο είναι ότι θα φέρει καταστροφικές συνέπειες στο λαό, τον οποίο θα πτωχεύσουν και θα καταληστέψουν οι ιμπεριαλιστές και οι ντόπιοι και ξένοι μεγαλοκαπιταλιστές. Καταλήστευση επίσης προβλέπεται και για τον εθνικό πλούτο.

Αν η κυβέρνηση δεχτεί την πλήρη παράδοση τότε οι ίδιες συνέπειες πτώχευσης του λαού και της χώρας θα εφαρμοστούν αλλά με ελεγχόμενους ρυθμούς.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες επιβάλλεται μια ριζική ανατροπή των πολιτικών και ταξικών συσχετισμών δυνάμεων με συγκρότηση πραγματικά λαϊκού μετώπου, λαϊκής συμμαχίας της εργατικής τάξης με τα πληττόμενα στρώματα του εργαζόμενου λαού για την έξοδο από την ΕΕ και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, μέσα σε μια διαδικασία αλλαγών που εντάσσονται στην γενική διαδικασία ανατροπής της εξουσίας της αστικής τάξης και του μεγάλου, μονοπωλιακού, κεφαλαίου.

Αισχρές οι δηλώσεις από τους πολιτικούς ηγέτες - ανδρείκελα του κεφαλαίου της ΕΕ.

Ο κ. Τσίπρας, σε αντίθεση, δήλωσε ευχαριστημένος και εξέφρασε αισιοδοξία ότι μέχρι την Κυριακή θα λυθεί το πρόβλημα οριστικά με τις (θετικές σε τι;) προτάσεις που θα καταθέσει.

Εξαθλίωση με ευρώ ή εξαθλίωση με Grexit;

Αυτές τις ώρες, οι τοκογλύφοι του κόσμου μετράνε αν τα κέρδη τους θα είναι περισσότερα απο μια ελεγχόμενη πτώχευση και καταλήστεψη της χώρας με νέα συμφωνία μέσα στο ευρώ ή αν τα κέρδη τους θα είναι περισσότερα με Grexit, έξω από το ευρώ.

Τα κοράκια πετάνε πάνω από το θύμα και με τους γύρους μετράνε και ξαναμετράνε αν, πότε και πως θα τους παραδώσει το σώμα του.

Όσοι νομίζουν ότι οι ηγέτες της ΕΕ ασχολούνται με την αλληλεγγύη προς την Ελλάδα και ψάχνουν τρόπο διάσωσης, είναι βαθιά γελασμένοι. Το μόνο που αναμένουν είναι η απόφαση των τοκογλύφων για το τι τους συμφέρει περισσότερο. 

Ο μόνος «σπουδαίος» ρόλος της Ελλάδος είναι κατά πόσο η τελικη πρότασή της για συμφωνία, τους δίνει όλα όσα ζητούν και αν αυτά είναι περισσότερα από μια ωμή πτώχευση και καταλήστεψη.

Και στις δύο περιπτώσεις ο λαός πτωχεύει και η χώρα ληστεύεται

Η νέα «Βάρκιζα»!

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, πλέον, ότι η κυβέρνηση μετά το θριαμβευτικό  ΟΧΙ στο δημοψήφισμα,  ετοιμάζεται να υπογράψει με την ΕΕ και τους δανειστές, το βαρύτερο μνημόνιο που υπογράφτηκε ποτέ. Οι ευθύνες της  κυβέρνησης δεν πρόκειται να ξεπλυθούν από το μεγάλο ποσοστό του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα. Αντίθετα, είναι η ώρα αποκάλυψης της πιο σκληρής αλήθειας.

Τι θα υπογράψει και με βάση ποιες αρχές υπογράφει;

Παράλληλες και αντίστροφες ιστορίες.

Η αναφορά στη «Βάρκιζα» έχει τη σημασία, να δούμε τις διαπραγματευτικές αρχές της κυβέρνησης, σε σχέση με τις αντιλήψεις μεγάλου μέρους των ψηφοφόρων του ΟΧΙ. Οι αντιφάσεις στη συνείδηση είναι η βασική αιτία της ψήφου τους.

Η βασική κατηγορία κατά της ηγεσίας της Εθνικής Αντίστασης, του ΕΑΜ και του ΚΚΕ (*), είναι ότι στα χρόνια της Εθνικής Αντίστασης αντί να θέσει εξ αρχής, παράλληλα με την απελευθέρωση από τους κατακτητές και το θέμα της λαϊκής εξουσίας για πραγματική απελευθέρωση από τον ιμπεριαλισμό και τον καπιταλισμό, απέκοψε το ένα από το άλλο με τα γνωστά τραγικά αποτελέσματα (συμφωνίες Λιβάνου, Καζέρτας, Βάρκιζας).

Η βασική κατηγορία των οπαδών του ΟΧΙ, κατά του ΚΚΕ, στο δημοψήφισμα, ήταν ότι το ΚΚΕ με τη θέση του «όχι σε κάθε συμφωνία, έξω από την ΕΕ και το ευρώ, αποδέσμευση με λαϊκή εξουσία» κλπ, και πάλι επαναλαμβάνει το λάθος της Βάρκιζας του Λιβάνου και της Καζέρτας(!), γιατί, αντί να πάει βήμα - βήμα και να κόβει το ένα από το άλλο, ώστε πρώτα να πούμε όχι σε μια κακή συμφωνία μέσα στην ΕΕ και στο ευρώ, και μετά να βγούμε από την ΕΕ και να θέσουμε και θέμα εξουσίας, θέτει εξ αρχής και θέμα λαϊκής εξουσίας, ως προϋπόθεση οριστικής απαλλαγής από τον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό, πράγμα αδιανόητο!

Η Ανακάλυψαν τώρα ότι δεν πρέπει να θέτουμε τη λύση ενός βασικού ζητήματος μαζί με το ζήτημα της εξουσίας γιατί αυτό είναι ολέθριο λάθος! Ζητούν πρώτα να πετύχουμε το ένα και μετά βλέπουμε για το άλλο (έξοδος από ΕΕ, ευρώ με λαϊκή εξουσία), το οποίο τώρα πρέπει να το ασπαζόμαστε, όπως δημόσια όλος ο ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύεται (για μέσα στην ΕΕ και το ευρώ)! Αντιθέτως, στην κατοχή ήταν ολέθριο λάθος το ακριβώς αντίθετο!

Με άλλα λόγια, η θέση του ΚΚΕ στην Εθνική Αντίσταση  για εθνική απελευθέρωση χωρίς λαϊκή εξουσία ήταν ολέθριο λάθος ενώ σήμερα η θέση για έξοδο από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία είναι επίσης ολέθριο λάθος!

ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΤΡΙΚΥΜΙΑ;

Δεν υπάρχει καμία αντίφαση για τους οπορτουνιστές. Οι οπορτουνιστές δεν έχουν αρχές που πρέπει να τηρούνται. Έτσι το να μη θέτεις θέμα λαϊκής εξουσίας όταν θέλεις να λύσεις βασικά προβλήματα του λαού είναι εξίσου και λάθος και σωστό!!! Η μόνη προϋπόθεση για να είναι σωστό και το ένα και το άλλο είναι να μπορεί να μετατρέπεται σε κατηγορία κατά του ΚΚΕ!!!

Ποιο οπορτουνιστής πεθαίνεις!

Και μια επιβεβαίωση πριν αλέκτωρ λαλήσει… 

Η ευτυχία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να ψηφίζει ΟΧΙ και να της βγαίνει ΝΑΙ!

ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΠΡΙΝ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ:

Την Κυριακή λέμε ένα τριπλό ΟΧΙ:

1.    Στη ληστοσυμορία των δανειστών και στα τσιράκια τους.

2.    Στη διαπραγμάτευση, τα παλιά και νέα μνημόνια.

3.    Στο χρέος το ευρώ και την ΕΕ.

(Από την προκήρυξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ)

Και παραδίπλα:

-ΟΧΙ μέχρι τέλους.

-Ψηφίζουμε ΟΧΙ, διαλέγουμε τη ρήξη.
-Κανένα νέο μνημόνιο

Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ:

-Σήμερα, όλες και όλοι μαζί, γράψαμε μια λαμπρή σελίδα στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία.
-Έχω πλήρη συνείδηση ότι η εντολή που μου δίνετε δεν είναι εντολή ρήξης με την Ευρώπη αλλά εντολή ενίσχυσης της διαπραγματευτικής μας δύναμης για την επίτευξη μιας βιώσιμης συμφωνίας.

Αυτό θα πει… αλάνθαστες επιλογές!

(*) Δεν χρειάζεται εδώ να αναφέρω και τη σωρεία κατηγοριών ότι το ΚΚΕ εγκαταλείπει την τακτική του ΕΑΜ, μέσα από την «αποκήρυξη» της συμφωνίας της Βάρκιζας! Εδώ θεωρούν σωστή την τακτική του ΕΑΜ για μη θέση θέματος εξουσίας και λάθος την κριτική στην τακτική αυτή ενώ με τη "Βάρκιζα" θεωρούν σωστό το ακριβώς αντίθετο!