Το Δημοψήφισμα του ΣΥΡΙΖΑ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 7.7.2019

Τέσσερα χρόνια από το δημοψήφισμα της 5ης Ιούλη 2015

Στις 5 Ιούλη 2019 συμπληρώθηκαν τέσσερα χρόνια από τη διενέργεια του δημοψηφίσματος. Μία απόφαση που πήρε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, αφού προηγουμένως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είχαν καταθέσει στην ελληνική κυβέρνηση το περίφημο «σχέδιο Γιούνκερ», τη δέσμη δηλαδή αντιλαϊκών μέτρων ως «προαπαιτούμενα» για να να υπάρξει χρηματοδότηση της χώρας από την τρόικα. Κι αυτό, αφού λίγο πριν είχε ολοκληρωθεί το 2ο πρόγραμμα - δανειακή σύμβαση - μνημόνιο, το οποίο είχε επεκτείνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ από το Φλεβάρη του 2015.

Σε τι διέφεραν το ΝΑΙ το ΟΧΙ και η ΕΕ;
πίνακας

https://www.rizospastis.gr/page.do?id=17586&publDate=7%2F7%2F2019&pageNo=11

Δεν είναι υπερβολή να πει κάποιος ότι με εκείνη την απόφαση για το δημοψήφισμα, στο οποίο είχε τεθεί ως ερώτημα το ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην πρόταση της τρόικας, ο ΣΥΡΙΖΑ έστησε στις πλάτες του ελληνικού λαού μία από τις μεγαλύτερες πολιτικές απάτες...

Οχι μόνο γιατί το ΟΧΙ έγινε ΝΑΙ μετά το δημοψήφισμα, αλλά πολύ περισσότερο γιατί ο λαός στην ουσία καλούνταν να διαλέξει ανάμεσα σε δύο μνημόνια: Αυτό που πρότεινε ο Γιούνκερ και αυτό που πρότεινε ο ΣΥΡΙΖΑ. Γεγονός βέβαια που κρύφτηκε πολύ καλά πίσω από τη συνθηματολογία της περιόδου.

Ετσι, ενώ είχε ήδη ανακοινωθεί το δημοψήφισμα, η κυβέρνηση, λίγες μέρες πριν τη διεξαγωγή του, κατέθεσε τη δική της πρόταση για να συνάψει νέα δανειακή σύμβαση που συνοδευόταν από το 3ο και πιο αντιλαϊκό - αντεργατικό μνημόνιο! Εκείνη η πρόταση στην πραγματικότητα ήταν ίδια και απαράλλαχτη με την πρόταση της τρόικας, κάτι που είχε αποδείξει εξαντλητικά ο «Ριζοσπάστης» στην αρθρογραφία της εποχής (βλέπε και στην εικόνα τον πίνακα που είχε δημοσιευτεί τότε).

Μέσω λοιπόν του δημοψηφίσματος, ο ΣΥΡΙΖΑ παγίδευσε τον ελληνικό λαό και εκβίασε τη νομιμοποίηση όλων όσα ήρθαν στα μέσα Ιούλη και στα μέσα Αυγούστου του 2015! Μία σκληρή δέσμη μέτρων που θα ακολουθεί το λαό μέχρι και το 2060! Ενα ασφυκτικό πλαίσιο και μια θηλιά που μόνο ο ίδιος ο λαός μπορεί να βγάλει από το λαιμό του, με την οργανωμένη πάλη του και τον αγώνα του.

* * *

Εκείνη την περίοδο, το ΚΚΕ κράτησε μία στάση για την οποία δέχτηκε σκληρή πολεμική από όλα τα αστικά κόμματα και τους μηχανισμούς τους, αλλά και άλλες δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται ως «αριστερές», προβλημάτισε όμως και καλοπροαίρετους αγωνιστές, που πίστευαν ότι το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα μπορούσε να πάρει μια κατεύθυνση ρήξης και σύγκρουσης. Αξίζει να θυμίσουμε τι έλεγε τότε το ΚΚΕ, καταγράφοντας ορισμένα σημαντικά αποσπάσματα από τη Ανακοίνωση της ΚΕ για το δημοψήφισμα.

Ελεγε λοιπόν:

«Το ΚΚΕ καλεί το λαό να αξιοποιήσει το δημοψήφισμα ως ευκαιρία για να δυναμώσει η αμφισβήτηση στην ΕΕ, να δυναμώσει η πάλη για τη μοναδική ρεαλιστική διέξοδο από τη σημερινή βαρβαρότητα, που έχει μόνο ένα περιεχόμενο: ΡΗΞΗ - ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ, ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΟΝΟΠΩΛΙΩΝ, ΕΡΓΑΤΙΚΗ - ΛΑΪΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ.

Με τη δράση και την επιλογή του, να απαντήσει στην κοροϊδία του κάλπικου ερωτήματος που θέτει η κυβέρνηση και να απορρίψει τόσο την πρόταση των ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ, όσο και την πρόταση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. (...)

Το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα θα μεταφραστεί από την ελληνική κυβέρνηση ως έγκριση της δικής της αντιλαϊκής πρότασης των 47+8 σελίδων. Το ΝΑΙ θα μεταφραστεί ως συγκατάθεση στα βάρβαρα μέτρα της τρόικας και "παραμονή στην ΕΕ με κάθε θυσία", όπως λένε η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι. Και οι δύο απαντήσεις οδηγούν στο ΝΑΙ στην ΕΕ και την καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Ο λαός να μην επιλέξει ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη.

Να σηκώσει το ανάστημά του και να εκφράσει, με όλα τα μέσα και τους τρόπους, στο δημοψήφισμα την αντίθεσή του στην ΕΕ και τα μνημόνια διαρκείας της.

Να "ακυρώσει" αυτό το δίλημμα, ψηφίζοντας στην κάλπη την πρόταση του ΚΚΕ.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ, ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ».

* * *

Σήμερα, τέσσερα χρόνια μετά, έχει μεγάλο ενδιαφέρον να βλέπει κάποιος μπροστά στα μάτια του τη δικαίωση κάθε λέξης από την τότε παρέμβαση του ΚΚΕ. Δικαίωση που ήρθε με τραγικό τρόπο για τα συμφέροντα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.

Κι αυτό γιατί:

• Ο ΣΥΡΙΖΑ εξαργύρωσε το ρόλο για τον οποίο επιλέχθηκε και στηρίχτηκε από το σύστημα, τους επιχειρηματικούς ομίλους, κέντρα των ΗΠΑ και της ΕΕ. Κατάφερε δηλαδή να παγιδεύσει το λαό στην αποδοχή των θυσιών για το κεφάλαιο με τη μορφή ενός νέου μνημονίου και ιδιαίτερα στη μη αμφισβήτηση όλων των προηγούμενων, την ίδια ώρα που ο ίδιος ο λαός είχε πιστέψει ότι είχε βάλει τέλος στα μνημόνια ψηφίζοντας ΟΧΙ!
• Με την ψήφο του λαού το Σεπτέμβρη του 2015, κατάφερε να πάρει την έγκριση για να προχωρήσει αποφασιστικά στην υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής: Την αύξηση της φορολογίας στα λαϊκά στρώματα, τις μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, την τεράστια φορολογική επιβάρυνση στους μικρούς επαγγελματίες, τις ιδιωτικοποιήσεις, τους πλειστηριασμούς. Τι έλεγε όλα αυτά τα χρόνια;«Μα για το πρόγραμμα που εφαρμόζουμε πήραμε την έγκριση του ελληνικού λαού το Σεπτέμβρη του 2015»!
• Το ΟΧΙ που έγινε ΝΑΙ ήταν η «χαριστική βολή» σε όποιες ριζοσπαστικές διαθέσεις υπήρχαν στο λαό και μεθοδικά και συστηματικά ο ΣΥΡΙΖΑ ...οδήγησε στο συμβιβασμό. Ηταν η αποθέωση της απογοήτευσης, της μοιρολατρίας και της παραίτησης, της λογικής του «τίποτα δεν μπορεί να γίνει», που συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια και που ευθύνεται για τη συντηρητικοποίηση των λαϊκών διαθέσεων.
• Η εφαρμογή και υλοποίηση του τρίτου μνημονίου εμφανίστηκε ως ο δρόμος για ...την έξοδο από τα μνημόνια! Η πολιτική απάτη κορυφώθηκε όταν έφτασε τον Αύγουστο του 2018 να πανηγυρίζει για τη «μεταμνημονιακή εποχή», ενώ όλοι μα όλοι οι μνημονιακοί αντεργατικοί - αντιλαϊκοί νόμοι είναι εδώ και συνεχίζουν να τσακίζουν το λαό.

* * *

Το παραμύθι της λεγόμενης «σκληρής διαπραγμάτευσης», την οποία έκλινε ο ΣΥΡΙΖΑ σε όλες τις πτώσεις πριν αλλά και μετά την ανάληψη της αστικής διαχείρισης... ολοκληρώνεται με αυτόν τον τραγικό για το λαό τρόπο. Και αποκαλύπτεται πλέον και στον πλέον καχύποπτο με αυτά που λέει το ΚΚΕ, ότι η διαπραγμάτευση αυτή δεν έγινε ούτε για τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, ούτε βέβαια για το «σκίσιμο» των μνημονίων και των υπόλοιπων αντιλαϊκών μέτρων, όπως κόμπαζαν στις πλατείες. Ηταν μια διαπραγμάτευση, αυστηρά, από την αρχή έως το τέλος, για λογαριασμό του κεφαλαίου.

Τα συμφέροντα του κεφαλαίου εξυπηρετούσαν και το σχέδιο Γιούνκερ και το σχέδιο της κυβέρνησης.

Τις μέρες του δημοψηφίσματος, όπως και μετά, αποδείχθηκε για ακόμη μια φορά το μέγεθος της ψευδαίσθησης ότι τάχα τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα μπορεί κάπου και κάποτε να συμβιβαστούν με αυτά του κεφαλαίου, ότι υπάρχουν τάχα και φιλολαϊκές «συνταγές διαχείρισης» και «μείγματα», μέσα στο πλαίσιο του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης.

* * *

Το ΟΧΙ έγινε ΝΑΙ, όπως ακριβώς προειδοποιούσε το ΚΚΕ, που μόνο αυτό δεν δέχτηκε να μπει στο παζάρι που στήθηκε ήδη από το επόμενο πρωί, στη συνάντηση των κομμάτων, με θέμα το νέο, τρίτο μνημόνιο, που υπεγράφη λίγες μέρες μετά.

Τα σημάδια των αυταπατών, της μοιρολατρίας και της ηττοπάθειας που ακολούθησαν την προδιαγεγραμμένη «ηχηρή» ματαίωσή τους, ο χαμένος για την ανασύνταξη του εργατικού - λαϊκού κινήματος χρόνος, βαραίνουν έως και σήμερα, παρότι το ΚΚΕ μπήκε από την πρώτη στιγμή στη μάχη για να σπάσουν μια ώρα αρχύτερα, να οργανωθεί η πάλη ενάντια στη θύελλα των αντιλαϊκών μέτρων που συνεχίζεται, να μείνει ανοιχτός ο πραγματικά ελπιδοφόρος δρόμος της ρήξης με την εξουσία και την οικονομία του κεφαλαίου.

Ομως, η πείρα πρέπει να αξιοποιηθεί. Το ερώτημα είναι αν εργαζόμενοι και νέοι που ήλπιζαν και απογοητεύτηκαν θα δώσουν με την ψήφο τους άφεση αμαρτιών σε όλη αυτήν την πολιτική απάτη, υποκύπτοντας στα ψευτοδιλήμματα που διακινεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Αν θα στηρίξουν το κόμμα του Βαρουφάκη, που έχει μεγάλη ευθύνη στην προετοιμασία και την εκτέλεση αυτής της απάτης και έχει χρεωθεί με θετική ψήφο στις πρώτες ψηφοφορίες για το νέο μνημόνιο.

'Η αν θα επιλέξουν τη μόνη δύναμη που και τότε και τώρα στάθηκε απέναντί τους και τους είπε καθαρά και υπεύθυνα ότι: Δεν παντρεύονται τα συμφέροντα της λαϊκής πλειοψηφίας με τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, τα κέρδη των τελευταίων προϋποθέτουν το τσάκισμα των πρώτων και αυτό είναι το περιεχόμενο των μνημονίων και της πολιτικής όλων των αστικών κυβερνήσεων, όπως και αν ονομάζονται.

Γι' αυτό, στις 7 Ιούλη όλοι αυτοί πρέπει να δώσουν δύναμη στο ΚΚΕ. Η ψήφος στο ΚΚΕ την Κυριακή 7 Ιούλη είναι η δύναμη που μπορεί να πάρει ο λαός, ώστε την επόμενη μέρα να έχει στη Βουλή πιο δυνατό το δικό του Κόμμα, που θα παλέψει για να υπάρξουν κατακτήσεις, θα βάλει φρένο στα νέα αντιλαϊκά μέτρα που περιλαμβάνονται στα προγράμματα και της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Κ. Πασ.

    

Μετά το δημοψήφισμα

Ας θυμηθούμε λίγο πιο αναλυτικά και τι ακολούθησε το δημοψήφισμα στις 5 Ιούλη.

• Στις 8 Ιούλη 2015, λίγες μόλις μέρες μετά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ καταθέτει αιφνιδιαστικά στη Βουλή ένα νομοσχέδιο με ένα και μοναδικό άρθρο. Ο τίτλος του νομοσχεδίου είναι: «Για τη διαπραγμάτευση και σύναψη δανειακής σύμβασης με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM)». Η κυβέρνηση πριν από το δημοψήφισμα έχει ζητήσει να πάρει νέο δάνειο τριετούς διάρκειας (1/7/2015 - 30/6/2018) και για να το πάρει είχε προτείνει μια σειρά αντιλαϊκών μέτρων που θα νομοθετούσε ως προαπαιτούμενα για το δάνειο. Στις 9 Ιούλη, λοιπόν, αυτό το αίτημα έρχεται με διαδικασίες εξπρές για έγκριση και ψήφιση στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, στις Επιτροπές της Βουλής και στο Κοινοβούλιο. Είναι ξεκάθαρο ότι η κυβέρνηση μόλις έχει καταθέσει «πακέτο» τη νέα δανειακή σύμβαση με τα προαπαιτούμενα μέτρα που συγκροτούν το 3ο μνημόνιο! Αυτό λοιπόν το νομοσχέδιο ψήφισε με επιστολική ψήφο ο κατά τ' άλλα ...αντιμνημονιακός κ. Βαρουφάκης.
• Ανάμεσα σε άλλα, σε εφαρμογή μπαίνουν τα εξής μέτρα, τα οποία είχε προτείνει και η τρόικα: Απογειώνεται η φορομπηξία απέναντι στο λαό, μέσω της αύξησης του ΦΠΑ κατά 10% (από 13% σε 23%) σε σειρά στοιχειωδών προϊόντων για το λαό (π.χ. συσκευασμένα - μεταποιημένα τρόφιμα). Ξεκινά η σταδιακή «προσαρμογή» των κανόνων συνταξιοδότησης, ώστε μέχρι το 2022 η μικρότερη δυνατή ηλικία συνταξιοδότησης να είναι τα 67 έτη για όλους. Αύξηση εισφορών Υγείας στις κύριες συντάξεις, από το 4% στο 6%. Αυτόματα, αυτό σημαίνει ότι οι περικοπές στις κύριες συντάξεις διαμορφώνονται στο 2%. Καθιέρωση εισφοράς Υγείας 6% στις επικουρικές συντάξεις (δεν υπήρχε καθόλου μέχρι τότε). Αντίστοιχα αυτό οδηγεί σε μείωση 6% σε όλες ανεξαιρέτως τις συντάξεις. Αμεση έναρξη του μέτρου για την κατάργηση του ΕΚΑΣ των χαμηλοσυνταξιούχων, με πλήρη εφαρμογή μέχρι το τέλος του 2019. Επιβολή ΕΝΦΙΑ και για το 2015 και για το 2016.

https://www.rizospastis.gr/page.do?id=17586&publDate=7%2F7%2F2019&pageNo=11

Τα ποσοστά των φασιστικών κομμάτων και η ουσία του φαινομένου

(Κι ένας διάλογος από το facebook)

Φασισμός δεν είναι μόνο η ΧΑ

Παρότι υπήρξε μια αρχική ικανοποίηση και ανακούφιση από την εκλογική πτώση της Χ.Α., το φασιστικό φαινόμενο δεν εξαρτάται από την εκλογική πορεία της Χ.Α. Σε παγκόσμιο επίπεδο προωθείται κανονικά με κάθε κοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική μορφή. Ακριβώς όπως στον μεσοπόλεμο, όταν οι αστοί δημοκράτες είχαν αυταπάτες πως τα ποσοστά των φασιστών δεν θα έφταναν ποτέ σε σημείο να κυβερνήσουν. Κι όμως! Παρότι μειοψηφία, αναδείχτηκαν κοινοβουλευτικά ο Χίτλερ, Μουσολίνι ακόμη και ο Μεταξάς (με 7 βουλευτές)!

Η άνοδος και το πλησίασμα του φασισμού στην πολιτική εξουσία δεν είναι επακριβώς αποτέλεσμα εκλογικών ποσοστών, αλλά βασικά επιλογών της άρχουσας τάξης. Όταν επιλέξει φασισμό, σε βάθος χρόνου, θα επιδιώξει με τα μέσα που διαθέτει (κρατικός μηχανισμός, θεσμοθετημένοι φορείς (πχ εκκλησία), κοινωνικές και «πατριωτικές» οργανώσεις, μέσα ενημέρωσης, επηρεασμός από εξαρτήσεις με τράπεζες, ασφαλιστικές, μονοπώλια και μεγάλες επιχειρήσεις κ.α.) πλειοψηφία όπως Βραζιλία ή θα πάρει σημαντικά ποσοστά, ικανά να αγγίζουν την εξουσία και να την καταλάβουν όταν και αν είναι ανάγκη με ή χωρίς κοινοβουλευτική πλειοψηφία με στήριξη άλλων δεξιών κομμάτων που είναι οι βασική εφεδρεία. Τα ποσοστά τα θέλουν για να έχουν κοινωνική νομιμοποίηση στο έγκλημα.

Το ότι τα φασιστικά και ακροδεξιά κόμματα μεταλλάσσονται να μη μας δημιουργεί αυταπάτες. Η άνοδος και η πτώση τους είναι διαδικασία προσαρμογής, μετάλλαξης και ανανέωσης. Κάθε μορφή που τελειώνει τον βρώμικο ρόλο της αποχωρεί κι έρχεται μια πιο κοινωνικά αποδεκτή μορφή κ.ο.κ μέχρι να «καθίσει η μπίλια» σε ένα πιόνι με προοπτική. Το κόμμα των Ναζί και του Μουσολίνι άλλαξαν πολλές προφίλ (όλα ήταν «φιλεργατικά» και… «σοσιαλιστικά»), μέχρι να καταλήξουν σε μορφή ικανή να διαχειριστεί αξιόπιστα τις υποθέσεις του κεφαλαίου. Η ΧΑ από την αρχή φαινόταν πως είναι απλώς ο πολιορκητικός κριός για να διεμβολιστεί με θόρυβο η αστική δημοκρατία και οι αστικοί μύθοι της που νομιμοποιούσαν αναγκαστικά κάποιες κατακτήσεις των εργαζομένων και του λαού. Αφού έκανε τη «βρώμικη δουλειά» σειρά δεν έχει ο κατ’ εικόνα Βελόπουλος, αλλά οι «μορφωμένοι» καθηγητές του φασισμού, με γραβάτα, «τακτ» και πολύ «φιλοσοφία», παρέα με επανάληψη παγίων εθνικιστικών και ρατσιστικών στερεοτύπων.

Η «προίκα» της ΧΑ δεν χάνεται, κεφαλαιοποιείται και επανεμφανίζεται με «ποιοτικά» κριτήρια στον λαό ως η βάση για διεμβολισμό των μικροαστικών στρωμάτων και των αστικών κομμάτων.

Συνεπώς: καμία αυταπάτη από την πτώση των ποσοστών της Χ.Α. Αν δεν υπάρξει στο εσωτερικό του λαού ανατροπή της τάσης αποδοχής των θέσεων της μονοπωλιακής αστικής τάξης για αποδοχή του φασιστικού φαινομένου, η πτώση της ΧΑ θα είναι απλώς διαδικαστική μετατόπιση.

Άρα η θέση μας είναι, καμία ανοχή σε κάθε μορφή φασιστικού φαινομένου, τα εκλογικά ποσοστά τους πρέπει να πέσουν παντού γιατί προσφέρουν έδαφος αντεπίθεσης και στο κοινωνικό επίπεδο, αλλά βασική επιδίωξη πρέπει να είναι η ανατροπή των συσχετισμών δυνάμεων μέσα στην κοινωνία, στον λαό. Μόνο αυτή είναι ο καθοριστικός παράγοντας για να σταματήσουν τα σχέδια της αστικής τάξης.

aristeripolitiki.blogspot.com

Η γενεσιουργός αιτία του φασιστικού φαινομένου

Η έξαρση του φασιστικού φαινομένου και της ακροδεξιάς στην Ελλάδα και την Ευρώπη επανέφερε στην επικαιρότητα το ερώτημα για τις…

Διάλογος

Τζίνη Γεννηματά Κατά την γνώμη μου το πρόβλημα παρουσιάστηκε μετά την πτώση του τείχους το 1989. Με την διάλυση της ΕΣΣΔ έμειναν χώρες "αδέσποτες". Οι αδέσποτες χώρες από την Ευρώπη ψάχνουν την ταυτότητά τους και βγάζουν τα "ευρωπαϊκό ολοκληρωτισμό τους" και οι αδέσποτες χώρες από την Ασία βγάζουν τον "θρησκευτικό ολοκληρωτισμό τους". Αυτό που μάλλον πρώτη φορά συμβαίνει στην ιστορία είναι ότι αυτοί οι δύο ολοκληρωτισμοί συγκρούονται. Ο νεοναζί με τον τζιχαντιστή που είναι οι δύο όψεις του ίδου νομίσματος. Το πρόβλημα είναι το δικό μας που βρισκόμαστε στην μέση.

Τζίνη Γεννηματά Αυτή η μεταξύ τους πάλη δηλαδή μεταξύ του ευρωπαϊκού και του θρησκευτικού ολοκληρωτισμού είναι που τους μετατρέπει και δημιουργεί τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που αναφέρεις. Και οι δύο αυτοί ολοκληρωτισμοί ντύνονται δημοκρατικά χαρακτηριστικά. Οι πραγματικοί δημοκράτες στηριζόμαστε στην ανοχή και τα όρια αυτής της ανοχής δομιμάζουν οι δύο μορφές ολοκληρωτισμού.

Στέργιος Βασιλείου Τζίνη μου είναι εύκολο να αυτονομούμε κάθε «ισμό» από τη γενεσιουργό ταξική αιτία και να τον παρουσιάζουμε ως αυθύπαρκτη οντότητα που επιτίθεται σε άλλους «ισμούς» για το ονόρε του ολοκληρωτισμού του. Έτσι η αλήθεια πηγαίνει σε βαθιά σκοτάδια. Κανένας δεν οργανώνει πολιτικά κινήματα, στρατούς και φορείς για ιδεολογικούς λόγους ούτε γιατί θέλει να επιτεθεί σε άλλους έτσι, χωρίς λόγο, παρά μόνο για την ιδέα και, να τους σκοτώσει και να σκοτωθεί. Κι ας φωνάζει ο ένας ζήτω η ελευθερία και ο άλλος Αλλάχ Ακμπάρ.

Όλα έχουν πίσω τους ισχυρά ταξικά, συμφέροντα που μεταμορφώνονται σε ιδεολογικά και θρησκευτικά ώστε αυτοί που καλούνται να δώσουν τη ζωή τους να έχουν έναν «ιερό σκοπό». Εδώ μιλάμε για τον φασισμό που γεννάει ο καπιταλισμός στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο για να υπηρετήσει τα πιο στενά συμφέροντα της μονοπωλιακής αστικής τάξης κάθε χώρας ή ομάδας χωρών και την εκμετάλλευση που επιβάλλουν στους λαούς. Δεν μιλάμε για ένα κίνημα εκδρομής, ούτε για κίνημα απελευθέρωσης της εργατικής τάξης από την εκμετάλλευση.

Και οι Τζιχαντιστές, Αδελφοί Μουυλμάνοι, Αλ Κάϊντα κ.α. δεν είναι γέννημα της μωαμεθανικής θρησκείας και του Κορανίου αλλά, αντίθετα, γέννημα της μονοπωλιακής αστικής τάξης των αραβικών χωρών που παλεύουν να πάρουν πίσω τα κομμάτια πλούτου που τους αφαίρεσαν βίαια οι ιμπεριαλιστικές χώρες. Απλώς ντύνουν για τα κορόιδα και τα θύματα τους σκοπούς τους με θεϊκά, θρησκευτικά και ισλαμικά ιδεολογήματα. Ο πλούτος των χωρών και ποιος θα τον καρπωθεί σε βάρος των λαών, είναι η κινητήρια δύναμη. Τίποτα άλλο.

Τζίνη Γεννηματά Στέργιος Βασιλείου ¨Οσο ο νεοναζί θα κυνηγάει τον μετανάστη τόσο ο μετανάστης θα υποχρεώνει την γυναίκα του να φοράει μαντήλα. Ο ένας "-ισμός" θα ενδυναμώνει τον άλλον "-ισμό" Ναι, η πολωση δημιουργεί συσπέρωση :) Ο πόλεμος είναι μεταξύ αυτών των δύο "-ισμών".

Τζίνη Γεννηματά Στέργιος Βασιλείου Προσπάθησε να μην πάθεις εγκεφαλικό όταν θα παρακολουθείς αυτό το βιντεάκι :)

https://www.youtube.com/watch?v=0oD4577pmdE

Ο Σοσιαλισμός και η Ιστορία των Πολιτικών Ιδεολογιών - Ένας…

Ο Σοσιαλισμός και η Ιστορία των Πολιτικών Ιδεολογιών - Ένας είναι ο εχθρός ο Ιμπεριαλισμός

Στέργιος Βασιλείου Τζίνη Γεννηματά

Το βιντεάκι

Δεν κατάλαβα γιατί να πάθω εγκεφαλικό με το βιντεάκι ακούγοντας γνωστά πράγματα. Καμία εντύπωση δεν μου κάνει η ιστορία του ιμπεριαλισμού και η υπερσσσώρευση κεφαλαίου με κρίσεις «υπερπαραγωγτής». Τέτοια περίοδο διανύουμε και τώρα.

Κοντά ένα 4τετράκις εκ. δολάρια είναι οι άυλοι τίτλοι των καπιταλιστών - κεφαλαιοκρατών. Πώς να αποδώσουν κέρδη με ένα παγκόσμιο ΑΕΠ των 60-70 τρισεκατομμυρίων; Που να πρωτομοιραστούν ως ποσοστό κέρδους; Έτσι, πρώτα τρώνε και τα ψίχουλα του φτωχού και της εργατικής τάξης και μετά αρχίζουν τον κανιβαλισμό των κεφαλαίων. Μόνο που αυτό έχει εκατομμύρια ανθρώπινα πτώματα είτε από βία είτε από πείνα.

Ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ιδεολογία, είναι καπιταλισμός σε μια από τις φάσεις εξέλιξής του. Ήδη από καιρό βρίσκεται στη φάση του κρατικομονοπωλιακού καπιταλισμού, όπου δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε αν μια εταιρεία, όπως πχ η Λόκχιντ, είναι κρατική ή ιδιωτική. Όπου όλο το νομικό, πολιτικό και θεσμικό οπλοστάσιο, είναι προσαρμοσμένο στα συμφέροντα των μονοπωλίων. Κράτος - μονοπώλια αδιαχώριστα και ενιαία σε ένα σχεδιασμό. Καλύτερος καθρέπτης κρατικομονωπολιακού καπιταλισμού από τις Οδηγίες της ΕΕ για τον δεν υπάρχει. Σχεδιασμός και όχι ανταγωνισμός στην πολιτική, πάνω από τον υπαρκτό και λυσσαλέο ανταγωνισμό μεταξύ μονοπωλίων. Όλα τα έχει ο μπαξές.

Σωστά λες ότι αυτές οι διαδικασίες είναι διαδικασίες ωρίμανσης της ανθρωπότητας (των παραγωγικών δυνάμεων) για τον σοσιαλισμό. Αναγκαστικά, αφού οι παραγωγικές σχέσεις του καπιταλισμού στο στάδιο της παρακμής του, στον ιμπεριαλισμό, δεν μπορούν να χωρέσουν την απερίσπαστη ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων (Μαρξ) και μόνο με κρίσεις και πολέμους στέκεται. Κάποια στιγμή η ανθρωπότητα αλλά και η αναγκαιότητα θα επιβάλλουν την κοινωνικοποίηση της ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής για να μην έχουμε ιδιωτική συσσώρευση κεφαλαίων κλπ.

Βέβαια σήμερα είμαστε πολύ πιο ώριμοι για να δούμε τον ιμπεριαλισμό από την εποχή του Λένιν. Ένα μεγάλο τμήμα της ανθρωπότητας γνωρίζει τον αίτιο και τον φονιά αλλά αδυνατεί να τον ανατρέψει (όπως κάποτε γινόταν με τις βασιλείες και τους φεουδάρχες – τσιφλικάδες). Η ιστορία όμως έχει μιλήσει. Με όσα μπρος - πίσω και αν γράφεται, στο τέλος το βήμα μπρος θα γίνει. Μόνο που το αίμα - ποτάμι πάλι θα χυθεί.

Και μια διόρθωση. Στον ιμπεριαλισμό δεν εξαλείφεται ο ανταγωνισμός. Εξαλείφεται ο παλιός «ελεύθερος ανταγωνισμός» μεμονωμένων επιχειρήσεων. Ο ελεύθερος ανταγωνισμός συνεχίζει την λειτουργία του σε κατώτερα επίπεδα των παραγωγικών δυνάμεων (μικρομεσαίων επιχειρήσεων) και ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός συνεχίζεται σε ανώτερο επίπεδο με τη μορφή ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και μεταξύ μονοπωλίων για μια στενή αγορά. Τα περί ελεύθερου εμπορίου είναι φούμαρα. Οι κυρώσεις Τραμπ και οι συγκρούσεις μονοπωλίων πχ για τις νέες τεχνολογίες, τα κινητά ή τις μπαταρίες κίνησης των ηλεκτρικών αυτοκινήτων, δείχνουν ότι ο ανταγωνισμός συνεχίζεται λυσσαλέα. Σε ανώτερο επίπεδο ο ανταγωνισμός γίνεται γενικός ιμπεριαλιστικός μεταξύ κρατών και ομάδων κρατών, δεν περιλαμβάνει δηλαδή μόνο τον οικονομικό ανταγωνισμό αλλά τα πάντα, από τον πόλεμο και τους εξοπλισμούς μέχρι τους ρύπους, το νερό, τον πολιτισμό, τη γλώσσα…

Φιλιά πολλά…

Στέργιος Βασιλείου

Μιλάμε άλλη γλώσσα.

Επαναλαμβάνεσαι με την αυτοτέλεια των «ισμών’ και τους δίνεις αυθύπαρκτη δύναμη. Σαν λόγω ισμού ο ένας να κυνηγάει τον άλλον, έτσι χωρίς λόγο. Μπορεί στο όνομα των ισμών να σφάζονται αλλά η μία σφαγή δεν εξηγεί την άλλη, θα είναι ταυτολογία.

Σε όλες τις περιπτώσεις ψάχνουμε τις νομοτέλειες και τις γενεσιουργές αιτίες των φαινομένων, όχι τα επιφαινόμενα και τα παράγωγά τους όπως ο Γερμανός κυνηγάει τον Εβραίο, ο Τραμ τους νοτιοαμερικάνους, οι ευρωπαίοι τους μετανάστες κλπ. Αν αρνηθούμε ότι πίσω από κάθε ισμό κρύβονται ταξικά και οικονομικά συμφέροντα, δεν θα εξηγήσουμε ποτέ γιατί ο μουσουλμάνος Σλάβος της Βοσνίας σφάζεται με τον χριστιανό Σλάβο (ομόφυλο και αδελφό εξ αίματος) και γιατί οι χριστιανοί του ΝΑΤΟ σφάζουν τους χριστιανούς της Σερβίας για χάρη των ισλαμιστών της Βοσνίας και του Κοσσόβου. Θα μπλέξει τόσο πολύ η λογική όπως και σε όλη τη Μ. Ανατολή όπου τώρα διεξάγονται ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις και χριστιανοί και μουσουλμάνοι συγκροτούν κοινά μέτωπα εναντίον χριστιανών και μουσουλμάνων!!! Ανεξήγητο θα φαίνεται με βάση τη δική σου λογική. Ρώσοι με Σύριους, Τούρκους, Ιρανούς εναντίον Νατοϊκών, Σαουδαράβων, Εβραίων κ.α. Τι είναι αυτό που τους ενώνει και τους χωρίζει; Μα φυσικά τα συμφέροντα των μονοπωλιακών τάξεων που η μία θέλει να φάει την άλλη για να κυριαρχήσει το κεφάλαιό της και όχι καμιά ιδεολογία και κάποιος ισμός, και όλοι μαζί να φάνε τις ντόπιες αστικές τάξεις (Ιράκ, Συρία, Λιβύη κ.α.) από τις οποίες ληστεύουν τον πλούτο που είχαν στα χέρια τους. Μόνο έτσι μπορούν να εξηγηθούν οι επιφανειακές αντιθέσεις και συμμαχίες χωρίς αρχές.

Σήμερα στον κόσμο σχηματίζονται σταθερά δύο ιμπεριαλιστικά μπλοκ. Σχεδόν όλες οι μεγάλες χώρες είναι άμεσα ή έμμεσα ενταγμένες σε αυτά. Πχ οι Αμερικανοί, οι Γερμανοί και οι Έλληνες με τους Εβραίους, τους Ιάπωνες, τους Αυστραλούς, τους Κολομβιανούς τους Σαουδάραβες, τους Μαροκινούς, τους Αιγύπτιους και κάθε καρυδιάς καρύδι, θρησκείας και φυλής κατά του μπλοκ της Ρωσίας με Κινέζους, Σιίτες, σουνίτες, Βενεζουελάνους, Σύριους κλπ. Τι συμπέρασμα για ισμούς να βγάλεις αφού είναι όλοι «μπασταρδεμένοι»; Κι επειδή μίλησες για μαντίλες, βρες μου ένα στρατόπεδο από τα παραπάνω που δεν έχει μαντίλες, μπούργκες, μπικίνι και ξέκωλα, όλα μαζί. Όλοι τα έχουν όλα, για ποιες μαντίλες μιλάς; Απομονώνεις κάτι και νομίζεις ότι εξηγείς τους ισμούς. Όμως, όταν το γενικεύσεις διαψεύδεσαι από τα γεγονότα.

Το μόνο που τους ενώνει είναι τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα των μονοπωλίων κάθε πλευράς. Για να τα κάνουν όμως εύπεπτα και να κοροϊδέψουν τους λαούς που θα κληθούν ο ένας να σκοτώσει τον άλλον, τους δίνουν ατελείωτη ιδεολογική και ιδεαλιστική τροφή ώστε ο «άλλος» να είναι εξ ορισμού εχθρός που πρέπει να σκοτώσει. Κι ας είναι και αδελφός του!

Τροφοδοτεί ο ένας ισμός τον άλλον μόνο για λόγους συμφερόντων άλλων. Αυτό είναι αναγκαία μάσκα για να περάσουν τα συμφέροντα πάνω από τα πτώματα. Ποιος να εξηγήσει στον νεκρό Γερμανό στρατιώτη γιατί σκοτώθηκε στα χαρακώματα (3ος Παγκόσμιος που λες κι εσύ) ή γιατί έβαζε σε φούρνους τους Εβραίους;

Τέλος φόρμας

Αντιστασιακοί 1967-1974: «Ο Αγώνας για τα δικαιώματα του λαού και της Νεολαίας ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!!!!»

Με ανακοίνωσή του, το νεοεκλεγέν Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967 – 1974 (ΣΦΕΑ) δίνει τον σύγχρονο προσανατολισμό του Συνδέσμου με την σύνδεσή της δράσης του με τα σημερινά οξυμένα προβλήματα του λαού, την αντιμετώπιση του φασιστικού φαινομένου, την αντίσταση στον ιμπεριαλισμό και στις αντιλαϊκές πολιτικές λιτότητας που επιβλήθηκαν και διατηρούνται από όλες τις κυβερνήσεις μέχρι σήμερα με την επικυριαρχία της ΕΕ.

Η αντίσταση κατά της χούντας, αναφέρει, δεν ήταν ιστορικά "στιγμιαία" που τελείωσε με την κατάρρευση της δικτατορίας και την μετάβαση στην  κοινοβουλευτική δημοκρατία. Ήταν μέρος της διαχρονικής αντίστασης του λαού απέναντι σε κάθε μορφή καταπίεσης, αυταρχισμού, βίας και εκμετάλλευσης, που πηγάζουν από το εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα. Η πάλη αυτή είναι διαχρονική και συνεχίζεται και σήμερα, σε νέες συνθήκες και με νέες μορφές, για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του λαού και της νεολαίας, ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τις επιλογές της άρχουσας τάξης, της κυβέρνησης και της Ε.Ε.

Ο Αγώνας για τα δικαιώματα του λαού και της Νεολαίας ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!!!!

26/6/2019