Κυριακή, 1 Ιουνίου 2014

ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΓΡΑΝΑΖΙ ΔΕΝ ΓΥΡΝΑ…




Ένα σύνθημα, ένα τραγούδι, ένας χλευασμός και μια απάντηση


Στη ζωή μου έχω ακούσει και φωνάξει, πολλά συνθήματα και έχω δεχτεί πολλές κριτικές για τα συνθήματα. Μια από αυτές τις κριτικές, ήταν από φίλη εργαζόμενη με μικροαστικη διάβρωση, με πολύ χλευαστικό ύφος για το «λαϊκισμό» του και την «απουσία νοήματος» πέρα από φθηνό «εργατισμό»(!) είναι και το σύνθημα: «Χωρίς εσένα, γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς, χωρίς αφεντικά»! Το σύνθημα έγινε και τραγούδι από τον συναγωνιστή - τραγουδοποιό Γιώργο Σαρρή.





Ένοιωσα τον χλευασμό της φίλης μου και… ποιος είδε το θεό και δεν φοβήθηκε!

Απάντησα:



«Αυτό το τόσο «εργατίστικο» σύνθημα που… «δεν έχει νόημα», δεν έχει ούτε μια λέξη που δεν πατάει σε επιστημονικά δεδομένα και σε παγκόσμια ιδανικά των λαών και, κυρίως, ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΑΞΗΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΕΙ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΟΥ ΖΕΙΣ. Της εργατικής τάξης! Ούτε κουταλοπήρουνο να φας δεν θα είχες, χωρίς αυτή, όχι φαγητό! Και μη γελάς γιατί θα σου αφαιρέσω τα κουταλοπήρουνα και το φαγητό και πήγαινε να παράξεις μόνη μέταλλο για κουταλοπήρουν και φυτικά και ζωικά προϊόντα για να φας το βράδυ. Έτσι, για να μη χλευάζεις την εργατική τάξη, δηλαδή και τον εαυτό σου, ενώ δεν έχεις καταλάβει ότι εσείς είστε οι μόνοι δημιουργοί κάθε πλούτου! να μη πετάς τόσο εύκολα αυτό που εσύ παράγεις και οι καπιταλιστές σου κλέβουν μαζί και με την αλλοτριωμένη (ανεστραμμένη) συνείδησή σου, δυστυχώς.



Το σύνθημα λοιπόν, της λέω της φίλης μου, περιέχει:;;;

-Το παραγωγό όλου του πλούτου του κόσμου (εργάτη)

-Τα μέσα παραγωγής όλου του κόσμου που ο ίδιος ο εργάτης δημιούργησε και στον καπιταλισμό τα απαλλοτριώνουν (κλέβουν «νομίμως») οι καπιταλιστές, ως κέρδος και κεφάλαιο (γρανάζι)

-Την αδυναμία να κινηθεί και το παραμικρό παραγωγικό μέσο, χωρίς τον εργάτη (γρανάζι δεν γυρνά)

-Τη δύναμη, το όραμα και το μέλλον του κόσμου και του εργάτη (μπορείς χωρίς αφεντικά)



Ειδικά δε, το μέρος του: «μπορείς χωρίς αφεντικά»:

-Περιέχει την επιστημονική ουσία της πολιτικής οικονομίας και των παραγωγικών σχέσεων του καπιταλισμού που υπάρχει και του σοσιαλισμού που έρχεται.

-Περιέχει την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

-Περιέχει τις νέες παραγωγικές σχέσεις που μπορεί να εγκαταστήσει η εργατική τάξη.

-Περιέχει το κεντρικό περιεχόμενο των ποιοτικών αλμάτων και της εξέλιξης των κοινωνικών συστημάτων από το ένα στο άλλο, με το μήνυμα - προτροπή: «μπορείς» και το νόημα της επανάστασης που μπορεί να κάνει η εργατική τάξη, απαλλασσόμενη από τους εκμεταλλευτές της.


Προφανώς ένα τόσο «απλό» και «εργατίστικο» σύνθημα να μη σε προβλημάτισε ποτέ, τι περιεχόμενο έχει και τι κρύβει στα βάθη του. Τώρα όμως που σου εξήγησα ποσό μεγάλο είναι αυτό το «μικρό σύνθημα», καλύτερα να μη το ξανασχολιάσεις χλευαστικά, γιατί θα φαντάζεις εντελώς αγράμματη. Δεν σου λέω να συμφωνείς, σου λέω ότι έχει νόημα πολύ μεγάλο και σπουδαίο που ούτε καν το συνέλαβες!



Χλευαστικά βέβαια μπορείς να σχολιάσεις όσους το χλευάζουν,  υπηρετώντας τους καπιταλιστές ή όσους το κάνουν χωρίς να ξέρουν ούτε ένα από τα νοήματα που κρύβει, όπως εσύ ως τώρα. Αν νομίζεις ότι οι κομμουνιστές βγάζουν συνθήματα, χωρίς βαθύ νόημα και κάνουν ασκήσεις εγκεφαλικών κατασκευών λέξεων και συνθημάτων, όπως πχ οι αναρχικοί, με τα εξυπνακίστικα συνθήματά τους, είσαι βαθιά γελασμένη».



ΥΓ. Όταν πρωτάκουσα το τραγούδι, από τον Γ. Σαρρή και με ρώτησε για το εγχείρημά του, του είπα ότι, δεν ξέρω απο μουσικη, αλλά, ξέρω επακριβώς πόσο βάθος έχει το νόημα του τραγουδιού που περιέχει το σύνθημα, εστιάζοντας με μεγαλύτερη ανάλυση στο θέμα της πολιτικής οικονομίας από επιστημονικής σκοπιάς και των παραγωγικών σχέσεων που αναδεικνύει με τις πλέον ελάχιστες λέξεις του κόσμου.

