Γιατί ο λαός δεν εξεγείρεται;

Αφορμή για το σχόλιο είναι οι πολλές κριτικές που διαβάζω στο διαδίκτυο για το πόσο ώριμες είναι οι καταστάσεις για μαζικές κινητοποιήσεις του λαού αλλά αυτές δεν γίνονται. Κατά κανόνα δε οι κριτικές στρέφονται προς το ΚΚΕ το οποίο θεωρούν ότι «δεν κάνει τίποτα» ή δεν κάνει αυτό που πρέπει, γι αυτό ο λαός δεν εξεγείρεται. Το σχόλιο δεν γίνεται για να απαλλάξει το ΚΚΕ απο τις ευθύνες του που και το ίδιο αναλαμβάνει και έχει απέναντι στο λαό, κάνει και την αυτοκριτική του για τις αδυναμίες αυτές. Αφορά διευκρινίσεις και κάποιες πτυχές της ωρίμανσης της κοινωνικής συνείδησης που πολλοί δεν λαμβάνουν υπόψη όταν κάνουν κριτική.

 

Η ανθρώπινη συνείδηση δεν ωριμάζει ούτε κατά βούληση, ούτε με ωραίες και επαναστατικές διακηρύξεις. Διακηρύξεις «επαναστατικές» υπάρχουν πληθώρα στην κοινωνία και στην πολιτική. Ωστόσο, η ωρίμανση έχει αντικειμενικές νομοτέλειες και υποκειμενικές διαδικασίες που δεν ορίζονται από όποιον το διαπιστώνει ή έχει προτάσεις. 

Φυσικά όλοι αναγνωρίζουμε ότι οι αντικειμενικές κοινωνικές και ταξικές συνθήκες είναι ώριμες. Είναι όμως και οι υποκειμενικές;

Κάποια πραγματικά γεγονότα

Πηγαίνει ομάδα του ΠΑΜΕ στις ουρές ΔΕΗ του Παγκρατίου επί 2-3 μέρες συνέχεια και μοιράζει προκηρύξεις και φυλλάδια για το τι πρέπει να κάνει κάθε άνεργος και φτωχός που υποφέρει. Και φυσικά το πρώτο που έβλεπε ο λήπτης ήταν το κάλεσμα σε οργάνωση στα σωματεία, στη γειτονιά, στο ΠΑΜΕ.

Οι περισσότεροι έδειξαν προβληματισμό ή αδιαφορία ή ακόμη μια στάση «ίδιοι είστε όλοι». Κάποιοι το δέχτηκαν αλλά μόνο όσο αφορά το συναισθηματικό μέρος που αφορούσε το δράμα τους και πως κάποιοι μπορούν να επανασυνδέσουν το ρεύμα. Κάποιοι άλλοι, δυστυχώς, έβγαλαν γλώσσα του στυλ «ήρθατε να κάνετε την κομμουνιστική σας πολιτική; Άντε από δω»! Φυσικά υπήρχαν και αρκετοί θετικοί αποδέκτες αλλά μέχρι εκεί.

Εδώ πέσαμε πάνω στα στερεότυπα  φράγματα αντικομουνισμού και απέχθειας στην πολιτική και στο συνδικαλισμό που δεκαετίες καλλιεργεί το σύστημα με τα μέσα που έχει, από την Παιδεία μέχρι τα μέσα ενημέρωσης.

Όμως ο μοναδικός δρόμος για να αντιδράσει πραγματικά ο λαός, είναι να κατανοήσει και συναποφασίσει ο ίδιος ότι δεν υπάρχει διέξοδος ούτε ατομική, ούτε από «σωτήρες» και μόνο η οργάνωση και η μαχητική αντίσταση μπορεί να παίξει ρόλο στο μέλλον του.

Αυτό όμως δεν γίνεται κατά παραγγελία. Ούτε ισχύει η φράση «Πάντα υπήρχε κάποιος που τους ξεσήκωνε», υπονοώντας ότι σήμερα «δεν υπάρχει». Θα το αντιστρέψω. Πάντα υπάρχει κάποιος για να τους ξεσηκώσει. Αλλά δεν μπορεί να τους το επιβάλει. Χρειάζεται ωρίμανση που δεν εξαρτάται μόνο από αυτόν.

Ούτε γίνεται κάποιος να κάνει ηρωικές ενέργειες, όπως συμβουλεύουν κάποιοι για να πείσει δήθεν τον λαό, καλλιεργώντας όμως έναν αποστασιοποιημένο, στιγμιαίο ενθουσιασμό μέσα στην κοινωνία. Προαπαιτείται η διαρκής λαϊκή συμμετοχή.

Ποιες είναι σήμερα οι «ηρωικές ενέργειες» που μας λένε ότι δεν υπάρχουν;;; Ας πούμε, όχι για τις διαδηλώσεις και απεργίες αλλά όταν το ΠΑΜΕ καλεί τον κόσμο να αποκλείσει το υπουργείο Εργασίας ή των Οικονομικών κλπ και τα αποκλείει, αυτή την ενέργεια πως την αποτιμά η πλειοψηφία; Ως ηρωική; Να σας το πω εγώ κάποιες αντιδράσεις: «Ε, και το ΠΑΜΕ κάνει τα κομμουνιστικά του, με επιδείξεις και ακτιβισμούς»! Κάποιοι άλλοι, ίσως η πλειοψηφία, ικανοποιούνται συναισθηματικά. Όμως σχεδόν κανένας απ έξω δεν μπαίνει μαζί του στους αποκλεισμούς.  Αν κάνουν και όταν κάνουν «ντου» τα ΜΑΤ αυτοί οι πρωτοπόροι είναι μόνοι, οι άλλοι βλέπουν χωρίς να μπαίνουν στη μάχη ή φεύγουν, κάποιοι ευκαιρίας δοθείσης, βρίζουν τους διαδηλωτές, γιατί «παρακωλύουν» την κυκλοφορία και τους καταναλωτές... Οι δε φίλα προσκείμενοι δεν είναι έτοιμοι να αποτελέσουν την εφεδρεία των μαχητών. Πως δεν υπάρχουν πρωτοπορίες λοιπόν; Όμως με πρωτοπορίες δεν γίνεται μαζική λαϊκή κινητοποίηση, πολύ περισσότερο μαζική εξέγερση. Αυτά τα κάνει ο λαός. Οι πρωτοπορίες, οργανώνουν, δίνουν μάχες, τραβούν μπροστά αλλά με τον λαό οργανωμένο από πίσω που αναπληρώνει τις απώλειες και μεγαλώνει τη μάχη. Δεν ξεκόβουν επαινώντας τον εαυτό τους.

 

Και για να μη παρεξηγηθεί κάποιος για άλλες κινητοποιήσεις άλλων φορέων, κυρίως εργατικών, θα έλεγα ότι την ίδια αντιμετώπιση έχουν.

Ιδού λοιπόν για όσους λένε ότι δεν υπάρχει κάποιος να οργανώσει, να πρωτοπορήσει και να κάνει το προσκλητήριο, ιδού και η πρωτοποριακή μαχητική ενέργεια για λογαριασμό όσων υποφέρουν. Όμως δυστυχώς δεν οργανώνονται ακόμη. Η ωρίμανση δεν εκβιάζεται.

Οι κοινωνικές και ταξικές συνειδήσεις φίλοι μου δεν ωριμάζουν κατά βούληση. Ωριμάζουν με δικούς τους όρους και οι πρωτοπόρες οργανώσεις συμβάλουν αποφασιστικά στην ωρίμανση αλλά δεν την παράγουν κατά βούληση. Ο κανόνας είναι οργάνωση και αγώνας και ξανά αγώνας και οργάνωση. Μια διαλεκτική σχέση αλληεξάρτησης όπου το ένα είναι προϋπόθεση του άλλου και η εκκίνηση γίνεται από τα κάτω, απο το σημείο που βρίσκεται αυτή η σχέση και όχι απο μεταφυσιικές ή εγκεφαλικές υποκειμενικές κατασκευές. Μόνο έτσι ωριμάζει η συνείδηση, με την οργάνωση, την εμπειρία και τη μάχη.

Και οι ζητούμενοι ηρωισμοί δεν είναι αποτέλεσμα κάποιων Δον Κιχώτηδων. Είναι αποτέλεσμα ωρίμανσης ολόκληρης της κοινωνίας από την οποία όταν ένα τμήμα της, κύρια της εργατικής τάξης,  μπαίνει στη μάχη, παράγει τους ήρωες, τους πρωτοπόρους, τους μαχητές, τους ηγέτες. Οι ηγέτες δεν πέφτουν από τον ουρανό, ούτε είναι «καπέλα» των λαϊκών κινητοποιήσεων. Είναι προϊόντα της πραγματικής μάχης που δίνεται κάθε φορά.

Αυτή τη διαδικασία όποιος την παραβιάζει μετατρέπεται σε αριστεριστής υπερεπαναστάτης που νομίζει ότι όλα είναι έτοιμα για εξέγερση, επανάσταση κλπ και το μόνο που λείπει είναι η δική του έφοδος στην εξουσία και στον ουρανό. Λάθος, τραγικό λάθος.

Ωστόσο, όποιος δεν πείθεται, μπορεί να το δοκιμάσει και να μη παραγγέλλει σε άλλους εξεγέρσεις. Και δεν ισχύει ότι «είμαι ένας». Εκατοντάδες μπορεί να βρει και στο διαδίκτυο, όπως μπορώ να έχω γνώση, κυκλοφορούν χιλιάδες παρόμοιοι «έτοιμοι επαναστάτες». Μπορούν να οργανωθούν και να το κάνουν. Δεν το κάνουν όμως. Το παραγγέλλουν, συνήθως, στο ΚΚΕ! Και μετά του κάνουν κριτική!!!

Όσοι θέλετε ατράνταχτο παράδειγμα, θα επικαλεστώ τον Φιντέλ. Μόνο με 82 άτομα ξεκίνησε την επανάσταση και δεν ρώτησε κανέναν τρίτο, ούτε την παρήγγειλε σε άλλους. «Ρώτησε» μόνο τον κουβανέζικο λαό. Ή αλλιώς, είχε διαπιστώσει ότι οι συνθήκες ωρίμασαν, ο λαός ήταν έτοιμος να στηρίξει την επανάσταση και την ξεκίνησε.

 

Όταν όμως εδώ δίνονται καθημερινά δυνατότητες στο λαό να συμμετάσχει, έστω σε διαδηλώσεις, σε καταλήψεις, σε σωματεία, σε απεργίες και η προσέλευση ή στήριξη είναι μικρή, αυτό που προέχει δεν είναι να κάνεις κάποιες ηρωικές ενέργειες αλλά τη δουλειά του μυρμηγκιού: να οργανώσεις τουλάχιστον μια κρίσιμη μάζα αγωνιστών, πρωτοπόρων της εργατικής τάξης και του λαού που θα μπορούν να επιδράσουν μαζικά στην κοινωνία, ώστε οι συνειδήσεις σταδιακά να μεταβάλλονται μαζί με την όξυνση της κρίσης. Τότε ναι, θα έχεις το εφαλτήριο να οργανώσεις μαζικές κινητοποιήσεις του λαού που θα μεταβάλει τους πολιτικούς και ταξικούς συσχετισμούς δυνάμεων.

Αυτό είναι που ακόμη δεν μπορεί να επιτευχθεί. Αν κάποιος έχει αμφιβολίες για τη θέληση ή την δυνατότητα του ΚΚΕ να οργανώσει τον κόσμο σε κινητοποιήσεις, δεν έχει παρά να ακολουθήσει τον δικό του δρόμο και να αποδείξει τι είναι σωστό.

Ποιο είναι το καθήκον μας; Και οργάνωση και κινητοποιήσεις, στο κάθε στιγμή επίπεδο των λαϊκών δυνάμεων. Ούτε υποτίμηση, ούτε υπερεκτίμηση. Μόνο έτσι οργάνωση και αγώνας μπορούν να συμβαδίσουν διαλεκτικά και να έχουν αποτέλεσμα. Αυτή είναι η διαλεκτική του λαϊκού ξεσηκωμού.

Λιθουανία, ευθανασία και οι βρικόλακες του Ναζισμού

 «Η ευθανασία θα μπορούσε να αποτελεί μία χρήσιμη εναλλακτική για όσους δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη και πάσχουν από βαριές ασθένειες» δήλωσε η νέα υπουργός Υγείας της Λιθουανίας, Rimantė Šalaševičiūtė, αφήνοντας άπαντες άναυδους.

Μάλιστα, προχώρησε ακόμα περισσότερο, θυμίζοντας τον Μέγκελε και τη θεωρία του ευγονισμού, αναφερόμενη και στο ζήτημα της ευθανασίας σε μικρά παιδιά που αντιμετωπίζουν προβλήματα.

Αύγουστος 2014

Οι κληρονόμοι του Ναζισμού – φασισμού συνεχίζουν την ιστορία του καταλαμβάνοντας μάλιστα υψηλές θέσεις στην ΕΕ με την εύνοια των κεφαλαιοκρατών και αντικομουνιστών του κόσμου!

Και το... υλικό ευθανασίας!

Η πρόεδρος της Λιθουανίας, Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε, επισκέφθηκε (Αύγουστος 2016) το χωριό Τουλπιακίεμις, στην διοικητική περιοχή του Ουκμέργκσκ, στο κέντρο της χώρας, για να «διαπιστώσει» την κατάσταση των κατοίκων. Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις της προεδρίας, από τα 50 παιδιά που ζουν εκεί, τα 39 βρίσκονται σε οικογένειας «κοινωνικού ρίσκου», όπως ονομάζεται στην χώρα το όριο της εξαθλίωσης.

(…)

 Παιδιά που ζουν στην απόλυτη φτώχεια, οικογένειας αλκοολικών, αυτοκτονίες, μετανάστευση. Το χωριό της επίσκεψης αποτελεί τυπικό παράδειγμα: Ερήμωση, εγκαταλειμμένα σπίτια, ηλικιωμένοι ή/και αλκοολικοί οι περισσότεροι εναπομείναντες κάτοικοι.

Στις φωτο από τη μία πόρτα είναι η είσοδος για Λιθουανούς φτωχούς και στην άλλη το μέλλον τους από την θαυμαστή ιστορία της «ελεύθερης Λιθουανίας των SS» στα χρόνια 1941-1944!

 

http://www.tribune.gr/world/news/article/63698/efthanasia-stous-ftochous-protini-ipourgos-igias-sti-lithouania.html

http://www.toperiodiko.gr/%CE%BB%CE%B9%CE%B8%CE%BF%CF%85%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CE%B7-%CE%B5%CE%BE%CE%B1%CF%86%CE%AC%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%B7-%CE%BC%CE%B9%CE%B1%CF%82-%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B1%CF%82/#.WbTIvtFLe70

Οι οπορτουνιστές της «Δευτέρας Παρουσίας» και το ΠΑΜΕ των άμεσων διεκδικήσεων

Πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε δει επιθέσεις κατά του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ, από τα δεξιά και από τα «αριστερά» ότι δεν έχουν κανένα πρόγραμμα για άμεσες διεκδικήσεις και βελτίωση της ζωής των εργαζομένων και του λαού, παραπέμποντας τη λύση των πάντων στο σοσιαλισμό, δηλαδή όπως εξηγούν, ως μετά Χριστόν προφήτες, στη «Δευτέρα Παρουσία»! και δώστου σπέκουλα ότι δήθεν δεν υπάρχει πρόγραμμα.

Διαβάζοντας το άμεσο διεκδικητικό πλαίσιο του ΠΑΜΕ στον Ρίζο της 11ης Σεπτεμβρίου 2017, το οποίο είναι συνέχεια και εξέλιξη των διεκδικήσεων που έχουν διατυπωθεί από χρόνια, θεώρησα ότι ο αντικομουνισμός, το ψέμα, η διαστρέβλωσα και η μεταφυσική είναι ίδιον των οπορτουνιστών κάθε είδους.

Τέλος πάντων, αν κάποιος πει σήμερα ότι δεν έχει πρόγραμμα το ΠΑΜΕ μπορούμε να του τρίψουμε στη μούρη το πρόγραμμα άμεσων διεκδικήσεων παρότι οι παραπάνω «ασθένειες» των οπορτουνιστών είναι ανίατες και θα τους δούμε την επομένη και πάλι να λένε τα ίδια "επιχειρήματα"!

Το θέμα είναι πως με τον πόλεμο που διεξάγουν είναι φανερά οι ίδιοι οπαδοί της «Δευτέρας Παρουσίας»!

ΤΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΠΑΜΕ

Διεκδικούμε:
• Αυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές παροχές, κάλυψη των απωλειών, των στοιχειωδών βασικών αναγκών
• Επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας
• Κατάργηση όλων των αντιλαϊκών νόμων και μέτρων, των μνημονίων
Αγωνιζόμαστε για:
• Μόνιμη σταθερή εργασία για όλους, με Συλλογική Σύμβαση, 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο, Κοινωνική Ασφάλιση, προστασία στη δουλειά. Αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, κάλυψη των απωλειών τώρα.
• Κατάργηση των ατομικών συμβάσεων εργασίας και των ενώσεων προσώπων.
• Κανένας εργαζόμενος να μην πληρώνεται με μισθό κάτω από 751 ευρώ.
• Κανένας άνεργος χωρίς κάλυψη. Επίδομα ανεργίας 600 ευρώ για όλο το διάστημα της ανεργίας.
• Απαγόρευση πλειστηριασμών για την εργατική - λαϊκή οικογένεια.
• Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, των χαρατσιών, της φοροληστείας. Αφορολόγητο ατομικό όριο 20.000 ευρώ, προσαυξανόμενο 5.000 ευρώ για κάθε παιδί.
• Κατώτερη κύρια σύνταξη στα 600 ευρώ και κάλυψη των απωλειών σε συντάξεις, κύριες και επικουρικές. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων και των τριών μνημονίων.
• Αγώνας ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, στην παράδοση του δημόσιου πλούτου στους επιχειρηματικούς ομίλους, ενάντια στις επιπτώσεις στους εργαζόμενους με την ένταση της εκμετάλλευσης και των απολύσεων, ενάντια στην αύξηση τιμών για τη λαϊκή οικογένεια σε ηλεκτρικό, νερό, εισιτήρια, τηλέφωνο, βασικά αγαθά.
• Οχι στις αντιδραστικές αλλαγές που αφορούν τη λειτουργία των συνδικάτων, την προκήρυξη απεργιών και την ανάπτυξη αγώνων των εργαζομένων, τις εργατικές διεκδικήσεις.
• Καμιά συμμετοχή στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους εκτός συνόρων. Καμία εμπλοκή στα σφαγεία του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Να κλείσουν όλες οι ξένες στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Εξω το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο και τα Βαλκάνια.

Χτίζουμε μαχητικό, ταξικό, εργατικό - λαϊκό τείχος αντίστασης, για να μην περάσουν οι νέες απαιτήσεις των επιχειρηματικών ομίλων που προστίθενται στα προηγούμενα βάρβαρα μέτρα, για την κάλυψη των απωλειών που είχαμε σε εισόδημα και δικαιώματα.

Αγωνιζόμαστε για τη μονομερή ολοσχερή διαγραφή του χρέους, για την κατάργηση των αντεργατικών νόμων, για ρήξη με ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ και τους άλλους ιμπεριαλιστικούς

 οργανισμούς.

Δεν θα ζήσουμε σαν σκλάβοι! Η μόνη ελπιδοφόρα επιλογή βρίσκεται στους ταξικούς αγώνες για την ικανοποίηση των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών μας, για την ανάπτυξη προς όφελος των εργαζομένων και όχι των κερδών των μονοπωλίων, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

1. Για τους μισθούς

• Υπογραφή Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης και επαναφορά με νόμο στα 751 ευρώ για όσους αμείβονται με το βασικό μισθό, ως ελάχιστη βάση για αυξήσεις στους κατώτατους μισθούς. Κατώτερο μεροκάματο στα 33,57 ευρώ.
• Να καταργηθεί με νόμο το αίσχος των άθλιων μισθών πείνας, των 586 και 511 ευρώ και κανένας εργαζόμενος να μη βρίσκεται κάτω από τα 751 ευρώ.
• Επαναφορά των κλαδικών συμβάσεων.
• Να καταργηθούν άμεσα όλοι οι αντεργατικοί νόμοι που τσακίζουν τις Συλλογικές Συμβάσεις. Καθολική ισχύς και υποχρεωτικότητα των ΣΣΕ. Εφαρμογή της μετενέργειας μέχρι την υπογραφή νέας ΣΣΕ χωρίς κανένα χρονικό περιορισμό.
• Επαναφορά των μισθών στα προ κρίσης επίπεδα στο Δημόσιο, με αυξήσεις στους μισθούς, κάλυψη των απωλειών, επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού.
• Αυστηροποίηση του θεσμικού πλαισίου. Οι εργοδότες που δεν καταβάλλουν τα δεδουλευμένα να τιμωρούνται με φυλάκιση και χρηματική ποινή. Η εκδίκαση τέτοιων υποθέσεων να γίνεται με τη διαδικασία του αυτόφωρου.

2. Για τη φορολογία και τα χρέη

• Αφορολόγητο ατομικό όριο 20.000 ευρώ, προσαυξανόμενο 5.000 ευρώ για κάθε παιδί.
• Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και όλων των χαρατσιών.
• Απαγόρευση πλειστηριασμών για την εργατική - λαϊκή οικογένεια.
• Να εκπίπτουν από τη φορολόγηση και οι δαπάνες Υγείας, ΔΕΗ, θέρμανση, νερό, τηλέφωνο.
• Να φορολογούνται με 45% τα κέρδη και τα περιουσιακά στοιχεία του μεγάλου κεφαλαίου.

3. Άμεσα και ουσιαστικά μέτρα προστασίας των ανέργων και των οικογενειών τους

• Αμεση κάλυψη και επιδότηση όλων των ανέργων για όσο διαρκεί η ανεργία.
• Αύξηση του επιδόματος ανεργίας στα 600 ευρώ, δηλαδή στο 80% των 751 ευρώ του κατώτατου μισθού.
• Το διάστημα της ανεργίας να αναγνωρίζεται ως συντάξιμος χρόνος χωρίς επιβάρυνση των ανέργων. Να βαρύνονται το κράτος και οι εργοδότες.
• Σε περιπτώσεις πτώχευσης, να προηγούνται οι εργαζόμενοι και τα ασφαλιστικά ταμεία σε σχέση με τις τράπεζες, τους πιστωτές και προμηθευτές.
• Οσο διαρκεί η ανεργία, οι άνεργοι και τα μέλη της οικογένειάς τους να έχουν πλήρη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
• Καμία διακοπή ρεύματος, νερού, σταθερού τηλεφώνου, σε άνεργους, απλήρωτους εργαζόμενους. Αναστολή κάθε υποχρέωσης προς τράπεζες και Δημόσιο. Διαγραφή των χρεών από τόκους.
• Κατάργηση όλων των ρυθμίσεων που προβλέπουν την αύξηση του ορίου απολύσεων καθώς και τη μείωση των αποζημιώσεων (ν.3899/2010, ν.4093/2012).

 

4. Για την Κοινωνική Ασφάλιση

• Αποκατάσταση των κύριων και επικουρικών συντάξεων στο ύψος που ήταν το 2009. Επαναφορά 13ης και 14ης κύριας και επικουρικής σύνταξης. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων και των τριών μνημονίων, που μειώνουν συντάξεις και παροχές.
• Αμεση αποκατάσταση των απωλειών από τις περικοπές επιδομάτων και συντάξεων σε ειδικές ομάδες, όπως αναπηρίας, χηρείας. Να μην περάσει η νέα σφαγή στα προνοιακά επιδόματα που έχουν απομείνει.
• Κατώτερη κύρια σύνταξη 600 ευρώ, δηλαδή στο 80% της ΕΓΣΣΕ των 751 ευρώ.
• Πλήρης κρατική εγγύηση όλων των συντάξεων και των παροχών. Κατάργηση της ιδιωτικής και κρατικής επιχειρηματικής δραστηριότητας.
• Να πληρώσουν το κράτος και η μεγαλοεργοδοσία για τα ελλείμματα στα Ταμεία. Κάλυψη, με κρατική χρηματοδότηση, του συνόλου των απωλειών των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων και των απωλειών από το κούρεμα (PSI), με ευθύνη του κράτους και της εργοδοσίας.
• Πλήρης ανάληψη της ευθύνης από το κράτος και το μεγάλο κεφάλαιο. Αύξηση των εργοδοτικών εισφορών. Αμεση κατάργηση της εισφοράς των εργαζομένων, αγροτών, αυτοαπασχολούμενων στον κλάδο Υγείας.
• Να σταματήσει το αίσχος στις καθυστερήσεις έκδοσης και απονομής των συντάξεων. Να υπάρχει άμεση έκδοση προσωρινής σύνταξης μέχρι να εγκριθεί η τελική.
• Αμεση απόσυρση των αποθεματικών των Ταμείων από κάθε λογής «τζόγο». Κατάργηση κάθε διάταξης για μεταφορά ή τζογάρισμα των αποθεματικών σε μετοχές και άλλα χρηματοοικονομικά προϊόντα.
• Τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης για τους μισθωτούς, τους αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους να μην ξεπερνούν τα 60 χρόνια για τους άνδρες και τα 55 για τις γυναίκες, τα 55 και τα 50 αντίστοιχα για τους εργαζόμενους στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα.
• Να επανέλθουν στα Βαρέα - Ανθυγιεινά τα επαγγέλματα που αποχαρακτηρίστηκαν (εκτός όσων έχουν εκλείψει). Να διευρυνθεί ο θεσμός των ΒΑΕ

5. Για την Παιδεία

• Αποκλειστικά δημόσια δωρεάν εκπαίδευση, με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης. Ενα σχολείο για όλα τα παιδιά που θα μορφώνει, δεν θα εξοντώνει και θα διδάσκει την ιστορική και επιστημονική αλήθεια.
• Προσλήψεις μόνιμων, πλήρους απασχόλησης εκπαιδευτικών όλων των ειδικοτήτων, για να καλυφθούν όλες οι ελλείψεις.
• Δωρεάν σίτιση και στέγαση για όλους τους φοιτητές και σπουδαστές, σε σύγχρονες ασφαλείς εστίες.
• Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη των λαϊκών οικογενειών για τη λειτουργία των σχολείων, για υλικά, αναλώσιμα κ.ά.
• Αμεση έναρξη της πρόσθετης διδακτικής στήριξης και ενισχυτικής διδασκαλίας σε Λύκειο και Γυμνάσιο.
• Πρακτική άσκηση μέσα στις σπουδές και πληρωμή στο ύψος του κατωτάτου μισθού (751 ευρώ)

6. Για την Υγεία του λαού

• Ενιαίο, καθολικό, αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν, σύγχρονο σύστημα Υγείας - Πρόνοιας, Προληπτικής και Επείγουσας Ιατρικής για όλους, χωρίς καμία άλλη προϋπόθεση, που θα χρηματοδοτείται αποκλειστικά από το κράτος. Κάλυψη όλων των απαιτούμενων ειδικοτήτων εργασίας με σχέσεις μόνιμης εργασίας. Δωρεάν χορήγηση φαρμάκων. Η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και όλες οι παροχές των ασφαλιστικών ταμείων να περάσουν στην αποκλειστική ευθύνη του κράτους, με χρηματοδότηση 100%.
• Αμεσα να ανανεωθούν τα βιβλιάρια του ΙΚΑ και των άλλων Ταμείων των ανέργων, των ΑμεΑ, των χρονίως πασχόντων και των οικογενειών τους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Να καλυφθούν όλες οι αναγκαίες ιατρικές και εργαστηριακές εξετάσεις από τις κρατικές υπηρεσίες, χωρίς τον παραμικρό περιορισμό.
• Να γίνουν χιλιάδες προσλήψεις, να λειτουργήσουν Κέντρα Υγείας, Κέντρα Μάνας και Παιδιού, κλινικές νοσοκομείων, όσες υποδομές έκλεισαν λόγω περικοπών. Αμεσες προσλήψεις στα ασφαλιστικά ταμεία, στους ελεγκτικούς μηχανισμούς, στο ΕΚΑΒ, στα ιδρύματα Πρόνοιας.
• Αποκλειστικά κρατικές δωρεάν υπηρεσίες και κέντρα για τις ανάγκες των ΑμεΑ και των υπερηλίκων.
• Κατάργηση των περικοπών και των πλαφόν στις διαγνωστικές εξετάσεις, στα φάρμακα, στα εμβόλια, στις φυσικοθεραπείες και στις ιατρικές επισκέψεις. Να παρέχονται σε όλους δωρεάν, με χρηματοδότηση από το κράτος, με επιστημονικά και όχι με λογιστικά κριτήρια.

7. Για την υγεία και την ασφάλεια στους χώρους δουλειάς

• Προστασία της υγείας και της ασφάλειας στους χώ
• ρους δουλειάς, μέσα από το κρατικό σώμα γιατρών εργασίας και τεχνικών ασφάλειας.
• Ουσιαστικό έλεγχο από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς με προσανατολισμό στην εργοδοτική ευθύνη για τη συνδυασμένη εφαρμογή του συνόλου της νομοθεσίας και των κανονισμών για την υγεία και ασφάλεια των εργαζομένων, τη δημόσια υγεία και ασφάλεια και την προστασία του περιβάλλοντος.
• Κατοχύρωση της εργοδοτικής εισφοράς για την ασφαλιστική κάλυψη του εργαζόμενου από τον επαγγελματικό κίνδυνο.
• Αμεσα ουσιαστική ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού και της υλικοτεχνικής υποδομής του ΣΕΠΕ. Συνδυασμένη, με σαφή διακριτά καθήκοντα, δράση των Επιθεωρήσεων Ασφαλείας και Υγείας με τις Επιθεωρήσεις Εργασιακών Σχέσεων, για την αντιμετώπιση όλων των παραγόντων που επηρεάζουν την υγεία και ασφάλεια (π.χ. εξοντωτικά ωράρια, «μαύρη» εργασία, εργασία ανηλίκων κ.λπ.).
• Ιδρυση κρατικού σώματος Τεχνικών Ασφαλείας και Γιατρών Εργασίας, ενταγμένου αποκλειστικά στο δημόσιο σύστημα Υγείας, κατάργηση των ΕΞΥΠΠ.

8. Προστασία της μητρότητας

• Επέκταση της άδειας κυήσεως και τοκετού σε όλες τις γυναίκες. Να είναι δύο μήνες πριν τον τοκετό και έξι μετά. Επιπλέον, ένα χρόνο γονική άδεια με αποδοχές στη μάνα ή τον πατέρα. Αδειες στο ζευγάρι για ασθένεια ή άλλες ανάγκες του παιδιού για τα επόμενα χρόνια. Μεγαλύτερη άδεια στις μονογονεϊκές οικογένειες και σε γυναίκες με αναπηρία, ή ανάπηρα παιδιά.
• Επίδομα τοκετού 1.000 ευρώ για κάθε γέννα, ανεξάρτητα από άλλες προϋποθέσεις, προερχόμενο από το κράτος. Κάλυψη όλων των εξόδων προγεννητικού ελέγχου, ιατρικής υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (ΙΥΑ) και τοκετού από το κράτος.
• Μέτρα υγείας κι ασφάλειας στους χώρους δουλειάς για τις εργαζόμενες. Εφαρμογή και επέκταση των ειδικών μέτρων προστασίας για τις εργαζόμενες έγκυες, λεχώνες, θηλάζουσες (απαλλαγή από νυχτερινή εργασία, μειωμένα ωράρια, εκτίμηση του επαγγελματικού κινδύνου, άδειες, απαγόρευση απόλυσης, κ.λπ.). Απαγόρευση νυχτερινής εργασίας των γυναικών στη βιομηχανία και στη βιοτεχνία. Για ορισμένα επαγγέλματα όπου είναι αναγκαία η νυχτερινή εργασία, επέκταση της απαγόρευσης πέρα από τη διάρκεια της εγκυμοσύνης σε όλη τη διάρκεια της προσχολικής ηλικίας των παιδιών.
• Βρεφικοί και παιδικοί σταθμοί δημόσιοι και δωρεάν για όλα τα παιδιά, Ελλήνων και μεταναστών. Κατάργηση των τροφείων. Κέντρα δημιουργικής απασχόλησης των παιδιών κατά τις απογευματινές ώρες και τις αργίες, με εξειδικευμένο προσωπικό

9. Πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα

• Οχι στις αντιδραστικές αλλαγές που αφορούν τη λειτουργία των συνδικάτων, την προκήρυξη απεργιών και την ανάπτυξη αγώνων των εργαζομένων, τις εργατικές διεκδικήσεις.
• Κατάργηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και των νόμων που τις προωθούν και τις ενισχύουν.
• Νομοθετική κατοχύρωση της κυριακάτικης αργίας.
• Πρακτική άσκηση των σπουδαστών, με πλήρεις αποδοχές και εργασιακά - ασφαλιστικά δικαιώματα.
• Να σταματήσει το σκλαβοπάζαρο των προγραμμάτων απασχόλησης και το άθλιο καθεστώς των ενοικιαζόμενων εργαζομένων. Να κλείσουν τώρα τα σύγχρονα δουλεμπορικά γραφεία των εταιρειών προσωρινής απασχόλησης.

10. Για τις ιδιωτικοποιήσεις

• Πάλη ενάντια σε κάθε μορφή ιδιωτικοποίησης, έμμεσης ή άμεσης. Διεκδίκηση μείωσης των τιμών χρήσης ηλεκτρικού, πετρελαίου, φυσικού αέριου, νερού για την κατανάλωση των εργατικών - λαϊκών νοικοκυριών, για τους αγρότες.
• Ακύρωση του νομοθετικού πλαισίου της «απελευθέρωσης» στρατηγικών τομέων της οικονομίας (Ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, μεταφορές, ύδρευση). Αποκλειστικά κρατικοί ενιαίοι φορείς, που ως λαϊκή περιουσία θα υπηρετούν τις λαϊκές ανάγκες.

http://www.rizospastis.gr/page.do?id=16793&publDate=10%2F9%2F2017&pageNo=8