Ήταν, κάποτε-1968, μια «βάρκα» που αποκολλήθηκε
από το καράβι του κομμουνιστικού κινήματος, αρπάζοντας ό,τι πρόλαβε από την
ιστορία αγώνων του κόμματος, με στόχο να είναι ο «άλλος κομμουνισμός», ο «άλλος
μαρξισμός», «η ανανέωση» του λαϊκού κινήματος και η «επανάσταση» που θα γίνει
χωρίς μάχες, αγώνες και όπλα παντός τύπου, αλλά με αξιοποίηση των "δικαιωμάτων" που
δίνει η αστική δημοκρατία για εσωτερική "κατάληψη" του (ταξικού μεν, ουδέτερου δε!!!)
κράτους. Πραγματικοί τροφοδότες ήταν οι αρνητές κάθε κομμουνιστικού ιδανικού,
οπορτουνιστές, πρώην στελέχη του ΚΚΕ και στελέχη της μαχόμενης ανατρεπτικής Αριστεράς.
Ιδεολογικός οδηγός, σε φθίνουσα πορεία, από το
1968, ο ευρωκομουνισμός που τόση διάλυση έφερε στα ΚΚ πολλών χωρών.