Γιώργος Σαρρής : Χωρίς Εσένα Γρανάζι Δε Γυρνά ....... 




3 σχόλια:

  1. Μου έχει πραγματικά δημιουργηθεί ένας προβλημματισμός πάνω στο στόχο αυτού του συνθήματος αν και κατανοώ ότι μετά την ανατροπή των χωρών του υπαρκτού σοσιαλισμού, την υποχώρηση του ταξικού κινήματος και την απ όλες τις μεριές εντατικοποίηση, με κάθε μορφής ιδεολογήματα, της αστικής ιδεολογίας, υπάρχει μεγάλη ανάγκη της ενίσχυσης της ταξικής συνείδησης της εργατικής τάξης μιας και κάτι τέτοιο δεν θεωρείται από την μ λ θεωρία ως εγγενές.
    Θέλω λοιπόν να σε ρωτήσω το εξής που ίσως να θεωρήσεις προβοκατόρικο αλλά θα ήθελα την γνώμη σου.
    Είχα κάποτε διαβάσει κάπου ότι ο Μαρξ λέει ότι:
    "Κομμουνισμός είναι το δόγμα των συνθηκών της απελευθέρωσης του προλεταριάτου"
    Κάτω από αυτό το πρίσμα σκέφτομαι ότι μήπως θα ήταν πιο σωστό να χρησμοποιείται ένα σύνθημα που να παραπέμπει περισσότερο στην δημιουργία συνθήκών ρήξης με την σημερινή κατάσταση της εργατικής τάξης στα πλαίσια της δημιουργίας των συνθηκών αυτών..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΨEMA ΠPΩTON:
    H αποκάλυψη από τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Β.Σόιμπλε των σχεδίων της τρόικα για επιβολή και νέων εισπρακτικών μέτρων από την ελληνική κυβέρνηση έχει προκαλέσει .... νευρική κρίση στο υπουργείο Οικονομικών. H "KYBEPNHΣH" ΛEEI ΨEMATA !! OΛA EINAI MIΛHMENA ME TOYΣ "ΔANIΣTEΣ" !! ΘYMIZOYME TI EΛEΓE ΠPOEKΛOΓIKA O AΛEΞHΣ ΓIA TA ETOIMA ΣXEΔIA THΣ ... "KYBEPNHΣHΣ" TΩN 3 "Y" (YΠOTEΛEIΣ-YΠOTAKTIKH-YΠOΔOYΛOI=ΠPOΔOTIKO ANΘEΛΛHNIKO AΠOIKIOKPATIKO BPΩMOΣYΣTHMA)

    ΨEMA ΔEYTEPON:
    Μάλιστα συνδέθηκε για άλλη μία φορά η λήψη νέων μέτρων με την παραμονή ή όχι της Ελλάδας στο ευρώ! ... AΣ TOΛMHΣOYN !! MHN TΣIMΠATAI !! EMEIΣ TOYΣ EXOYME ΣTO XEPI !! (MONO ME MIA AΛHΘINH "APIΣTEPH" ΠATPIΩTIKH KYBEPNHΣH EΛΛHNΩN !)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

  3. Yiorghos george,

    Γράφεις "κομμουνισμός είναι το δόγμα των συνθηκών της απελευθέρωσης του προλεταριάτου".

    Δεν έχω δει πουθενά παρόμοια δήλωση. Δεν ξέρω αν έγινε πως έγινε και πως μεταφράστηκε. Δεν είμαι βέβαια ο γραφειοκράτης του μαρξισμού για να σταθώ σε τέτοιες λεπτομέρειες από αποσπασμένες φράσεις.

    Εκεί που στέκομαι στις ενστάσεις μου είναι στη λέξη «δόγμα». Βασική αρχή κάθε μαρξιστή είναι πως ο μαρξισμός δεν είναι δόγμα. Είναι θεωρία της κοινωνικής απελευθέρωσης της εργατικής τάξης και ο κομμουνισμός το μελλοντικό κοινωνικοοικονομικό σύστημα που θα αντικαταστήσει τον καπιταλισμό, αφού πρώτα με τον σοσιαλισμό περάσει η πολιτική και ταξική εξουσία στην εργατική τάξη.

    Συνεπώς δεν υπάρχει πουθενά η έννοια «δόγμα»

    Όσο για το αν πρέπει να κάνουμε ρήξη με την εργατική τάξη, απορώ τι καταλαβαίνεις; Ποιος θα κάνει ρήξη με την εργατική τάξη; η πρωτοπορία της εργατικής τάξης, η εργατική τάξη, η νέα εργατική τάξη; δεν βγαίνει κανένα νόημα η τάξη να κάνει ρήξη με τον εαυτό της. Το μόνο που μπορεί να γίνει είναι να συνειδητοποιήσει η τάξη τον ιστορικό της ρόλο και σαν τάξη, με την καθοδήγηση των πρωτοπόρων πολιτικών, συνδικαλιστικών και κοινωνικών οργανώσεων που δημιουργεί η ίδια, να ανατρέψει τον καπιταλισμό και να καταλάβει την εξουσία. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο.

    αν εννοείς «ρήξη με την κατάσταση της εργατικής τάξης» σαν ιδεολογικό περιεχόμενο μάχης γίνεται ήδη. Αν προσέξεις όλη η πρακτική του ΠΑΜΕ είναι ακριβώς αυτό, ρήξη με την υπάρχους κατάσταση υποταγής της εργατικής τάξης στους συνδικαλιστές και στα κόμματα της αστικής εξουσίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή