Οι σκληρές αλήθειες για το μέλλον του λαού επανέρχονται

Αντιφάσεις   

Από την αρχή της κρίσης παρατηρούμε ένα συνεχές ζικ- ζακ και πάνω – κάτω στην πορεία των λαϊκών αντιδράσεων στα σκληρά μέτρα που λαμβάνονται.  

 

Από την άλλη, η ταξική εξουσία του ντόπιου και του διεθνούς μονοπωλιακού κεφαλαίου υλοποιεί απαρέγκλιτα όλα τα μέτρα που έχει αποφασίσει να εφαρμόσει σε βάρος του λαού και ιδίως της εργατικής τάξης. Αλλάζει τους διαχειριστές της κυβερνητικής εξουσίας με μεγάλη ευκολία, πηγαινοφέρνει τη τρόικα και τις διάφορες δηλώσεις των ντόπιων και διεθνών πολιτικών εκπροσώπων της επί παντός επιστητού, παίζοντας τον καλό και τον κακό στο παιχνίδι γάτας – ποντικιού αλλά ποτέ δεν παρεκκλίνει ούτε γραμμή από τη γραμμή της. Αντιλαϊκή και κάθε φορά αντιλαϊκότερη. 

Ανεξάρτητα κατά πόσο οι ντόπιοι και ξένοι πολιτικοί εκπρόσωποι του κεφαλαίου απέκρυπταν από τον λαό τις πραγματικές προθέσεις τους όταν ανακοίνωσαν ότι θα λάβουν «όποια μέτρα είναι αναγκαία για την σωτηρία της χώρας» εδώ τα πράγματα μιλάμε μόνα τους: α) την πραγματική αλήθεια, η οποία ακολούθως επιβεβαιώθηκε, την είπε από την αρχή το ΚΚΕ(*) και β) ένα τεράστιο αίσθημα αυταπατών στις λαϊκές μάζες, συνεπικουρούμενο από απίστευτους και ύποπτους δημαγωγούς, παρεμπόδιζε την αποδοχή της σκληρής αλήθειας ενώ παράλληλα μετάφραζε προς το επιθυμητό τα σκληρά μέτρα που εξαγγέλλονταν ελπίζοντας ότι δεν θα εφαρμοστούν γιατί είναι «πολύ σκληρά»!

 

Από μεγάλες μάζες τους εργαζόμενου λαού δεν έγινε κατανοητό αυτό που έρχεται. Άρχισε ένα γαϊτανάκι αυταπατών και χαμένων ελπίδων που διαρκώς χάνονταν αλλά αντικαθιστούνταν από άλλες πολύ ασθενέστερες και κατώτερες. Το «κίνημα των πλατειών» ήταν μια από τις μήτρες που γεννούσε συνεχώς παρόμοιες αυταπάτες ότι με έναν απλό τρόπο διαμαρτυρίας, η εξουσία ήταν δυνατόν να επιστρέψει όλα όσα έπαιρνε και να αποποιηθεί όλα όσα σχεδίασε να πάρει. Και αυτά που σχεδίασε να πάρει ήταν όλες οι κατακτήσεις του εργαζόμενου λαού σε όλα τα επίπεδα, εργασιακές, πολιτικές, δημοκρατικές, συνδικαλιστικές κ.α. κατακτήσεις. 

Οι λαϊκές αντιδράσεις μέχρι τώρα ήταν σπασμωδικές και αμήχανες με πολλά σκαμπανεβάσματα. Όλες όμως είχαν ως σημείο αναφοράς την επιστροφή σε ένα ειδυλλιακό καπιταλιστικό παρελθόν και αναγκαστικά έπαιρναν τη μορφή μαχών οπισθοφυλακής για τα «κεκτημένα». 

 

Η σκληρή αλήθεια και το κόστος της άρνησης 

Από την πλευρά του το ΚΚΕ εξ αρχής είπε την πολύ σκληρή αλήθεια. Δεν υπάρχει καμία ελπίδα να κερδίσει ο λαός αγωνιζόμενος να σώσει ταυτόχρονα και τα δικαιώματά του και το καπιταλιστικό σύστημα (ΕΕ, ευρώ κλπ). Η μόνη (τελική) λύση ήταν η ανατροπή αυτού του συστήματος. Η όποια κατάκτηση στο μέλλον θα πρέπει να είναι μόνο ένα κρίκος στο άνοιγμα ενός μακρύ δρόμου προς την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων. Ήταν προφανές ότι η επιστροφή στο παρελθόν δεν ήταν δυνατή και το μέλλον μας δεν θα μπορούσε να είναι το παρελθόν που μας έφερε εδώ.

 

 Αυτή η σκληρή αλήθεια εμφανώς δεν έγινε αποδεκτή από μεγάλο μέρος του εργαζόμενου λαού. Αντιθέτως με τη βοήθεια πολιτικών φορέων που πόνταραν σε πρόσκαιρα οφέλη, γιγαντώθηκαν οι αυταπάτες. Στη βάση της απελπισίας των μαζών και μπροστά στη συνεχή διάψευση των προηγούμενων αυταπατών τους, καλλιεργήθηκαν διλήμματα καταστροφής και η νέα αυταπάτη ότι μπορεί να υπάρξει λύση με αντικαπιταλιστική και αντιμνημονιακή πολιτική μέσα στο σύστημα και στην ΕΕ, τα οποία μπορούν να είναι η… εγγύηση για αλλαγή πολιτικής χωρίς καμία επώδυνη, «αιματηρή» και σκληρή  θυσία!

 

Ένα από τα αποτελέσματα αυτής της στροφής των μαζών σε νέες αυταπάτες ήταν και η «τιμωρία» του ΚΚΕ με το 4,5% των τελευταίων εκλογών της 17^ης Ιουνίου. Οι ψηφοφόροι αρνήθηκαν και να ακούσουν την σκληρή αλήθεια που έρχονταν και την περιέγραφε το ΚΚΕ, παράλληλα με το τι πρέπει να κάνουμε για να την ανατρέψουμε. Ψήφισαν τις αυταπάτες, ψήφισαν αυτό που τώρα υλοποιείται. 

 

Ένα άλλο αποτέλεσμα των αυταπατών ήταν η πλήρη αδρανοποίηση και αποχή μεγάλων μαζών από τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις, εν αναμονή αλλαγών… χωρίς αγώνες! Από τον Απρίλιο μέχρι τον Σεπτέμβρη τα σημάδια της αδρανοποίησης και των αυταπατών ήταν έντονα. Το αποτέλεσμα είναι να οργιάζει η εξουσία σε μέτρα χωρίς τέλος σε βάρος του λαού και να αδρανεί και η στοιχειώδης μαζική αντίσταση. Πέραν των κινητοποιήσεων του ΠΑΜΕ, εμφανώς ψαλιδισμένες στην αρχή, και κάποιων μικρών δυνάμεων της Αριστεράς σε ειδικά πεδία, καμία μεγάλη πολιτική και συνδικαλιστική  δύναμη δεν έκανε την εμφάνισή της στο πεδίο των αγώνων, ούτε φυσικά η ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Εκείνο το λεγόμενο «27%» ήταν παντελώς απών. 

Ένα από τα τραγικά αποτελέσματα αυτής της αδράνειας και των αυταπατών ήταν και η μεγάλη επίθεση που έκανε η κυβέρνηση κατά των απεργών της Ελλ. Χαλυβουργίας καταλύοντας με τη βία την 9μηνη ηρωική απεργία, για χάρη όλης της καπιταλιστικής αστικής τάξης που το απαιτούσε ως όρο για οποιαδήποτε στήριξη. Και ενώ εκείνο το διάστημα έπρεπε να γιγαντωθούν οι κινητοποιήσεις και οι απεργίες, υπήρξε πτώση. 

Μέσα στα αποτελέσματα των αυταπατών ήταν και η επανάκαμψη με ορμή του φασιστικού φαινομένου. 

 

Ποιος τιμωρήθηκε λοιπόν από την απόρριψη των σκληρών αληθειών του ΚΚΕ; Η μείωση του ποσοστού του ΚΚΕ είναι μια απειροελάχιστη απώλεια σε σχέση με αυτά που ο λαός απώλεσε από τις αυταπάτες που κατάφεραν να του εμφυσήσουν οι δυνάμεις του συστήματος είτε με «αριστερό» είτε με συντηρητικό χρώμα. 

Η κατάρρευση των αυταπατών 

Μετά ήρθε ξανά η πολύ σκληρή πραγματικότητα που πολλοί δεν ήθελαν ούτε να πιστέψουν, ούτε να ακούσουν και τους ξύπνησε βίαια με τα νέα μέτρα. Ήρθε και η νέα(;) στάση του ΣΥΡΙΖΑ, που καλλιέργησε σε μεγάλο βαθμό αυτές τις αυταπάτες, να αποκαλύψει στις μάζες ότι δεν πρόκειται να υλοποιήσει το δικό τους όνειρο αλλά το όνειρο της άρχουσας τάξης για έναν… «αντιμνημονιακό» καπιταλισμό στα πλαίσια της ΕΕ χωρίς κοινωνικές αναταραχές και με «συμμετοχή του λαού» στην κοινωνική ειρήνη «αφού ο λαός θα είναι εξουσία»! Μουδιασμένες οι μάζες άρχισαν να καταλαβαίνουν σε ποιους έδινε εξετάσεις ο ΣΥΡΙΖΑ και τι είδους «αριστερή διακυβέρνηση» ετοιμάζει. 

 

Τι θα πει «δεν ξέρω»; 

Ανεξάρτητα από το αν το ΚΚΕ έκανε ή όχι λάθη επικοινωνιακής και οργανωτικής τακτικής για να περάσει στο λαό τις θέσεις και τις αλήθειες του, (http://aristeripolitiki.blogspot.gr/2012/06/17-3.html «Το αποτέλεσμα των εκλογών της 17 Ιούνη και το ΚΚΕ - μέρος 3ο») σήμερα δεν δικαιολογείται κανένα να λέει «δεν ξέρω». 

Τι θα πει «δεν ξέρει»; Δεν ξέρει ότι τα μέτρα που έρχονται δεν έχουν τέλος μέχρι τη δική του πτώχευση, μέχρι το πλήρες ξεπούλημα της χώρας, μέχρι την πλήρη απώλεια όλων των δικαιωμάτων, μέχρι την πλήρη απαξίωση της εργατικής δύναμης και της εργασίας του λαού γενικά, μέχρι την προετοιμασία του φασισμού και του πολέμου; Δεν ξέρει ότι στο αστικό πολιτικό σύστημα δεν υπάρχει καμία δύναμη που αρνείται τον καπιταλισμό, την ΕΕ, το ευρώ της και όλα τα άνθη του κακού του συστήματος; Δεν ξέρει ότι μέσα στην ΕΕ και μέσα στον μονοπωλιακό καπιταλισμό που επιβάλλει αυτά τα μέτρα, δεν έχει κανένα μέλλον; Τι από αυτά που του λέει το ΚΚΕ δεν ξέρει; 

Μια αλλαγή 

Φυσικά δεν είπαμε ότι μπορεί κάποιος σε μια στιγμή να αρνηθεί τα πάντα και να προσχωρήσει στις θέσεις του ΚΚΕ. Όμως οφείλει πρώτα να αναγνωρίσει, να σκεφτεί, να συγκρίνει και σε συνέχεια να αποφασίσει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει. Οι μεταβολές στις συνειδήσεις είναι οι πλέον επώδυνες μεταβολές σε έναν άνθρωπο. Πολύ δε περισσότερο όταν προϋποθέτουν θυσίες. Οι χρόνιες αντιφάσεις μεταξύ ταξικής συνείδησης και πολιτικής επιλογής τον κυνηγούν και οι αυταπάτες κάθε φορά, έστω και με τη μορφή του μικρότερου κακού, παραμονεύουν. Οι σειρήνες για να αδρανήσει και πάλι και να καταδικάσει για άλλη μια φορά τον εαυτό του, ηχούν από τα μέσα ενημέρωσης και κάθε καπιταλιστικό μηχανισμός χειραγώγησης. 

Τον τελευταίο καιρό είδαμε μεγαλύτερη συμμετοχή στις απεργίες του Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου. Πολύ μεγαλύτερη και η συμμετοχή στις διαδηλώσεις. Η οργή ξεχείλιζε. Στις απλές συνειδήσεις επανήλθε η απελπιστική κατάσταση προ των εκλογών προσαυξημένη. Πολλοί ήταν εκείνοι που κατανόησαν, σιωπηρά ή φανερά, ότι οι αλήθειες του ΚΚΕ μπορεί να είναι σκληρές αλλά είναι αλήθειες. Το μεγάλο πύκνωμα των γραμμών του ΠΑΜΕ και των άλλων μετωπικών οργανώσεων που επηρεάζονται από το ΚΚΕ, είναι αψευδής μάρτυρας. Θα ήταν αστείο να πει κανείς σήμερα το ΚΚΕ, «κόμμα του 4,5%». Πολύ δε περισσότερο θα ήταν αστείο να πει ότι η επιρροή του δεν είναι πλέον πολύ περισσότερη από αυτή που ήταν πριν μερικούς μήνες. Τα όνειρα της άρχουσας τάξης για «σβήσιμο του ΚΚΕ» πάνε και πάλι περίπατο! 

 

Μετά τι;

Όμως πόσα πράγματα έχουν αλλάξει στο βάθος; Και το «βάθος» είναι ο οργανωτικός τομέας των πολιτικών, συνδικαλιστικών και κοινωνικών φορέων της εργατικής τάξης και των άλλων στρωμάτων του εργαζόμενου λαού. 

Τεράστιες ήταν οι διαδηλώσεις ιδιαίτερα στην απεργία της 18^ης Οκτωβρίου. Τεράστια και η διαδήλωση του ΠΑΜΕ. Τέθηκε αμέσως όμως το ερώτημα: Μετά τι;;; Δεν μπορεί αυτό που γίνεται τελευταία να μην είναι αρχή ενός άλλου αγώνα, οργανωτικού, συνδικαλιστικού, πολιτικού σε όλα τα επίπεδα ώστε η επόμενες απεργίες και διαδηλώσεις να έχουν βάθος και να τείνουν σε ανατροπή αυτών των πολιτικών με αξιώσεις. Θα είναι όμως; 

Η οργάνωση σε βάθος είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να τραντάξει την εξουσία, η μόνη δύναμη που μπορεί να θέσει και θέμα εξουσίας. Αυτή είναι και η μόνη δύναμη που μπορεί να αντιμετωπίσει τον ανερχόμενο φασισμό και όχι επίπλαστα και ευκαιριακά, επιφανειακά «αντιφασιστικά μέτωπα». Μόνο αν μπορεί ο λαός και η εργατική τάξη να παραλύσουν τους κατασταλτικούς και εκμεταλλευτικούς μηχανισμούς της ταξικής εξουσίας μέσα από την καταλυτική παρέμβαση στην καρδιά του συστήματος, είναι δυνατόν πλέον να ελπίζουμε σε πραγματική αλλαγή της κατάστασης.

Καμία αυταπάτη δεν χωράει εδώ.

 

 

 

(*) Για να μην αδικήσω κανέναν, στον πολιτικό χάρτη υπήρξαν και άλλες μικρές πολιτικές δυνάμεις στο χώρο του συνδικαλισμού και της ριζοσπαστικής Αριστεράς που κινητοποιούνταν στο μέτρο των δυνάμεών τους και είχαν παραπλήσιες θέσεις ή εκτιμήσεις με το ΚΚΕ για τον χαρακτήρα της κρίσης και το τι περιμένει τον λαό, έστω και αν ορισμένες από αυτές δεν ήταν πάντα συνεπείς με τον εαυτό τους.

Η ΞΕΥΤΙΛΑ ΕΝΟΣ ΝΟΜΠΕΛ

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση το Νόμπελ Ειρήνης!

«Το φετινό Νόμπελ Ειρήνης απονέμεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως αποφάσισε ομόφωνα η νορβηγική επιτροπή, δικαιολογώντας την επιλογή της με την προώθηση της ειρήνης, της δημοκρατίας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων που έχει επιφέρει η πορεία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.»

Για άλλη μια φορά αυτό το βραβείο δίνεται σε αυτούς που γεμίζουν τον

κόσμο με αίμα, θάνατο και πόνο, μέσα από τις πολιτικές τους.

-Τι να θυμηθούμε;
-Τη συμμετοχή της ΕΕ στους επανειλημμένους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας;
-Την ανάδειξη του αιμοσταγούς ΝΑΤΟ σε στρατιωτικό της όργανο;
-Τη συμμετοχή των χωρών της σε βομβαρδισμούς στο Ιράκ, το Αφγανιστάν, Λιβύη και τώρα στον προετοιμαζόμενο πόλεμο κατά της Συρίας;
-Την εξοντωτική πολιτική λιτότητας που επέβαλλε στις χώρες της Αν. Ευρώπης με συνέπεια ανεργία, πείνα και εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους από την κατάργηση των συστημάτων υγείας και πρόνοιας των χωρών αυτών;
-Την καταλήστευση όλων των λαών με πρώτα θύματα τους λαούς της Νότιας Ευρώπης;
-Την επιβολή σκληρής λιτότητας και σχεδιασμένης πτώχευσης των λαών και γενικής  υποτίμησης της εργατικής δύναμης;
-Τις αντεργατικές Οδηγίες της;
-Την ωμή αντικομμουνιστική φύση και θέση της με τα αντικομμουνιτικά μνημόνια που εξισώνουν τον κομμουνισμό με τον φασισμό εγκρίνοντας την ηρωοποίηση των βάφεν ss;
 -Την συμμετοχή της σε κάθε παγκόσμια αντιλαϊκή πολιτική;

Δεν έχουν τέλος τα κατορθώματά της στην… «προώθηση της ειρήνης, της δημοκρατίας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων»!!!

Άξια του βραβείου των αιμοσταγών και φοβερών Χένρυ Κίσινγκερ, Μπεγκίν, Ράμπιν, Τζίμι Κάρτερ, Φρεντερίκ Ντε Κλερκ, Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, Λεχ Βαλέσα.

Τα άλλα σχόλια περιττεύουν

ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ

Ένα τεράστιο ποτάμι διαδηλωτές κατά της Μέρκελ, της ΕΕ, της τρόικας , των μνημονίων και των πολιτικών που ασκούνται, το οποίο ξεκινούσε σχεδόν από την Ομόνοια και κατέληγε στην Φιλελλήνων ήταν η σημερινή διαδήλωση του ΠΑΜΕ. Οι εικόνες μιλάνε μόνες τους.

Η μαζική αυτή παρουσία απέτρεψε την παρουσία των προβοκατόρων και όση ώρα διαρκούσε η διαδήλωση δεν κατάφεραν να παρεισφρήσουν και να δημιουργήσουν επεισόδια ώστε να προκαλέσουν τις δυνάμεις καταστολής για να επέμβουν και να… «εφαρμόσουν το νόμο»! Να εφαρμόσουν δηλαδή την παράνομη και αντισυνταγματική απαγόρευση των συγκεντρώσεων από Ομόνοια και Σύνταγμα μέχρι Κατεχάκη

Φυσικά η απαγόρευση αυτή έγινε θρύψαλα από την μαζική παρουσία του κόσμου με πυρήνα το ΠΑΜΕ. Οι δε προβοκάτορες εμφανίστηκαν μετά την αποχώρησή του, για να παίξουν τους γνωστούς θεατρικούς ρόλους του κλέφτη κι αστυνόμου για να δώσουν την τροφή που θέλουν τα κανάλια ώστε να αμαυρώσουν τη διαδήλωση.

 Ομόνοια
 

 

Ομόνοια
 

Σταδίου
 

Σύνταγμα

Σύνταγμα, η αντάμωση με τους άλλους διαδηλωτές.

Σύνταγμα, η αντάμωση με τους άλλους διαδηλωτές.

Σύνταγμα, η αντάμωση με τους άλλους διαδηλωτές.

Σύνταγμα

 

ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ, ΦΑΣΙΣΜΟΣ, ΠΟΛΕΜΟΣ

Τα τύμπανα του πολέμου που κτυπούν αυτή τη στιγμή σε βάρος της Συρίας, είναι τα ίδια τύμπανα του ιμπεριαλισμού, του φασισμού και του πολέμου που άρχισαν να κτυπούν αμέσως μετά την ανατροπή των σοσιαλιστικών καθεστώτων το 1989-1991. Είναι τα τύμπανα των ίδιων δυνάμεων που μίλησαν για το «τέλος της ιστορίας» και για έναν κόσμο διαρκούς ειρήνης χωρίς πόλεμο, χωρίς οικονομικές κρίσεις και με παγκόσμια κυριαρχία της δημοκρατίας και της ευημερίας.

Λίγες μόνο φωνές πραγματικών μαρξιστών που δεν πρόδωσαν και δεν διολίσθησαν τότε, φώναζαν απεγνωσμένα ότι ο καπιταλισμός στο τελευταίο στάδιό του, τον ιμπεριαλισμό, όχι μόνο δεν αλλάζει αλλά γίνεται όλο και πιο επιθετικός, όλο και πιο επικίνδυνος για την ανθρωπότητα.



Λίγο μετά έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο με τον πόλεμο του Κόλπου και την υποδαύλιση του πολέμου στην Γιουγκοσλαβία. Αυτά όμως πέρασαν σαν την άμυνα της δημοκρατίας στην επιθετικότητα των δικτατόρων! Σωρεία «αριστερών» έτρεξαν τότε να στηρίξουν αυτή την άποψη. Ο πόλεμος κτυπούσε ξανά την πόρτα του κόσμου και αυτοί ονειρεύονταν έναν καλό καπιταλισμό χωρίς πολέμους. Η συνέχεια με τους πολλαπλούς απάνθρωπους και αιματηρούς ιμπεριαλιστικούς πολέμους δεν σηκώνει αμφισβητήσεις για το ποιόν του ιμπεριαλισμού.

Παράλληλα άρχισε η σχεδιασμένη επιβολή του παγκόσμιου αυταρχισμού με περιορισμό εθνικών, δημοκρατικών, ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων σε όλες τις χώρες του κόσμου. Ήταν το υπόστρωμα του φασισμού τον οποίο εξέθρεψαν ξέροντας ότι κάποια μέρα θα είναι η χρυσή εφεδρεία του συστήματος. Σήμερα βλέπουμε τους καρπούς εκείνης της πολιτικής σε πολλές χώρες.

Βρισκόμαστε στο μέσο ενός επικίνδυνου δρόμου. Ο ιμπεριαλισμός τραβάει την ανθρωπότητα προς τον πόλεμο και τον φασισμό. Όλα τα στοιχεία αποτελούν ένα παζλ που σταδιακά δείχνουν κρίση, πόλεμο, καταστροφή, σε παγκόσμιο και εθνικό επίπεδο. Οι ιμπεριαλιστικές χώρες με διάφορα προσχήματα σχηματίζουν τα αυριανά μέτωπα στα οποία θα σφαγιάσουν για άλλη μια φορά τους λαούς, στο όνομα της υπεράσπισης των ιμπεριαλιστικών πατρίδων. Τα οικονομικά μέτρα που λαμβάνονται σε βάρος των λαών στο όνομα της κρίσης, για να περάσουν θα ζητάνε διαρκώς και περισσότερο φασισμό. Ο πόλεμος και ο φασισμός πάνε μαζί με τον ιμπεριαλισμό.




Η ιστορία που εκτυλίσσεται είναι άλλη μια ιστορία ιμπεριαλιστικής αναδιανομής του κόσμου, πολέμου, φασισμού και αίματος του καπιταλισμού. Αν οι λαοί δεν τους σταματήσουν έγκαιρα θα πλημυρίσουν για άλλη μια φορά στο αίμα τους.

Σήμερα αυτό που είπε ο Μαρξ για την αναντιστοιχία των παραγωγικών σχέσεων με τις παραγωγικές δυνάμεις στον καπιταλισμό, είναι πιο φανερό από ποτέ. Οι παραγωγικές δυνάμεις ασφυκτιούν, ο κόσμος δεν μπορεί να αναπτυχθεί παραπέρα με τις καπιταλιστικές παραγωγικές σχέσεις και το κεφάλαιο για να μη χάσει την εξουσία και τα κέρδη του, τραβάει τον κόσμο προς τα πίσω, προς την βίαιη καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων και του κόσμου όλου, προκειμένου να μην αλλάξει.

Είναι φανερό ότι η διέξοδος από αυτή την κατάσταση είναι μόνο η επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού. Το κόστος για τους λαούς από αυτή την επαναστατική ανατροπή θα είναι απείρως μικρότερο από το κόστος των σφαγείων που μας ετοιμάζουν. Το κέρδος όμως θα είναι ολόκληρο το μέλλον τους. Άλλη διέξοδος για να ξεφύγουμε από τον ιμπεριαλισμό, τον φασισμό και τον πόλεμο δεν υπάρχει.

ΕΑΜ - ΕΛΑΣ - ΕΠΟΝ

Μια απάντηση για τους χθεσινούς, σημερινούς και παντοτινούς απόντες από τους αγώνες του λαού που παριστάνουν και τον μέγα κριτή του ΚΚΕ.

«Είναι καιρός να περάσουμε από τη φιλολογία σε πρακτική δράση, στον τομέα αυτό. Από κάτω ίσαμε πάνω, πρέπει να αποκρυσταλλώσουμε τη συνένωση των εθνικών δυνάμεων, να τους δώσουμε οργανωτική μορφή. Η δουλειά άρχισε και θα προχωρήσει με όσους και όποιους θέλουν να δέχονται να αγωνιστούν για το ξεσκλάβωμα της χώρας».

Σαν σήμερα, πριν 71 χρόνια, στις 27 Σεπτέμβρη 1941, ιδρύεται το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ).

*

Ψυχή και καρδιά του ΕΑΜ υπήρξε το ΚΚΕ.

*

Ηδη από την 1 - 3 Ιούλη του 1941, κατά την 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, προσδιορίστηκε με σαφήνεια ότι το άμεσο και επιτακτικό καθήκον για το Κόμμα, το λαό και τις οργανώσεις του ήταν η συγκρότηση ενός μετώπου εθνικής απελευθέρωσης.

«Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας - έλεγε η απόφαση της Ολομέλειας - καλεί τον ελληνικό λαό, τα κόμματα και τις οργανώσεις του, σ' ένα εθνικό μέτωπο της απελευθέρωσης:

α) Για το διώξιμο της γερμανοϊταλικής κατοχής από την Ελλάδα.

β) Για την ανατροπή της κυβέρνησης - οργανέτου τους.

γ) Για την καθημερινή υποστήριξη και υπεράσπιση της Σοβιετικής Ενωσης.

δ) Για την υποστήριξη κάθε συνεπούς αντιφασιστικής δύναμης με όλα τα μέσα.

ε) Για το σχηματισμό προσωρινής κυβέρνησης απ' όλα τα κόμματα, που θ' αποκαταστήσει τις δημοκρατικές ελευθερίες του λαού, θα του εξασφαλίσει ψωμί και δουλειά, θα συγκαλέσει Συντακτική Εθνοσυνέλευση και θα υπερασπιστεί την ακεραιότητα και την ανεξαρτησία της Ελλάδας από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική δύναμη».

*

Πρώτη στο κάλεσμα του ΚΚΕ ανταποκρίθηκε η εργατική τάξη. Στις 16 Ιούλη του '41, δημιουργήθηκε το Εργατικό ΕΑΜ (ΕΕΑΜ).

Το ΕΕΑΜ έθεσε ως στόχους του να οργανώσει την εργατική τάξη, τόσο για τις καθημερινές διεκδικήσεις και ανάγκες της, όσο και για την απαλλαγή της από τον κατακτητή μέσω της συγκρότησης ενός πανελλαδικού εθνικοαπελευθερωτικού μετώπου.

*

Στις αρχές Σεπτέμβρη 1941, συγκλήθηκε η 7η Ολομέλεια της ΚΕ του Κόμματος, που αποφάσισε την επιτάχυνση των διαδικασιών συγκρότησης του ΕΑΜ.

«Είναι καιρός - τονιζόταν στην απόφαση της Ολομέλειας - να περάσουμε από τη φιλολογία σε πρακτική δράση, στον τομέα αυτό. Από κάτω ίσαμε πάνω, πρέπει να αποκρυσταλλώσουμε τη συνένωση των εθνικών δυνάμεων, να τους δώσουμε οργανωτική μορφή. Η δουλειά άρχισε και θα προχωρήσει με όσους και όποιους θέλουν να δέχονται να αγωνιστούν για το ξεσκλάβωμα της χώρας».

Στη βάση αυτής της απόφασης, το ΕΑΜ γίνεται πραγματικότητα στις 27 του ίδιου μήνα.

*

Το ΕΑΜ και ο στρατός του, ο δοξασμένος ΕΛΑΣ, έγραψαν ένα «νέο '21».

Πολέμησαν το φασίστα Γερμανο-Ιταλό κατακτητή, απελευθέρωσαν την Ελλάδα, έσωσαν το λαό από την πείνα, χτυπήθηκαν από τον αγγλο-αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τίμησαν μέχρι τέλους τον όρκο για «Λεύτερη Ελλάδα».

Ριζοσπάστης 27/9/2012

Ύμνος Του Ε.Α.Μ

Τρία γράμματα μόνο φωτίζουν

Την ελληνική μας τη γενιά

Και μας δείχνουν φωτεινά το δρόμο

Για να φέρουμε τη Λευτεριά

Είναι του Αγώνα μας τα φώτα

Κι ο Λαός ακολουθεί πιστά

Νέοι, γέροι όλοι μαζί φωνάζουν

Ζήτω Ζήτω Ζήτω το Ε.Α.Μ.

Το Ε.Α.Μ. μας έσωσε απ' την πείνα

Θα μας σώσει πάλι απ' τη σκλαβιά

Κι έχει πρόγραμμα Λαοκρατία

Ζήτω Ζήτω Ζήτω το Ε.Α.Μ.

Έχει ενώσει όλο τον Λαό μας

Έχει την ΕΠ.Ο.Ν. και τον Ε.Λ.Α.Σ

Κι έχει πρόγραμμα Λαοκρατία

Ζήτω Ζήτω Ζήτω το Ε.Α.Μ

Κι έχει πρόγραμμα Λαοκρατία

Ζήτω Ζήτω Ζήτω το Ε.Α.Μ

Αφανείς ηρωίδες που έμειναν αθάνατες

ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ  

ΕΔΩ ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ...

 

Αφανείς ηρωίδες που έμειναν αθάνατες δίνοντας τη ζωή τους για τη δική μας, καλύτερη ζωή! 

ΑΛΙΚΗ ΤΣΟΥΚΑΛΑ

Από το λεύκωμα «Στρατόπεδα Γυναικών» 

• ‎"... Θα έμενα ξάγρυπνη τις νύχτες για να είχα ζήσει διπλή τη μικρή μου ζωή... αλήθεια δεν έκλεισα ακόμη τα εικοσιένα μου χρόνια...
  ... Η ζωή όμως θα κυλάει αδιάφορη για άλλους... Ίσως να 'ναι κι η δική μου στερνή νύχτα. Ένιωσα βαθιά μέσα στην καρδιά μου τα μηνύματα της Άνοιξης που έρχεται, και που θα είναι η τελευταία της λιγόχρονης ζωής μου..."

15/4/1949 - Αλίκη

 

Δεν μπορώ, το έχω κόμπο και θέλω να  της το πω «εκεί» που είναι…

 

«Να ζήσω ή να πεθάνω;

Λίγες μέρες μετά την άφιξή μας στη Γιούρα με φωνάζουν από τα μεγάφωνα, που στα κενά έπαιζαν παραδόξως Τζόαν Μπαέζ, να πάω στο «τμήμα ασφαλείας» του στρατοπέδου. Φώναξαν και άλλους νέους. Με περίμεναν σ’ ένα γραφείο μερικοί αγριεμένοι ασφαλίτες! Χωρίς περιστροφές μου είπαν ότι ήθελαν «να με σώσουν από τον… κομμουνισμό»! Με τράνταζαν, με απειλούσαν, με έσυραν και μου είπαν ότι ως εδώ ήταν η ζωή μου, ως «κομμούνι». Κάρφωσαν ένα πιστόλι στον κρόταφο και ένας αξιωματικός φώναξε: «Τώρα όλα τελειώνουν με ένα «ναι» ή ένα «όχι». Αν πεις «ναι» σημαίνει θα κάτσεις φρόνιμα και φεύγεις ζωντανός αμέσως, πας στο σπίτι σου, στις γκόμενες στα γλέντια και τέρμα όλα! Αν πεις «όχι» φεύγεις ένα πτώμα με μια σφαίρα! Λέγε ρε… ναι ή όχι; Λέγε ρεεε!»

Έχασα το χρώμα μου. Η φωνή δεν έβγαινε. Νόμιζα ότι μετρούσα τις τελευταίες στιγμές της ζωής μου. Είπα, «τώρα δεν γλιτώνω»! Όπως το αίμα έφευγε από το κεφάλι όλη η ζωή μου, που δεν είχε προλάβει να 18κταρίσει, πέρασε σαν αστραπή από μπροστά μου.

Μέσα μου ξέσπασε αστραπιαία μια μάχη. Το σώμα έλεγε να ζήσω με οποιοδήποτε κόστος. Η ψυχή μου έλεγε τέτοια ζωή τι να τη κάνεις. Ο διχασμός στην απόλυτη μορφή του. Πάλη σκληρή σε δέκατα δευτερολέπτου… τώρα αποφασίζω, ζω ή πεθαίνω. Να προσκυνήσω να ζήσω… μα αν προσκυνήσω δε θα ζω... Όλα συμπιεσμένα σε κατάσταση τρόμου. Βρέθηκα σε απόγνωση τα δευτερόλεπτα περνούσαν, οι ασφαλίτες ούρλιαζαν. Εγώ είχα πάψει πια να τους ακούω. Άκουγα μόνο τις εσωτερικές φωνές μου. Καλύτερα νεκρός είπα στο τέλος μέσα μου…

Κρύος ιδρώτας παντού, τα ρούχα βρεγμένα… Νόμισα πως «έφευγα»…

Ξαφνικά ξεστόμισα κομπιαστά ένα φρικτό, ξεψυχισμένο, άχρωμο και απελπισμένο «όχι»! Περίμενα να καταλάβω τα ελάχιστα χιλιοστά του χρόνου από το «μπαμ» μέχρι το απόλυτο μηδέν σαν εκρηκτική συμφωνία θανάτου. Δεν άκουσα τίποτα. Περίπου 100 χρόνια πέρασαν μέσα σ’ αυτές τις ελάχιστες στιγμές. Το αίμα έφυγε όλο από πάνω μου, χάθηκε. Κατάχλωμος ακούω ξανά τη φωνή: «μα, τι μ…κας είναι αυτός ρε! Προτιμά να πεθάνει!» Απομακρύνεται κλωτσάει μια καρέκλα και μετά εμένα. Αρχίζει τις φωνές, το κήρυγμα, τις απειλές κουνώντας το πιστόλι. Μετά αποφορτίζεται. «Τη γλιτώνεις για την ώρα, δε γουστάρω να σε σκοτώσω εδώ ρε αλλά θα σε στείλω στρατοδικείο, και εκεί αν δεν «ανανήψεις» θα σε καταδικάσουν σε θάνατο»! Γλίτωσα και η ζωή ξαναήρθε. Άκουγα κανονικά, έβλεπα κανονικά!

Αυτό το «ανανήψεις» το ήξερα από διηγήσεις των παλιών αριστερών και από τα βιβλία της Γιούρας και της Μακρονήσου που είχα διαβάσει στους Λαμπράκηδες. Σήμαινε ότι μπορεί να σε τυφλώσουν στα βασανιστήρια αλλά εσύ, αφού «ανανήψεις» και τους προσκυνήσεις μπορείς να δηλώσεις «περήφανος»: «Τώρα είδα το φως μου»! 

Η δική μου εμπειρία!

http://aristeripolitiki.blogspot.gr/2010_04_01_archive.html

 

ΟΙ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΟΙ ΚΑΤΕΒΑΖΟΥΝ ΤΑ ΡΟΛΑ

Συνάδελφοι επαγγελματίες, βιοτέχνες, μικροί έμποροι, αυτοκινητιστές,

ΤΕΤΑΡΤΗ 26 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 2012

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ – ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ

Η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, μαζί με την Ευρωπ. Ένωση, συνεχίζουν το έργο των προηγούμενων. ΦΕΡΝΟΥΝ νέα μέτρα δισεκατομμυρίων ευρώ , που αποτέλεσμα θα έχουν, την γενίκευση της εξαθλίωσης του λαού, το κλείσιμο χιλιάδων μαγαζιών και τη χρεωκοπία χιλιάδων αυτοαπασχολούμενων.
ΛΕΝΕ ΨΕΜΑΤΑ
Η χρεοκοπία δεν είναι τα νούμερα και οι δείκτες, που ανεμίζουν στα κανάλια. Χρεοκοπία είναι οι ανάγκες που δεν ικανοποιούνται. Να μην φτάνουν τα λεφτά για το σουπερμάρκετ, να μην βρίσκεις φάρμακα και γιατρούς, να σε κυνηγά η τράπεζα και η εφορία.
Αυτή η χρεοκοπία έχει μπει ήδη στα σπίτια μας.
Ανάπτυξη δεν είναι τα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων. Ανάπτυξη είναι, ολόκληρο μεροκάματο, υγεία και παιδεία για όλους, σύνταξη της προκοπής. Αυτή η ανάπτυξη δεν βρίσκεται στην ατζέντα της κυβέρνησης και της ΕΕ.

Η τρικομματική κυβέρνηση μαζί με την ΕΕ  βάζουν νέους φόρους.
-Καταργούν το αφορολόγητο όριο για τους αυτοαπασχολούμενους.

-Η επιβάρυνση θα είναι ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 500 ευρώ επιπλέον φόρος.

-Ετοιμάζουν νέα δήθεν αντικειμενικά κριτήρια.

-Ετοιμάζουν ενιαίο φορολογικό συντελεστή 30% από το πρώτο ευρω.

Είναι τρισάθλιο ψέμα η προπαγάνδα κυβέρνησης και Μ. Μ. Ενημέρωσης ότι αν είχαν εισπράξει περισσότερα από τους αυτοαπασχολούμενους, δεν θα χρειαζόταν να πάρουν τα μέτρα των μνημονίων.

Η άγρια φορολόγηση των αυτοαπασχολούμενων, όπως και η μείωση μισθών και συντάξεων γίνονται για να ενισχυθούν τα μονοπώλια και να σωθούν οι τράπεζες και ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Όσο και να αυξήσουν την φορολογία στους αυτοαπασχολούμενους ένα σημαντικό κομμάτι δεν έχει και δεν μπορεί να πληρώσει.

Αποδείχτηκε στη πράξη ότι το λεγόμενο κυνήγι των αποδείξεων, εξυπηρέτησε μόνο την ψεύτικη προπαγάνδα που θέλει να παρουσιάσει τους ελευθέρους επαγγελματίες σαν τους μοναδικούς υπευθύνους για τα χρέη και τα ελλείμματα, να κρύψει τις πραγματικές αιτίες της οικονομικής κρίσης που προκλήθηκε από την υπερσυσσώρευση κερδών και κεφαλαίων και τις σκανδαλώδεις επιδοτήσεις σε βιομήχανους, τραπεζίτες, εφοπλιστές.



Αποδείχτηκε ότι όσο δυναμώνει η φορολογική επίθεση σε εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους, όσο μπαίνουν νέα χαράτσια, φόροι αλληλεγγύης, τέλη επιτηδεύματος, αντικειμενικά κριτήρια κλπ, τόσο θα μεγαλώνει και το κομμάτι των μικρών αυτοαπασχολούμενων που δεν θα πληρώνει, γιατί δεν τα βγάζει πέρα, γιατί δεν μπορεί να καλύψει ούτε τις στοιχειώδεις ανάγκες και υποχρεώσεις, γιατί τον έχουν πνίξει τα χρέη.
Ήδη 500.000 αυτοαπασχολούμενοι δεν μπορούν να πληρώσουν και χρωστάνε τις εισφορές στον ΟΑΕΕ.

Όλα όσα θα επιχειρήσουν να εισπράξουν με την αύξηση της φορολογίας και την κατάργηση του αφορολόγητου, ΘΑ ΤΑ ΧΑΡΙΣΟΥΝ σαν Δώρο στους τραπεζίτες και τους δανειστές που δημιούργησαν την κρίση.

• Να δώσουμε αγωνιστική απάντηση στη νέα φοροεπιδρομή.

• Να δυναμώσουμε την πάλη μας μέσα από τα σωματεία, για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής.

• Όχι στην νέα φοροληστεία. Δεν έχουμε να πληρώσουμε άλλο.

• Να φορολογηθεί με 45% το μεγάλο κεφάλαιο

• Απορρίπτουμε τα μέτρα σας και τα μνημόνιά σας. Να καταργηθούν όλα τα μνημόνια και όλοι οι αντιλαϊκοί νόμοι.

• Καμία αναγνώριση των χρεών. Να διαγραφούν. Κάθε διαπραγμάτευση, σημαίνει νέα μνημόνια.

• Έξω από τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ.

Ομοσπονδία Βενζινοπωλών: Συνένοχους στο φόνο δε θα μας έχετε!

Η Ομοσπονδία Βενζινοπωλών Ελλάδος εξέδωσε δελτίο τύπου στο οποίο μεταξύ άλλων καταγγέλλει την αύξηση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης λόγω υψηλών φόρων, προειδοποιεί για επερχόμενες τραγικές κοινωνικές συνέπειες και καταλήγει ότι «από την πλευρά μας δεν πρόκειται να γίνουμε συνεργοί και συνένοχοι σε ένα ετοιμαζόμενο και προαναγγελθέν κοινωνικό έγκλημα»!

Ολόκληρο το δελτίο έχει ως εξής:

«Οι συζητούμενες εφαρμογές αύξησης του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης (ΕΦΚ) του πετρελαίου θέρμανσης είτε στο 80% του ΕΦΚ του πετρελαίου κίνησης, όπως έχει ήδη νομοθετηθεί με το άρθρο 36 του ν. 3986/11 (ΦΕΚ 152 Α/1-7-2011) είτε στο 100% (412 ευρώ το χιλιόλιτρο), μας βρίσκουν κάθετα αντίθετους και θεωρούμε απαράδεκτο κάθε παρόμοια εξέλιξη.

Η Ομοσπονδία Βενζινοπωλών Ελλάδος εξέφρασε εξ αρχής όχι μόνο την πλήρη αντίθεσή της σε οποιαδήποτε αύξηση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης αλλά ζήτησε και τον μηδενισμό του. Επισημάναμε τις αρνητικές συνέπειες κάθε αύξησης της φορολογίας στην κατανάλωση και στα δημόσια έσοδα αλλά και τις τραγικές κοινωνικές επιπτώσεις που θα έχει σε οικονομικώς αδύναμα τμήματα του πληθυσμού και στη βιωσιμότητα χιλιάδων πρατηρίων.

Όσο πλησιάζει ο χειμώνας τόσο αποκαλύπτεται αδυναμία μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού να εφοδιαστούν με πετρέλαιο θέρμανσης σε τιμές με αυξημένο ΕΦΚ που δεν αποκλείεται να φτάσουν στο 1,60 ευρώ το λίτρο! Πολλές πολυκατοικίες και μεμονωμένοι καταναλωτές έλαβαν ήδη απόφαση να διακόψουν την κατανάλωση πετρελαίου θέρμανσης. Σε πολλά μέρη της χώρας έχουν στραφεί σε άλλα καύσιμα με μεγάλη επιβάρυνση του περιβάλλοντος είτε στην ατμόσφαιρα με τη ρύπανση είτε λόγω της ανεξέλεγκτης ξύλευσης και αποψίλωσης ολόκληρων δασών. Ταυτόχρονα οργιάζει το λαθρεμπόριο καυσίμων που προέρχονται από λαθραίες εισαγωγές, από εικονικές εξαγωγές και εικονικούς εφοδιασμούς πλοίων με ατελώνιστο πετρέλαιο. Η επίκληση της αύξησης του ΕΦΚ ως μέσου πάταξης του λαθρεμπορίου, μόνο ως φύλλο συκής εισπρακτικών στόχων φαντάζει.

Το λαθρεμπόριο δεν πρόκειται να κτυπηθεί αν δεν υπάρξει πολιτική βούληση και εγκατάσταση σύγχρονων ηλεκτρονικών συστημάτων παρακολούθησης και ελέγχου των ροών των καυσίμων σε όλα τα στάδια, από το διυλιστήριο μέχρι τον καταναλωτή. Αντιθέτως με τις νέες αυξημένες τιμές, το λαθρεμπόριο θα γνωρίσει νέες ημέρες «δόξας»!

Σε κάθε περίπτωση επισημαίνουμε ότι θα υπάρξει κάθετη πτώση της κατανάλωσης και των εσόδων του κράτους ενώ παράλληλα οι κοινωνικές, οικονομικές, και περιβαλλοντικές επιπτώσεις θα είναι τραγικές.

Ανεξάρτητα από διακηρύξεις περί «επιδόματος θέρμανσης» η ουσία είναι ότι αυτό, εάν δοθεί, δεν πρόκειται να καλύψει τις πραγματικές ανάγκες των καταναλωτών. Από τις ως τώρα παλινωδίες της κυβέρνησης για το επίδομα και οι απαγορευτικοί όροι που συζητούνται συμπεραίνουμε ότι ελάχιστοι θα το πάρουν και η μεγάλη μάζα των φτωχών καταναλωτών θα κληθεί να πληρώσει ακριβά το πετρέλαιο θέρμανσης από το ανύπαρκτο εισόδημά της.

Χιλιάδες συνάνθρωποί μας, άρρωστοι, παιδιά και ηλικιωμένοι, κινδυνεύουν από το ψύχος τις κρύες νύχτας του χειμώνα. Οι ζωές των ανθρώπων αυτών είναι πάνω απ όλα και δεν μπορεί να συμψηφιστούν με κανένα «δημοσιονομικό όφελος» ούτε με κανένα πλασματικό «κοινωνικό συμφέρον» ή επίκληση της λεγόμενης «υπέρτατη ανάγκη» της χώρας. Από την πλευρά μας δεν πρόκειται να γίνουμε συνεργοί και συνένοχοι σε ένα ετοιμαζόμενο και προαναγγελθέν κοινωνικό έγκλημα.

Για όλους αυτούς τους λόγους καλούμε την κυβέρνηση:

• Να μηδενίσει τον ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης.

• Να μειώσει δραστικά τον ΕΦΚ στα άλλα καύσιμα.»

ΠΥΚΝΩΝΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Ανακοίνωση του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ

Καμία εμπλοκή!

Καμιά συμμετοχή! 

1. Η καπιταλιστική κρίση, οι δυσκολίες στη διαχείρισή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ιδιαίτερα στην Ευρωζώνη, αλλά και στις ΗΠΑ, οι συνέπειές της ακόμη και στις καπιταλιστικές οικονομίες που εξακολουθούν να έχουν προς το παρόν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, δυναμώνουν τους ανταγωνισμούς, τις αντιθέσεις και την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα στη Νοτιοανατολική Ασία, στην Κασπία και στην Κεντρική Ασία, στην Αφρική, στη Λατινική Αμερική. Ιδιαίτερα, άκρως επικίνδυνες είναι οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και στην ευρύτερη περιοχή, γεγονός που εκδηλώνεται με την υλοποίηση σχεδίου ιμπεριαλιστικής επέμβασης για την επέκταση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων μεγάλων οικονομικών ομίλων κρατών-μελών της ΕΕ και των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, την Βόρεια Αφρική, στον Περσικό Κόλπο, για την απόκτηση γεωστρατηγικού πλεονεκτήματος στον ανταγωνισμό με την Ρωσία, την Κίνα, τη συμμαχία των BRICS, που απειλούν την αμερικανική παγκόσμια πρωτοκαθεδρία στην ιμπεριαλιστική «πυραμίδα». Η κατάσταση αυτή συνδυάζεται με τη διοχέτευση κεφαλαίων σε πολεμικές συγκρούσεις ως μέσο ελέγχου της καπιταλιστικής κρίσης.

Οι εξελίξεις θέτουν συνεχώς και πιο επίμονα τη σχέση καπιταλισμός - κρίση - πόλεμος. 

2. Βασικός στόχος της κάθε ιμπεριαλιστικής δύναμης είναι ο έλεγχος και η εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών, του πετρελαίου, του φυσικού αερίου, του νερού, των ενεργειακών αγωγών και μεταφορικών «αρτηριών», για να αποκτήσουν περισσότερα κέρδη τα μονοπώλια, κατακτώντας μεγαλύτερα μερίδια των αγορών.

Ο στόχος αυτός βρίσκεται πίσω από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η ΕΕ με πρωτεργάτες τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία, στο Αφγανιστάν το 2001, στο Ιράκ το 2003 και πρόσφατα στη Λιβύη. Οι πόλεμοι αυτοί οργανώθηκαν και πραγματοποιήθηκαν με τη χρησιμοποίηση των προσχημάτων της «πάταξης της τρομοκρατίας», τη «χορήγηση ανθρωπιστικής βοήθειας» και άλλα που χρησιμοποιούνται και πάλι σήμερα στην προετοιμασία νέου ιμπεριαλιστικού πολέμου ενάντια στη Συρία και το Ιράν. 

 

 3. Η ένοπλη σύγκρουση στη Συρία, που ξεκίνησε το Μάρτη του 2011 κι έχει προκαλέσει το θάνατο χιλιάδων ανθρώπων, παρουσιάζει συνεχώς νέα στοιχεία, εξελίξεις, που συνδέονται με την ξένη επέμβαση στις υποθέσεις της Συρίας και στη σύγκρουση των περιφερειακών και παγκόσμιων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, σε συνθήκες παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης.

Μετά τα τρία βέτο, που έθεσαν τους τελευταίους μήνες στο Συμβούλιο Ασφαλείας η Ρωσία και η Κίνα, εμποδίζοντας τη διεθνή «νομιμοποίηση» της ξένης στρατιωτικής επέμβασης για την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ, βλέπουμε να ενισχύεται από τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, τον Αραβικό Σύνδεσμο, τη Γαλλία, αλλά και τους «περιφερειακούς παίκτες», ιδιαίτερα την Τουρκία, το Κατάρ, και τη Σαουδική Αραβία, η επιχείρηση εξοπλισμού και γενικότερης στήριξης των ενόπλων αντικαθεστωτικών.

Οι θέσεις για «ζώνες απαγόρευσης πτήσεων», «ζώνες προστασίας των προσφύγων», αλλά και η αναγνώριση κυβέρνησης αντικαθεστωτικών, εντάσσονται στο σχεδιασμό προετοιμασίας ιμπεριαλιστικής επίθεσης.

Την ίδια ώρα η επίκληση από τον Ομπάμα του κινδύνου χρήσης όπλων μαζικής καταστροφής (χημικών, βιολογικών) από το καθεστώς Άσαντ, που οι ΗΠΑ θέτουν ως «κόκκινη γραμμή», διαμορφώνει το έδαφος για πιθανή προβοκάτσια και στρατιωτική επέμβαση, όπως στην περίπτωση του Ιράκ.

Στα πλαίσια της σχεδιαζόμενης στρατιωτικής επέμβασης οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις συγκεντρώνουν αεροναυτικές δυνάμεις στην Ανατολική Μεσόγειο και στον Περσικό κόλπο.

Βασικό στοιχείο που λειτουργεί ανασταλτικά και εμποδίζει μέχρι στιγμής τη στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ στη Συρία, είναι ιδιαίτερα η στάση της Ρωσίας που διαθέτει στρατιωτική βάση στο Συριακό λιμάνι Ταρτούς, αλλά και της Κίνας, που στηρίζουν το Συριακό καθεστώς.

Η στάση αυτών των δυνάμεων καθορίζεται από τα μεγάλα οικονομικά, στρατιωτικά και πολιτικά συμφέροντα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, του Περσικού Κόλπου και της Κεντρικής Ασίας, που διακυβεύονται σε περίπτωση ανατροπής των καθεστώτων της Συρίας και του Ιράν και της αντικατάστασής τους από πολιτικές δυνάμεις που θα θέτουν εμπόδια στη συνεργασία με τις Κίνα - Ρωσία.

Βασικά επίσης στηρίγματα της Συριακής κυβέρνησης είναι το Ιράν και η Χεσμπολά. Το Ιράν, που γνωρίζει πως σε περίπτωση ανατροπής του καθεστώτος Άσαντ θα «σφίξει ο κύκλος» γύρω του, ήδη παρέχει πολιτική, οικονομική και στρατιωτική στήριξη στη Συρία.

Η ένοπλη σύγκρουση στη Συρία και η γενικότερη αντιπαράθεση διαχέεται ήδη στη γύρω περιοχή όπως δείχνουν οι συγκρούσεις στο Λίβανο αλλά και στην Νοτιοανατολική Τουρκία, ενώ η κατάσταση οξύνθηκε με τις αντιδράσεις που πυροδότησε η προβοκατόρικη κινηματογραφική ταινία, στις ΗΠΑ, που προσβάλλει τους Ισλαμιστές.

Η όξυνση της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας απέναντι στο Ιράν κλιμακώθηκε τους τελευταίους μήνες με το εμπάργκο στις εξαγωγές πετρελαίου και άλλες παρεμβάσεις με στόχο την ανατροπή της ηγεσίας του.

Οι παρεμβάσεις αυτές και οι πιέσεις για την καθυστέρηση και ματαίωση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν συνδυάζονται με τις απειλές και τους σχεδιασμούς του Ισραήλ για βομβαρδισμό Ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων.

Γίνεται φανερό πως μια αλλαγή στη Συρία, όπως και μια αποδυνάμωση της Χεσμπολά στο Λίβανο, θα διευκόλυνε τα ισραηλινά σχέδια επίθεσης στο Ιράν, τα οποία, αν υλοποιηθούν, μπορεί να οδηγήσουν σε γενικευμένο πόλεμο στην περιοχή μας με βαριές συνέπειες, ανθρώπινα θύματα και υλικές καταστροφές, νέα κύματα προσφύγων και μεταναστών. 

4. Τα γεγονότα που ξεκίνησαν πριν ενάμισι χρόνο στη Συρία, έχουν τη ρίζα τους στο εσωτερικό της χώρας, στα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα που βιώνουν η εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Προβλήματα που οξύνθηκαν τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας της πολιτικής των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων (ιδιωτικοποιήσεων, της συρρίκνωσης των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων και εισοδημάτων), που προωθούνται προς όφελος της ντόπιας αστικής τάξης για τη βελτίωση της θέσης της στη διεθνή καπιταλιστική αγορά.

Ταυτόχρονα εκδηλώθηκε και η προσπάθεια ιμπεριαλιστικής επέμβασης στα εσωτερικά της Συρίας από τις ΗΠΑ, ΕΕ, ΝΑΤΟ, Ισραήλ, Τουρκία, Κατάρ, Σαουδική Αραβία. Έγινε φανερό πως οι ΗΠΑ, η ΕΕ, το Ισραήλ, ενδιαφέρονται για την αποσταθεροποίηση και την αποδυνάμωση του συσχετισμού μέσα στο συριακό αστικό καθεστώς, γιατί η ηγεσία του είναι σύμμαχος δυνάμεων στην Παλαιστίνη, στο Λίβανο και αντιτίθεται στις ιμπεριαλιστικές θέσεις και σχεδιασμούς για την περιοχή που προωθούν οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και το Ισραήλ, το οποίο ακόμα κατέχει Παλαιστινιακά και Συριακά εδάφη.

Η αποδυνάμωση του Συριακού καθεστώτος, ή ακόμη κι η ανατροπή του, μπορεί να ανοίξει την «όρεξη» όχι μόνο σε ιμπεριαλιστικά σχέδια επίθεσης κατά του Ιράν αλλά και σε νέους διαμελισμούς κρατών της περιοχής, σε ντόμινο αποσταθεροποίησης και αιματοχυσιών, κάτι που θα φέρει νέους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις.

Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε πως οι πανηγυρισμοί αστικών και οπορτουνιστικών δυνάμεων για την λεγόμενη «Αραβική Άνοιξη» ήταν αβάσιμοι, υποτιμούσαν είτε αποσιωπούσαν τις ιμπεριαλιστικές στοχεύσεις του σχεδίου για τη «νέα Μέση Ανατολή», αλλά και τις επιδιώξεις των αστικών τάξεων των χωρών αυτών να εκτονώσουν, να χειραγωγήσουν τις λαϊκές αντιδράσεις και να εξασφαλίσουν τη διαιώνιση των καπιταλιστικών καθεστώτων. Το συμπέρασμα αυτό επιβεβαιώνεται μεταξύ των άλλων, από τις εξελίξεις στην Τυνησία και στην Αίγυπτο, η οποία επί πλέον αναβαθμίζει το ρόλο της στην περιοχή.

Σε αυτές τις συνθήκες το ΚΚΕ τονίζει ότι η πορεία της Συρίας είναι εσωτερική της υπόθεση και το κόμμα μας συγκεντρώνει την προσοχή στο κύριο, που αυτή τη στιγμή είναι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος και οι ανάλογες επεμβάσεις στην περιοχή, με τη συμμετοχή μάλιστα και της Ελλάδας. Η αντίθεσή μας σε μια πιθανή ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Συρία, ή ανάλογη επίθεση στο Ιράν, δεν σημαίνει παραίτηση από την κριτική στάση που διατηρεί τη Κόμμα μας απέναντι στα αστικά καθεστώτα αυτών των χωρών. 

 5. Η κατάσταση περιπλέκεται λόγω της όξυνσης των ανταγωνισμών που προκαλούνται για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην ΑΟΖ της Κύπρου, τις έρευνες σε Ελληνικές περιοχές, αλλά και την ένταση των σχέσεων Ισραήλ-Τουρκίας.

Το Ισραήλ επιδιώκει να αντισταθμίσει τη διάρρηξη των σχέσεων με την Τουρκία με την αναβάθμιση της παρέμβασής του (οικονομικής, πολιτικής, στρατιωτικής) στην Κύπρο και στην Ελλάδα. Οι σχεδιασμοί του μέσα στο καλοκαίρι προωθήθηκαν με απανωτές επισκέψεις αξιωματούχων του σε Ελλάδα και Κύπρο. 

 

6. Το Κόμμα μας απευθύνεται στην εργατική τάξη, στους λαούς της περιοχής και τονίζει πως τα συμφέροντά τους ταυτίζονται με τον κοινό αντιιμπεριαλιστικό - αντιμονοπωλιακό αγώνα, για την αποδέσμευση από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, την απομάκρυνση των ξένων στρατιωτικών βάσεων και των πυρηνικών, την επιστροφή των στρατιωτικών δυνάμεων από τις ιμπεριαλιστικές αποστολές και την ένταξη αυτού του αγώνα στον αγώνα για την εξουσία. Στο έδαφος αυτό μπορούν να ζήσουν οι λαοί ειρηνικά, δημιουργικά και να αξιοποιήσουν για δικό τους όφελος, για την ικανοποίηση των δικών τους αναγκών, τις πλουτοπαραγωγικές πηγές που θα είναι λαϊκή περιουσία.

Τώρα να δυναμώσει η πάλη για να αποτραπεί κάθε εμπλοκή, κάθε συμμετοχή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους !

18/9/2012