Γιατί εθνικιστές, δεξιοί-ακροδεξιοί, φασίστες, ρατσιστές μισούν τους Γύφτους;
-Γιατί η ελευθερία τους πνίγει κάθε όνειρο και σύνορο της εξουσίας τους!
-Γιατί πάντα αρνήθηκαν τις πολεμοκάπηλες πατρίδες που δήθεν ήθελαν να τους σώσουν στρατεύοντάς τους στους πολέμους της αλληλοσφαγής των λαών.
-Γιατί από το στόμα τους ονομάστηκε ΠΑΤΡΙΔΑ ΟΛΗ Η ΓΗ και ακούστηκε το στον ουρανό το πανανθρώπινο «Γιούχα και πάντα γιούχα των πατρίδων» των πολεμοκάπηλων, των αυτοκρατόρων, των βασιλιάδων, των στρατοκρατών, των δικτατόρων, των εξουσιαστών, των εκμεταλλευτών!
«Εμείς δε γονατίσαμε σκυφτοί τα πόδια να φιλήσουμε του δυνατού, σαν τα σκουλήκια που πατεί μας· μα για ν’ αντισταθεί με το σπαθί βρέθηκε σαν πολύ στοχαστική, και σαν πολύ ονειρόπλεχτη η ψυχή μας»
Το αποτύπωσε ο Κωστής Παλαμάς ολοκάθαρα στον «ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΓΥΦΤΟΥ /ΛΟΓΟΣ Ζ΄ - Το πανηγύρι της Κακάβας»
Μερικά αποσπάσματα:
Κοντά στου Ρωμανού την Πύλη πέφτει τ’ απλόχωρο λιβάδι, τ’ ολόχλωρο, τ’ ολανθισμένο, κι από παντού το απαλοζώνουν 5(*) της άνοιξης τα περιβόλια· και στ’ Απριλιού…
…….
Έρχονται οι γύφτοι, οι γύφτοι, οι γύφτοι! Κι έρχονται οι γύφτοι που κρατήσαν για μια στιγμή το πλάνεμά τους…
…….
Κι άξαφνα πρόβαλε την τρίτη μέρα σε χρυσοσέλωτο άτι καβαλάρης 350 του βασιλιά του Βυζαντίου μαντάτορας Αποκρισάρης.
……..
360
Και μέσα στη σιωπή, κι από ένα πέτρινο πατάρι ακούγεται το βροντολάλημα του Αποκρισάρη:
-«Γύφτοι, ο Βασιλιάς προστάζει 365 ο θεοφύλαχτος· εμπρός! σώνει πια το πλάνεμά σας, κι ο παραδαρμός.
-Σας προσμένει το μεγάλο Πενταδάχτυλο κι οι κορφές του που λαμποκοπάνε, 370 και τα τρίσβαθα γκρεμά· και του Μαλεβού τα πλάγια τα κοκκινωπά.
-Σας προσμένει η Λακοδαιμονιά για να τη μεστώσετε που είν’ άδεια· 375 τα τραχώνια είναι για σας και τα λαγκάδια· του Μοριά η καρδιά σπαρταράει για σε, και της αξίζεις, Γυφτουριά!
-Σύρ’ εκεί και χτίσε το Γυφτόκαστρο, 380 το προστάζει ο βασιλιάς· κι αναπάψου μες στον κόρφο μιας πατρίδας και στον ίσκιο μιας φωλιάς.
-Κι όταν σε τραβάει και του πολέμου και του χαλασμού η ορμή, 385 αρματώσου το σφυρί σου για το ρήγα σου κι αποκάτου από το νόμο με το λάβαρο αγωνίσου ηρώισσα κι εσύ.
………
Μα δεν πρόφτασε το λόγο ν’ αποσώσει, 400 και το λόγο παίρνω εγώ· κι απ’ το ψήλος άλλης πέτρας προς τ’ αδέρφια μεγαλόστομα μιλώ.
…………..
415
-Ποιός είναι αυτός που πύργους χτίζει στον αέρα με τη φωνή του κράχτη και μοιράζει μας βασιλικά τα κάστρα, κι άπρεπων ελπίδων ίσκιους μπροστά στα μάτια μας σαλεύει; Είμαστ’ εμείς οι απάτριδοι κι οι αγιάτρευτοι· 420 γιούχα και πάντα γιούχα των πατρίδων!
-Είμαστ’ εμείς οι αθάνατοι απολίτιστοι· κι οι Πολιτείες λημέρια των ακάθαρτων, κι οι Πολιτείες ταμπούρια των κιοτήδων· στη στρούγκα λυσσομάνημα και φαγωμός 425 λύκων, σκυλιών, προβάτων και τσοπάνηδων. Γιούχα και πάλε γιούχα των πατρίδων!
-Η μάντρα είν’ ο αφίλιωτος οχτρός μας, την πλατωσιά του κόσμου τη στενεύει, στριγκλόχορτα φυτρώνουν και γοργόνια 430 βλαστομανώντας κάτω από τον ίσκιο της· του δολερού αναγάλλιασμα, τα μαραζώνει τα ξεφτέρια του νου και της καρδιάς τ’ αηδόνια.
…………….
-Περάστε απάνου από τις μάντρες, τα μουλάρια σας 440 φτερώστε τα σαν τα σκουπόξυλα, όταν οι μάγισσες τα καβαλάνε· ο κόσμος ακομμάτιαστος και απέραντος· όπου τελειώνουν οι στεριές, τα πέλαγα αρχινάνε.
……..
-Εμείς δε γονατίσαμε σκυφτοί τα πόδια να φιλήσουμε του δυνατού, σαν τα σκουλήκια που πατεί μας· μα για ν’ αντισταθεί με το σπαθί……
-και τότε θα σου κράζαμε: «Δε θέλουμε, 530 το πανηγύρι μη χαλάς· γιορτάζουμε το συντριμμό των αλυσίδων, ό,τι κι αν είναι, από διαμάντια ή από σίδερα· οι τρανοί λυτρωμένοι είμαστ’ εμείς.
Γιούχα και πάντα γιούχα των πατρίδων!»
-Το γένος το μοιρόγραφτο είμαστε που θα σκοτώσει τις πατρίδες· του κόσμου η Μάγια, η ακριβή του Βράμα, θα υφάνει με τα χέρια της, χαρά 545 κι ανθρώπων και θεών, το έργο της, το πιο ξαφνιστικό της θάμα.
-Όλος ο κόσμος, ένας κόσμος, γύφτος, σε δόξας θρόνο απάνω, πλάστης, με το σφυρί του και με το βιολί, 550 της αψεγάδιαστης Ιδέας· η πλάση σε περιβόλι του Μαγιού ένα πανηγύρι, και μια πατρίδα η Γη.
(*)Οι αριθμοί αφορούν τους στίχους
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου