Καπιταλιστική Πολωνία, το χαϊδεμένο παιδί του αντικομουνισμού

Νέο βήμα προς τον έρποντα φασισμό, έκανε η καπιταλιστική Πολωνία, σε πλήρη αντιστοιχία με την ίδια πορεία του φασισμού σε όλη την Αν. Ευρώπη από τις Βαλτικές χώρες μέχρι τη Βουλγαρία. Απαγόρευσε κάθε τι κομμουνιστικό!  Ακόμη και την  απελευθέρωσή της από τον Σοβιετικό στρατό!

 

Στο μεταξύ πριν την ψήφιση του νόμου το Πολωνικό Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης αποφάσισε να καταστρέψει τα μνημεία της σοβιετικής εποχής, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται περίπου 500 μνημεία που είναι αφιερωμένα στους σοβιετικούς στρατιώτες που έπεσαν πολεμώντας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά σου λέει δεν έχουν έρποντα φασισμό!

 

Και τώρα που η πολωνική αστική τάξη απαγόρευσε κάθε αναφορά σε όνομα, επίθετο, γεγονός, πράξη κλπ, που περιέχει μέσα το όνομα «κομμουνισμός» και τα παράγωγά του, και επιπροσθέτως λέει και σε αναφορά σε «κάθε ολοκληρωτισμό»(!) θα γράψει μεγαλοπρεπώς στην ιστορία της: Η Πολωνία απελευθερώθηκε από τον ναζιστικό και κομμουνιστικό ζυγό το 1989!

Φυσικά, τα ολοκληρωτικά δικτατορικά αστικοτσιφλικάδικα καθεστώτα της Πολωνίας του μεσοπολέμου, που την έβαψαν με αίμα των γύρω λαών, όχι μόνο δεν θα απαγορεύεται να αναφερθούν αλλά αναφέρονται πάντα ως… πατριωτική Πολωνική Δημοκρατία της… «καημένης και δύστυχης» Πολωνίας!!!!

 

Σκεφθείτε όμως να μην υπήρχε ο… «κομμουνιστικός ζυγός». Όλοι θα ήταν στάχτη κοκάλων των φουγάρων του Άουσβιτς, της Τρεμπλίνκα και των άλλων στρατοπέδων. Αυτό πρόβλεπε το σχέδιο του Χίτλερ με τον οποίο οι αστικοτσιφλικάδες δικτάτορες της Πολωνίας, δεν δίστασαν καθόλου να συνεργαστούν για να διαμελίσουν την Τσεχοσλοβακία το 1938 (περιοχή Τέσεν), ενώ προηγούμενα αρνήθηκαν να περάσει κάθε σοβιετική βοήθεια προς την Τσεχοσλοβακία… πονηροί οι φασίστες της, απλώς δεν κατάλαβαν ότι ο άλλος φασίστας, ο Χίτλερ, ήταν πιο πονηρός από αυτούς.

Εννοείται βέβαια πως θα θεωρήσουν μεγάλο πολωνικό «ηρωισμό» την εκτέλεση 23.000 σοβιετικών αιχμαλώτων στρατιωτών και αξιωματικών (τους το κάρφωσε ο ομογάλακτός τους Πούτιν και κατάπιαν τη γλώσσα τους) από τον πόλεμο του 1920, όταν επιτέθηκαν προς ανατολάς μαζί με ολόκληρη την Αντάντ, μη εξαιρουμένης της Ελλάδας (εκστρατεία της Ουκρανίας) και απέσπασαν εδάφη από τη Σ. Ένωση (Λευκορωσία, Ουκρανία) και τη Λιθουανία, μαζί και την πρωτεύουσα της τελευταίας.

Μετά, με τη συνεργασία του Γκέμπελς, ανακάλυψαν το Κατίν για να απαλλαγούν από την ολοφάνερη ενοχή του εγκλήματος. Δεν είναι καθόλου τυχαία η συνεχής αύξηση του αριθμού του Κατίν… 4,6,16,23,30 χιλιάδες μέσα σε 73 χρόνια με στόχο να τα φτάσουν στις 100 χιλιάδες μαζεύοντας κάθε εκτελεσμένο από Γερμανούς σε ακτίνα 100-200 χιλιόμετρα και να «αποδείξουν» ότι… καλώς εκτέλεσαν τους Σοβιετικούς! Η μόνη διαφορά είναι πως το ένα έγκλημα το έκαναν χωρίς καμία αμφιβολία οι δικτάτορες της Πολωνίας ενώ το άλλο, το Κατίν, οι διάδοχοι των Πολωνών δικτατόρων, το αποδίδουν στην ΕΣΣΔ, αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να το αποδείξουν, γιατί όπως δείχνουν τα πράγματα, δεν έγινε και θα μένουν πάντα στις αντικομουνιστικές κατηγορίες χωρίς περιεχόμενο… ή στην απίστευτου ιστορικού κάλους «απόδειξη» ότι «αφού ο Στάλιν ήταν εγκληματίας, άρα το έκανε»!!!

 

Το μόνο που έγινε τότε, ήταν ο εξοπλισμός μιας πολωνικής στρατιάς στην ΕΣΣΔ, την οποία μέσω Ιράν έστειλε στη Δύση να πολεμήσει από εκεί και παράλληλα ο εξοπλισμός πολλών πολωνικών στρατευμάτων στους κόλπους του κόκκινου στρατού, ο οποίος με επικεφαλής τον Πολωνό, από πατέρα, στρατάρχη Ροκοσόφσκι (Konstanty Ksawerowicz Rokossowski) απελευθέρωσαν την Πολωνία.

Τα μέρη που κατέλαβαν το 1920 οι Πολωνοί, τα ονόμασαν… «Ανατολική Πολωνία»(!) και από το 1939 ωρύονται μαζί με κάθε αντικομουνιστικό σκύβαλο, ότι τα… υποδούλωσε η ΕΣΔΔ (90% πληθυσμός Λευκορώσοι, Ρώσοι, Ουκρανοί και Λιθουανοί)! Σαν να ισχυρισθεί σήμερα η Τουρκία ότι αν η Κύπρος απελευθερώσει το βόρειο κατεχόμενο κομμάτι της, σημαίνει ότι καταλαμβάνει τη… νότια Τουρκία!

Έτσι γράφουν την ιστορία οι αστοί και έτσι προωθούν κάθε μέρα και ένα βήμα τον φασισμό.

… με την ευγενική χορηγία της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και όλων των ευαγών ιδρυμάτων τους βέβαια!

http://www.902.gr/eidisi/kosmos/97572/apagoreyoyn-kathe-anafora-ston-kommoynismo-se-dimosioys-horoys

Όχι άλλη σωτηρία του ασφαλιστικού!

Για άλλη μια φορά, άλλη μία κυβέρνηση, πανηγύρισε για τη «σωτηρία» του ασφαλιστικού συστήματος και της κοινωνικής ασφάλισης στη χώρα μας!

Αν ρωτούσαμε βέβαια κάποιον ασφαλισμένο ή συνταξιούχο τη γνώμη του για την νέα σωτηρία του ασφαλιστικού, ίσως ακούγαμε το γνωστό: "όχι άλλες σωτηρίες, όχι άλλοι σωτήρες των συντάξεων και του ασφαλιστικού"!

Δεν θα είχαν καθόλου άδικο.

 

Οι παλιότεροι θα θυμούνται ότι στις δεκαετίες του ’50, ’60 και ’70 η «σωτηρία» του ασφαλιστικού στηρίζονταν στην αναγκαστική κατάθεση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων με αρνητικά, σε σχέση με τον πληθωρισμό, επιτόκια στην Τράπεζα της Ελλάδος. Τα ίδια αποθεματικά δίνονταν επίσης με πολύ χαμηλά ή και αρνητικά επιτόκια στις βιομηχανίες για να αναπτυχθούν!

Η απάντηση των τοτινών «σωτήρων» ήταν αφοπλιστική: Με την ανάπτυξη της βιομηχανίας και της οικονομίας, η χώρα θα γίνει πλούσια και θα έχει τότε να δίνει πλουσιοπάροχα και συντάξεις, και ασφάλιση, και περίθαλψη! Νομοθετούσαν μάλιστα και απίστευτες μελλοντικές παροχές χωρίς αιδώ, αφού όταν θα ερχόταν η ώρα να πληρωθούν δεν θα ήταν αυτοί στην κυβέρνηση.

Δεκάδες δισεκατομμύρια χάθηκαν από εκείνο το κυριολεκτικό «ριφιφί» στα αποθεματικά. Τα δάνεια μετατράπηκαν σε θαλασσοδάνεια, τα οποία χρεώθηκε και ξαναπλήρωσε ο λαός με τις γνωστές «κοινωνικοποιήσεις των προβληματικών», η ανάπτυξη της  βιομηχανίας έγινε για τους βιομήχανους, εφοπλιστές και μεγαλοεπιχειρηματίες  που όταν ήρθε η κρίσιμη ώρα πολλοί έβγαλαν τα κεφάλαια και τις επιχειρήσεις τους στο εξωτερικό και η χώρα έμεινε ξανά φτωχή και χρεωμένη και το ασφαλιστικό στο μηδέν!

 

Το πρόβλημα έγινε αντιληπτό στα τέλη της δεκαετίας του ’80, όταν άρχιζαν να ωριμάζουν τα ασφαλιστικά δικαιώματα και αποδίδονταν συντάξεις. Αποθεματικά δεν υπήρχαν, ο λογαριασμός δεν έβγαινε! Το 1992, νέοι αυτόκλητες σωτήρες «έσωσαν» και πάλι το ασφαλιστικό με περικοπές δικαιωμάτων και συντάξεων. Η απάντηση στις αντιδράσεις ήταν και πάλι αφοπλιστικές: Μόνο έτσι θα σωθεί το ασφαλιστικό και μόνο έτσι θα έχετε κανονικές συντάξεις στο μέλλον.

Στο μέλλον… δηλαδή σήμερα!

Ωστόσο, δεν ησύχασαν ποτέ οι «σωτήρες». Αφού κάτω απο την  κατακραυγή, επέτρεψαν κοινά επιτόκια στα αποθεματικά, φαίνεται πως αυτό δεν τους άρεσε καθόλου. Έτσι ανάγκασαν και πάλι τα Ταμεία ή να αγοράζουν ομόλογα και μετοχές κατά τον κανονισμό τους ή να τα καταθέτουν όλα σε κοινό λογαριασμό των ΝΠΔΔ στην Τράπεζα Ελλάδος χωρίς επιτόκιο και με δικαίωμα να τα επενδύει όπως θέλει αυτή! Μέσα στον εξαναγκασμό ήταν και η αγορά «δομημένων ομολόγων» ή απλώς ομόλογα- φούσκα τα οποία καταλήστευαν τα αποθεματικά.

Ωστόσο οι σωτήρες έβαλαν το τυρί της φάκα  και είχαν μία ακόμη αφοπλιστική απάντηση:  Τα αναγκαστικώς διατιθέμενα και κατατιθέμενα αποθεματικά θα αυγατίζουν συνέχεια από την αύξηση της αξίας των μετοχών και των ομολόγων! Έτσι όλα τα Ταμεία κι οι ασφαλισμένοι θα κερδίσουν και θα διασφαλίσουν τις συντάξεις τους!

Άλλο όμως το τυρί και άλλο η φάκα.

 

Μετά ήρθε η κατάρρευση του χρηματιστηρίου και των μετοχών. Ακολούθησε η κρίση και η κατάρρευση των ομολόγων. Σε συνέχει ό,τι απέμεινε ήρθε το PSI και με το νόμο τα ταμεία ξαναγύρισαν στο μηδέν.

Στο μεταξύ πολλοί επίδοξοι σωτήρες είχαν ξεπροβάλει με φαεινές ιδέες ότι «πρέπει να σώσουν» το ασφαλιστικό ξανά και ξανά γιατί τα ταμεία δεν είχαν λεφτά και αυτοί μπορούν να τα σώζουν, ενώ οι κυβερνήσεις θα τα ληστεύουν!

Αποτέλεσμα όλων αυτών των διαδικασιών ήταν η καρατόμηση συντάξεων κύριων και επικουρικών μαζί με την καρατόμηση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης (είμαστε οι πρώτοι σε ποσοστά ιδιωτικής συμμετοχής στην περίθαλψη και στα φάρμακα στην ΕΕ).

 

Με όχημα την κρίση, οι «σωτήρες» των πρώτων μνημονίων, περιέκοψαν 11 φορές τις συντάξεις και οι νέοι σωτήρες της σημερινής κυβέρνησης εκτέλεσαν την 12^η και ετοιμάζουν την 13^η και 14^η!

Πάλι ως απάντηση στους χειμαζόμενους συνταξιούχους και τους ασφαλισμένους το επιχείρημα είναι το ίδιο: Μόνο έτσι σώζεται το ασφαλιστικό! Αν θέλετε συντάξεις, πρέπει να τις περικόψουμε τόσο όσο είναι δυνατόν να αναδιανέμουμε τις νέες εισφορές στις παλιές συντάξεις!  

Και ονόμασαν το «μηδενικό έλλειμμα»  «κόφτη»!

Περίπου δηλαδή πρέπει οι συνταξιούχοι να αισθάνονται «σωσμένοι» και ένοχοι μπροστά στους «σωτήρες των συνάξεων» και απέναντι στις νέες γενεές που τους παίρνουν για σύνταξη τις εισφορές τους!  Ούτε κουβέντα για τη διαχρονική ληστεία των εισφορών και αποθεματικών που υποτίθεται θα έπρεπε να διαφυλαχθούν για τις συντάξεις των δικαιούχων, σημερινών συνταξιούχων!

Γι αυτό η μόνη απαίτηση και ελπίδα των συνταξιούχων και ασφαλισμένων δεν μπορεί παρά να είναι να καταφέρουν να σωθούν από τους σωτήρες! Αυτό όμως είναι ένα άλλο κεφάλαιο.

Σ.Β.

Αναδημοσίευση από το eea.gr 

Περί δημοσιογραφίας

Σκέψεις με αφορμή τη απεργία

Το ξέραμε. Ξέρουμε και ότι τίποτα δεν μπορεί να διορθωθεί ριζικά. Ο δημοσιογράφος δεν μπορεί να κάνει λειτούργημα γιατί είναι υπάλληλος ενός κεφαλαίου που υπηρετεί κεφάλαια και γιατί προσλαμβάνεται μόνο για τους σκοπούς αυτού του κεφαλαίου. Όλοι μαζί οι σκοποί των κεφαλαίων κάνουν τους σκοπούς της αστικής τάξης. Αυτήν υπηρετούν, αλλιώς απολύονται.

Όπως ο εργάτης στο εργοστάσιο υπηρετεί το σκοπό του κεφαλαίου και του κεφαλαιοκράτη, αλλιώς απολύεται.

Καμία αυταπάτη περί αυτών.

Δεν είναι όμως ένοχοι οι εργαζόμενοι που, για να ζήσουν, εξαρτώνται από το κεφάλαιο και δουλεύουν γι αυτό, δίνοντάς του κέρδη για να δυναμώνει τις αλυσίδες με τις οποίες τους δένει.

Είναι ένοχο το σύστημα που τους αφαιρεί με τη βία της ταξικής εξουσίας (δικτατορίας) του κεφαλαίου, κάθε ίχνος αυτοδιάθεσης και ελέγχου του προϊόντος τους.

Μέσα σε αυτούς όμως, υπάρχουν και οι πραγματικοί ένοχοι, πρωτοστάτες της υποταγής των άλλων. Είναι αυτοί που πρωτοπορούν και παράγουν πολιτική, καθοδήγηση και ουσία για την υπηρέτηση του κεφαλαίου και της αστικής τάξης και καθοδηγούν όλους τους εργαζόμενους δημοσιογράφους να παράξουν το προϊόν που παραγγέλλουν οι αστοί. Αυτά είναι τα όρια.

Ένα προϊόν παραπλάνησης και διαμόρφωσης μιας υποταγμένης κοινωνικής συνείδησης, χωρίς ταξική αντίληψη, αδρανή,  όλα στη διάθεση του κεφαλαίου.

Αυτή την κατάσταση πρέπει να πολεμήσουν οι δημοσιογράφοι, έξω από τις εντολές και τις παραγωγικές νόρμες των εργοδοτών τους. Όχι μόνο με ατομική μάχη αλλά, κυρίως, με συλλογική - ταξική δράση. Αν δεν παλέψουν για γενικότερες ανατροπές, κάθε επιμέρους ανατροπή θα είναι έωλη και στην πρώτη αδυναμία θα χαθεί, όπως χάνονται τώρα όλες οι προηγούμενες κατακτήσεις.

Το σύστημα είναι το πρόβλημα, όχι η κάποια μικρή μεταρρύθμισή του. Αν κάθε κατάκτηση, κάθε προοδευτική μεταρρύθμιση και λαϊκή, δημοκρατική αλλαγή δεν είναι μέρος της ανατροπής και της επανάστασης, αργά ή γρήγορα ή θα χαθεί, η θα μεταλλαγεί σε κακέκτυπο μεταρρύθμισης και δικαιώματος, υποταγμένο στην υπηρεσία του συστήματος.

Αυτά λένε οι μαρξιστές.

 

Ας δούμε όμως και μια αξιόλογη κριτική του Δημήτρη Μηλάκα στην εφημερίδα «Το Ποντικι» της 23/4/2016, με λεπτομέρειες για τον κλάδο. Κάποιες φορές αυτές βοηθάνε να αποκαλυφθεί το σκηνικό που περιγράφουμε γενικά και να τεκμηριωθούν οι θέσεις μας.

 

Ψιτ… συνάδελφε! 

(δημοσιογραφικό και πένθιμο)

23.4.2016 / ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛAΚΑΣ

Για να δημιουργηθούν  οι πιθανότητες  επιτυχίας ενός  αγώνα , βασική προϋπόθεση είναι η διάχυση του δίκαιου χαρακτήρα του στην κοινωνία, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί  ανοχή, συμπάθεια, κατανόηση και υποστήριξη. Δεν υπάρχει άλλος κλάδος, άλλη επαγγελματική κατηγορία, που υπονόμευσε τόσο συστηματικά  αγώνες  (άλλων) εργαζομένων υποθάλποντας τον κοινωνικό αυτοματισμό όσο η δημοσιογραφία και οι δημοσιογράφοι. Ως εκ τούτου, δεν πρόκειται να «κλάψει» κανείς για τον «θάνατο» του  επαγγέλματος…

Ο θάνατος άλλωστε έχει επέλθει προ πολλού και σίγουρα πολύ πριν την κατάθεση του ασφαλιστικού από την κυβέρνηση της «αριστεράς» του Αλέξη Τσίπρα. Η βαριά ασθένεια του επαγγέλματος ξεκινά από πολύ παλιότερα. Τότε, που έδεναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα… Από τότε, το «σύμπλεγμα» των media  τοποθετήθηκε δίπλα στην εξουσία και πρόσφερε τις υπηρεσίες του με το αζημίωτο  για τη διαχείριση (και όχι ενημέρωση) της κοινής γνώμης. Όσο οι πόροι ήταν επαρκείς το σύστημα μπορούσε να εξασφαλίσει την αναπαραγωγή του: εναλλαγή των κομμάτων εξουσίας, μοίρασμα της πίτας στην οικονομική ολιγαρχία, αρκετά ψίχουλα για την ικανοποίηση των ψευδαισθήσεων των «λειτουργών» του Τύπου, κάποιοι από τους οποίους –και όχι λίγοι- συνήθισαν στο παντεσπάνι.

Ενσωματωμένο στο σύστημα εξουσίας το δημοσιογραφικό επάγγελμα (κατά περίπτωση ακούσια ή εκούσια)  αναλάμβανε την βρώμικη δουλειά με μοναδικό στόχο την διαιώνιση μιας βολικής και προσοδοφόρας κατάστασης για όσους ήταν στο κόλπο. Έτσι γίνονταν οι δουλειές, έτσι υπογράφονταν οι συμβάσεις, έτσι χαρίζονταν η διαφήμιση,  έτσι μοιράζονταν οι θέσεις φιλέτα, έτσι  εξασφαλίζονταν 2 και 3 και 4 και 5 αργομισθίες, έτσι καπαρώνονταν γραφεία τύπου, θέσεις σε γραμματείες  και πάει λέγοντας. Έτσι, εξασφαλίστηκαν δουλειές με αστρονομικές απολαβές (τάχα ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης) έτσι, σιγά- σιγά άρχισε να παγιώνεται η εικόνα και η αντίληψη του αλήτη ρουφιάνου δημοσιογράφου. Κάπως έτσι, ένας ολόκληρος κλάδος αφέθηκε στο σάπισμα της «ευημερίας»…

 

Χρειάστηκε να περάσουν έξι χρόνια υπηρέτησης  των πολιτικών του μονόδρομου των μνημονίων για να αντιληφθεί ο δημοσιογραφικός κλάδος ότι ο δρόμος αυτός οδηγεί σε τοίχο. Το αντιληφθήκαμε άραγε (ως επαγγελματικό συνάφι) μόνο και μόνο γιατί συνθλιβόμαστε και μεις πάνω σ αυτόν τον τοίχο; Τι άραγε κάναμε αυτά τα τελευταία χρόνια και δεν βλέπαμε που πάμε; Είχαμε δουλειές να κάνουμε…

• Την πέσαμε στους δημοσίους υπαλλήλους που είναι πολλοί και δεν δουλεύουν
• Κράξαμε τους συνταξιούχους που ζουν πολύ και παίρνουν πολλά
• Ξεφωνίσαμε ταξιτζήδες, φροτηγατζήδες, δικηγόρους συμβολαιογράφους, φαρμακοποιούς που με τη στάση τους υπονομεύουν τις δυνατότητες εκσυγχρονισμού του τόπου
• Τα βάλαμε με την δωρεάν παιδεία και τις δαπάνες για την υγεία
• Γιουχάραμε τους αγρότες με τα καγιέν που τρώνε τις επιδοτήσεις στα στριπτιζάδικα
• Ξεφωνήσαμε κάθε πορεία και διαμαρτυρία γιατί  κάνει κακό στην αγορά και τον τουρισμό
• Υποστηρίξαμε με πάθος κάθε συμφωνία με τους δανειστές όλα αυτά τα χρόνια για να μην  χρεοκοπήσουμε και κοπούν οι μισθοί και οι συντάξεις
• Χορέψαμε σε κάθε σκοπό που βόλευε την όποια κυβέρνηση για να υλοποιήσει τις απαιτήσεις των δανειστών, για περικοπές, περικοπές,  περικοπές  και ξεπουλήματα όσο –όσο.

 

Φωνάζουμε τώρα και θα απεργήσουμε «διαρκώς» για το ασφαλιστικό «μας» ενώ εδώ και  χρόνια σιγοντάρουμε τις πολιτικές που έχουν καταστρέψει όλους τους υπόλοιπους. Κοιτάζοντάς μας, (σαν κλάδο) ολοένα και περισσότερο  θυμίζουμε την περιβόητη παραγκόβια ατάκα: εμείς (και το ταμείο μας) να είμαστε καλά και οι άλλοι να πάνε να γαμηθούνε…

Να όμως που ήρθε η σειρά μας…

ΥΓ: Οι γενικεύσεις είναι πολλές φορές ενοχλητικές και άδικες. Ωστόσο ένα ποτήρι νερό μπορεί εύκολα να χρωματιστεί, αρκεί μια σταγόνα μπογιάς και το νερό δεν πίνεται…

http://www.topontiki.gr/article/167956/psit-synadelfe-dimosiografiko-kai-penthimo#.VxuoCz-ut08.twitter

Το «οικονομικό θαύμα» της χούντας!

Χωρίς περιστροφές:

Το δημόσιο χρέος από 32 δισ. δραχμές το 1966 εκτινάχτηκε το 1974 στα 114 δισ. δραχμές, +256%

Το εξωτερικό χρέος αυξήθηκε σε 6 χρόνια  1,5 φορά µμεγαλύτερο απ’ όσο είχε αυξηθεί σε διάστηµα 145 χρόνων!

Το εμπορικό έλλειμμα το 1973 έγινε τέσσερις και πέντε φορές μεγαλύτερο από αυτό του 1968

Οι τιμές αυξήθηκαν κατά 15,3% από το 1972 έως το 1973 και κατά 37,8% από τον Απρίλη του 1973 μέχρι τον Απρίλη του 1974

Το ποσοστό των δαπανών για την εκπαίδευση στο σύνολο των γενικών κρατικών δαπανών μειώθηκε από 11,6% σε 10%

Οι προσωπικές καταθέσεις μειώθηκαν από 34,2 δισεκατομμύρια δραχμές το 1972 σε 19,6 δισεκατομμύρια δραχμές το 1973

Στον αγροτικό τομέα, + 4,2% κατά την περίοδο 1963 – 1966, +1,8% στην περίοδο 1967 – 1974, Οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων μειώθηκαν από το 63% του συνόλου των εξαγωγών το 1968 στο 48% το 1972

Οι φόροι που επιβάρυναν τα λαϊκά στρώματα ανέρχονταν στο 91% επί του συνόλου των φορολογικών εσόδων του καθεστώτος 

Οι φόροι επί των επιχειρήσεων μειώθηκαν κατά 10,9% την περίοδο 1972 – 73.

Οι φοροαπαλλαγές 464 μεγάλων επιχειρήσεων το 1971 ήταν κατά τρεις φορές υψηλότερες από τους φόρους που οι ίδιες εταιρείες είχαν καταβάλει!

Τα φορολογικά έσοδα από τις ναυτιλιακές εταιρείες μειώθηκαν από 109 εκατομμύρια δραχμές το 1968 σε 29 εκατομμύρια το 1972 (μείωση 73%!), περίοδος κατά την οποία ο ελληνικός στόλος αυξήθηκε κατά 16,7 εκατομμύρια τόνους.

Το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών αυξήθηκε κατά οχτώ φορές, μεταξύ του 1967 και 1972.

Ισοζύγιο πληρωμών: περίοδος 1960 – 66: μέσο πλεόνασμα 14,6 εκατ. Δολαρίων.  Περίοδος 1967-73 μέσο έλλειμμα 117 εκ δολάρια!

Πηγή: http://www.enikos.gr/mpogiopoulos/384608,21-Aprilh-1967-Lamogia-sto-xaki.html


 

ΟΙ ΦΟΡΟΙ ΤΩΝ ΕΦΟΠΛΙΣΤΩΝ ΜΝΗΜΕΙΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΠΑΛΛΑΓΗΣ!

Οι φόροι που κατέβαλαν οι εφοπλιστές την τριετία 2013-2015 αποτελούν χλευασμό και προσβολή της κοινής λογικής και του βαριά φορολογούμενου εργαζομένου λαού.

Ως εκ τούτου είναι αδύνατο να γίνει μια σοβαρή κριτική.

Μπορεί όμως να γίνει αντικείμενο μαύρου χιούμορ.

Μιλάμε για φορολογική εξόντωση των μεγαλύτερων εφοπλιστών του κόσμου με το μεγαλύτερο στόλο πλοίων του κόσμου.

Οι ανάλγητες κυβερνήσεις της δεξιαοσοσιαλμανίας, των σοσιαλιστών και των αριστερών δείχνουν το μίσος τους απέναντι στην ιδιωτική επιχειρηματικότητα της θάλασσας, που αποφέρουν τεράστιο πλούτο στις τράπεζες (του Σίτυ).

Εκτός αυτού, τους εξανάγκασε να καταβάλουν μόνοι τους, και αν το θέλουν, οικιοθελώς δηλαδή, όπως το λέει και το τονίζει ο νόμος με την περίφημη, πρωτοφανή για φορολογικό νόμο παγκοσμίως, «ΔΗΛΩΣΗ ΟΙΚ/ΛΟΥΣ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗΣ Ν.ΚΑΡ42 Ν.4301/2014» φόρου ο οποίος κυριολεκτικά διώχνει τις εφοπλιστικές επιχειρήσεις και τις εξαναγκάζει σε αλλαγή σημαίας. Όπως ακριβώς διώχνει, δηλαδή, και τις καλές, υγιείς και κερδοφόρες εταιρείες στη Βουλγαρία μαζί με τα λεφτά που βγάζουν από τον ιδρώτα των απλήρωτων εργαζομένων, από επιδοτήσεις, κίνητρα και  φοροαπαλλαγές!

Το νούμερα για τον… φορολογικό διωγμό των εφοπλιστών είναι καταλυτικά και βουλώνουν κάθε στόμα που λέει ότι οι εφοπλιστές δεν καταβάλουν φόρους.

Ιδού τα στοιχεία που κατέθεσε στη Βουλή το Υπουργείο Οικονομικών στις 13/4/2016:

ΦΟΡΟΣ ΠΛΟΙΩΝ

-Σύνολο φόρου πλοίων τριετίας 2013-2015=43,784 εκ.

-Μέσος όρος φόρου εφοπλιστών/έτος=14,594 εκ.

-Σύνολο φόρων του κράτους 2013-2015=132,789 δισεκ.

-Μέσος όρος φόρου κράτους/έτος=44,263 δισεκ.

-Ποσοστό Φόρων εφοπλιστών/έτος έναντι φόρων κράτους=0,033%

 

«ΟΙΚΙΟΘΕΛΗΣ ΦΟΡΟΣ»

-Σύνολο «οικιοθελούς φόρου» εφοπλιστών διετίας 2014-2015=85,976 εκ.

-Μέσος όρος έτους=42,988 εκ.

-Σύνολο φόρων του κράτους διετίας 2014-2015=88,386 δισεκ.

-Μέσος όρος φόρων του κράτους/έτος=44,193 δισεκ.

-Ποσοστό Φόρων εφοπλιστών/έτος έναντι φόρων κράτους=0,097%

 

Συνολικοί φόροι του εμπορικού στόλου ως ποσοστό των φόρων του κράτους: 0,13%!

 

Μετά από αυτή την… εξοντωτική φορολογία πώς να μη χρηματοδοτήσουν οι εφοπλιστές τη ΧΑ, να σπάσει στο ξύλο κομμουνιστές, ναυτεργάτες και εργάτες που απαιτούν να πληρώνονται με αξιοπρεπή μισθό όταν δουλεύουν και αρνούνται πεισματικά να πληρώνουν τους φόρους της μεγαλύτερης ναυτιλίας του κόσμου;

 

Φόροι πλοίων

Τα επίσημα στοιχεία του υπ. Οικονομικών

Σε απάντηση ερώτησης προς την βουλή, το υπ. Οικονομικών κατέθεσε έγγραφο στο οποίο παρουσιάζονται στοιχεία που αφορούν είσπραξη από τον φόρο πλοίω.

1.   ΦΟΡΟΣ ΠΛΟΙΩΝ

Φόροι πλοίων που έχουν καταβληθεί την τελευταία τριετία

ΕΤΟΣ	ΕΙΔΟΣ ΦΟΡΟΥ	ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΦΟΡΟΥ	ΕΙΣΠΡΑΞΗ
2013	1203	ΦΟΡΟΣ ΠΛΟΙΩΝ	14.013.519,90
2014	1203	ΦΟΡΟΣ ΠΛΟΙΩΝ	13.154.712,39
2015	1203	ΦΟΡΟΣ ΠΛΟΙΩΝ	17.617.781,18

2. «ΟΙΚΙΟΘΕΛΕΙΣ ΦΟΡΟΙ»

2. Πόσες ναυτιλιακές εταιρείες και τι ποσό έχουν καταβάλλει το 2013,2014 και 2015 με βάση το «συνυποσχετικό σύμφωνο οικειοθέλούς φορολόγησης των εφοπλιστών», παρατίθεται ο πίνακας:

ΕΤΟΣ	ΕΙΔΟΣ ΦΟΡΟΥ	ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΦΟΡΟΥ	ΠΛΗΘΩΣ ΑΦΜ		ΕΙΣΠΡΑΞΗ
2014	6136	ΔΗΛΩΣΗ ΟΙΚ/ΛΟΥΣ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗΣ Ν.ΚΑΡ42 Ν.4301/2014	464		40.546.1151,35
2015	6136	ΔΗΛΩΣΗ ΟΙΚ/ΛΟΥΣ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗΣ Ν.ΚΑΡ42 Ν.4301/2014	434		45.430.869,71

Σημειώνεται ότι για το έτος 2013 δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία που αφορούν στο Ν.4301/2014(αρθρ. 42 και 56 - ΦΕΚ A 223/7-10-2014).

13/4/2016