Αριστερά και πολιτική

Η ΓΣΕΒΕΕ θρηνεί για τα αποτελέσματα της πολιτικής που υμνούσε!

2012-02-23T09:59:00.001+02:00

Αφού ύμνησε τη «Λισαβόνα», αφού έτρεχε στα ευρωπαϊκά φόρουμ για να προωθήσει τη «χάρτα των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων» της ΕΕ, αφού λάτρεψε τα ευρωπαϊκά «προγράμματα», την παγκοσμιοποίηση και τον «ανταγωνισμό» στον οποίο έβλεπε το μέλλον των μικρομεσαίων, τώρα θρηνεί για τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής! Ποια είναι; Η ηγεσία της ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ πλειοψηφίας της ΓΣΕΒΕΕ!

Μόνη της ανακάλυψε τα αποτελέσματα της πολιτικής που στήριξε με πάθος και κόντρα στις «δογματικές», «καθυστερημένες» και «αναχρονιστικές» πολιτικές "άλλης ανάπτυξης", που πρότειναν οι συνεπείς συνδικαλιστικές δυνάμεις της ΠΑΣΕΒΕ.

Νά τα αποτελέσματα της πολιτικής που ύμνησε η ΓΣΕΒΕΕ τα διαπίστωσε το ινστιτούτο της, το ΙΜΕ/ΓΣΕΒΕΕ - φυσικά ούτε λόγος για αλλαγή της πολιτικής που οδήγησε εδώ! Να μερικά από αυτά:

-Περίπου 180.000 επιχειρήσεις δηλώνουν ότι αντιμετωπίζουν κίνδυνο κλεισίματος το επόμενο δωδεκάμηνο. Αν συνυπολογίσουμε το συντελεστή βιωσιμότητας, εκτιμάται ότι 61.200 θα είναι η καθαρή μείωση επιχειρήσεων τους επόμενους δώδεκα μήνες – εκ των οποίων περίπου 12.000 μέσα στο επόμενο τρίμηνο .

-Κίνδυνος για απώλεια 240.000 θέσεων απασχόλησης (εργοδότες, αυτοαπασχολούμενοι, μισθωτοί) στο επόμενο δωδεκάμηνο.

- Το 42,1% των επιχειρήσεων έκλεισε το 2011 με ζημιές – μόνο το 20,1% με κέρδη.

-Σε κάθε 1 πρόσληψη στον ιδιωτικό τομέα αντιστοιχούν 7 απολύσεις, στοιχείο που είχε καταγραφεί και στην έρευνα του Ιουλίου 2011

-Προβλέπεται απώλεια επιπλέον 106.000 θέσεων μισθωτής εργασίας έως τον Ιούλιο του 2012 και περαιτέρω επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων. Εκτιμάται ότι ήδη χάθηκαν τουλάχιστον 65.000 θέσεις μισθωτής εργασίας το 2ο εξάμηνο του 2011.

-Μείωση τζίρου κατά μέσο όρο 33% - Στις εμπορικές επιχειρήσεις το Δεκέμβριο του 2011 η μείωση του τζίρου ήταν 31,2% σε σχέση με το Δεκέμβρη του 2010.

-Αύξηση των επιχειρήσεων που μείωσαν ώρες και ημέρες εργασίας (37,4%), ενώ το 28,6% μείωσε αποδοχές στο προσωπικό του. Προβλέπεται δε ότι για το 1ο εξάμηνο του 2012, το 43% θα μειώσει με μεγάλη βεβαιότητα μισθούς και ώρες εργασίας.

-Το 46,5% θεωρεί ως σημαντικότερο εμπόδιο τα λειτουργικά έξοδα, το 36,5% τις ασφαλιστικές εισφορές, ενώ μόλις το 5% τους μισθούς. Πάνω από 8 στις 10 επιχειρήσεις προτιμούν τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών ενώ μόλις το 2,5% επιθυμεί τη μείωση του κατώτατου μισθού.

-1 στις 3 επιχειρήσεις με καθυστερημένες οφειλές και υποχρεώσεις (ΙΚΑ, ΟΑΕΕ, ΔΕΚΟ, Δημόσια Ταμεία, Προμηθευτές) – Το ποσοστό των επιχειρήσεων που οφείλει στον ΟΑΕΕ ξεπερνά το 38%.

-Το 73,5% των μικρών επιχειρηματιών αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει προσωπικές καταθέσεις για την κάλυψη αναγκών της επιχείρησης.

-Μεγάλος κίνδυνος για τις καταθέσεις στις τράπεζες. Μόνο το 22% θεωρεί ότι τα χρήματά τους είναι ασφαλή στην τράπεζα, το 29,2% στο εξωτερικό, ενώ το 37,1% ΑΛΛΟΥ.

-Μείωση ρευστότητας και επενδύσεων (μόνο το 5,8% προχώρησε σε αύξηση επενδύσεων έναντι 37,6% που μείωσε).

-Σημαντικό παραμένει το πρόβλημα των ακάλυπτων επιταγών. Το διάστημα μεταχρονολόγησης που επιθυμεί η πλειοψηφία των επιχειρηματιών είναι 2 μήνες. Οι ακάλυπτες επιταγές, που κατέχουν επιχειρηματίες και δεν τις έχουν σφραγίσει πλησιάζουν τον αριθμό των ήδη σφραγισμένων.

-Αρχίζουν να κάμπτονται οι αντιστάσεις των μικρών επιχειρήσεων στις απολύσεις.

-Η πλειοψηφία των μικρών επιχειρήσεων (55%) θεωρεί ότι δεν θα αποφύγουμε την χρεοκοπία. Και μόνο αυτό το γεγονός έχει άμεσες δυσμενείς επιπτώσεις στον οικονομικό κύκλο.

Αν καμιά φορά δείτε "πύρινες" ανακοινώσεις της ΓΣΕΒΕΕ κατά της τρόικας, μην πάρετε λαθεμένα το μήνυμα. Την πολεμάει γιατί δεν εφαρμόζει σωστά την «ευρωπαϊκή πολιτική ανάπτυξης» δηλ. του ελεγχόμενου αφανισμού των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και γιατί τις αφανίζει με της δική της… «ανάλγητη πολιτική»! Ας μην έχουμε αυταπάτες.

Τι να πούμε, ότι μοιάζουν τους ομογάλακτους «κοινωνικούς εταίρους» της ΓΣΕΕ. Τα λόγια μας θα χάσουμε.

Ανάσταση και ΕπΑνάσταση

2012-02-22T08:04:00.004+02:00

Πλησιάζοντας στη Σαρακοστή, όλοι οι εκπρόσωποι της πλουτοκρατίας μιλάνε συνεχώς και μόνο για την Ανάσταση με το μνημόνιο - 2. Σαν όλους τους καλούς πάπες και παπάδες του κάθε Ιερατείου. Αρνούνται να δουν το Γολγοθά και τη Σταύρωση σαν το μόνιμα επαναλαμβανόμενο γεγονός και μιλάνε για αναγκαία θυσία χάριν της μιας μηδέποτε ερχόμενης Ανάστασης!

Οι λαοί όμως χιλιάδες χρόνια αυτό που υποφέρουν είναι μόνο ο Γολγοθάς και η Σταύρωση. Ποτέ δεν βλέπουν Ανάσταση. Είναι πολύ φυσικό. Ανάσταση θα έχουν μόνο αν προηγουμένως καταργήσουν με τη δύναμή τους το Γολγοθά και τη Σταύρωση.

Αυτό όμως δεν λέγεται ακριβώς Ανάσταση. Λέγεται ΕπΑνάσταση.

Η «Χρυσή Αυγή» και οι προβοκάτσιες κατά του ΚΚΕ

2012-02-21T10:31:00.002+02:00

"Φόρεσαν προβιά «προστάτη των εργατών» οι άθλιοι"

Από τον «Ριζοσπάστη» της 21ης Φεβρουαρίου 2012

Βρήκε ευκαιρία η «Χρυσή Αυγή» να στήσει προβοκάτσια σε βάρος του ΚΚΕ, του ταξικού εργατικού κινήματος και των απεργών της «Ελληνικής Χαλυβουργίας», βάζοντας την προβιά του «προστάτη των εργαζομένων», που την περασμένη βδομάδα πήγε στο χαλυβουργείο του Ασπροπύργου για να δηλώσει τάχα συμπαράσταση στους απεργούς.

Νομίζει πως έτσι θα συσκοτίσει τον πραγματικό της ρόλο ως αντιδραστικής δύναμης κρούσης για την καταστολή του εργατικού κινήματος και στην προκειμένη περίπτωση ως μοχλού του Μάνεση για το χτύπημα των απεργών. Μάλιστα, μετά την παρέμβαση, έσπευσε στην ιστοσελίδα της να διαπιστώσει πως «οι Ελληνες εργαζόμενοι έχουν σιχαθεί τους κρατικοδίαιτους συνδικαλιστές της αριστεράς και στρέφονται πλέον ανοικτά προς το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα». Επιπλέον, όλο ανακούφιση, επισημαίνει ότι μετά την παρέμβαση που έκανε «διαγράφηκαν έτσι οριστικά οι συκοφαντικές αναφορές και τα ψέματα του ΚΚΕ και των επαγγελματιών εργατοπατέρων που δυσφημούσαν το Κίνημά μας...». Ποιες είναι οι «συκοφαντίες και τα ψέματα» για τα οποία κάνει λόγο η «Χρυσή Αυγή»; Είναι η τοποθέτησή της ότι «η πρόταση της "Ελληνικής Χαλυβουργίας", δηλαδή του Μάνεση, προς τους εργαζόμενους (σ.σ. για μείωση ωρών εργασίας και μισθών) ήταν λογική υπό τις δύσκολες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί στην αγορά». Οτι όποιος δεν αποδέχεται την πρόταση της εργοδοσίας είναι - γι' αυτούς - «αδιάλλακτος», όπως «το συνδικάτο του Ασπρόπυργου», που με τη στάση του στέκεται ενάντια στο ζητούμενο, το οποίο «είναι να μην κλείσουν τα εργοστάσια και να μην βρεθεί ο κόσμος στον δρόμο».

***
Ο πυρήνας της «Χρυσής Αυγής» στη Μαγνησία είχε κυκλοφορήσει ανακοίνωση για την απεργία που εξήγγειλε το κλαδικό συνδικάτο στη «Χαλυβουργία», απειλώντας ουσιαστικά όπως και ο Μάνεσης: Μην τολμήσετε να απεργήσετε. Κάντε ό,τι σας ζητάει ο εργοδότης. Αλλιώς θα χάσετε τη δουλειά σας. Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Στην ίδια ανακοίνωση έγραφε ότι οι επιχειρηματίες του κλάδου «είχαν πολύ μεγάλα κέρδη τα προηγούμενα έτη (...) Κάτι που δεν είναι κατακριτέο καθώς οι επενδυτές στήνουν εργοστάσια για να κερδίσουν και όχι για να χάσουν». Μαζί με τους καπιταλιστές η «Χρυσή Αυγή» για το ξεζούμισμα των εργατών. Τώρα, όμως, που τάχα δε βγάζει κέρδη ο Μάνεσης, επικαλούμενος την οικονομική κρίση, προκειμένου να μη χάσει ο Μάνεσης, να τσακιστούν οι εργάτες. Αυτό θέλει η «Χρυσή Αυγή». Λέει μάλιστα ότι για τους εργάτες υπάρχει ανάγκη «ενός εθνικιστικού συνδικαλιστικού κινήματος (...) που θα επιδιώκει το συμβιβασμό των διαφόρων συμφερόντων προς όφελος των εργοδοτών και εργαζομένων». Δηλαδή, υποταγή των εργατών στις άγριες ορέξεις και το βούρδουλα των καπιταλιστών για ικανοποίηση της ακόρεστης δίψας για ολοένα και μεγαλύτερα κέρδη. Ολα αυτά τα τόνιζαν στην ανακοίνωση στη Μαγνησία. Ετσι αντιλαμβάνεται την αλληλεγγύη στους απεργούς η «Χρυσή Αυγή». Ως συμβιβασμό με τη δουλειά για 500 ευρώ το μήνα, όπως απαιτεί η κερδοφορία της εργοδοσίας, ακόμα κι αν αυτό συνεπάγεται δουλειά με εξαντλητικούς ρυθμούς, θανατηφόρα «ατυχήματα», διαρκή κίνδυνο της ζωής και της ασφάλειας των εργατών κ.τ.λ. Γι' αυτό και ελπίζει σε διάρρηξη των δεσμών των εργατών με το σωματείο τους και το ΠΑΜΕ: Για να πάρει ανάσα όχι μόνο ο Μάνεσης αλλά γενικά η πλουτοκρατία για την οποία οι «Χαλυβουργίες» γεννούν επικίνδυνους εφιάλτες...

***
Το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ όχι μόνο τα κατάγγειλαν όλ' αυτά και προειδοποίησαν τους εργάτες, αλλά συνέβαλαν στην αποκάλυψή τους ώστε να μην υπονομευτεί ο αγώνας. Γι' αυτό η «Χρυσή Αυγή» προβοκάρισε το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ ότι κλείνουν εργοστάσια. Αλλά τούτη τη φορά στην προβοκάτσια που έστησε η «Χρυσή Αυγή» πήραν μέρος το «Ξεκίνημα», αλλά και κάποιες αυτοαποκαλούμενες αριστερές δυνάμεις, όπως ΣΥΡΙΖΑ, το ΣΕΚ, συνιστώσα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, και άλλοι, που δε χάνουν ευκαιρία για να δείξουν τον άθλιο αντιΚΚΕ και αντιΠΑΜΕ ρόλο πιστεύοντας πως θα υπονομεύσουν το ταξικό εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, ρίχνοντας νερό στο μύλο της εργοδοσίας. Τους περιμένει η χλεύη των εργατών...

*******************************************************************

«ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ»

Κλιμακώνουν τον παλικαρίσιο αγώνα

Με νέες κινητοποιήσεις κλιμακώνουν την πάλη τους οι εργαζόμενοι της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» στον Ασπρόπυργο, συνεχίζοντας τον πολυήμερο αγώνα που σήμερα συμπληρώνει 114 ημέρες απεργίας.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του σωματείου υλοποιώντας χτες και την πρόσφατη απόφαση της Γενικής Συνέλευσης συνεδρίασε και αποφάσισε τις δράσεις κλιμάκωσης για τις επόμενες μέρες και συγκεκριμένα: Αύριο Τετάρτη, ετοιμάζουν νέα κινητοποίηση στην Κηφισιά στα γραφεία της εταιρείας από την οποία έχουν ήδη ζητήσει συνάντηση. Την ερχόμενη Παρασκευή, προγραμματίζουν νέα συγκέντρωση στο κέντρο της Αθήνας και πορεία στο υπουργείο Εργασίας από όπου θα ζητήσουν από την πολιτική ηγεσία να αναλάβει τις ευθύνες της.

Η απάντηση του σωματίου της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» για τις ενέργειες της «Χρυσής Αυγής»

Ανακοίνωση του σωματείου

Στο μεταξύ, χτες, το ΔΣ του Σωματείου των εργαζόμενων στην «Ελληνική Χαλυβουργία» «Η Ενότητα» έβγαλε ανακοίνωση, με αφορμή νέες μεθοδεύσεις σε βάρος του απεργιακού αγώνα των χαλυβουργών, στις οποίες πρωτοστατεί και η «Χρυσή Αυγή». Η ανακοίνωση έχει ως εξής:

«Το ΔΣ του σωματείου των εργαζομένων της Ελληνικής Χαλυβουργίας καταγγέλλει την προσπάθεια της Χρυσής Αυγής και διάφορων άλλων ομάδων να προβοκάρουν, να συκοφαντήσουν και να αμαυρώσουν τον ηρωικό αγώνα μας.

Η Χρυσή Αυγή από την αρχή τάχθηκε ενάντια στον αγώνα μας, όπως και σε κάθε εργατικό λαϊκό αγώνα. Υπερασπίστηκε τον Μάνεση, λέγοντας πως η πρότασή του για απολύσεις και πεντάωρο ήταν λογική υπό τις δύσκολες συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί στην αγορά. Οτι κάθε επιχείρηση γι' αυτό υπάρχει, για να βγάζει κέρδος. Από την αρχή κατηγορούσε το σωματείο μας ως αδιάλλακτο και υποκινούμενο, ότι με τη στάση του οδηγεί το εργοστάσιο στο κλείσιμο, όπως έγινε με την ΠΙΡΕΛΙ και άλλα εργοστάσια, προσπάθησε να φέρει σε αντιπαράθεση τους συναδέλφους Χαλυβουργούς στο Βόλο με εμάς στον Ασπρόπυργο, λέγοντας ότι οι εργαζόμενοι του Ασπρόπυργου κάνουν απεργία, γιατί όταν απολυθούν έχουν εξασφαλίσει παχυλές αποζημιώσεις, σε αντίθεση με τους συναδέλφους τους στο Βόλο.

Βλέποντας ότι αυτές οι αντιδραστικές θεωρίες δεν είχαν καμία απήχηση, ότι οι Χαλυβουργοί συνέχιζαν περήφανα τον αγώνα τους ενάντια στον Μάνεση και στην τάξη του συνολικά, ότι αυτός ο αγώνας είχε τη συμπαράσταση όλων των εργαζομένων εδώ και διεθνώς από τους εργάτες όλου του κόσμου και από τους μετανάστες που εργάζονται στη χώρα μας, αποφάσισαν να χτυπήσουν με άλλους, ύπουλους τρόπους τον αγώνα μας. Την 109ημέρα απεργίας επισκέφτηκαν ξαφνικά το εργοστάσιο με πρόσχημα την υλική βοήθεια. Αφού έβγαλαν φωτογραφία στα μακαρόνια και στα νερά που έφεραν, στολισμένα με προεκλογικά εμετικά συνθήματα, τα οποία είδαμε αφού είχαν φύγει, και αφού βιντεοσκόπησαν την παρουσία τους, στη συνέχεια άρχισαν το γνωστό έργο τους. Μέσω διάφορων ανακοινώσεων άρχισαν να προβοκάρουν τον αγώνα μας, το ΔΣ του σωματείου, και τα στελέχη του. Ταυτόχρονα, κάποιοι άλλοι από άλλες ομάδες, βρήκαν την αφορμή για να πούνε ανοιχτά αυτό που τόσον καιρό έκρυβαν, δηλαδή ότι και αυτοί αξιοποιούν την απεργία μας για δικούς τους λόγους χωρίς να συμφωνούν με αυτή και το περιεχόμενό της.

Σε όλους αυτούς απαντάμε ότι είναι μικροί, για να κρίνουν και να χτυπήσουν τον αγώνα των Χαλυβουργών. Οι Χαλυβουργοί εκφράζονται μέσα από τις αποφάσεις των συνελεύσεών τους και του ΔΣ του σωματείου τους. Σε αυτές αποτυπώνεται το ταξικό περιεχόμενο και ο προσανατολισμός του αγώνα, τα αιτήματά τους.

Επαναλαμβάνουμε ξανά ότι εμείς ζητάμε την αλληλεγγύη όλων των εργαζόμενων. Δηλώνουμε όμως, για άλλη μια φορά, ότι ο αγώνας των Χαλυβουργών ούτε αποπροσανατολίζεται, ούτε εξαγοράζεται με πρόσχημα την υλική βοήθεια. Στο κάλεσμά μας, από την αρχή, ανταποκρίθηκαν εκατοντάδες συνδικάτα, μαζικές οργανώσεις και χιλιάδες εργαζόμενοι από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο, που με πολλές οργανώσεις έχουμε διαφορετικές απόψεις, στόχους και κατεύθυνση.

Γνωρίζουμε ότι ορισμένοι δεν προσφέρουν την υλική βοήθεια με στόχο να βοηθήσουν, ότι άλλα έχουν στο μυαλό τους. Δηλώνουμε ότι οι Χαλυβουργοί δεν είναι για τα δόντια της Χρυσής Αυγής και διάφορων άλλων δήθεν επαναστατών. Οι Χαλυβουργοί είναι κομμάτι του οργανωμένου ταξικού κινήματος, που ήταν και παραμένει ο βασικός υποστηρικτής του αγώνα τους. Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι αυτοί κατηγορούν το ΠΑΜΕ, μέσα κι έξω απ' την Ελλάδα, που ήταν και παραμένει από την αρχή ο βασικός υποστηριχτής του αγώνα μας, που τώρα βρίσκεται σε πανελλαδική οικονομική εξόρμηση για τη στήριξη του αγώνα μας. Καλούμε όλους τους Χαλυβουργούς να απομονώσουν όσους προκαλούν ζημιά στον αγώνα μας. Λέμε στο Μάνεση και τους ανθρώπους του ότι είναι γελασμένοι αν νομίζουν ότι θα προβοκάρουν και θα χτυπήσουν το κίνημα αλληλεγγύης του αγώνα μας. Οι προβοκάτσιες δεν θα περάσουν.

Παλεύουμε για να γίνει όλη η Ελλάδα Χαλυβουργία».

Δυναμώνει η αλληλεγγύη

Εκδήλωση αλληλεγγύης από μαθητές νυχτερινών σχολείων της Θεσσαλονίκης

Με μαζική συμμετοχή των μαθητών, πραγματοποιήθηκε την περασμένη Πέμπτη, η εκδήλωση - πάρτι αλληλεγγύης που διοργάνωσαν το Νυχτερινό Γενικό Λύκειο Αμπελοκήπων και το Συντονιστικό Αγώνα Νυχτερινών Σχολείων Θεσσαλονίκης, με στόχο τη συγκέντρωση οικονομικής ενίσχυσης για τους απεργούς εργάτες της «Χαλυβουργίας» και τους εργάτες του εργοστασίου «Κ. Μπαλής» που βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας διεκδικώντας τα δεδουλευμένα τους.

Το στέκι νεολαίας του Δήμου Αμπελοκήπων - Μενεμένης, γέμισε από νωρίς από δεκάδες μαθητές, αρκετοί από τους οποίους έδωσαν το «παρών» μαζί με τις οικογένειές τους. Οι νυχτερινοί μαθητές, στην πλειοψηφία τους άνεργοι ή απλήρωτοι για μήνες, έδωσαν οικονομική ενίσχυση από το υστέρημά τους. Εξέφρασαν έτσι την ταξική τους αλληλεγγύη και την έμπρακτη συμφωνία τους στο δίκαιο αγώνα των απεργών εργατών. Συνολικά συγκεντρώθηκαν 160 ευρώ, τα οποία θα σταλούν στους αγωνιζόμενους εργάτες. Ο πρόεδρος του Νυχτερινού Λυκείου Αμπελοκήπων, Ν. Τικτόπουλος, σημείωσε στην ομιλία του: «Οι χαλυβουργοί δείχνουν το δρόμο στην εργατική τάξη, στο φτωχό λαό, στη νεολαία. Σήμερα μόνη λύση είναι ο αγώνας, η σύγκρουση με την πολιτική και την τάξη των αστών για να διεκδικήσουμε τον πλούτο που παράγουμε. Το παράδειγμα των χαλυβουργών μάς εμπνέει και θα το ακολουθήσουν ολοένα περισσότεροι εργαζόμενοι και νέοι άνθρωποι αυτό το δρόμο, αργά ή γρήγορα».

Η ΟΓΕ

Οικονομική εξόρμηση για την ενίσχυση των απεργών χαλυβουργών και των οικογενειών τους έχει ξεκινήσει η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας. Οι σύλλογοι και οι ομάδες της ΟΓΕ σε όλη τη χώρα διακινούν κουπόνι για το σκοπό αυτό. Το Σάββατο πολυμελής αντιπροσωπεία του Διοικητικού Συμβουλίου, μετά τη λήξη της συνεδρίασής του, βρέθηκε στο εργοστάσιο και παρέδωσε τα πρώτα χρήματα που συγκεντρώθηκαν. Το ποσό των 1.000 ευρώ παρέδωσε στο σωματείο και τον πρόεδρό του Γιώργο Σιφωνιό, η πρόεδρος της ΟΓΕ, Καλλιόπη Μπουντούρογλου. Στο σύντομο χαιρετισμό της διαβεβαίωσε τους απεργούς ότι η μάχη που δίνουν είναι μάχη για όλους τους εργαζόμενους, για όλες τις εργατικές - λαϊκές οικογένειες και ως τέτοια έχει την υποστήριξη των συλλόγων και των ομάδων της ΟΓΕ. Ο Γ. Σιφωνιός τόνισε τη σημαντική συμβολή που έχουν οι γυναίκες των χαλυβουργών και η επιτροπή που έχουν δημιουργήσει, την οποία η ΟΓΕ γνωρίζει καλά αφού έχει συναντηθεί με τις γυναίκες των απεργών στην πάλη και μέσα από κοινές πρωτοβουλίες.

Κινητοποίηση από Αμερικανούς μεταλλεργάτες

Επιστολή στην πρεσβεία της Ελλάδας για να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους και ταυτόχρονα την αλληλεγγύη τους στους απεργούς της «Ελληνικής Χαλυβουργίας», έστειλαν οι Ενωμένοι Μεταλλεργάτες των ΗΠΑ. Αφού σημειώνουν τον ηρωικό αγώνα των πάνω από 100 ημερών απεργίας δηλώνουν ότι νιώθουν και δική τους υπόθεση το δίκαιο αυτό αγώνα των Ελλήνων συναδέλφων τους.

Ποια συγκέντρωση ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ;

2012-02-19T15:24:00.005+02:00

Σύνταγμα 19/2/12.

Ούτε ο φιλολογικός σύλλογος «Παρνασσός» δεν μαζεύει τόσο λίγο κόσμο! Μιλάμε για ευθεία υπονόμευση και ευτελισμό κάθε έννοιας εργατικής κινητοποίησης με στόχο την εμφύτευση της απογοήτευσης στον λαό ώστε να περνάνε οι νόμοι και τα μνημόνια σαν τα τρένα φορτωμένα τίγκα ως επάνω με μέτρα και εμείς απλώς να τα βλέπουμε!

Και ποιοι εργάτες των συνδικάτων διαδηλωτές; Οι περισσότεροι ήταν γνωστοί και μη εξαιρετέοι των ελληναράδικων μορφωμάτων που ζητάνε μετ’ επιτάσεως την κατάργηση της αστικής δημοκρατίας και την αντικατάστασή της… με τι; Άσε αυτό δεν το λένε το έχουν κρυφό αλλά εμείς ξέρουμε πάντα τι υφέρπει πίσω από τέτοιες οργανώσεις.

Και σήμερα κάποιοι ήθελαν να παίξουν ρόλο πάνω στην αγανάκτηση του λαού. Ο μικροαστισμός αρχίζει και γίνεται επικίνδυνος καθώς μεταμορφώνεται σε διάφορες «αυτόνομες» νησίδες φασίζουσας απόχρωσης.

Είναι το ρεύμα των ελληναράδων να καταδικάζουν και τα κόμματα που έδωσαν μάχες και αγώνες για να μη φτάσουμε εδώ όταν οι κύριοι αυτοί ψήφιζαν τα κόμματα που μας κατάντησαν εδώ. Τώρα ρέπουν σε φασιστικές λύσεις για να απενοχοποιηθούν. Για να απενοχοποιηθούν λοιπόν αυτοί πρέπει να καταργηθούν τα κατακτημένα πολιτικά δικαιώματα του λαού και φυσικά της εργατικής τάξης!

Σήμερα μας παρουσιάστηκε με ένα ακριβοπληρωμένο ευρωπαΐζον ιλουστρασιόν φυλλάδιο και η νέα οργάνωση «δημιουργία ξανά» (μαζί και μια άλλη όμοια οργάνωση «Ενωμένη Ελλάδα ‘‘ΕΕ’’) που θέλει όλα τα κόμματα να είναι «συμμορίες της μεταπολίτευσης». Θέλει, λέει, να αναμορφώσει το πολιτικό σύστημα με ακραίες νεοφιλελεύθερες επιβουλές και με θέσεις όπως ότι ο μόνος ρόλος του κράτους είναι να είναι [«διαιτητής» του επιχειρηματικού παιχνιδιού]! Δεν κρύβει όμως τον αντικομουνισμό της όταν απαιτεί «Μέλος του κοινοβουλίου που δηλώνει απείθεια στους νόμους εκπίπτει αυτόματα από το αξίωμά του»! Νόμος είναι σήμερα το παρασύνταγμα των μνημονίων. Να γυρίσουμε δηλαδή στο Γ΄ Ψήφισμα, στη δεκαετία του ’50 όταν το κράτος έστελνε εξορία και φυλακή βουλευτές με την κατηγορία ότι τάσσονταν κατά του «κρατούντος κοινωνικού καθεστώτος» - άρνηση των νόμων του παρακράτους και του παρασυντάγματος δηλαδή! Ομοίως απαιτούν «απαγόρευση κάθε πολιτικής δράσης στα σχολεία και στο πανεπιστήμιο»! Αυτό πια είναι πασίγνωστη απαίτηση της πλουτοκρατίας που θέλει την παιδεία εργοστάσιο παραγωγής δουλακίων.

Ο κρυπτοφασισμός ντυμένος με τον μανδύα της νεοφιλελεύθερης ευρωπαϊκής «καθαρής» δημοκρατίας!

Ένας χρόνος από την εξέγερση στη Λιβύη

2012-02-17T09:58:00.000+02:00

Την έναρξη της εξέγερσης κατά του Καντάφι γιορτάζουν οι Λίβυοι!

Γιατί γιορτάζουν; Μήπως τώρα έχουν μεγαλύτερη ελευθερία; Μήπως τώρα δεν γίνονται βασανιστήρια. Μήπως τώρα κέρδισε ο λαός κάποια κοινωνικά δικαιώματα (τα οποία μάλλον χάνει σταδιακά); Ωστόσο τώρα οι Λίβυοι έχασαν και τα πετρέλαια που είχαν. Αν τολμάνε ας φέρουν αντίρρηση σε αυτούς που βομβάρδιζαν τη χώρα επί μήνες. Η πραγματική εξουσία ανήκει στους ξένους ιμπεριαλιστές μαζί με τον πλούτο της χώρας. Οι εξεγερμένοι κέρδισαν «δημοκρατία» (δυστυχώς με το δίκαιο της Σαρία) και οι βομβαρδιστές, τους έβαλαν στο σβέρκο τους μια κυβέρνηση - μαριονέτα και πήραν όλα τα άλλα.

Για την ημέρα έχουν προγραμματιστεί εκδηλώσεις, αράπικα πανηγύρια δηλαδή, σε πολλές πόλεις και χωριά στη Λιβύη, με αποκορύφωμα τη Βεγγάζη, από όπου ξεκίνησε η εξέγερση. Στη χώρα στήθηκαν μπλόκα και βασιλεύει η αστυνομοκρατία από φόβο αντικαθεστωτικών εκδηλώσεων.

Μαζί με όλα αυτά η διεθνής κοινότητα «ανησυχεί» λέει, ότι η κατάσταση στη χώρα είναι ανεξέλεγκτη και ότι πρώην εξεγερμένοι βασανίζουν υποστηρικτές του Καντάφι! Με τους βομβαρδισμούς που έκανε, ή ίδια διεθνής κοινότητα, δεν ανησυχούσε φυσικά. Μα μορεί ποτέ να υπάρξει λαϊκη εξέγερση και δημοκρατία με την στήριξη των ιμπεριαλιστών; Που ζούμε τέλος πάντων;

Σιγά μην ήρθε η δημοκρατία! Μα είναι κανένας που αμφισβητεί ότι οι νέοι ηγέτες είναι πρώην στελέχη και βασανιστές του καθεστώτος Καντάφι; Η μόνη διαφορά είναι ότι αυτοί είναι παντελώς ξεπουλημένοι. Πιο ξεπουλημένοι από τον Καντάφι των τελευταίων ετών.

Κατά πόσο διαφέρουν οι νέοι ηγέτες από τον Καντάφι φαίνεται και από τον απειλητικό και απάνθρωπο τίτλο φυλλαδίου που μοίρασαν επισήμως οι αρχές προς τον λαό, κάτω από τον φόβο νέας εξέγερσης: «Δεν μπορούμε να φέρουμε πίσω τον θαμμένο άνδρα (τον Καντάφι), αλλά μπορούμε να σας στείλουμε σε εκείνον»! Ίσως κάποια μεγάλη μερίδα του λιβυκού λαού που δεν ανέχεται Κουΐσλιγκ, ευκόλως θα αντέστρεφε τους αποδέκτες του μηνύματος.

Αυτή είναι η νίκη της δημοκρατίας στην Λιβύη! Να τη χαίρονται αυτοί που χειροκροτούσαν τη ξενοκίνητη εξέγερση και τους βομβαρδισμούς.

Προσεχώς: Η ίδια τύχη της Συρίας

Κρυπτοφασισμός!

2012-02-16T09:11:00.003+02:00

Πρωί - πρωί στις 16/2/2012, ο κύριος Πορτοσάλτε του ΣΚΑΪ είπε να υπερασπίσει το δικαίωμα της δημοκρατίας και κομματικής πολυφωνίας στην Ελλάδα. Συντάχθηκε έτσι, με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κ. Παπούλια που απέρριψε (καθυστερημένα και αγκομαχώντας) ως προσβλητικές τις απόψεις Σόιμπλε και Γερμανών περί υποταγής όλων των κομμάτων στης Ελλάδας σε μία και μόνη πολιτική, αυτή της τρόικας, δηλαδή της Γερμανίας.

Αμέσως όμως μετά απαίτησε ακριβώς το ίδιο, ο ίδιος ο Πορτοσάλτε! Ζήτησε από μόνα τους τα κόμματα, και χωρίς Σόιμπλε, να μην έχουν διαφορετική φωνή στην Ελλάδα και να φέρονται «ως κράτος με συνέχεια» και όχι ο καθένας με «το μακρύ και το κοντό του»! Δηλαδή να μην έχουν διαφορετικές φωνές και θέσεις από αυτές της κυβέρνησης, δηλαδή της τρόικας, δηλαδή της Γερμανίας. Σχεδόν μάλιστα επιτέθηκε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας γιατί αυτό δεν το απαίτησε στην ομιλία του στο ΥΕΘΑ!

Σε συνέχεια τα ίδια περίπου απαιτεί και ο κ. Γ. Πεταλωτής του ΠΑΣΟΚ στην ΝΕΤ 08.30! Απέρριψε μεν τον Σόιμπλε,

δικαιολόγησε όμως πλήρως την απαίτηση ως Γερμανού δανειστή και κατόπιν «μας την είπε» με τον εκβιασμό ότι αν δεν υπογράφουμε και δεν πειθαρχούμε θα μας κόψουν «το νερό από το αυλάκι»!

Η ζωή έχει δείξει ότι αυτές οι κρυπτοφασιστικές φωνές στην αρχή είναι «απόψεις», μετά γίνονται απαιτήσεις, μετά γίνονται εκβιασμοί, μετά ακολουθεί η "δίκαιη" πλέον κατάργηση των κομμάτων που δεν προσκυνούν και δεν συμφωνούν και στο τέλος ακολουθεί η κατάργηση και αυτών που συμφωνούν γιατί για τη πολιτική δικτατορία του κεφαλαίου δεν έχουν λόγο ύπαρξης.

Σας φαίνεται υπερβολικό το σενάριο; Δείτε με προσοχή τα σταδιακά βήματα διολίσθησης της ΕΕ προς τον αυταρχισμό, την ανάδειξη δοτών πρωθυπουργών, την απαίτηση υποταγής (και ουσιαστικής κατάργησης) των κομμάτων σε διάφορες χώρες σε μια και μόνη πολιτική, με υπογραφές μάλιστα, και αναμείνατε τα επόμενα βήματα.

Τα όργανα της ΕΕ και τα ΜΜΕ του κεφαλαίου θα εντείνουν την απαξίωση της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας που «δεν εξασφαλίζει στιβαρές κυβερνήσεις» οι οποίες δεν λογαριάζουν το «πολιτικό κόστος». Σε συνέχεια θα προβάλλουν με ένταση την ανάδειξη δήθεν υπερκομματικών κυβερνήσεων «αρίστων», τεχνοκρατών υπαλλήλων της ή και όποιων την υπηρετούν δικτατορικά, ως μοναδική λύση εξόδου από την κρίση και ως μόνων εγγυητών της ύπαρξης των κρατών των εθνών και της ΕΕ!!! Κατόπιν θα τα επιβάλλουν…

Το έργο έχει ξαναπαιχθεί πολλές φορές σε πολλές χώρες του κόσμου μαζί και στην Ευρώπη. Τα ψήγματα αυτών των σχεδίων που βλέπουμε στην Ελλάδα, Ιταλία, Πορτογαλία, Ιρλανδία και προσεχώς σε άλλες χώρες, είναι μόνο η «δειλή» αρχή, η κορφή του παγόβουνου. Όσο η κρίση βαθαίνει και θα χρειάζεται περισσότερος αυταρχισμός για να επιβληθούν σκληρότερα μέτρα, τόσο θα εφαρμόζονται τα επόμενα στάδια. Ο σημερινός κοινοβουλευτικός ή ημικοινοβουλευτικός κρυπτοφασισμός θα γίνεται σταδιακά κανονικός φασισμός.

Το θέμα εδώ είναι πάντα η οργάνωση του λαού και ιδιαίτερα της εργατικής τάξης για να μη περάσουν αυτά τα σχέδια. Αν δεν τους σταματήσει ο λαός δεν σταματάνε μόνοι τους.

Δεν γνωρίζουμε τον αριθμό των αστέγων στην Ευρώπη, ομολογεί η Κομισιόν

2012-02-14T17:26:00.005+02:00

Ο αριθμός των αστέγων στην Ευρώπη πρέπει να έχει ξεπεράσει τα τρία εκατομμύρια, καταγγέλλουν ευρωβουλευτές στο Στρασβούργο για να εισπράξουν την απάντηση-παραδοχή του αρμόδιου κοινοτικού επιτρόπου Μισέλ Μπαρνιέ ότι «οι κοινοτικές υπηρεσίες δεν έχουν καταγράψει τον αριθμό των αστέγων στην Ευρώπη, διότι δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί επακριβώς ο όρος του αστέγου»! Ναι αυτό είναι το πρόβλημά τους, πως ορίζεται ο άστεγος! Το ότι είναι άστεγος δεν είναι πρόβλημα! Ας βγει τι καθήκι μια βόλτα στις πλατείες και στις γέφυρες της Ευρώπης…

Πριν 15 χρόνια μια έκθεση του ευρωκοινοβουλίου έγραφε: «Η Ευρώπη δεν ξέρει πού να κρύψει τους φτωχούς της»! Η έκθεση ξεσήκωσε τότε θύελλα διαμαρτυριών από τους ευρολάτρες, τους ευρωλάγνους, τους ευρωφονταμενταλιστές και τους «Ταλιμπαν» της ΕΕ που αναγνώριζαν μόνο χρυσούς πύργους και χρυσά κουτάλια για την ΕΕ.

Την έκθεση εκείνη την έπνιξαν οι κυβερνήσεις και τα ΜΜΕ του κεφαλαίου και ο κόσμος δεν έμαθε ποτέ την αλήθεια και τι τον περιμένει.

Σήμερα δεν ξέρουν τους αστέγους τους. Αύριο δεν θα ξέρουν τους νεκρούς τους.

Μόνο ντροπή ταιριάζει σε ένα σύστημα που στον 21^ο αιώνα αφού έχει ρημάξει και αφαιμάξει τις αποικίες και τους λαούς του κόσμου, τώρα είναι ανίκανο και αρνείται να θρέψει και τους λαούς του πυρήνα του, αρνείται να τους δώσει δουλειά, τους κάνει έξωση και τους σκοτώνει….

Ποιος είπε ότι η τεχνολογία είναι για την ευημερία των λαών; Αν ήταν για τους λαούς τρεις φορές τον πληθυσμό της Γης θα μπορούσε να θρέψει και να εξασφαλίσει ανθρώπινες συνθήκες. Όμως η τεχνολογία είναι για το κεφάλαιο. Για να πετάει στον Καιάδα τους «περισσευούμενους» για το κεφάλαιο είναι!

"Μα υπάρχουν άνθρωποι που περισσεύουν;" θα ρωτουσε ο άνθρωπος της ιστορίας με κατάπληξη. Ναι, θα του απαντήσει το κεφάλαιο, είναι αυτοί που δεν μπορούν να μου φέρουν κέρδη, να απασχοληθούν καρδοφόρα απο μένα!

Δυστυχώς δεν απάντησε ο άνθρωπος αλλά απάντησε το κεφάλαιο και για λογαρισμό του "μετέφρασε" η τάξη των κεφαλαιοκρατών που κολυμπάει στα πλούτη της εξουσίας του.

Και πράγματι οι κεφαλαιοκράτες ούτε άνεργοι είναι, ούτε άστεγοι, ούτε φτωχοί, ούτε μελλοθάνατοι. Ο Καιάδας είναι για άλλους.

....Μέχρι να γυρίσει ο τροχός…

Η επόμενη μέρα του νέου μνημονίου

2012-02-13T09:21:00.005+02:00

Πρωί 13/2/2011. Η επόμενη μέρα του ψηφισμένου μνημονίου-2, των τεράστιων διαδηλώσεων και των "έργων" των προβοκατόρων.

Δεκάδες κτίρια καπνίζουν ακόμη στο κέντρο της Αθήνας. Οι προβοκάτορες και οι παρατρεχάμενοι γνωστοί - άγνωστοι έφυγαν. Σύνταγμα, Σταδίου, Πανεπιστημίου κλπ ακόμη καπνίζουν, δεκάδες μαγαζιά. Μετά άρχισαν να έρχονται οι προπαγανδιστές που δακρύζουν για τις επιπτώσεις των μέτρων στον «απλό πολίτη που πήγε ειρηνικά να διαδηλώσει», κλαίνε για το "κακό" που βρήκε την Αθήνα και σταδιακά προπαγανδίζουν την ανάγκη «ευνομίας» και απαγόρευσης των διαδηλώσεων. Υποκριτικός θρήνος για τον παγκόσμιο διασυρμό της Ελλάδος από τις εικόνες που βέβαια ήταν μόνο από φωτιές και όχι από τις τεράστιες διαδηλώσεις

Οδός Κοραή. Ούτε τον ιερό χώρο των βασανισμένων Ελλήνων Αντιστασιακών στη γερμανική κατοχή δεν σεβάστηκαν οι προβοκάτορες. Ή μήπως με μεγάλο μίσος κτύπησαν εδώ;;;

Τα συνεργεία έπιασαν δουλειά! Η πρώτη «επιτυχία» του Παπαδήμου με τη ψήφιση του μνημονίου ήταν ότι έδωσε δουλειά σε 10 συνεργεία και την πήρε από 1.000 εργαζόμενους.

Από σήμερα αλλαγή σκηνικού. Αρχίζει ο νέος Γολγοθάς για την εργατική τάξη και όλο τον εργαζόμενο λαό. Αρχίζει μια νέα πολιτική διοίκηση που στήνεται πάνω στα αποκαΐδια των αστικών πολιτικών κομμάτων, στηριγμένη στο παρασύνταγμα των μνημονίων και των αποφάσεων της ΕΕ. Για τον λαό αρχίζει μια νέα περίοδος οργάνωσης, αγώνων, αντίστασης και αντεπίθεσης με άμεσο στόχο την ανατροπή αυτής της πολιτικής και απώτερο όραμα μια κοινωνία σοσιαλιστική, απαλλαγμένη από εκμετάλλευση και δουλεία.

Μεγάλες διαδηλώσεις - προς νέο αντιδραστικό πολιτικό σκηνικό

2012-02-13T00:02:00.003+02:00

Μεγάλες διαδηλώσεις του λαού κατά του νέου μνημονίου σε όλη τη χώρα.

ΌΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ.

Τεράστιες οι διαδηλώσεις στην Αθήνα. Από στύλους του Ολυμπίου Διός μέχρι Μοναστηράκι και Ομόνοια μια κοσμοπλημμύρα. Μόνο τα δακρυγόνα που έριχναν επί ώρες με αγριότητα τα ΜΑΤ, απ αφορμή προβοκάτορες με μολότοφ , τη διαχώριζαν στο Σύνταγμα. Σε όλο τον κόσμο μεταδόθηκε το μεγάλο μήνυμα της λαϊκής αντίστασης.

Το παρακράτος έδρασε, το έργο παίχτηκε ξανά από την εξουσία και το βαθύ κράτος. Ο λαός όμως δεν τσίμπησε και κατάλαβε ότι όλα ήταν στημένα. Τα γιούχα και το διώξιμο κουκουλοφόρων και προβοκατόρων από τον κόσμο όταν πήγαιναν να κάψουν ήταν πολλά και αποτρεπτικά. Δεν έχουν καμιά σιωπηλή ανοχή ή ουδετερότητα. Οι πολλές φωτιές, που στην ουσία δεν στοιχίζουν τίποτα στο σύστημα, αυτή τη φορά στρέφουν την οργή του λαού κατά του κράτους της πλουτοκρατίας που έμαθε με αυτόν τον εύκολο και ανώδυνο τρόπο να στρίβει από τα προβλήματα παραπλανώντας το λαό.

*****

Ώρα, η τεράστια αντίθεση του λαού που εκφράστηκε με τις σημερινές διαδηλώσεις να μετατραπεί σε οργανωμένη πάλη για την ανατροπή της εξουσίας που αναπαράγει τη φτώχεια για τον λαό και τον πλούτο για τους κεφαλαιοκράτες. Οργάνωση σε βάθος, οργάνωση στα ταξικά συνδικάτα και τις οργανώσεις της εργατικής τάξης, στους τόπους δουλειάς, στις γειτονιές, στα πανεπιστήμια, παντού! Οργάνωση των Λαϊκών Επιτροπών με νέο διευρυμένο περιεχόμενο.

Xωρίς οργάνωση κανένας αγώνας δεν κερδίζεται.

*******

Από αύριο η πολιτική εξουσία του κεφαλαίου θα αρχίσει μια σε βάθος αντιλαϊκή αναδιοργάνωση στη κατεύθυνση εμπέδωσης την νέας διοίκησης στη βάση της αυθαιρεσίας, της αντισυνταγματικότητας και των αντιδημοκρατικών κανόνων. Η πορεία προς τον νέο διοικητικό κοινοβουλευτικό αυταρχισμό με βάση το παρασύνταγμα των μνημονίων και των νέων αποφάσεων της ΕΕ, θα γίνει προσπάθεια να εμπεδωθεί στον λαό σαν φυσική ανάγκη σωτηρίας της χώρας. Ο δρόμος για τον έρποντα φασισμό ανοίγει…

Το μόνο που έχουμε να αντιπαρατάξουμε σε αυτή την πορεία προς τον αυταρχισμό και την εκτροπή είναι η οργάνωση και ο αγώνας. Από αύριο αλλάζουν πολλά πράγματα για τον λαό και την εργατική τάξη. Από αύριο ο αγώνας λαμβάνει άμεσο περιεχόμενο επιβίωσης του λαού και γίνεται διαδικασία σφυρηλάτησης ενός μακρόχρονου αγώνα που τέλος θα έχει τη μαζική εξέγερση και την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου.

Αυτός είναι ο δικός μας μονόδρομος, ο μονόδρομος του εργαζόμενου λαού.

Η εργατική τάξη στο στόχαστρο

2012-02-12T01:07:00.000+02:00

(Από την εργατική εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ τ. Φεβρουαρίου 2012)

Από την αρχική άφιξη της τρόικας και το πρώτο μνημόνιο έχει στηθεί μια κακόγουστη παράσταση εις βάρος του ελληνικού λαού. Το έργο είναι γνωστό, το διευθυντήριο με συμπαίκτες την ελληνική κυβέρνηση και τα αστικά πολιτικά κόμματα για λογαριασμό του χρηματιστικού κεφαλαίου και της μεγάλης εγχώριας αστικής τάξης τρομοκρατούν τους εργαζομένους και τον ελληνικό λαό για να περάσουν τα μέτρα τους και να προλειάνουν το έδαφος για ακόμη πιο επώδυνα μέτρα.

Αφού έφεραν σε κατάσταση εξαθλίωσης εργαζομένους, συνταξιούχους, αυτοαπασχολούμενους και μικρούς επαγγελματίες, συνεχίζουν το επονείδιστο έργο τους. Επίσημα χείλη λένε ότι ο άνεργος δεν έχει ούτε 13^ο και 14^ο μισθό ούτε κατώτατο μισθό ή θέτουν ως στόχο να υπάρχει ένας εργαζόμενος ανά οικογένεια ή υπαινίσσονται μισθούς Ινδιών. Μάλιστα ο Πόουλ Τόμσεν, αναπληρωτής διευθυντής του ευρωπαϊκού τμήματος του ΔΝΤ, μέλος της τρόικας και επικεφαλής του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής για την Ελλάδα, ζητώντας κλείσιμο δημόσιων οργανισμών και απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων και απαιτώντας την κατάργηση του κατώτατου μισθού, δήλωνε: «Ο κατώτατος μισθός είναι δραματικά υψηλότερος σε σχέση με άλλες χώρες σαν την Ελλάδα και βρίσκεται πολύ κοντά στα επίπεδα των ανεπτυγμένων χωρών. Είναι, δηλαδή, πολύ πάνω από αυτόν που δικαιολογεί η παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας.» (Καθημερινή, 1/2/2012)

Με τις «κόκκινες γραμμές» και τις δήθεν προσπάθειές της στις «διαπραγματεύσεις» με την τρόικα η κυβέρνηση επιδιώκει να συσκοτίσει ότι και αυτή βρίσκεται στην ίδια πλευρά του οδοφράγματος με το διευθυντήριο, το χρηματιστικό κεφάλαιο και τα καπιταλιστικά μονοπώλια.

Μέσα στην κρίση και τη χρεωκοπία της χώρας η ΕΕ, το ΔΝΤ, η ελληνική αστική τάξη και οι περιβόητες αγορές ξετυλίγουν μια διαδικασία μετάλλαξης του σημερινού συστήματος πολιτικής διακυβέρνησης. Παρά τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και τις ενδοαστικές διαφορές η κοινή τους βάση είναι η συντριβή της αξίας της εργατικής δύναμης (μισθοί, συντάξεις, εργασιακές σχέσεις, το σύνολο των εργατικών και λαϊκών κατακτήσεων). Προωθούν την πολιτική και κοινωνική συσσωμάτωση (κορπορατισμός) ανοίγοντας τον δρόμο σε πιο αυταρχικές και αντιδημοκρατικές πολιτικές λύσεις.

Στο στόχαστρο της επίθεσης της ΕΕ, του ΔΝΤ και της ελληνικής κεφαλαιοκρατίας βρίσκεται εδώ και δύο χρόνια η εργατική τάξη. Μια επίθεση που χρόνια πριν προετοιμάστηκε και δοκιμάστηκε. Η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου του Λουκά Παπαδήμου είναι ένα σημαντικό πολιτικό βήμα στον πόλεμο τον οποίο κήρυξε το κεφάλαιο στη μισθωτή εργασία και στις λαϊκές μάζες, δηλαδή στη μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας.

Όσο η κρίση του καπιταλιστικού συστήματος ανεβαίνει από σπείρα σε σπείρα, οι φορείς του χρηματιστικού κεφαλαίου κλιμακώνουν αυτή την επίθεση εναντίον των εργαζομένων και των λαϊκών μαζών. Σε αυτές τις συνθήκες τα κοινοβουλευτικά πολιτικά συστήματα κυριαρχίας της αστικής τάξης γίνονται όλο και περισσότερο ασύμβατα με τις ίδιες τις ανάγκες του καπιταλιστικού συστήματος. Στις σημερινές συνθήκες η κερδοφορία του κεφαλαίου δεν μπορεί να συνυπάρξει με την ομαλή κοινοβουλευτική λειτουργία της κομματικής εναλλαγής και γι’ αυτό αναζητούνται άλλες λύσεις, κυβερνητικά σχήματα ευρύτερης συναίνεσης και συνεργασίας για πιο αποτελεσματική επίθεση εναντίον των εργαζομένων. Οι λύσεις αυτές γίνονται όλο και πιο αντιδημοκρατικές και αυταρχικές.

Όσο τα αστικά πολιτικά κόμματα απαξιώνονται στη συνείδηση του λαού και περιορίζεται η αποτελεσματικότητα της ικανότητάς τους να χειραγωγούν τις μάζες, η αστική τάξη και το χρηματιστικό κεφάλαιο με τους διεθνείς φορείς τους αυξάνουν τις απαιτήσεις από αυτά τα κόμματα, πράγμα που επιταχύνει περαιτέρω την κρίση τους. Η καταστροφή και η πτώχευση των μεσαίων στρωμάτων έχει ως αποτέλεσμα τα αστικά πολιτικά κόμματα να χάνουν τον κορμό της κοινωνικής βάσης στήριξής τους, ενώ η κυρίως κοινωνική βάση τους, το κεφάλαιο, αναζητά άλλες λύσεις και έως έναν βαθμό τα αποσταθεροποιεί.

Για την ΕΕ, το ΔΝΤ και το χρηματιστικό κεφάλαιο, η Ελλάδα έχει γίνει το πεδίο δοκιμών για τις πιο αντιλαϊκές και αντιδραστικές λύσεις, οι οποίες επεκτείνονται και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Με τη χρεωκοπία προ των πυλών και με εργαλείο την ελληνική κυβέρνηση προχωρούν στην οριστική σάρωση όλων των εργατικών και κοινωνικών κατακτήσεων που έχουν απομείνει, στη συντριβή των μισθών και στη φορολογική λεηλασία του ελληνικού λαού.

Ενώ οι εργαζόμενοι έχουν δεχθεί πρωτόγνωρη επίθεση στους μισθούς και στις κατακτήσεις τους και οι ευρύτερες λαϊκές μάζες γνωρίζουν κατακόρυφη πτώση των εισοδημάτων τους σε σημείο που απειλείται η επιβίωσή τους (το 30% του πληθυσμού ζει στο επίπεδο της φτώχιας και κάτω από αυτό και η ανεργία έχει σκαρφαλώσει σε πρωτοφανή επίπεδα με ποσοστό επίσημης ανεργίας 20% και πραγματικής που αγγίζει το 30%), το αγωνιστικό δυναμικό του εργαζόμενου λαού παραμένει ενεργό και εν εφεδρεία, πράγμα που αποτελεί για το σύστημα, πολιτικό και κοινωνικό, τη μέγιστη απειλή. Το πολιτικό σύστημα, που αμφισβητείται και από τους δύο κοινωνικούς πόλους, τον εργαζόμενο λαό και το κεφάλαιο, μετατρέπει την κρίση του σε συνθήκες οικονομικής κατάρρευσης σε βαθιά κοινωνική κρίση. Αυτό κάνει ώστε στο κυβερνητικό επίπεδο το μέτωπο των δυνάμεων του κεφαλαίου να διατρέχεται από αντιφάσεις και αντιθέσεις.

Η αδυναμία από την πλευρά του εργαζόμενου λαού είναι η έλλειψη άμεσης πειστικής πολιτικής πρότασης διεξόδου στο δικό του ταξικό πεδίο.

Για την απόκρουση της επίθεσης που απορρέει από την αδηφαγία του κεφαλαίου και απειλεί σήμερα ακόμη και τον ελάχιστο μισθό εξανεμίζοντας τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις για την επιβίωση των εργαζομένων, των συνταξιούχων, της νεολαίας απαιτείται η συγκρότηση ενός μετώπου του εργαζόμενου λαού το οποίο να δίνει ορατή πολιτική διέξοδο και να συνδέεται με την καθημερινή πάλη του για τα άμεσα προβλήματά του. Η ενότητα της αριστεράς από μόνη της δεν αρκεί για μια τέτοια ταξική πολιτική διέξοδο, αν δεν συνταυτίζεται με το μέτωπο του εργαζόμενου λαού και δεν στηρίζει τη συνεχή κινητοποίηση των μαζών ανυψώνοντάς τες πολιτικά ώστε να θέσουν το ζήτημα μιας άλλης ταξικής εξουσίας.

Η ΕΕ είναι η σύγχρονη φυλακή των λαών. Η Ελλάδα είναι το εργαστήριο για αυτό που συμβαίνει και θα συμβεί και στις άλλες χώρες της Ευρώπης και αυτή είναι η βάση για την ενότητα με τις εργατικές τάξεις των ευρωπαϊκών χωρών και όχι η Ευρωπαϊκή Ένωση ή έστω μια «προοδευτική» μεταρρυθμισμένη Ευρωπαϊκή Ένωση, αντίληψη που καλλιεργεί αυταπάτες και στηρίζεται σε μια αντιδραστική ουτοπία. Ένα μέτωπο που δεν είναι σε ρήξη με αυτόν τον λάκκο των λεόντων δεν μπορεί να πατά στέρεα.

Μια δημοκρατική λαϊκή διέξοδος είναι ασύμβατη με την πληρωμή του χρέους. Οι θεματοφύλακες των αγορών απειλούν με αφανισμό όχι μόνο την εργατική τάξη αλλά και τα πιο πλατιά λαϊκά στρώματα.

Τα εγχώρια αφεντικά του μεγάλου κεφαλαίου, ανεξάρτητα από τις ενδοαστικές διαφορές, είναι οργανικά τμήματα του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου. Δίχως την εθνικοποίηση των τραπεζών κάτω από εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, την κοινωνικοποίηση της ενέργειας, των μεταφορών, των τηλεπικοινωνιών, των επιχειρήσεων ζωτικής σημασίας για την επιβίωση του λαού και της χώρας δεν μπορεί να υπάρχει λαϊκή και δημοκρατική διέξοδος προς όφελος των εργαζομένων, διέξοδος από τη σημερινή κρίση και τη χρεωκοπία.

Αυτή είναι η βάση για την ενότητα της αριστεράς. Κόμματα και οργανώσεις της εργατικής τάξης και κόμματα της «μικροαστικής δημοκρατίας» έχουν την ευθύνη να κάνουν ένα σημαντικό βήμα για το μέτωπο του εργαζόμενου λαού.

Η υπόθεση της ελληνικής εργατικής τάξης και του ελληνικού λαού είναι υπόθεση όλων των εργαζομένων της Ευρώπης και των λαών όλου του κόσμου, που βρίσκονται αντιμέτωποι με τους ίδιους ταξικούς εχθρούς.

Δ.Α.

Επικίνδυνη πολιτική αποσταθεροποίηση

2012-02-10T18:51:00.004+02:00

Οι τελευταίες παραιτήσεις (απόγευμα 10/2/2012) υπουργών της κυβέρνησης Παπαδήμου, οι παραιτήσεις βουλευτών και οι αρνήσεις ψήφισης του νέου μνημονίου, είναι κατ αρχήν αποτέλεσμα των κινητοποιήσεων και της ισχυρής και καθολικής αντίθεσης του λαού στα μέτρα και το νέο μνημόνιο.

Ωστόσο, το μεγάλο έλλειμμα της εργατικής τάξης, και του εργαζόμενου λαού ευρύτερα, να αντιτάξουν ένα ισχυρό κοινωνικοπολιτικό μέτωπο πάλης που θα αποτελεί εναλλακτικό κέντρο εξουσίας του λαού στην εξουσία το κεφαλαίου, με ένα ελάχιστο πρόγραμμα εξόδου από την κρίση με αντιμονοπωλιακό, αντιιμπεριαλιστικό και φιλολαϊκό περιεχόμενο με κατεύθυνση τον σοσιαλισμό χωρίς ταλαντεύσεις, θέτει σε κίνδυνο την ίδια τη δημοκρατική εξέλιξη για τη χώρα μας.

Η πολιτική αποσταθεροποίηση του αστικού κοινοβουλευτικού πολιτικού συστήματος που άρχισε από τις εκλογές του 2009 και εντάθηκε με την ψήφιση του πρώτου μνημονίου και σε συνέχεια την κυβέρνηση Παπαδήμου, αν δεν μετατραπεί σε ευκαιρία για τον λαό να επιβάλλει νέες δομές δικής του εξουσίας, μπορεί κάλλιστα να αποτελέσει εφαλτήριο άκρως αντιδημοκρατικών εξελίξεων μέχρι και φασιστικής εκδοχής.

Το βαθύ κράτος και η βαθιά εξουσία του κεφαλαίου, βλέπουμε να εξωθούν σχεδιασμένα και σταδιακά σε πολιτική αποσταθεροποίηση έτσι ώστε να γίνεται αποδεκτό διαρκώς και μεγαλύτερο εύρος πολιτικών λύσεων εκτός της αστικής δημοκρατίας και του αστικού κοινοβουλίου, κάτι σαν κεκαλυμμένο ημιφασισμό.

Το επόμενο βήμα θα είναι η πλήρη απαξίωση του αστικού πολιτικού συστήματος για να επιβάλλονται ανεξέλεγκτα και έξω από τους ελάχιστους κανόνες που του έμειναν, αντιλαϊκά μέτρα, ντυμένα με δήθεν «τεχνοκρατικό» και «αποτελεσματικό» μανδύα. Θα πρόκειται για μια άκρως επικίνδυνη εξέλιξη που αν δεν προλάβει να την αποσοβήσει ο λαός θα την αξιοποιήσει πλήρως η άρχουσα τάξη με την στήριξη του παγκόσμιου κεφαλαίου.

Νέα πολιτικά φαινόμενα αυταρχικής διοίκησης θα εμφανιστούν και θα υμνηθούν ως ιδανικά μοντέλα διακυβέρνησης που όμως ευθέως θα νομιμοποιούν τον νέου τύπου φασισμό του κεφαλαίου.

Η επερχόμενη πτώχευση θα είναι απλώς το συνεπακόλουθο της ενεξέλεγκτης κυριαρχίας του κεφαλαίου και της μετατροπής της κρίσης σε κρίση επιβίωσης του λαού.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι εξελίξεις τύπου Ελλάδας, συμβαίνουν κατά πανομοιότυπο τρόπο και σε άλλες χώρες. Η Ελλάδα είναι το δοκιμαστήριο νέων μορφών αυταρχικής επιβολής λύσεων σε βάρος των λαών, αποτελεί σημείο όξυνσης των αντιθέσεων της σύγχρονης κρίσης του καπιταλισμού και τον αδύνατο κρίκο του.

Η εργατική τάξη και ο ελληνικός λαός έχουν υποχρέωση να εξεγερθούν και να μην αφήσουν αυτά τα σχέδια να πετύχουν και να εξαπλωθούν σε όλο τον κόσμο. Έχουν υποχρέωση να βάλουν την δική τους σφραγίδα στις εξελίξεις, όποιο κόστος και αν κληθούν να καταβάλουν.

Απεργία 10-11.2.2012

2012-02-10T15:28:00.000+02:00

Μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις στην πρώτη μέρα της διήμερης απεργίας 10-11/2/2011.

Έντονα μαχητική και αγωνιστική πορεία από το ΠΑΜΕ στο υπουργείο Εργασίας όπου ανάρτησε τεράστιο πανώ. Μικρή η συμμετοχή στη συγκέντρωση ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, ενισχύθηκε από πολιτικές συγκεντρώσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΣΥΡΙΖΑ κ.α.

Κείμενα της ντροπής

2012-02-09T14:33:00.001+02:00

«Ντροπή στον εργάτη στον σκλάβο ντροπή στο αίμα αν δεν πνίξει μια τέτοια ζωή…» Απο επαναστατικό εργατικό τραγούδι

Την ώρα που με εντολή της τρόικας, της ΕΕ, του παγκόσμιου κεφαλαίου και της ντόπιας εργοδοσίας η κυβέρνηση μετατρέπει τους χώρους εργασίας σε Νταχάου, τους μισθούς και τις συντάξεις σε βοήθημα πείνας κλπ, είδε το φως μια δήλωση αποκήρυξης, μετά βδελυγμίας και αποτροπιασμού, κατά του ΠΑΜΕ, του ΚΚΕ και των παραφυάδων αυτού(;) που φέρεται ότι υπογράφουν οι εργαζόμενοι της εταιρείας «Όλυμπος»!

Η είδηση λέει μεταξύ άλλων: «Με κοινό υπόμνημα-επιστολή τους, προς το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας, και την Αστυνομική Διεύθυνση Λάρισας 69 άτομα, εργαζόμενοι της «Γαλακτοβιομηχανίας Λάρισας Όλυμπος Α.Ε.», και την εφημερίδα Ελευθερία της Λάρισας αφενός μεν δηλώνουν ότι δεν επιθυμούν να τους εκπροσωπούν ως εργαζόμενους της εταιρίας οι συνδικαλιστές κ. Π. Λιόλιος, Κων. Καλέτσιος και Βασ. Τσερβούλης και αφετέρου, αναφερόμενοι σε δημοσίευμα της «Ελευθερίας της Δευτέρας», διαψεύδουν ότι ήταν εργαζόμενοι της Γαλακτοβιομηχανίας όσοι προχώρησαν σε απεργιακές κινητοποιήσεις κλείνοντας το εργοστάσιο στη ΒΙΠΕ.

Ανάμεσα σε όσα αναφέρουν είναι και τα εξής:

«Το εργοστάσιο δεν έκλεισε από εργαζόμενους της εταιρίας αλλά από τον κομματικό στρατό του Κ.Κ.Ε. Πιο συγκεκριμένα όλα αυτά τα άτομα που προέβησαν στην κατάληψη του εργοστασίου ήταν μέλη του Π.Α.ΜΕ. και διάφορα στελέχη - συνδικαλιστές από τον ίδιο πολιτικό χώρο τα οποία εμφανίζονται ως εργατοπατέρες και με το πρόσχημα ότι εξυπηρετούν τα συμφέροντα των εργαζομένων στην ουσία επιδιώκουν ατομικά, πολιτικά και κομματικά οφέλη. Δεν μας είπαν άλλωστε ποια γενική συνέλευση των εργαζομένων όρισε κάτι τέτοιο και πού έλαβε χώρα η συγκεκριμένη συνέλευση;
Δεν μας είπαν πώς γίνεται να υπάρχει τέτοια απόφαση και συγχρόνως να υπάρχουν εργαζόμενοι που πηγαίνουν για να κάνουν τη βάρδια τους; Δεν μας είπαν από πότε ο πρόεδρος του Ε.Κ.Λ.- ο οποίος πρωτοστάτησε στα γεγονότα- είναι συνάδελφός μας εργαζόμενος στην εταιρία; Πότε προσλήφθηκε και ποιο είναι το τμήμα στο οποίο εργάζεται;
Επειδή λοιπόν το θράσος ορισμένων περισσεύει και επειδή το νερό πλέον έχει ξεχειλίσει από το ποτήρι σας κάνουμε σαφές το εξής: Όλοι εμείς οι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ εργαζόμενοι της εταιρίας που υπογράφουμε το συγκεκριμένο κείμενο δεν έχουμε εξουσιοδοτήσει κανένα πολιτικό σχήμα για να μας εκπροσωπεί. Όλοι εμείς οι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ εργαζόμενοι της εταιρίας δεν πήραμε ποτέ κάποια απόφαση για να προβούμε σε αυτή την ενέργεια.
Όλοι εμείς οι απλοί εργαζόμενοι - μέσα στη συγκεκριμένη οικονομική συγκυρία που ζούμε - ενεργούμε με βάση τη ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ μας και μόνο. Οποιαδήποτε άλλη μελλοντική φασιστική ενέργεια δική σας ή άλλων πολιτικών χώρων χωρίς τη συγκατάθεσή μας θα μας βρει ΑΠΕΝΑΝΤΙ. Ο χώρος εργασίας μας δεν ήταν ποτέ και δεν πρόκειται να επιτρέψουμε ποτέ να γίνει το στέκι των πολιτικών κομμάτων.»

Ακολουθούν τα ονόματα και οι υπογραφές 69 ατόμων, οι οποίοι απαντούν με ένα «ΟΧΙ» στο ερώτημα αν «θέλω να με εκπροσωπούν ως εργαζόμενο της Όλυμπος», οι παραπάνω τρεις συνδικαλιστές (και αναφέρονται τα ονόματα) (*)

Τα γεγονότα περιγράφονται όπως θέλουν οι συγγραφείς του κειμένου. Οι εργαζόμενοι υπογράφουν… Φυσικά ξέρουν τι υπογράφουν, φέρουν απόλυτη ευθύνη, δεν τους θεωρούμε ανεύθυνους δεν θα το αμφισβητήσουμε. Ωστόσο θα καταχωρηθεί στις μαύρες σελίδες της ιστορίας του εργατικού κινήματος ως «κείμενο ντροπής». Και είναι κρίμα να πέφτει τέτοιο ιστορικό βάρος στις πλάτες τους.

Απλά δεν γνωρίζουμε κάτω από ποιες συνθήκες έβαλαν την υπογραφή τους και τα όποια έστω ελαφρυντικά. Δεν γνωρίζουμε αν κάποιοι από αυτούς κλαίνε κρυφά τις νύχτες γιατί έβαλαν την υπογραφή τους με αντάλλαγμα την πρόσκαιρη διάσωση της υποτιμημένης πια δουλειάς τους. Και δεν θέλουμε να υποθέσουμε τίποτα απολύτως. Όμως έχουμε κάθε δικαίωμα να θυμηθούμε μια (άσχετη;;;) ιστορία από τις χιλιάδες της Μακρονήσου.

«Σύντροφοι, αποκήρυξα το ΚΚΕ και είδα το φως μου»

Ένας κρατούμενος κομμουνιστής - αντάρτης του ΕΛΑΣ που δεν άντεξε στα βασανιστήρια, αφού τον τύφλωσαν βασανίζοντάς τον, προκειμένου να γλυτώσει έστω τη ζωή του, υπέκυψε και έκανε δήλωση μετανοίας. Έβαλε υπογραφή σε χαρτί που του το πήγαν οι βασανιστές καθήμενοι από πάνω του, αποκήρυξε «μετά βδελυγμίας και αποτροπιασμού το ΚΚΕ και τας παραφυάδας αυτού» και στο τέλος δήλωσε από τα μεγάφωνα προς όλους τους άλλους βασανισμένους συγκρατούμενους: «Σύντροφοι, αποκήρυξα το ΚΚΕ και είδα το φως μου»!!! Είχε ήδη τυφλωθεί!!! Κάθε παρομοίωση είναι απλώς φανταστική.

Θα ήταν πραγματικά χρήσιμο να μάθουμε αν οι εργαζόμενοι που φέρονται να υπογράφουν με τη θέλησή τους, εγκρίνουν και όλα τα μέτρα που πέφτουν πάνω τους όπως, μείωση μισθών, συντάξεων, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, χαράτσια, ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, υποταγή της χώρας κλπ, τα οποία περιέχονται στις συνθήκες και τα μνημόνια ώστε να θεωρήσουν ότι όχι μόνο δεν πρέπει να απεργήσουν αλλά και πρέπει να καταγγείλουν το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ που έδιναν μάχες υπεράσπισης των εργασιακών τους δικαιωμάτων.

Θα ήταν χρήσιμο να μάθουμε αν θα βγουν να πανηγυρίσουν για το νέο μνημόνιο ταφής όλων των δικαιωμάτων τους και θα βγάλουν νέα καταγγελία κατά του ΚΚΕ που το αρνείται.

Θα ήταν χρήσιμο να μάθουμε αν πανηγυρίσουν με την περικοπή τους δικού τους μισθού, την μερική απασχόληση που έρχεται ή την απόλυσή τους γιατί μη νομίσουν ότι η εργοδοσία θα τους σκεφτεί αν της συμφέρει να τους απολύσει για να αυξήσει τα κέρδη της.

Θα ήταν χρήσιμο να ξέρουμε από την ιστορία ότι ποτέ μα ποτέ οι εργαζόμενοι που τάχθηκαν υπέρ της εργοδοσίας δεν πληρώθηκαν και αυτοί με το ίδιο νόμισμα που αυτή πληρώνει τον κάθε εργαζόμενο.

Αυτοί που βρίζουν το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ δεν αποκλείεται αύριο να αναφωνήσουν με αγωνία «Μα που είναι το ΠΑΜΕ, τώρα που μας τσακίζουν»! Τότε κανείς δεν θα ξέρει αν είναι αργά αφού η εργοδοσία με τη βοήθειά τους θα έχει εξοντώσει το ΠΑΜΕ στις γραμμές τους αν και δεν πιστεύω ότι θα τα καταφέρει ποτέ.

Ας μην έχουν αυταπάτες. Κανείς από αυτούς δεν ξέρει τα σχέδια της εργοδοσίας και τι τους ξημερώνει.

(*)Πάντως δεν έστειλαν την ανακοίνωση στην μητρόπολη Λάρισας για να τη διαβάσει στην κυριακάτικη λειτουργία όπως γινόταν μετεμφυλιοπολεμικά και επί χούντας με τις δηλώσεις μετανοίας και εξευτελισμού.

Ολόκληρη η ανακοίνωση είναι εδώ:
http://thessalianews.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=5000:olympos-kke-apergia&catid=54:business&Itemid=93

Ανατροπή ή υποταγή!

2012-02-09T00:21:00.003+02:00

Άρθρο της εργατικής εφημερίδας «ΕΜΠΡΟΣ» τεύχος Φεβρουαρίου 2012

"Σκληρός ο νόμος μας ξεσκίζει

κι οι φόροι ασήκωτοι για μας.

Ο πλούσιος ό,τι κι αν κερδίζει

είναι πλούτος της κλεψιάς.

Η σκλαβιά, η αδικία φτάνει,

όχι πια ταπεινοί, σκυφτοί"

(Στίχοι από τον Ύμνο της Διεθνούς)

Η Ελλάδα ως σημείο παγκόσμιων αντιθέσεων και η λύση

Όσο η κρίση βαθαίνει στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα, τόσο στη χώρα μας βρισκόμαστε μπροστά σε νέες δραματικές εξελίξεις. Η ευθεία σχέση της παγκόσμιας κρίσης με την ελληνική δεν αμφισβητείται πλέον.

Παρότι το ειδικό οικονομικό βάρος της Ελλάδας στην παγκόσμια οικονομία είναι μηδαμινό, εντούτοις βλέπουμε να έχει αναπτυχθεί παγκοσμίως μια τεράστια φιλολογία για τον «κομβικό ρόλο» τον οποίο παίζει στην εξέλιξη της παγκόσμιας κρίσης η επίλυση της ελληνικής κρίσης.

Στην αρχή αυτό φάνηκε σαν ειρωνεία και σαν προσπάθεια να αποκρύψουν το βάθος της κρίσης του καπιταλισμού στην ΕΕ. Όμως όσο περνάει ο καιρός τόσο γίνεται φανερό ότι η ελληνική κρίση δεν είναι και τόσο ελληνική και σε αυτή συσσωρεύονται και «ακουμπούν» τεράστιες αντιθέσεις του καπιταλιστικού κόσμου.

Δεν είναι τίποτα κρυφό πλέον από τα σχέδια του διεθνούς κεφαλαίου τα οποία προσπαθεί να περάσει μέσω της τρόικας και του ΔΝΤ στην Ελλάδα. Καρατόμηση όλων των εργασιακών δικαιωμάτων, μισθοί και συντάξεις πείνας, ανατροπή του θεσμικού πλαισίου της οικονομίας ώστε να αλωθεί άμεσα από το μεγάλο πολυεθνικό κεφάλαιο, ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, υφαρπαγή της ιδιοκτησίας και ιδιοποίηση όλων των δημόσιων αγαθών από τον ήλιο, τον αέρα και τη θάλασσα μέχρι την ενέργεια στα έγκατα της γης, υποθήκευση όλου του πλούτου τον οποίο παράγει ο λαός για δεκαετίες. Και όλα αυτά στο όνομα του χρέους!

Παρακολουθώντας τη σταδιακή εφαρμογή των μέτρων και ταυτόχρονα τις εξελίξεις στον καπιταλιστικό κόσμο διαπιστώνουμε ότι στην Ελλάδα συσσωρεύονται εσωτερικές και διεθνείς ταξικές, οικονομικές και πολιτικές αντιθέσεις που συνιστούν έναν αδύνατο κρίκο του καπιταλισμού και ένα ντόμινο από το οποίο μπορούν να αρχίσουν αλυσιδωτές καταρρεύσεις. Αυτή είναι η ιδιαιτερότητα της χώρας μας και αυτό απασχολεί τις κορυφές του καπιταλιστικού κόσμου.

Μέσα στις αντιθέσεις τις οποίες υπολογίζει το κεφάλαιο είναι και η πολύ ισχυρή λαϊκή αντίσταση στα μέτρα, αλλά κυρίως το τεράστιο ιστορικό απόθεμα δύναμης αντίστασης που διαθέτει ο ελληνικός λαός και που το κεφάλαιο δεν μπορεί να γνωρίζει πότε θα ενεργοποιηθεί με απρόβλεπτες για το ίδιο συνέπειες.

Όλες οι διεθνείς οργανώσεις του κεφαλαίου αλλά και μεμονωμένες κυβερνήσεις αναφέρονται στην Ελλάδα και απαιτούν την εφαρμογή ενός ακραίου προτύπου λύσης το οποίο θα μεταφέρει τον μεγάλο όγκο της κρίσης στον λαό ταυτόχρονα με το ελεγχόμενο «κούρεμα» (καταστροφή) κάποιων κεφαλαίων, τα οποία στην πραγματικότητα είναι υπερκέρδη από τη διαρκή αποπληρωμή της συνεχούς τοκογλυφικής δανειοδότηση της χώρας.

Αυτό το πρότυπο συγκεντρώνει τις αντιθέσεις της καπιταλιστικής κρίσης και η προώθησή του συνδέεται με την εξάπλωση και την αναπαραγωγή της λύσης σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο.

Για το πρότυπο αυτό δοκιμάζουν παράλληλα διάφορα σχέδια περάσματος σε νέες πολιτικές μορφές διακυβέρνησης με πλήρη απαξίωση του κοινοβουλίου, των πολιτικών κομμάτων, των αστικών πολιτικών δικαιωμάτων και της αστικής δημοκρατίας και φυσικά των νόμων και των συνταγμάτων που περιέχουν τις βασικές ελευθερίες.

Προκρίνουν ένα μοντέλο διακυβέρνησης από τεχνοκράτες ή από κυβερνήσεις οι οποίες έχουν παραιτηθεί από τον πολιτικό ρόλο τους εμφανιζόμενες ως τεχνοκρατικές κυβερνήσεις που υλοποιούν αποφάσεις των διεθνών καπιταλιστικών κέντρων. Είναι φανερό ότι αυτό αποτελεί το πρώτο βήμα μιας τεράστιας εκτροπής στην κατεύθυνση του εκφασισμού του πολιτικού συστήματος εξουσίας.

Το μέτωπο

Εκ των πραγμάτων στις πλάτες της εργατικής τάξης και του λαού της χώρας μας πέφτει ένα πολύ βαρύ καθήκον: να δώσουν τη δική τους αγωνιστική απάντηση για λογαριασμό όχι μόνο των ιδίων, αλλά και για λογαριασμό πολλών λαών που βρίσκονται ήδη στη λίστα εφαρμογής του εξοντωτικού «Προτύπου Ελλάδας». Να σταματήσουν και να ανατρέψουν αυτό το πρότυπο και στη θέση του να βάλουν ένα πρότυπο λαϊκής εξουσίας ικανής να αντιμετωπίσει τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και ταυτόχρονα να αντικαταστήσει την πολιτική του κεφαλαίου για την κρίση με μια άλλη αντιμονοπωλιακή, αντικαπιταλιστική, αντιιμπεριαλιστική πολιτική, άμεσα συνδεδεμένη με τη σοσιαλιστική προοπτική.

Όμως η εργατική τάξη θα τα καταφέρει αυτά μόνο αν οικοδομήσει ένα ισχυρό μέτωπο της τάξης που θα είναι και η προϋπόθεση ενός ευρύτερου μετώπου του εργαζόμενου λαού. Ενός μετώπου που είναι αποφασισμένο να δώσει τη μάχη μέχρι τέλους και δεν αυταπατάται ότι μπορεί να γυρίσουμε σε έναν καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο και σε πολιτικές μορφές διακυβέρνησης ενός «καλού» καπιταλιστικού εποικοδομήματος;

Αυτό είναι το μεγάλο ιστορικό καθήκον των σημερινών πολιτικών δυνάμεων της εργατικής τάξης και του λαού. Να αποτελέσουν το πρότυπο απάντησης των λαών στην καπιταλιστική κρίση και στις εξοντωτικές πολιτικές του κεφαλαίου.

Είναι απαίτηση των καιρών να σχηματιστεί μέσα από το μέτωπο μια νέα πρωτοπορία αγωνιστών που έχουν πάρει την απόφαση να νικήσουν ή να θυσιαστούν για τον λαό. Αυτή είναι η μόνη απόφαση που μπορεί να εμπνεύσει τον λαό και να ρίξει φως στο σκοτεινό αδιέξοδο στο οποίο τον σέρνει το κεφάλαιο. Είναι ο μόνος τρόπος για να πάρουν και άλλοι λαοί το σύνθημα της αντίστασης.

Το ΕΜΠΡΟΣ δημοσιεύει σε αυτό το τεύχος εκτεταμένη ανάλυση της κρίσης θεμελιώνοντας επαρκώς την αναγκαιότητα συγκρότησης μετώπου του εργαζόμενου λαού. Ένα μέτωπο που δεν θα είναι εκλογικίστικο, δεν θα είναι μέτωπο κορυφών, θα σέβεται τον κάθε σύμμαχο μικρό ή μεγάλο, δεν θα αποκλείει καμία δύναμη και θα συγκροτηθεί πάνω σε αρχές και σε ένα μίνιμουμ πολιτικό πρόγραμμα.

Το ΕΜΠΡΟΣ δεν δημιουργεί μέτωπο ούτε φιλοδοξεί να υποκαταστήσει τις πραγματικές λαϊκές πολιτικές δυνάμεις στις διαδικασίες συγκρότησης του μετώπου. Το μόνο που προτείνει είναι να ξεκινήσει άμεσα η διερεύνηση των διαδικασιών συγκρότησης μετώπου του εργαζόμενου λαού και να υπάρξει η αναγκαία πολιτική βούληση.

Οι στιγμές είναι κρίσιμες. Τα μάτια πολλών λαών είναι στραμμένα στην Ελλάδα για τους ακριβώς αντίθετους λόγους για τους οποίους είναι στραμμένα τα μάτια του κεφαλαίου. Εδώ θα δοθεί μια μάχη με ευρύτερες διαστάσεις και συνέπειες. Η εργατική τάξη της χώρας και οι πολιτικοί φορείς της καλούνται να σηκώσουν επάξια ένα τεράστιο ιστορικό βάρος και να νικήσουν. Η δική τους νίκη θα είναι νίκη όλων των λαών του κόσμου. Θα αποτελέσει πρότυπο για αποτελεσματική αντίσταση από όλους τους λαούς. Θα δώσει το πρώτο ισχυρό κτύπημα στον ιμπεριαλισμό από την εποχή της ανατροπής των σοσιαλιστικών καθεστώτων.

Αυτή την περίοδο τίθεται στον λαό το δίλημμα: ανατροπή ή υποταγή; Η απάντηση την οποία θα δώσουν οι πολιτικοί φορείς του εργαζόμενου λαού είναι καθοριστικής σημασίας.

Γενική απεργία - 7.2.2012

2012-02-07T14:55:00.000+02:00

· Ποτάμι ο ουρανός

· Ποτάμι οι δρόμοι

· Ποτάμι οι απεργοί - διαδηλωτές.

· Ποτάμι η οργή

· Ποτάμι τα «ΟΧΙ»

· ΟΧΙ στη νέα Συμφωνία της καταστροφής και της πτώχευσης του λαού.

· ΟΧΙ στην τρόικα, στο ΝΔΤ, στην ΕΕ, στη κυβέρνηση,

· Όχι στην εξουσία του κεφαλαίου.

Φωτογραφίες από τις σημερινές διαδηλώσει του ΠΑΜΕ και της ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ.

Οι διαδηλωτές του ΠΑΜΕ με μια πολύ μεγάλη, για τις συνθήκες, συγκέντρωση, πλημύρισαν την Ομόνοια και σε συνέχεια υπό συνεχή βροχή την Πανεπιστημίου και την Αμαλίας μπροστά από τη Βουλή.

Η Συρία και η άλλη όψη του νομίσματος

2012-02-04T20:38:00.001+02:00

Το αίμα χύνεται ποτάμι. Αθώοι σκοτώνονται. Τι γίνεται όμως στη πραγματικότητα; Εμείς έχουμε εδώ μόνο τις ειδήσεις που δίνουν τα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Αυτά δίνουν ειδήσεις που τις φιλτράρουν και τους συμφέρει εκτός και αν κάποιος έχει την αφέλεια να μιλήσει για αντικειμενική πληροφόρηση από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης.

Ένα δικτατορικό καθεστώς της ντόπιας εθνικής αστικής τάξης αιματοκυλάει ένα λαό που ξεσηκώθηκε. Όπως στη Λιβύη. Μάχες γίνονται. Όπως στη Λιβύη. Κυρώσεις Μπαίνουν. Όπως στη Λιβύη. Χρήμα δυτικό και πολυποίκιλες ενισχύσεις των αντικαθεστωτικών γίνονται.

Σε λίγο οι δυτικοί θα καβαλήσουν στο σβέρκο των εξεγερμένων όπως σε όλες σχεδόν τις εξεγέρσεις του αραβικού κόσμου και θα μετατρέψουν την εξέγερση σε διαδικασίας αλλαγής δυνάστη. Μια εξέγερση που θα μετατρέψει τη χώρα σε εξάρτημα και πιόνι στα σχέδια των αμερικανών. Πρώτοι χαμένοι οι εξεγερμένοι και ο λαός. Η χώρα τους θα χάσει πολλά από αυτά που έχει και ο λαός θα μάθει ότι στον παγκόσμιο νεοφιλελευθερισμό όλα πουλιούνται και αγοράζονται ακόμη και η υγεία τους και η παιδεία τους και ο ορυκτός πλούτος τους. Δεύτεροι οι Ρώσοι και Κινέζοι που θα εκτοπιστούν όπως στις άλλες αραβικές χώρες. Τρίτος χαμένος το Ιράν που του ετοιμάζουν επίθεση για να το ελευθερώσουν από τον… εαυτό του! Τέλος όλοι οι λαοί της Μ. Ανατολής θα βγουν χαμένοι γιατί θα ανακαλύψουν ότι γύρισαν σε εποχές 1920 όταν οι πάντες ήταν ελεύθεροι σκλάβοι των αποικιοκρατών.

Τι να υποστηρίξεις; Τον εξεγερμένο λαό κατά ενός δικτατορικού αλλά εθνικού καθεστώτος ή το καθεστώς κατά των ιμπεριαλιστικών σχεδίων υποδούλωσης τςη Συρίας όπως πχ στο Αφγανιστάν και Ιράκ;. Ας μη πούμε «δεν μας ενδιαφέρει, το λαό υποστηρίζουμε» γιατί αύριο η χώρα αυτού του λαού μπορεί να γίνει η βάση υποδούλωσης άλλων λαών και αυτό δεν είναι αστείο. Το ίδιο πρόβλημα τέθηκε και με τον Σαντάμ Χοσεΐν, τον Καντάφι, τους Ταλιμπάν. Όσοι έκαναν ότι «δεν ήξεραν» και το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν «να πέσει το τυραννικό καθεστώς» θα πρέπει να νοιώθουν μεγάλες ενοχές για τις εξελίξεις και βάρος ευθύνης για τις εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς που ήταν αποτέλεσμα της… «ελευθερίας»! Κάνω λάθος ή μήπως δεν μας ενδιαφέρει το τι θα ακολουθήσει και στη Συρία;

Τελικά η μόνη σωστή θέση είναι με τον λαό εναντίον των ντόπιων δικτατόρων και των ξένων ιμπεριαλιστών – κατακτητών. Κάθε άλλη θέση μόνο χάσιμο για τον λαό είναι.

Η Τυποεκδοτική και το «κόμμα νέου τύπου».

2012-01-28T11:14:00.002+02:00

Μια άποψη.

Αίτημα της Τυποεκδοτικής για υπαγωγή στο άρθρο 99... και ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους εργαζόμενους, το κόμμα και την εργατική τάξη.

Δεν είναι κεραυνός έν αιθρία. Από τη στιγμή που με κεντρική κατεύθυνση όσοι τύπωναν στην τυποεκδοτική έφυγαν και της τράβηξαν το χαλί, ήταν ζήτημα χρόνου. Το ίδιο και με τον 902. Το ίδιο με κάθε νόμιμη οικονομική δραστηριότητα του ΚΚΕ.

Αυτή είναι η μία, σκληρή, πραγματικότητα. Η άλλη, που είναι και το σημαντικότερο, είναι η «νέα εποχή» για το κόμμα «νέου τύπου» σε κατάσταση κρίσης και παρακμής του καπιταλιστικού συστήματος. Νέα εποχή σημαίνει ότι μετασχηματίζω το κόμμα σε έκτακτες συνθήκες, ΕΤΟΙΜΟ ΓΙΑ ΟΛΑ, όπου όλες οι συντεταγμένες αλλάζουν. Άλλες δομές για τον επαναστατικό τύπο, άλλες για τα ραδιοτηλεοπτικά, άλλες για τα επαγγελματικά στελέχη, άλλες για τις οργανώσεις, άλλες για τις αντιλήψεις της δράσης στις νέες συνθήκες. Όλα πιο ευέλικτα, ποιο επαναστατικά, έτοιμα για το μεγάλο και το μικρό και κυρίως έτοιμα για να αντιμετωπίσουν κτυπήματα εκτροπές, επιθέσεις, θυσίες…

Ας ξεχάσουμε τα εργαλεία της «νομιμότητας» του καπιταλισμού γιατί δεν θα ταιριάζουν σε λίγο σε ένα επαναστατικό εργατικό κόμμα και σε έναν καπιταλισμό που κλωτσάει, ακόμη και φασιστικά, σαν το θηρίο που ξεψυχάει. Όπως δεν ταιριάζουν και στην άρχουσα τάξη και γι αυτό τα ανατρέπει ραγδαίως. Θα ήταν μέγα λάθος η αστική τάξη να αναδιαρθρώνει τους μηχανισμούς εξουσίας, πολιτικής έκφρασης και τις πολιτικής δράσης και εμείς να θέλουμε να διατηρήσουμε ένα πλαίσιο εργαλείων και αντιλήψεων άλλης εποχής σε άλλη εποχή. Τα παλιά εργαλεία δεν δουλεύουν σε νέες εποχές.

Μιλάμε για αυτά που έρχονται. Τότε οι υποθέσεις τυποεκδοτικής και 902 θα μας φαίνονται παρωνυχίδες μπροστά στη μαζική επίθεση που θα δεχτούν ο λαός και οι κομμουνιστές. Ας μη νομίζουν κάποιοι ότι δεν είναι πρώτοι στο στόχαστρο της αστικής τάξης οι κομμουνιστές. Ας μην παραπλανόνται με την προβολή των προβοκατόρων και «αντιεξουσιαστών». Μόλις τα πράγματα οξυνθούν και άλλο και αποχωρήσουν από το προσκήνιο οι εκδρομείς της κουκούλας και των «αντικαπιταλιστικών» εξεγέρσεων θα έρθει η ώρα της αλήθειας. Τότε για τον λαό δεν θα υπάρχει κανείς άλλος από τους κομμουνιστές. Αν όμως δεν έχουν στο μεταξύ αυτοί και το κόμμα τους προσαρμοστούν στις νέες σκληρές και επαναστατικές συνθήκες, οι εξελίξεις για τον λαό θα είναι τραγικές.

Ας μη μιλάμε λοιπόν μόνο με λύπη ή ενοχή για την τυπεκδοτική. Ούτε να απολογούμαστε. Ας δούμε ότι είναι συνέπεια μεν της κρίσης αλλά και μέρος της αναγκαίας, από τις συνθήκες, αλλαγής στο κομμουνιστικό κίνημα. Από τις ανάγκες περάσματος σε ένα κόμμα που η δράση του στηρίζεται πλέον στην επαναστατική προσφορά μέχρι θυσίας και όχι στους κανόνες εργασίας, γραφειοκρατίας και νομιμότητας άλλης εποχής. Από δω και πέρα όποιος θέλει να προσφέρει θα προσφέρει έξω από τους παλιούς κανόνες. Έξω από τις λογικές της αστικής νομιμότητας. Η ύπαρξη του κόμματος νέου τύπου δεν μπορεί να εξαρτάται από τις αστικές συνθήκες αλλά από τις συνθήκες της εργατικής τάξης. Έτσι αναγεννιέται το επαναστατικό υποκείμενο της εργατικής τάξης όταν αλλάζουν οι εποχές ώστε να είναι πάντα ΕΤΟΙΜΟ ΓΙΑ ΟΛΑ.

ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟ; Ε, ΔΥΣΚΟΛΟ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ!

Ειδήσεις….

2012-01-24T14:24:00.001+02:00

Μερικές ειδήσεις που σπάζουν τα νεύρα έκαναν την εμφάνισή τους σήμερα 24/1/2012. Είναι από αυτές που η κοινωνία τις ακούει και ακόμη δυστυχώς η μεγάλη πλειοψηφία της μένει ακίνητη και αδιάφορη.

Οι «τρελοί» του ΠΑΣΟΚ!

«Δεν διάβασα το μνημόνιο, γιατί είχα άλλες υποχρεώσεις» δήλωσε ο Μ. Χρυσοχοΐδης. Το βάζω χωρίς κανένα θαυμαστικό. Μήπως δεν ξέρουμε ότι και αυτός και οι άλλοι βουλευτές που ψήφισαν όλες τις Συνθήκες και τις Συμφωνίες ΔΕΝ ΤΙΣ ΔΙΑΒΑΣΑΝ ΠΟΤΕ; «Είχαν άλλες υποχρεώσεις» όλοι, ήταν «αλλού» στην υπηρεσία της πλουτοκρατίας. Τις ψήφιζαν όμως. Αυτοί τις ψήφιζαν και ο λαός τις πλήρωνε. Τουλάχιστον δεν μας είπε αν άκουσε κάπου κάποτε ότι στο μνημόνιο υπάρχουν άρθρα που ψήφισε, με τα οποία ο υπ. Οικονομικών μπορεί να πουλήσει νύχτα όλη τη χώρα χωρίς να χρειάζεται η έγκριση, όχι της Βουλής αλλά ούτε καν του δικού του πρωθυπουργού;

Ο άλλος διεκδικητής της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ ο αξιότιμος κ. Λοβέρδος μας απαγόρευσε να δικάσουμε τον πρόεδρο που πάει να διαδεχθεί. Προφανώς ο πρόεδρός του τα έκανε όλα καλά αλλά φταίνε αυτοί που τον κυνηγάνε όπως εισαγγελείς και αριστεροί και είναι καιρός να τους «μακελέψει». Τι κι αν τη χώρα ξεπούλησε ο αρχηγός του, τώρα ονειρεύεται το δικό του ξεπούλημα και δεν θέλει να του το χαλάσουν με δίκες.

Το άλλο πουλαίν του ΠΑΣΟΚ ο κ. Ραγκούσης μας λέει ότι ίσως έχει επιφυλάξεις «αν η δανειακή σύμβαση και το PSI δεν διασφαλίσουν την οριστική λύση και παρατείνουν την αβεβαιότητα», και «αποκάλυψε» ότι «δεν θίχτηκαν οι μικρές ολιγαρχίες» – για τις μεγάλες φυσικά ούτε κουβέντα - παραδέχεται δε ότι στο κόμμα του ισχύει το αλαλούμ «το δόγμα δηλαδή «άλλα λέω, άλλα εννοώ και άλλα, εντέλει, πράττω»!

Απίστευτα όλα αυτά; Σιγά μην είναι απίστευτα. Καθημερινό ψωμοτύρι ενός κόμματος με αρχές είναι. Με αρχές στην υπηρεσία της πλουτοκρατίας, η οποία τους λέει, πείτε ο,τι θέλετε αρκεί να διασφαλίζετε την εξουσία και τα κέρδη μου. Έτσι αποφάσισαν κάποιοι από αυτούς να το παίξουν τρελοί, άλλοι τουρίστες, άλλοι χωροφύλακες και όλοι μαζί ψεύτες. Την αποστολή τους θέλουν να εκτελέσουν οι άνθρωποι.

************

Θράσος στις πλάτες των αστέγων και των φτωχών

Πρώτα τους καταντούν φτωχούς και μετά βγάζουν στα κανάλια (ΜΕΓΚΑ) τον αξιότιμο υφυπουργό Υγείας κ. Μ. Μπόλαρη για να μας κάνει μαθήματα ευαισθησίας της Πολιτείας για τους αστέγους και τους φτωχούς. Και τα λαμόγια της δημοσιογραφίας αντί να κάνουν ευθεία επίθεση στις πολιτικές που παράγουν φτωχούς και αστέγους εξετάζουν εκστασιασμένοι τα σπουδαία μέτρα πρόνοιας περίθαλψης! Θαυμάζουν και τον Μπόλαρη που λέει «πάτησε πόδι» υπέρ των αστέγων διαφορετικά θα παραιτούνταν!!! Τι λε ρε παιδί μου έκανε τέτοιο ηρωισμό!!!

Έχω και μια απορία. Γιατί δεν συνέστησε στους αστέγους να μετακομίσουν στο εξοχικό σπίτι τους και στους πεινασμένους να τρώνε παντεσπάνι τώρα που δεν έχουν ψωμί; Ας διαβάσει τουλάχιστον λίγο Μαρία Αντουανέτα…

Αν μας ανέφερε βέβαια και το θεάρεστο έργο του Αλαφουζέϊκου «όλοι μαζί μπορούμε» με ττρόφιμα που καλεί τον λαό να τα πληρώνει και να τα δίνει δωρεάν στο ΣΚΑΪ για να κάνει αυτό τον ευεργέτη των πεινασμένων, νομίζω θα έδενε την πολιτική της κυβέρνησης με το συμπονετικό ληστρικό μεγάλο κεφάλαιο. Πως του ξέφυγε;

Το θράσος όλων αυτών δεν έχει όρια.

******

Έφυγαν οι πιάτσες των ναρκωτικών;

Δεκαετίες τους βλέπω να μετακομίζουν από δω και από κει. Κάθε φορά που αλλάζουν στέκι κάποιοι νομίζουν ότι… εξαφανίστηκαν, ότι λύθηκε το… πρόβλημα! Επί τρία χρόνια τους αντάμωνα κάθε μέρα στην Τοσίτσα. Τώρα πήγαν λίγο παρακάτω στην Αβέρωφ. Και τι έγινε; Υπόλοιπα ανθρώπων οι περισσότεροι. Σε τρία χρόνια άλλαξαν πολλές τα φορές πρόσωπα. Κάποιοι «ταξίδεψαν» για πάντα στο «όνειρο» κάποιοι καινούριοι μπήκαν στην κόλαση. Το ίδιο και στην Καποδιστρίου και στην Πλ. Βάθης όπου λιωμένα κορμιά κείτονται στα πεζοδρόμια.

Ατελείωτο αυτό το μαρτύριο για το οποίο όλοι είναι αναρμόδιοι εκτός των εμπόρων ναρκωτικών που κάνουν καλά τη δουλειά τους πουλώντας, με αντάλλαγμα την ασυλία, ψεύτικα όνειρα και υποταγή για λογαριασμό της εξουσίας…

Άντε και εις ανώτερα τώρα με την νομιμοποίηση των «μαλακών» ώστε όλη η νεολαία να μαστουρώνεται και να μη καταλαβαίνει τι της ετοιμάζει η εξουσία. Είναι επικίνδυνη η νεολαία, πρέπει να πάρει τη δόση της! Δόση από μαστούρα και υποταγή όχι από αντίσταση και αγώνα.

Όμως πολλοί επιχείρησαν να υποτάξουν τους λαούς και να τους κάνουν φυτά και άβουλα όντα. Κάποια μέρα ξύπνησαν απότομα και αντιλήφθηκαν ότι δεν ήταν άβουλα. Ήταν όμως αργά για την εξουσία τους.

Το μαύρο έγκλημα και η λευκή σιωπή

2012-01-20T11:48:00.000+02:00

Η «Μαφία του Βορρά» που αποκαλύφθηκε πρόσφατα, δεν είναι άλλη από μια εγκληματική οργάνωση που επικεφαλής της είχε εκλεκτά στελέχη των κομμάτων του «μαύρου μετώπου». Τέσσερες «πτέρυγες» είχε και εγκλήματα κάθε είδους όπως εκβιασμοί, «αυτοκτονίες», τοκογλυφίες, πολιτικές εκδουλεύσεις, «Βατοπέδια, οικοπεδοποιήσεις, διαφθορά. Χιλιάδες τα θύματα!

Συνεργάτης του υπουργού - διώκτη της φοροδιαφυγής και της… διαφθοράς ο ένας, του βουλευτή - υπερασπιστή των ηθικών αξιών του… Ελληνισμού ο άλλος, τέκνο των μέσων μαζικής παραπλάνησης ο τρίτος, στέλεχος τράπεζας (του κεφαλαίου) ο τέταρτος και πάει λέγοντας για 50 η 100 ακόμη στελέχη του κυκλώματος!

Αυτά όμως θάβονται συστηματικά από τα μέσα μαζικής παραπλάνησης και όλες οι «αναλύσεις» των ειδικών περιορίζονται να μας πουν τεχνικά «πως δρούσε» το κύκλωμα, πόσο (ποινικά) εγκληματικό ήταν, πόσο μεγάλη ήταν η επιτυχία των αρχών κλπ, κλπ. Κουβέντα για τη διαπλοκή και την εισχώρηση εγκληματιών στα ανώτατα κλιμάκια των κομμάτων που δήθεν θέλουν να σώσουν τη χώρα από τη κρίση και φυσικά από τη… διαφθορά!

*****

Πέρα από το τη «μαφία του βορρά» όμως, πάλι εκεί στο βορρά, κάποια άλλα λαμπρά στελέχη του άλλου κόμματος του «Μαύρου μετώπου», της ΝΔ, εμπλέκονται σε μεγάλη κομπίνα κακουργηματικού χαρακτήρα. Σιγά που θα έλλειπε ο Μάρτης από τη Σαρακοστή και από το πάρτι της διαφθορά το άλλο κόμμα (που είναι και διώκτης της… διαφθοράς)!

Η είδηση λέει τα εξής:

«Ανώτεροι υπάλληλοι, Διευθυντές τμημάτων, πρώην Αντιδήμαρχοι, ο πρώην γενικός γραμματέας του δήμου Μ. Λεμούσιας, ακόμη και ο πρώην δήμαρχος Β. Παπαγεωργόπουλος είναι μέσα στους 25 που κατηγορούνται για κακουργήματα υπεξαίρεσης σε βάρος του Δημοσίου και πλαστογραφία. Σε τραπεζικούς λογαριασμούς του Β. Παπαγεωργόπουλου βρέθηκε ποσό ύψους 1.000.040 ευρώ, ενώ στους λογαριασμούς του Μ. Ζορπίδη και του Μ. Λεμούσια είναι αντιστοίχως 6 εκατ. και 870.000 ευρώ».

Αντί για σχόλια: Όμορφος (καπιταλιστικός) κόσμος ηθικός, αγγελικά πλασμένος!

Η ελεύθερη καπιταλιστική ληστεία στην πράξη

2012-01-19T15:39:00.002+02:00

Αυτή η «ελευθερία» τιμών και εμπορίου είναι η… «τέλεια ελευθερία»! Θυμάμαι το 1992, με τι ζέση κάποιοι μικρομεσαίοι και εργαζόμενοι, οπαδοί του δικομματισμού και της ΕΕ, το φώναζαν, υποστηρίζοντας πως όταν εφαρμοστούν, όλα θα είναι πιο φθηνά γιατί ο έλεγχος και οι καταναγκαστικές τιμές του κράτους που δεν αφήνει τον επιχειρηματία να κάνει τα «δικά του» στον «ανταγωνισμό» για να… προσφέρει φθηνά στον καταναλωτή! Υμνούσαν τον ανταγωνισμό σαν να τους έφερνε τα δώρα του Αϊ Βασίλη!

Φυσικά δεν χρειάζεται εμείς να πούμε τι έγινε αφού όλοι αυτοί οι οπαδοί της ΕΕ που μας έλεγαν τότε ότι «δεν ξέρουμε τι μας γίνεται και αντιδρούμε στο σύγχρονο μοντέλο οικονομίας» σήμερα άλλοι είναι απολυμένοι, άλλοι μισοάνεργοι, άλλοι υπό απόλυση, άλλοι με κλειστά μαγαζιά ή στο φάσμα της πτώχευση, άλλοι είναι συνταξιούχοι πείνας κλπ, κλπ.

Η είδηση που προκαλεί αυτό το κείμενο λέει τα εξής συνταρακτικά:

«Μια απίστευτη κομπίνα αποκαλύπτει το ΣΔΟΕ με πόρισμα καταπέλτη το οποίο αποτελεί ουσιαστικά μια ακτινογραφία για τον τρόπο αφαίμαξης των ασφαλιστικών ταμείων από ένα παραϊατρικό κύκλωμα το οποίο δρα υπό την ανοχή του υπουργείου Υγείας.

Δυο μεγάλα νοσοκομεία της χώρας με ειδίκευση σε προβλήματα καρδιάς, ένα δημόσιο και ένα ιδιωτικό, μια εταιρία προμήθειας ιατρικών ειδών που αφορούν στην καρδιά και προφανώς κάποιοι μεγαλογιατροί καρδιολόγοι, σε αγαστή συνεργασία κατάφερναν να πλουτίζουν πουλώντας σε ασθενείς (και κατ΄επέκταση στα ταμεία που τελικά πλήρωναν) ιατρικά είδη υπερ-κοστολογημένα από 294% έως 816%. Τα παραδείγματα είναι απτά:
-Μηχανική βαλβίδα καρδιάς τιμολογήθηκε από την Ιταλική παρασκευάστρια εταιρία 1.225 ευρώ και κατέληξε να πουληθεί από την ελληνική εταιρία σε ασθενή ιδιωτικού νοσοκομείου 4.830 ευρώ (κέρδος 294%)
-Ημίσκληρος δακτύλιος αγοράστηκε με 420 ευρώ ανά τεμάχιο και πουλήθηκε σε ασθενή του ίδιου νοσοκομείου με 3.850 ευρώ (κέρδος 816%).
-Τριγλώχινας δακτύλιος αγοράστηκε 360 ευρώ και πουλήθηκε 3.150 ευρώ (κέρδος 775%).

Όπως αναφέρεται στο πόρισμα «και τα τρία είδη τοποθετήθηκαν σε ασθενή ασφαλισμένο στο ΙΚΑ και το ταμείο επιβαρύνθηκε με το κόστος όπως αυτό διαμορφώθηκε από τη μερικώς εικονική τιμολόγηση (υπερτιμολόγηση)».
-Σε ασθενή ασφαλισμένο στον ΟΓΑ τοποθετήθηκαν άλλα ιατρικά είδη και το ταμείο βέβαια κλήθηκε να πληρώσει τα σπασμένα.
-Μηχανική βαλβίδα καρδιάς αγοράστηκε με 1.225 ευρώ από την ίδια (πάντα) Ιταλική εταιρία και πουλήθηκε τελικά από την ελληνική εταιρία με 5.450 ευρώ (κέρδος 344%).
.....
Ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας προμηθευόταν τα φαρμακευτικά είδη από συγκεκριμένη εταιρία στην Ιταλία. Για να μπορέσει όμως να υπερ-κοστολογήσει και να κρύψει τα κέρδη , φέρεται σύμφωνα με το πόρισμα του ΣΔΟΕ , να έστησε εταιρία στην Κύπρο που (πάντα σύμφωνα με το πόρισμα) του ανήκε ολοκληρωτικά. Αυτή η εταιρία εμφανιζόταν να αγόραζε τα φαρμακευτικά είδη από την Ιταλική εταιρία και στη συνέχεια να πουλούσε στην Ελληνική.

Παράδειγμα:
-Ένας ημίσκληρος δακτύλιος αγοράστηκε από την Ιταλική εταιρία 420 ευρώ. Η Κυπριακή εταιρία στη συνέχεια εμφανίζεται να την πουλά στην Ελληνική με 3.850 ευρώ. Η Ελληνική την πουλά τελικά στον ασθενή του νοσοκομείου 3.850 ευρώ. Το τελικό κέρδος είναι 816% όμως , όπως αναφέρει το πόρισμα «το είδος αυτό στα τηρούμενα βιβλία της ελληνική επιχείρησης εμφανίζεται να πουλήθηκε στην τιμή αγοράς του δηλαδή χωρίς κέρδος»! Σε άλλη περίπτωση μάλιστα ενώ το κέρδος έφτανε το 775% στα τηρούμενα βιβλία της εταιρίας εμφανίζεται να πουλιέται με ζημία. Δηλαδή οι Κύπριοι αγοράζουν τον τριγλώχινα δακτύλιο με 360 ευρώ, εμφανίζονται να πωλούν στην ελληνική εταιρία με 3.850 ευρώ και εκείνη να το διαθέτει στο νοσοκομείο με 3.150 ευρώ. Όπως είναι αντιληπτό , σύμφωνα με το ΣΔΟΕ, η εταιρία αφενός στην περίπτωση αυτή κέρδιζε 775% και αφετέρου διέπραττε καραμπινάτη φοροδιαφυγή. Με αυτή τη μέθοδο τα κέρδη 6 ετών είναι πάνω από 14 εκατομμύρια.
……
Η εταιρία κλήθηκε για ακρόαση από το ΣΔΟΕ αλλά ενώ αρχικά ζήτησε παράταση για να καταθέσει υπόμνημα, εξαφανίστηκε»!!!!

(Πηγή:www.capital.gr)

****
Τα συμπεράσματα είναι προφανή. Στο σύστημα που ζούμε δεν μπορεί να γίνει και αλλιώς. Όχι επειδή είναι Ελλάδα αλλά επειδή είναι καπιταλισμός. Παντού τα ίδια γίνονται. Μήπως δεν αποκαλύφθηκαν τεράστιες κομπίνες στις ΗΠΑ με τις υπερτιμολογήσεις ακινήτων, τα τοξικά ομόλογα κλπ; Μήπως δεν είναι η Γερμανία πατρίδα της ηγέτιδας της παγκόσμιας διαφθοράς και εξαγοράς, της Ζήμενς; Μήπως στο «παιδί θαύμα» του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού και της πλήρους εφαρμογής των «αρχών» της ΕΕ, στην Ιρλανδία δεν κατάκλεψαν τον πλούτο της και μετατρέπουν σιγά- σιγά το ιδιωτικό χρέος, την κλοπή δηλαδή, σε δημόσιο χρέος το οποίο καλείται ο λαός να πληρώσει; Πώς να πληρώσει όμως όταν το ΑΕΠ της είναι μικρότερο από της Ελλάδος και το ιδιωτικό χρέος που απαιτεί να μετατραπεί σε δημόσιο κυμαίνεται από 700 δισεκ. μέχρι 1 τρισεκ;

Ας δούμε και μια είδηση από την Ιρλανδία έτσι για να μη νομίζει κανείς ότι κάνουμε προπαγάνδα.

ΆΛΛΟΣ ΚΛΕΒΕΙ ΑΛΛΟΣ ΠΛΗΡΩΝΕΙ.

Ιστορίες για αγρίους απο της Ιρλανδία που ισχύουν για όλο τον κόσμο και για την Ελλάδα

-ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΓΝΩΣΤΗ ΕΙΔΗΣΗ:
Ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους της Ιρλανδίας, ο Σον Κουίν, είναι πλέον και με δικαστική απόφαση «απένταρος», αφήνοντας πίσω του χρέη 2,9 δισ. ευρώ.

-ΟΙ ΓΝΩΣΤΕΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΕΣ ΚΛΟΠΗΣ
Η χρεοκοπία θα οδηγήσει χωρίς αμφιβολία σε περαιτέρω έρευνα των οικονομικών του με τις τράπεζες να ελπίζουν ότι θα ανακαλύψουν «κρυμμένα» κεφάλαια που τώρα έχουν περάσει στο όνομα της οικογένειας του άλλοτε μεγιστάνα. Η τράπεζα την οποία χρεοκόπησε και πέρασε στο Δημόσιο, κατηγορεί τον 64χρονο Σον Κουίν ότι μεταβίβασε δεκάδες ακίνητα σε μέλη της οικογενείας του για να τα σώσει.
H οικογένεια Κουίν είχε αποκτήσει το 2008 με μάλλον αμφίβολες μεθόδους το 28% της Anglo-Irish Bank.

-Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΚΡΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ.
Το 2009, η ιρλανδική κυβέρνηση αποφάσισε να εθνικοποιήσει την τράπεζα προκειμένου να την σώσει από την κατάρρευση, διαγράφοντας επένδυση ύψους 2,8 δισ. ευρώ που είχε κάνει η οικογένεια Κουίν.

-Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΚΛΕΜΜΕΝΩΝ ΤΗΣ… ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΣΕ ΧΡΕΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΠΡΟΣ ΤΑ ΔΙΕΘΝΗ ΚΕΝΤΡΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ.
Η εθνικοποίηση της τράπεζας μετέτρεψε τα χρέη της σε χρέη και έλλειμμα του Δημοσίου και χρέωσε τους Ιρλανδούς φορολογούμενους με 29 δισ. ευρώ, γεγονός που τελικά ανάγκασε το Δουβλίνο να στραφεί στην ΕΕ και το ΔΝΤ για να λάβει πακέτο στήριξης, όπως ακριβώς είχε συμβεί και με την Ελλάδα.

-ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ!
Ο 64χρονος υπήρξε για πολλές δεκαετίες το μοντέλο αυτοδημιούργητου επιχειρηματία που δημιούργησε μια μικρή εταιρεία η οποία στη συνέχεια εξελίχθηκε στη μεγαλύτερη τσιμεντο-βιομηχανία της χώρας.
Έχτισε και πούλησε δεκάδες ξενοδοχεία πολυτελείας, εμπορικά κέντρα, διαμερίσματα στην Ιρλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ευρώπη και την Ασία, ενώ ίδρυσε και την τρίτη μεγαλύτερη ασφαλιστική εταιρεία της χώρας.

-ΤΟ ΔΙΔΑΓΜΑ
Όταν μεταφερθούν όλα τα χρέη στο λαό θα αρχίσει νέος κύκλος επανάληψης του ιδίου έργου. Ο καπιταλισμός εν όσο δεν ανατρέπεται απλώς αναπαράγει τον εαυτό του σε διαρκώς χειρότερη και πιο αντιλαϊκή μορφή.

Στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο τα ίδια γίνονται. Ούτε το «μαζί τα φάγαμε» ισχύει, ούτε το «μαζί θα τα πληρώσουμε» ισχύει. Το μόνο που ισχύει είναι ότι ο καπιταλιστές τα τρώνε και οι λαοί τα πληρώνουν.

Περί οργανώσεων αλληλεγγύης και βοήθειας

2012-01-18T12:34:00.003+02:00

Πρώτα τους καταντάνε φτωχούς και μετά υμνούν την αλληλεγγύη προς αυτούς!

Τον τελευταίο καιρό έχει γεμίσει η χώρα (και το διαδίκτυο) από οργανώσεις αλληλεγγύης προς νεόπτωχους, άστεγους, άνεργους, αρρώστους, πεινασμένους κλπ.

Όλες αυτές οι οργανώσεις τυπικά ή θεωρητικά έχουν ανθρωπιστικούς στόχους. Κάποιες από αυτές ανήκουν κυριολεκτικά στην άρχουσα τάξη η οποία και ευθύνεται απόλυτα για τη φτώχεια, την ανεργία και την κρίση. Έναντι αυτής της ευθύνης της κάποια μέλη της αποφάσισαν μέρος από τα ληστευμένα από τον λαό να τα μοιράσουν ως ελεημοσύνη απαιτώντας να της αναγνωρίσουμε φιλανθρωπία!

Κάποιες άλλες είναι εντελώς «απολίτικες», ανθρωπιστικού και μόνο χαρακτήρα, που δεν ψάχνουν από πού προέρχεται το πρόβλημα αλλά μόνο τρέχουν να θεραπεύσουν τις αθεράπευτες πληγές που σπέρνει το σύστημα εκμετάλλευσης.

Κάποιες, ελάχιστες ίσως, συνδέουν κάθε αρωγή και βοήθεια με τη διαπαιδαγώγηση των ανθρώπων αυτών ότι μόνο ριζική η ανατροπή των πολιτικών αυτών με αγώνα είναι δυνατόν να υπάρξει λύση και «άλλη μέρα» γι αυτούς.

Για τη πρώτη κατηγορία «αλληλεγγύης» τύπου εφοπλιστή Αλαφούζου, ΣΚΑΪ, σούπερ μάρκετ, κυριών Βαρδινογιάννη κλπ δεν συζητώ τον ρόλο τους, παρότι πολλοί είναι αυτοί που παρασύρονται και καταθέτουν εκεί είδος ή χρήμα, και από το υστέρημά τους ακόμη, για να το διαχειριστούν αυτοί που το αφαίρεσαν από τους φτωχούς.

Η δεύτερη κατηγορία παρουσιάζει μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Ενώ παρουσιάζεται σαν φιλανθρωπία χωρίς πολιτική και είναι βέβαιο ότι πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους το πιστεύουν πραγματικά, κουράζονται πολύ και δίνουν μάχες και εργασία για μια στοιχειώδη ανθρώπινη παροχή, στην πράξη πως λειτουργεί αντικειμενικά και παρά τη θέλησή τους όλο αυτό;

Αντικειμενικά, και αυτό ισχύει και για τις δυο παραπάνω κατηγορίες, όταν σε έναν πτωχό του καλύπτεις στοιχειώδεις ανάγκες χωρίς αυτό να συνοδεύεται από επέμβαση στη συνείδηση και χωρίς διαπαιδαγώγηση και οργάνωση για να δώσει μάχη να ανατραπεί η φτώχεια του, τα αποτελέσματα μπορεί εν δυνάμει να είναι, αναλόγως της συνείδησής του, τα εξής:

Απαλλαγή της άρχουσας τάξης και του κράτους της από μεγάλα κόστη συντήρησης των πολύ πτωχών.
Απαλλαγή του κράτους και του συστήματος από συνταγματικές υποχρεώσεις και ευθύνες για την κατάντια των πτωχών και μετατροπή τους σε ευθύνη των πολιτών και της αλληλεγγύης τους. Σε αυτό συμβάλει και η πονηρή προπαγάνδα ότι δήθεν «το κράτος είναι ανίκανο» να βοηθήσει τους φτωχούς και η ιδιωτική πρωτοβουλία τύπου ΣΚΑΪ ή η κοινωνική αλληλεγγύη των ομάδων προσφοράς, αποτελούν τη μόνη λύση! Έτσι το κράτος αμέσως ή εμμέσως βρίσκεται στο απυρόβλητο και η άρχουσα τάξη τρίβει τα χέρια της.
Ευκολότερη κατεδάφιση του «κράτους πρόνοιας».
Επανάπαυση του πτωχού. Ικανοποίηση που καλύπτεται η ανάγκη του χωρίς άλλη σκέψη.
Κίνδυνος τυφλής εξάρτησης για το αύριο από τον ευεργέτη. Κίνδυνος να αποδέχεται κάθε βούλησή του για το υλικό αντάλλαγμα πχ από τα εκκλησιαστικά ιερατεία.
Μετατροπή του πτωχού και απόκληρου σε υπερασπιστή του νέου στάτους ελεημοσύνης που του λύνει το σημερινό πρόβλημα.
Μετατροπή του σε εχθρό έναντι κάθε αγώνα ανατροπής κλπ από τον φόβο μη χάσει και αυτό που έχει είτε από φόβο «κακοχαρακτηρισμού» και διακοπής της ελεημοσύνης είτε από φανταστικό φόβο χειροτέρευσης. Μετατρέπεται έτσι σε αθέλητο όργανο αναπαραγωγής της άθλιας κατάστασής του.

Αναλόγως του πως κάθε οργάνωση κάνει τη δουλειά της έχουμε και τις παραπάνω συνέπειες. Γενικά όταν σε μια κατάσταση φτώχειας απλά καλύπτεις κάποιες ελάχιστες ανάγκες, χωρίς συνοδεία τους από οργάνωση της ανατροπής της φτώχειας, όχι μόνο δεν εξαλείφεται η φτώχεια αλλά αναπαράγεται σε διευρυμένη κλίμακα.

Η άρχουσα τάξη ανακαλύπτει ότι μπορεί να στέλνει στη φτώχεια διαρκώς και περισσότερους εργαζόμενους χωρίς οικονομικό κόστος αφού άλλοι θα φορτωθούν τη φτώχεια μέσω της «αλληλεγγύης» και χωρίς πολιτικό κίνδυνο αφού θα τους «ταΐζουν» μεν αλλά ποτέ δεν θα τους οργανώνουν εναντίον της δε!

Δεν είναι άσχετο ότι τα μέσα ενημέρωσης αρχίζουν δειλά – δειλά να προβάλλουν αυτές τις πρωτοβουλίες αναδιανομής της φτώχειας μέσα από την αλληλεγγύη ούτε είναι τυχαίο που ένας Πρωθυπουργός πήγε και συνέφαγε με απόρους και αστέγους προβάλλοντας το θεάρεστο έργο του Δήμου Αθηναίων. Στην ουσία προσπαθούν να δείξουν ότι δεν είναι και τόσο τραγικό να είσαι πτωχός και άστεγος και πόσο «εύκολη και ευχάριστη»(!) μπορεί να γίνει η ζωή αν καταντήσεις έτσι και πέσεις στην «αλληλεγγύη» τους. Παράλληλα όμως επιδείχνουν κυνικά τι περιμένει σε όσους εργαζόμενους αγωνίζονται για το μεροκάματο και δεν προσκυνάμε την εργοδοσία. Πολλαπλά τα μηνύματα!

Η τρίτη κατηγορία οργανώσεων συνδέει κάθε αρωγή, παροχή και βοήθεια με την διαπαιδαγώγηση, την αλλαγή της συνείδησης και την προσπάθεια να οργανωθούν τα θύματα του συστήματος σαν κανονικοί άνθρωποι, με όλα τα δικαιώματα, σε έναν αγώνα ριζικής ανατροπής της σημερινής κατάστασης. Τους κατευθύνουν κατά των αιτιών που καταντούν τους ανθρώπους, άνεργους, φτωχούς και απόκληρους στην ίδια, τη δική τους κοινωνία. Δεν γνωρίζουμε πόσες είναι σε αριθμό αυτές οι οργανώσεις, τι δουλειά κάνουν, πως οργανώνουν. Μέσα όμως στη γενική αυτή κατηγορία εντάσσονται και κάποιοι φορείς πολιτικής στήριξης άρνησης των χαρατσιών, των διοδίων κλπ.

Αυτή η κατηγορία οργανώσεων δεν χρειάζεται να πούμε ότι πρώτα βλέπει την αιτία του προβλήματος και μετά ενεργεί ώστε κάθε βοήθεια να έχει διπλή δράση. Από τη μια να επουλώνει προσωρινά την πληγή και από την άλλη να ωθεί τους ανθρώπους αυτούς να οργανωθούν για να δώσουν τη δική τους μάχη, ισότιμα με όλους σαν οργανικό τμήμα του λαού και όχι ως απόκληροι και κακόμοιρο, για να εξαλειφθεί ριζικά η φτώχεια τους. μπορεί να είναι πολύ δύσκολη δουλειά να οδηγήσεις «νικημένους» ανθρώπους σε μάχες για ένα καλύτερο μέλλον αλλά άλλος δρόμος, για τις οργανώσεις που πραγματικά θέλουν να βοηθήσουν τους φτωχούς, δεν υπάρχει.

Στην κατοχή είχαν δημιουργηθεί πολλές οργανώσεις αλληλεγγύης που είχαν και τους τρεις τύπους που προαναφέρθηκαν. Όμως αυτή που σταδιακά έγινε οργάνωση πραγματικής βοήθειας ήταν η «Εθνική Αλληλεγγύη» η οποία εκτός της άμεσης βοήθειας επιβίωσης, διαπαιδαγωγούσε το λαό να δώσει μάχη εξάλειψης των αιτιών, δηλαδή να εναχθεί στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα κατά της κατοχής. Μόνο έτσι θα εξαλείφονταν οι αιτίες της φτώχειας, της πείνας και των θανάτων.

Η Εθνική Αλληλεγγύη ιδρύθηκε στις 28/5/1941, δηλαδή λίγες ημέρες από την έλευση των Γερμανών, με πρωτοβουλία κομμουνιστών που δραπέτευσαν από τόπους εξορίας που τους είχε το φασιστικό μεταξικό καθεστώς. Ήταν η πρώτη πανελλαδικής μορφής αντιστασιακή οργάνωση (ιδρυτικό μέλος του ΕΑΜ) με άμεσο κοινωνικό και πολιτικό χαρακτήρα. Ο κύριος στόχος της ήταν η αλληλεγγύη μέσα στον λαό για να επιβιώσει και των αγωνιστών που βρίσκονταν φυλακή ή καταδιώκονταν. Σταδιακά διευρύνθηκε σε κάθε είδους ανθρωπιστική, κοινωνική και πολιτική δραστηριότητα. Συστρατεύθηκαν σε αυτή πάνω από 3.000.000 μέλη! Αυτή ήταν πραγματικά μια μαζική λαϊκή οργάνωση αλληλεγγύης!

Μια τέτοια οργάνωση, τηρουμένων των αναλογιών και χωρίς μηχανιστικές μεταφορές, έχουν ανάγκη σήμερα η κοινωνία μας και τα εκατομμύρια πληττόμενοι από την τεράστια καπιταλιστική κρίση.

Οι δάσκαλοι της φυλακής και της εξορίας (*)

2012-01-16T18:11:00.001+02:00

« Μ’ όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις», λαϊκό γνωμικό.

Οι δάσκαλοι, πολιτικοί κρατούμενοι, της φυλακής και της εξορίας, του 20^ου αιώνα ήταν ένα «άλλο είδος» ανθρώπων. Δάσκαλοι με μεράκι που, με εξαίρεση κάποια φωτεινά παραδείγματα δασκάλων, όπως ο Δ. Γληνός, ο Γ. Ρίτσος, ο Κ. Βάρναλης, η Έλλη Αλεξίου κ.α, τους περισσότερους κανένας δεν τους είχε διδάξει παιδαγωγική και κάποιες φορές ούτε γράμματα!

Δεν δίδασκαν απλώς γράμματα, δίδασκαν δημιουργικό - διαλεκτικό τρόπο σκέψης. Δε στόχευαν στην παραγωγή προϊόντων - εμπορευμάτων για μια επιχείρηση. Στόχευαν σε «προϊόντα» κριτικής σκέψης και γνώσης για ολόκληρη την κοινωνία.

Ήταν πραγματικοί δάσκαλοι!

Αυτοδίδακτοι στην πλειοψηφία τους, έπιασαν με πολύ μεράκι τα σχολικά και εξωσχολικά βιβλία και αυτοδιδασκόμενοι έφτασαν στο υπέρτατο σημείο αναγνώρισης, να τους αποδεχθούν οι άλλοι κρατούμενοι της φυλακής και των στρατοπέδων συγκέντρωσης ως δασκάλους τους!

Τις πιο πολλές φορές ήταν και δάσκαλοι - διδάσκοντες και διδασκόμενοι. Κανένας σχεδόν δεν ήταν μόνο δάσκαλος. Ήταν και μαθητής. Κάθε μαθητής, όταν κατακτούσε ένα επίπεδο, έναν τομέα, γίνονταν δάσκαλος για τους άλλους. Όποιος έφτανε ψηλά, έπιανε τα ανώτερα και τα πανεπιστημιακά βιβλία, που με κόπο και μαεστρία έμπαζαν οι κρατούμενοι στη φυλακή, για να συνεχίσει τη μόρφωση σε ανώτερο επίπεδο και να τη μεταδώσει στους άλλους. Ήταν μια αλυσίδα ανθρώπων και γνώσεων χωρίς τέλος. Μια αλυσίδα μάθησης για τον άνθρωπο, την ελευθερία και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Τα «μαθήματα» εκτός των τυπικών γνώσεων ξεχύνονταν σαν χείμαρρος στην ιστορία, στην κοινωνιολογία, στον επαναστατικό μετασχηματισμό της κοινωνίας, στον επιστημονικό σοσιαλισμό, στη θεωρία των τάξεων, στην πολιτική οικονομία, στη μαρξιστική φιλοσοφία… Ακόμη και η διδαχή των μαθηματικών γινόταν μαζί με τη θεωρία της χρησιμότητάς τους στη λογική, στη σκέψη, στην ανάλυση, στο λόγο. «Ξέφευγαν» οι μαθητές και μαθήτευαν θεωρητικά και πρακτικά στην τέχνη, στην ζωγραφική, στην μουσική, στην ποίηση , στην λογοτεχνία, στην ψυχολογία, ακόμη και στις εμπειροτεχνίες… Ήταν μια διαδικασία αποθέωσης της μαρξιστικής διαλεκτικής της γνώσης.

Τα «πέτρινα Πανεπιστήμια» της Αριστεράς ήταν απείρως ανώτερα από κοινωνικής σκοπιάς από τα καθέδρας αστικά πανεπιστήμια.

Οι πολιτικοί κρατούμενοι της χούντας είχαν οργανώσει ένα συλλογικό - συμμετοχικό σύστημα εκπαίδευσης και μόρφωσης με κύκλους που δεν είχαν τέλος. Το είχαν… «υποκλέψει», είναι αλήθεια, από τους πολιτικούς κρατούμενους των προηγούμενων δεκαετιών, αλλά το σύστημα έπιανε γιατί αποδείχθηκε αποτελεσματικό. Είχε νικήσει πολύ ισχυρούς αντιπάλους κατά το παρελθόν.

Αυτό που τόσο σήμερα προβάλλεται ως «δια βίου μάθηση», εμπορευματοποιημένη γνώση για το στενό σκοπό μιας ιδιωτικής επιχείρησης, για μια θέση εργασίας και για την επιβίωση από τον επαπειλούμενο αποκλεισμό από τη ζωή, τότε οι πολιτικοί κρατούμενοι το βίωναν ως δεύτερη φύση του αγώνα τους για το ιδανικό της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της μόρφωσης και της ζωής. Οι δάσκαλοι της εξορίας δίδασκαν ότι η δια βίου μάθηση των κομμουνιστών είναι, μαζί με την οργάνωση και την δράση, ο τρόπος ύπαρξής τους!

Άλλοι καιροί, άλλα ιδανικά…

Όποιος είχε την τύχη να μαθητεύσει σε τέτοιους δασκάλους και να μπει στην αλυσίδα της δια βίου μάθησης για τη ζωή ένοιωθε ευτυχής! Ήταν ευτυχία να διδάσκεις και να διδάσκεσαι σε ένα χώρο που οι δεσμοφύλακες ετοίμασαν για να σε εξοντώσουν. Ο χώρος αυτός μετατράπηκε στο αντίθετό του! Πραγματικό «κρυφό πνευματικό, επαναστατικό σχολειό»! (**)

Εκεί καταλάβαμε έμπρακτα ότι η ελευθερία, τα ιδανικά, οι ιδέες, δε φυλακίζονται. Οι δεσμώτες αγωνιστές γίνονταν πιο ελεύθεροι απ’ τους δεσμοφύλακές τους… Εκεί οι άνθρωποι μάθαιναν να περνούν τη λεπτή κόκκινη γραμμή και αντί να τους γράφει η ιστορία, να γράφουν αυτοί την Ιστορία!

Ήταν μια διαδικασία που σε εξύψωνε ηθικά και πνευματικά και, όταν αποχαιρετούσες τη φυλακή, έτρεχες γρήγορα να μεταδώσεις τις γνώσεις που απέκτησες στη νέα γενιά που ήταν έξω και διψούσε για να αναμείξει τις δικές της γνώσεις και εμπειρίες με αυτές των φυλακισμένων πολιτικών κρατουμένων.

Η μείξη ήταν θανατερή για τη χούντα. Ήταν μια νίκη που οι δεσμοφύλακες την κατάλαβαν αργά, όταν πλέον ο ήλιος «γύρισε» με πολύ κόπο και αίμα και οι χθεσινοί δεσμώτες-φυλακισμένοι έβγαιναν, μαζί με το λαό, νικητές στη μάχη για τη δημοκρατία και την ελευθερία. Έτσι γράφονταν η Ιστορία…

Οι δάσκαλοι είχαν κάνει καλά τη δουλειά τους!

Οι γνώσεις εκείνες διαχύθηκαν, σε σημαντικό βαθμό, από αλλεπάλληλες γενιές πολιτικών κρατουμένων στην εργατική τάξη και στον λαό, αντάμωσαν και επιβεβαιώθηκε στους αγώνες και έγιναν κτήμα τους. Η θεωρητική και πρακτική αντοχή που έχει δείξει το κομμουνιστικό κίνημα απέναντι στον ταξικό εχθρό και στις διάφορες παρεκκλίσεις, παρά τις ελλείψεις και τις αδυναμίες, είναι σε σημαντικό βαθμό αποτέλεσμα των δεκάδων χιλιάδων κομμουνιστών που πέρασαν από τις φυλακές και τις εξορίες και μαθήτευσαν στα «Πέτρινα Πανεπιστήμια» της Αριστεράς.

Η διαμόρφωση της κοινωνικής συνείδησης όσο και αν δεν φαίνεται, είναι σε μεγάλο βαθμό επηρεασμένη από αυτή τη γνώση και δράση.

Σήμερα πολλά από τα απλά συνθήματα που ακούγονται στους δρόμους αποτελούν το αποκρυστάλλωμα της πολύχρονης γνώσης και μείξης του μαρξισμού με τη καθημερινή πρακτική των μαζών. Το σύνθημα π.χ. «Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά» είναι το αποτέλεσμα της ιστορικής και θεωρητικής γνώσης των κομμουνιστών και εμπεριέχει ταυτόχρονα την αναγνώριση της παραγωγικής δύναμης της εργατικής τάξης, την γνώση της πολιτικής οικονομίας και την προοπτική της δικτατορίας (δημοκρατίας) του προλεταριάτου. Παρόμοιες αναλύσεις μπορούν να γίνουν και σε δεκάδες άλλα συνθήματα από εκείνα που αστοί και μικροαστοί τα χλευάζουν δήθεν σαν λαϊκίστικα όπως πχ το «Νόμος είναι το Δίκαιο του εργάτη» (http://aristeripolitiki.blogspot.com/2011/12/blog-post_27.html ), «Ένας είναι ο εχθρός…» κλπ, ενώ εμπεριέχουν στη βάση τους ολόκληρη την πολιτική και κοινωνική επιστήμη.

Πολλοί είναι εκείνοι που, για να παραπλανήσουν τον λαό, απαιτούν, προστάζουν και επιβάλλουν το ξαναγράψιμο της ιστορίας. Όμως οι δάσκαλοι της εξορίας είχαν πει από καιρό τον λόγο τους: «Η ιστορία γράφεται με αγώνες. Τη γράφουν οι άνθρωποι την ώρα της μάχης. Γράφεται μόνο μια φορά, είναι μοναδική και δεν ξαναγράφεται. Ό,τι φαίνεται σαν επανάληψη είναι απλά μια νέα ιστορία. Πλασματική ή πραγματική, φάρσα ή τραγωδία. Όσοι πάνε να ξαναγράψουν την ιστορία και όχι να την αποτυπώσουν, όπως πραγματικά γράφτηκε από τα γεγονότα, απλά θέλουν να την παραποιήσουν. Εμείς δεν θα το επιτρέψουμε αυτό…»!

Αυτή ήταν η τότε απάντηση στις προσπάθειες παραποίησης των αγώνων του λαού και της εργατικής τάξης. Αυτή ισχύει και σήμερα.

(*) Μια ανάρτηση ως ελάχιστο δείγμα τιμής για εκείνους τους αφανείς εργάτες του πνεύματος που μέσα σε εντελώς αντίξοες συνθήκες διωγμών δεν δίδαξαν μόνο πραγματικές γνώσεις αλλά και πώς να μετατρέψεις τις αλυσίδες σου σε θανάσιμο κίνδυνο για την ταξική εξουσία που τις χάλκεψε.

(**) Στη μεγάλη σκηνή των Σερραίων στον 4^ο όρμο της Γιούρας, την πρώτη βραδιά εξορίας στο νησί, ακούστηκε ξαφνικά, μέσα σε βαθύ σκοτάδι, η βαριά φωνή ενός κρατουμένου να απαγγέλει τον Δωδεκάλογο του Γύφτου του Κ. Παλαμά. Μετά άρχισε τις αναλύσεις. Γέμισε και με άλλους η σκηνή, παρότι απαγορεύονταν οι μετακινήσεις. Έτσι άρχισε η… «εκπαίδευση» από την 1^η μέρα! Την επομένη άρχισαν αναλύσεις των «Αθλίων» και ιστορικών γεγονότων όπως η Οκτωβριανή επανάσταση. Πλήθυναν οι διδασκαλίες και σε άλλες σκηνές! Την 5^η μέρα οργανώθηκαν σχεδιασμένα οι πρώτες ομάδες μόρφωσης με ένα πλήθος μαθημάτων επιλογής. Τις πρώτες μέρες γράφαμε στο χώμα, σε πέτρες, σε κεραμιδάκια και στο… μυαλό μας! Η οργάνωση της μόρφωσης πήρε τον δρόμο της! Όταν τα στρατόπεδα διαλύονταν μετά από 3 και πλέον χρόνια, δεν ξέραμε που να βάλουμε τον τεράστιο όγκο πάσης φύσης βιβλίων και κειμένων που στο μεταξύ είχαμε αποκτήσει με διάφορους τρόπους.

Έτσι στήνονταν τα πανεπιστήμιά μας όπου και αν βρισκόμασταν.

(***) Τα κείμενα των φωτογραφιών είναι αποσπάσματα απο μαθήματα της εξορίας

Ο καπιταλιστής και ο διαχειριστής

2012-01-10T09:58:00.003+02:00

Μετά τον ιδιοκτήτη του τζάμπο, κ. Α. Βακάκη, που δήλωσε στο «Πρώτο Θέμα» της 7-8/2012 ότι πρέπει να πουληθούν η Μακρόνησος, η Γυάρος και ο Όλυμπος και να εκχωρηθεί η Ακρόπολη στους Ιάπωνες νάσου και ο βουλευτή της ΝΔ Γερ. Γιακουμάτος να συγχρονίζεται στη γραμμή: «άγριος καπιταλισμός σε κρίση»!

Τα παρακάτω δηλώθηκαν στις 9/1/12, στο ρ/σ «Βήμα FM»:
«Πρέπει να ενοικιαστούνε (σσ: η Ακρόπολη και οι αρχαιολογικοί χώροι), να φέρουμε κεφάλαια, να φέρουμε ευπρέπεια. Να σταματήσουν οι απεργίες (...). Να νοικιαστεί και η Ακρόπολη, όλα αυτά να δοθούν, όχι να πουληθούν. Να αξιοποιηθούν όλοι οι αρχαιολογικοί χώροι. Μιλάω για αξιοποίηση, δεν μιλάω για ξεπούλημα. Με την εποπτεία του κράτους, με όρους και προϋποθέσεις, να μπορούν να λειτουργούν και να έχουμε και έσοδα».

Με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια για λογαριασμό του κεφαλαίου θέλει να πετύχει ο υπηρέτης του κ. Γιακουμάτος. Ποια η διαφορά του κ. Γιακουμάτου από τον κεφαλαιοκράτη κ. Βακάκη; Ότι αυτός θέτει και «όρους» αξιοποίησης ενώ ο κ. Βακάκης θέλει να καταργήσει κάθε όρο. Λογική η διαφορά αφού ο διαχειριστής της πολιτικής εξουσίας του κεφαλαίου κ. Γιακουμάτος θέλει για τον εαυτό του μια εξουσία ύπαρξης ενώ ο καπιταλιστής έχει ξεσαλώσει μέσα στην κρίση και τα θέλει όλα χωρίς όρους και χωρίς μοιρασιά ενός κοκάλου ("όρος") στον πολιτικό που του κάνει τη δουλειά.

Όσο για την άρνηση να ξεπουληθούν και τη θέση "να αξιοποιηθούν" (π.χ. για… 99 χρόνια με δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης απο τον ενοικιαστή για άλλες 9 φορές!), όταν έρθει η ώρα και αφού έχει πάρει τις ψήφους «για να μη ξεπουληθούν», μάλλον θα το έχει ξεχάσει, αν και δεν θα έχει καμία απολυτως αξία. Άλλωστε ποτέ δεν μπορούν αυτοί να πάνε κόντρα στα αφεντικά τους. Μόνο κάποια κόλπα κάνουν πριν…

Μετά όταν λέμε ότι οι πολιτικοί της αστικής τάξης είναι τσιράκια του κεφαλαίου κάποιοι παρεξηγούνται.

Όσο για τα άλλα, περί άλλης (αντι-μνημονιακής) πολιτικής από τη ΝΔ θυμίζουν το άλλο με τον Τοτό!

«Να πουλήσουμε Όλυμπο, Ακρόπολη, Γυάρο, Μακρόνησο, νησιά…»!

2012-01-09T10:47:00.007+02:00

Ο κ. Απόστολος Βακάκης ή αλλιώς «κύριος Jumbo», αυτός που απολύει και σέρνει στα δικαστήρια συνδικαλιστές, αυτός που για χάρη του ο εισαγγελέας του Α. Πάγου ζήτησε τη σύλληψη κάθε απεργού και συνδικαλιστή που διαδηλώνει μπροστά στην επιχείρηση… μιλώντας στο «Πρώτο Θέμα» της 8/1/2012 δεν παρέλειψε να βγάλει με θράσος το μίσος που έχει για τους εργαζόμενους, τον τόπο και τον ελληνικό λαό με επιχείρημα την… ευημερία του! Να μερικά «μαργαριτάρια» από αυτά που «σώζουν» τη χώρα και τους εργαζόμενους:

-«Αντί να μειώσω τους μισθούς 20% τους είπα να δουλέψουν παραπάνω 20%»!

Πονηρός ο βλάχος αφού και αυτό είναι μείωση. Δηλαδή ποιος θα καρπωθεί το παραπάνω 20%;;; Αλλά σιγά που δεν μείωσε τους μισθούς, σιγά που δεν γέμισε με μερική απασχόληση…

-«Στην Ελλάδα υπάρχουν 3.000 ιδιωτικά νησιά. Να τους δοθούν απεριόριστες χρήσεις γης χωρίς τον έλεγχο του συστήματος και να πουληθούν άμεσα στους ξένους να έρθουν να επενδύσουν…»

Απαιτεί ασυδοσία χωρίς τον έλεγχο του συστήματος! Ούτε τον έλεγχο του δικού του συστήματος δεν θέλει. Μιλάμε για πλήρη ασυδοσία στο όνομα της κρίσης!

-«Αν αυτό πετύχει (το ξεπούλημα των νησιών) μετά γιατί να μη νοικιάσουμε ή και πουλήσουμε ακόμη και τη Μακρόνησο και τη Γυάρο… έχει καμιά σημασία ποιος θα είναι ιδιοκτήτης τους;»!

Το μίσος του για τους κομμουνιστές, την ιστορία, και τα ματωμένα χώματα του ελληνικού λαού ξεχειλίζει εδώ. Δεν είχε κανένα λόγο να τα αναφέρει και θα μπορούσε να πει π.χ. τη Σκάντζουρα Αλοννήσου. Όμως το μίσος τον πνίγει και στο μάτι του είναι καρφί αυτή η ιστορία. Πιθανόν να θέλει να γίνουν καζίνα, πορνεία και χαμαιτυπεία, για να εκδικηθεί το λαό που τα ανακήρυξε ιερούς τόπους των βασάνων του.

-«Αλλάζει η ζωή του ανθρώπου αν ο Όλυμπος ήταν ιδιοκτησία των Γερμανών;».

Να πάλι το ξεπούλημα στο νου του! Όχι οποιοδήποτε ξεπούλημα αλλά του ιερότερου βουνού της χώρας! Αυτό μισεί, από αυτό θα βγάλει κέρδη, αυτό θέλει να πουληθεί. Αν στο τέλος ο Δίας με τη μορφή του Λαού του ρίξει κεραυνούς και τον κάψει θα διαμαρτύρεται για… κομμουνιστικό έγκλημα!

-«Να δοθεί η άδεια να κτίζεται όλος ο γιαλός πάνω στο νέρό με ενοικιαζόμενα δωμάτια πάνω στο κύμα με προβλήτες μέσα στο νερό και ιδιωτικά λιμανάκια…»

Αυτό είναι το όνειρο κάθε οικοπεδοφάγου, κάθε εργολάβου, κάθε καπιταλιστή. Να αποκλειστεί η παραλία για το λαό και να είναι μόνο για την άρχουσα τάξη που θα την εκμεταλλεύεται μάλιστα δωρεάν…

-«Αν η Ακρόπολη δίνονταν στους Ιάπωνες και δούλευε 24ώρες το 24ωρο και 7 μέρες τη βδομάδα θα ήταν καλύτερα… η Ακρόπολη είναι ένα προϊόν… »!

Φυσικά δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι για το κεφάλαιο η Ακρόπολη δεν είναι ένα από τα κορυφαία πολιτιστικά μνημεία του κόσμου αλλά ένα «προϊόν», ένα εμπόρευμα προς χρήση και αποκόμιση κέρδους. Ακόμη και η Ιαπωνική ή η γερμανική σημαία, που κατά την κατοχή των Γερμανών κατέβασαν με ηρωισμό οι Έλληνες κομμουνιστές, ας ξαναϋψωθεί στην Ακρόπολη, δεν είναι πρόβλημα αν αποφέρει κέρδη! Η ξετσιπωσιά δεν κρύβεται, αντίθετα αποκτά και περιεχόμενο αφού μας λέει ότι οι προτάσεις για το ξεπούλημα των πάντων στο κεφάλαιο γίνονται για την… «ευημερία του λαού»!

-«Να γίνει σώμα δικαστών ιδεολογικά προσκείμενων στην ανάπτυξη που θα δικάζει όλες τις (επιχειρηματικές) προσφυγές και θα βγάζει απόφαση σε μια βδομάδα»!

Το τι σημαίνει δικαστές «ιδεολογικά προσκείμενους» που θα αποφασίζουν με βάση την «ανάπτυξη» φυσικά θα το καθορίσουν κύριοι σαν αυτόν ή πολιτικοί που τους υπηρετούν όπως ο κ. Παπαδήμος τον οποίο δεν ξεχνά να υμνήσει. Ο κύριος αυτός αγωνιά μη τυχόν και παρεισφρήσει και κανένας «μη ιδεολογικά προσκείμενος» δικαστής σε αυτό το σώμα! Το ζουμί της υπόθεσης είναι η νομιμοποίηση κάθε καπιταλιστικής - επιχειρηματικής αυθαιρεσίας στο όνομα της «ανάπτυξης» από «ιδεολογικά προσκείμενους» σε αυτήν δικαστές, δηλαδή στο κέρδος του κεφαλαίου.

Τώρα τι άλλα σχόλια να κάνεις επ’ αυτών όλων; Ο άνθρωπος δεν παίζεται! Είναι η βαθιά, αβυσσαλέα, ψυχή του κεφαλαίου που μισεί κάθε τι που δεν αποφέρει κέρδος στο κεφάλαιο και αυτό που μπορεί να δει, είναι ακριβώς μόνο το κέρδος.

Θα έλεγα ότι πραγματικά του χρειάζεται ένας «Δίας» με κεραυνούς στο χέρι!

Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ

2012-01-08T10:10:00.008+02:00

Από πάντα υπάρχει μια αφελής αντίληψη για τις νέες τεχνολογίες. Ότι αυτές δήθεν μπορούν να λειτουργήσουν σαν όπλο κατά της ταξικής εξουσίας και εκμετάλλευσης. Ότι η άρχουσα τάξη δήθεν αδυνατεί να ελέγξει τις νέες τεχνολογίες και έτσι χάνει εξουσία. Ότι η εργατική τάξη μπορεί να χρησιμοποιήσει τη νέα τεχνολογία για να υπερισχύσει της αστικής και να την… ανατρέψει.

Έτσι με τη βοήθεια των μέσων ενημέρωσης, που ελέγχει η άρχουσα τάξη βέβαια, προσπάθησαν να μας πείσουν ότι το ιντερνέτ και το F/B είναι ένα από τα μη ελεγχόμενα μέσα τα οποία μπορούν να γίνουν τα νέα όπλα του λαού για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου!

Ωσαν οι νέες τεχνολογίες να δημιουργούνται στις εργατουπόλεις και στις παράγκες των φτωχών και όχι στα κέντρα ερευνών του κεφαλαίου και των πολυεθνικών από τα μέσα επικοινωνίας μέχρι τα φάρμακα και από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας μέχρι και την αγροτική παραγωγή. Ωσάν το κεφάλαιο να ξοδεύει λεφτά για να παραδώσει όπλα στο λαό και όχι για να τον υποδουλώσει περισσότερο.

Κούνια που μας κούναγε!

Μπορεί στους λαούς να υπάρχουν εκατομμύρια αφελείς αλλά στο κεφάλαιο δεν υπάρχει ούτε ένας.

Είχα κάνει μια σχετική ανάρτηση πρόσφατα: «Ποια τάξη ελέγχει τις νέες τεχνολογίες επικοινωνίας;»
http://aristeripolitiki.blogspot.com/2011/12/blog-post_02.html

ΣΤΗΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Ένα άρθρο του Γιώργου Κάργα στο aristeroblog με τίτλο "Η αρπαγή και "κατοχή" των σπόρων από τις πολυεθνικές" μας φωτίζει αρκούντως για τη κυριαρχία των πολυεθνικών πάνω στην αγροτική παραγωγή του κόσμου δια μέσου των νέων τεχνολογικών. Συνοπτικά λέει: "Οι σύγχρονες τεχνολογικές εξελίξεις στην βιοτεχνολογία υπό την κυριαρχία των πολυεθνικών, οδηγούν στη μετατροπή του σπόρου από κοινό πλουτοπαραγωγικό πόρο ελεγχόμενο και παραγόμενο από τον αγρότη σε άμεσα ελεγχόμενο από το κεφάλαιο"

Όσοι έχουν αυταπάτες για το πώς χρησιμοποιούνται οι νέες τεχνολογίες ας το διαβάσουν. http://aristeroblog.gr/node/354

***

Να θυμίσω επί πλέον την κυοφορούμενη νομοθεσία απαγόρευσης ιδιωτικής καλλιέργειας προϊόντων στον κήπο του σπιτιού και διανομής ή αυτοκατανάλωσής τους στις ΗΠΑ με το επιχείρημα της "προστασίας της υγείας των καλλιεργητών" και τα συνακόλουθα κόστη της κοινωνίας για περίθαλψη (!!!), την επιβολή προστίμων υπερ των πολυεθνικών σε κοινές αγροτικές καλλιέργειες όταν αυτές από τον αέρα επηρεάζονται από διπλανές μεταλλαγμένες με το επιχείρημα της αδάπανης ωφέλειας(!!!) ενώ στη πραγματικότητα καταστρέφονται και την σταδιακή επιβολή πνευματικών δικαιωμάτων επί όλων των φυτών!

Ιράν όπως Ιράκ και ιμπεριαλιστική αναδιανομή του κόσμου

2012-01-05T14:18:00.002+02:00

Από την ειδησεογραφία είναι φανερό ότι επιταχύνεται η εφαρμογή των σχεδίων επίθεσης κατά του Ιράν. Συνεχείς είναι οι αναφορές στο στυλ της «μεγάλης απειλής για τη Δύση» που προέρχεται δήθεν από τα όπλα και τα πυρηνικά της χώρας αυτής. Είναι αντίγραφο, με μικρές παραλλαγές, ίδιων σχεδίων που εφαρμόστηκαν στη Γιουγκοσλαβία, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ και στη Λιβύη. Παντού η Δύση «απειλούνταν» και σταδιακά η.. υπεράσπισή της με όπλα γινόταν μονόδρομος!

Μπορεί ο καθένας να έχει όποια αντίληψη θέλει για το καθεστώς του Ιράν, η επίθεση του ιμπεριαλισμού εναντίον του όμως δεν ηθικοποιείται με τίποτα. Άλλωστε στην πραγματικότητα δεν θα επιτεθούν ακριβώς στο καθεστώς αλλά στον λαό. Αντιδραστικά καθεστώτα πολύ χειρότερα, όπως π.χ. της Σ. Αραβίας, όταν είναι φίλοι τους δεν τους προκαλούν καμιά ηθική τάση να τα ανατρέψουν πολύ δε περισσότερο να κάνουν πόλεμο. Αντίθετα τα στηρίζουν.

Φυσικά ο στόχος δεν είναι τα πυρηνικά του Ιράν όπως δεν ήταν τα χημικά του Ιράκ. Ο στόχος είναι τα πετρέλαια. Ακόμη και αν αύριο αναλάβει μια άλλη κυβέρνηση, με κανονική κοσμική αστική δημοκρατία, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να παραιτηθούν από τον στόχο αυτόν. Θα ζητήσουν απλούστατα το «άνοιγμα» της άντλησης πετρελαίου (τύπου μπάτε αλέστε) και την παράδοσή του στις εταιρείες τους αλλιώς καμία δημοκρατία δεν τους ενδιαφέρει! Αν δεν ικανοποιήσει αυτή την απαίτηση ο πόλεμος θα είναι αναπόφευκτος.

Αυτό θα είναι το κριτήριο, το είδαμε καλά και στη Λιβύη που δεν τους έφτανε ότι τους έδωσε γη και ύδωρ ο ξεπουλημένος σε αυτούς Καντάφι, τα ήθελαν όλα τζάμπα και χωρίς Ρώσους και Κινέζους ανταγωνιστές!

Το ζήτημα είναι λοιπόν αν θα πάρουν τζάμπα τα πετρέλαια και όχι η δημοκρατία ή τα όπλα του Ιράν. Το ζήτημα είναι ποια ιμπεριαλιστική δύναμη θα τα ελέγξει και θα εκβιάσει τις άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ή θα παρεμποδίσει την δική τους ανάπτυξη με το μονοπώλιο της ενέργειας στα χέρια της. Με άλλα λόγια αυτό λέγεται ιμπεριαλιστική σύγκρουση για την αναδιανομή του παγκόσμιο πλούτου. Σημειώνουμε ότι το πετρέλαιο του Ιράν το διαχειρίζεται όλο το κράτος και αυτό αποτελεί μεγάλη πρόκληση για τζάμπα ληστεία του από τους ιμπεριαλιστές και τις εταιρείες τους…

Μέχρι στιγμής από τις περιπτώσεις του Καυκάσου, κάποιων κεντροασιατικών κρατών της πρώην ΕΣΣΔ, του Ιράκ, της Λιβύης και των ενεργειακών δρόμων της Γιουγκοσλαβίας, του Αφγανιστάν, της Ελλάδας και της Τουρκίας (προσεχώς και στη Συρία) βγαίνει κερδισμένος ο Αμερικάνικος Ιμπεριαλισμός και χαμένοι ο Ρωσικός και ο Κινέζικός.

Η διαφορά από άλλες εποχές είναι ότι οι στρατιωτικοπολιτικές νίκες των Αμερικανών και των «προθύμων» συμμάχων τους γίνονται σε συνθήκες αυξανόμενη μείωσης της παγκόσμιας οικονομικής τους δύναμης. Αυτό δεν φαίνεται να αντισταθμίζεται από τη ληστεία που κάνουν στα κράτη που επιτέθηκαν και η κρίση βαθαίνει. Έτσι, αργά ή γρήγορα θα βρεθούν σε μια μεγάλη αντίφαση μεταξύ δύναμης και επιρροής δηλαδή πραγματικής οικονομικής δύναμης και δυνατότητας παγκόσμιας κυριαρχίας. Τα παγκόσμια στρατηγικά πλεονεκτήματα θα αντιφάσκουν κραυγαλέα με τη πραγματική οικονομική τους δύναμη. Και αυτό δεν θα το ανέχονται για πολύ οι άλλοι ανερχόμενοι ιμπεριαλισμοί δεδομένου ότι αργά ή γρήγορα η οικονομία καθορίζει την παγκόσμια επιρροή.

Αυτό το ξέρουν καλά οι Αμερικανοί και κάνουν ότι μπορούν για να ελέγξουν και υπονομεύσουν την ανάπτυξη των άλλων με ενέργειες μεταξύ των οποίων είναι ο έλεγχος των παγκόσμιων ενεργειακών αποθεμάτων. Αυτό που τους δυσκολεύει φυσικά, είναι τα τεράστια αποθέματα της Σιβηρίας και μάλλον δεν υπάρχει περίπτωση να τα δουν να περνάνε στα χέρια τους μετά την οικονομική και στρατιωτικοπολιτική ανασύνταξη της Ρωσίας και τα σύμφωνα της Σαγκάης.

Τέτοιες ιμπεριαλιστικές αντιφάσεις δύσκολα λύνονται χωρίς καταστροφικές συγκρούσεις. Κανένας ιμπεριαλιστής δεν παραδέχεται ότι πρέπει να χάσει παγκοσμίως κάτι από τον στρατηγικό του έλεγχο γιατί αδυνάτισε οικονομικά και φυσικά με την απώλεια αυτή να δεχτεί να αδυνατίσει ακόμη περισσότερο. Όλοι οι ιμπεριαλιστές θεωρούν ότι δικαιούνται να κυριαρχούν και να ληστεύουν τον πλανήτη και τους λαούς χωρίς αντίπαλο! Ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός στο τέρμα του περιέχει την απόλυτη σύγκρουση σε όλες τις καταστροφικές μορφές και φυσικά στον πόλεμο..

Τι θα γίνει στο Ιράν; Οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι. Οι ιμπεριαλιστές θα μετράνε κάθε μέρα τις δυνάμεις και τα κόστη και αναλόγως θα προωθούν τα σχέδια. Έχουμε να δούμε πολλά επεισόδια ακόμη στο σίριαλ της Αμερικανικής επίθεσης.

Αυτό που έχουμε να πούμε είναι ότι οι ιμπεριαλιστές είναι αδύνατο να διδαχτούν από την ιστορία. Είναι η φύση τους αυτή. Έτσι είναι ικανοί να σύρουν ξανά ένα λαό σε πόλεμο έστω με τον κίνδυνο να πάθουν τεράστιες ζημίες όπως ήδη το παθαίνουν όπου πηγαίνουν. Δεν διδάχτηκαν ότι οι λαοί δεν νικιούνται πραγματικά και αργά ή γρήγορα θα πουν τον δικό τους λόγο. Και για τον Ιρανικό λαό αυτό είναι κάτι περισσότερο από βέβαιο.

Λαθρέμποροι και συμφέροντα

2012-01-04T11:40:00.004+02:00

Όλα τα κανάλια μετέδωσαν ότι ο γενικός γραμματέας Τελωνειακών και Φορολογικών Υποθέσεων Γιάννης Καπελέρης παραιτήθηκε μετά την άσκηση δίωξης σε βάρος του, για απιστία περί την υπηρεσία. Κάποια πανηγύρισαν διότι ανακάλυψαν το… «λαμόγιο» που καλύπτει τους λαθρέμπορους! Φάνηκαν από την αρχή πολύ ύποπτοι αυτοί οι πανηγυρισμοί. Κάποια συμφέροντα κρύφτηκαν πίσω από τους εισαγγελείς που επανέφεραν την υπόθεση που είχε βγει στη δημοσιότητα από τον Οκτώβρη και ξεσπάθωσαν σαν ένοχοι που ήθελαν κάτι να κρύψουν.

Η δίωξη ασκήθηκε μετά από παραγγελία του οικονομικού εισαγγελέα Γρηγόρη Πεπόνη και αφορά σε καταγγελίες για τη μη είσπραξη προστίμων σε πρατήρια για λαθρεμπόριο καυσίμων. Ο κ. Καπελέρης αρνείται τις κατηγορίες.

Είναι η υπόθεση τόσο μεγάλη και κραυγαλέα όσο φαίνεται; Είναι 3.700 από τις 6.000 βενζινοπώλες εγγεγραμμένους στο σύστημα ΗΦΑΙΣΤΟΣ λαθρέμποροι και έφαγαν πρόστιμα που ο Καπελέρης προσπάθησε να σβήσει για να καλύψει το λαθρεμπόριο;

Και πως έπιασαν τους… λαθρέμπορους; Ακούστε για να πάθετε: Με στοιχεία που έγραψαν με τα ίδια τους τα χέρια οι βενζινοπώλες στο σύστημα ΗΦΑΙΣΤΟΣ και ήταν σαν να έλεγαν: « Είμαστε λαθρέμποροι, βάζουμε στον ΗΦΑΙΣΤΟ τα στοιχεία που το αποδείχνουν, πιάστε μας»!!! Και μιλάμε για 45.000 περίπου πράξεις όχι μια και δύο. Δηλαδή κάθε βενζινοπώλης ομολόγησε γραπτώς κατά μέσο όρο 12 και πλέον πράξεις… λαθρεμπορίας!!! Παρόμοια περίπτωση μαζικής ηλιθιότητας δεν έχει να μας παρουσιάσει η ιστορία.

Ποια είναι η αλήθεια;

Μια βενζινοπώλης από τη Χαλκιδική την άκουσα να λεέι κλαίγοντας:
-Μου έβαλαν πρόστιμο για λαθρεμπόριο. Θα μου το κλείσουν. Δεν έχω να τα πληρώσω!
-Κάνατε λαθρεμπόριο; ρωτάω εγώ αφελώς.
-Όχι, ούτε σταγόνα.
-Τότε τι είναι;
-Είχα κάνει μια καταχώρηση διόρθωσης στοιχείων ΑΦΜ στο σύστημα ΗΦΑΙΣΤΟΣ για παράδοση πετρελαίου θέρμανσης ένα λεπτό μετά την αρχική καταχώρηση και μόλις είδα το λάθος. Το σύστημα την αποδέχτηκε μετά 15 μέρες και αυτό θεωρείται «εκπρόθεσμη δήλωση» και η εκπρόθεσμη δήλωση χαρακτηρίστηκε απόκρυψη λαθρεμπορικής πράξης και…..

Αυτό ήταν! Χιλιάδες παρόμοιες πράξεις το σύστημα αντί να τις δεχτεί όπως το word αποδέχεται τις αλλαγές στο κείμενο που γράφετε, τις παρακρατούσε και τις εμφάνιζε μετά 15 μέρες πράγμα που σήμαινε αυτομάτως παράβαση!!! Η παράβαση διαβιβάζονταν αυτόματα στις ΔΟΥ για διερεύνηση και αυτές άρχισαν τα πρόστιμα χωρίς να εξετάζουν το θέμα, άλλωστε η παράβαση ήταν καραμπινάτη και «ομολογημένη»!!! Τι χρείαν εξηγήσεων είχαν;

Ποιος φοβάται;

Τελικά δεν αποκλείεται αυτή η κατηγορία κάλυψης λαθρεμπόρων κατά Καπελέρη θα τους βγει εντελώς ξινή. Κάποιοι νόμισαν ότι θα κρυφτούν με αυτή την κατηγορία. Είναι οι δυνάμεις που πραγματικά περιθάλπουν το λαθρεμπόριο καυσίμων. Θα τους βγει ξινή όμως μόνο αν υπάρξει πολιτική βούληση γι αυτό, πράγμα για το οποίο αμφιβάλω.

Η ιστορία έχει ως εξής: Μετά από συνεχή κυνηγητά των βενζινοπωλών η ομοσπονδία τους για να γλυτώσει τα μέλη της από εκβιασμούς και ανυπόστατες κατηγορίες, πρότεινε (2004) να εγκατασταθούν σύγχρονα ηλεκτρονικά συστήματα έλεγχου εισροών – εκροών καυσίμων ώστε να μη μπορεί να διαφύγει του ελέγχου ούτε σταγόνα καυσίμου. Θα εξουδετερώνονταν και η νοθεία και η κλοπή των καταναλωτών έτσι.

Τα κυκλώματα ξαφνικά ζορίστηκαν και άρχισαν τα τρελά τους περί «αναξιόπιστου συστήματος». Μετά από 5 χρόνια διαμαχών, η κυβέρνηση της ΝΔ δέχτηκε, χωρίς πολλή διάθεση, να εισάγει το σύστημα με το νόμο 3784/09 (ΦΕΚ 137 Α/7-8-2009) : «Αναθεώρηση Διατάξεων του ν. 703/1977 περί Ανταγωνισμού», ‘αρθρο 31, παρ. 7 αλλά μόνο για τα βενζινάδικα και όχι για τα άλλα στάδια!

Τότε άρχισε η κωλυσιεργία από παράγοντες, γραφειοκράτες και μεγάλα συμφέροντα. Δεν ήθελαν με τίποτα το σύστημα. Παρότι έχουν εγκριθεί οι τεχνικές προδιαγραφές του συστήματος, στο υπουργείο Οικονομικών που πρέπει να δώσει το πράσινο φως εγκατάστασης περί άλλων τυρβάζουν.

Εδώ κάτι δεν πάει καλά. Ο Καπελέρης ήταν ένθερμος οπαδός αυτής της εγκατάστασης και συγκρούστηκε με τα συμφέροντα που το μπλόκαραν. Και όχι μόνο αυτό. Απ’ ότι κυκλοφορεί, δέχτηκε ολόκληρη την πρόταση των βενζινοπωλών για εγκατάσταση του συστήματος σε όλα τα στάδια από το διυλιστήριο μέχρι το πρατήριο ώστε να μη διαφεύγει ούτε σταγόνα καυσίμου. Δέχτηκε επίσης τον ηλεκτρονικό έλεγχο της διαδρομής κάθε φορτίου καυσίμων με GPS και την αυτόματη ηλεκτρονική μετάδοση κάθε εκροής και εκφόρτωσης, στο υπουργείο Οικονομικών όπου θα καταχωρούνταν λογιστικά και δεν θα υπήρχε περίπτωση απόκρυψης της συναλλαγής, του τόπου και της ποσότητας.

Αυτό θα ίσχυε και για τα προς εξαγωγή καύσιμα που μετατρέπονται σε εικονική εξαγωγή και κυρίως για το ναυτιλιακό καύσιμο για το οποίο τα λαμόγια κατάφεραν να ακυρώσουν το ηλεκτρονικό σύστημα έλεγχου ΠΟΣΕΙΔΩΝ. Το σύστημα αυτό υποτίθεται ότι θα έλεγχε ηλεκτρονικά τη διακίνηση του ναυτιλιακού καυσίμου με τις πλωτές δεξαμενές (σλέπια) οι οποίες αντί για τα πλοία «έστριβαν» (έπαψαν άραγε να στρίβουν;;;) για τη ξηρά!

Όποιος ξέρει πόσες εκατοντάδες εκατομμύρια θα έχανε το λαθρεμπόριο από αυτόν τον έλεγχο, μπορεί να αρχίσει τους συνειρμούς. Να καταλάβει ότι στον βάλτο της παραοικονομίας των καυσίμων συγκρούονται βουβάλια και την πληρώνουν τα βατράχια (βενζινοπώλες). Ειδικά στη σύγκρουση για το ατελώνιστο και αφορολόγητο ναυτιλιακό πετρέλαιο που ξεκινάει από το διυλιστήριο για τα πλοία και καταλήγει σε ιδιωτικά «διυλιστήρια» αποχρωματισμού στην ξηρά όπου το μετατρέπουν σε πετρέλαιο κίνησης για την εσωτερική αγορά, γίνεται το «πανηγύρι»! Στις πιάτσες πάντως κυκλοφορεί από δεκαετίες ότι οι λαθρέμποροι των καυσίμων είναι ικανοί να ανεβοκατεβάζουν βουλευτές και υπουργούς, όχι μόνο κάποιους ΓΓ! Αν αυτό λέει τίποτα ας το έχουμε υπόψη.

ΚΑΠΟΙΟ ΛΑΚΚΟ ΕΧΕΙ Η ΦΑΒΑ.

Δεν είναι δυνατόν να μιλάνε για λαθρεμπόριο σε δηλωμένες από τους βενζινοπώλες ποσότητες καυσίμων στο σύστημα ΗΦΑΙΣΤΟΣ και να μας λένε ότι κάποιος το καλύπτει ενώ όλα μπορούν να ελεγχθούν. Πως θα γίνει δηλαδή το λαθρεμπόριο σε καύσιμα για τα οποία έχουν εκδοθεί επίσημα παραστατικά και δηλώνονται; Θα ήταν τόσο ηλίθιοι οι λαθρέμποροι να δηλώσουν παράνομες πράξεις αντί να τις αποκρύψουν; Όλοι γνωρίζουν ότι οι λαθρέμποροι τίποτα απολύτως δεν δηλώνουν, κορόιδα είναι; Πως ξέφυγε αυτό από τους λαλίστατους «διώκτες του λαθρεμπορίου»;
Αν τώρα «κελαηδήσει» ο Καπελέρης και μας πει ποιοι εμπόδιζαν τα συστήματα ελέγχου, ίσως να βρεθεί η άκρη. Και οι εισαγγελείς που τόσο λαλάνε για κάλυψη λαθεμπόρων θα έχουν πολλή δουλειά εκεί που πρέπει, στην καρδιά των λαθεμπόρων και των επίορκων που τους υπηρετούν.

Όσο και αν είναι ηλίου φαεινότερο ότι και ο Καπελέρης είναι μέρος του συστήματος και μπορούμε να έχουμε τις επιφυλάξεις μας κατά πόσο θα βγάλει στη φόρα τον εσμό του λαθρεμπορίου, η εξόντωσή του φανερώνει σύγκρουση συμφερόντων και ίσως του ξεφύγει κάτι.

Ωστόσο βάζω ένα τελικό στοίχημα. Επειδή η πάταξη του λαθρεμπορίου και των λαθρεμπόρων καυσίμων είναι θέμα πολιτικής βούλησης, αυτή και πάλι δεν θα υπάρξει. Το πολύ - πολύ να τη πληρώσουν κάποιοι βενζινοπώλες με την επιβολή των άδικων προστίμων. Μετά ούτε «γάτα ούτε ζημιά». Τριάντα χρόνια στο ίδιο έργο θεατές τώρα θα μας πείσουν ότι διώκουν το λαθρεμπόριο;

Σιφωνιός. Ένας ανιστόρητος και αμετανόητος κομμουνιστής!

2012-01-04T10:31:00.000+02:00

Ένας ανιστόρητος και αμετανόητος κομμουνιστής προκαλεί τη έννομον τάξιν!
Ανήκει στο ΠΑΜΕ! Αυτό αρκεί για την ενοχή του.
Μιλάει την ακαταλαβίστικη κομμουνιστική γλώσσα του Περισσού.
Αυτά που λέει είναι ο ορισμός της διαστρέβλωσης για την κοινωνία και την κυβέρνηση.
Όπως το ΚΚΕ, το συνηθίζει να μιλάει επιλεκτικά και ανιστόρητα…
Όποιος δεν συμφωνεί μαζί του είναι εχθρός!
Μας κάνει μαθήματα ότι το δίκαιο του εργάτη είναι πάνω από τους νόμους και το σύνταγμα.
Αρνείται να απολογηθεί στο λαό για το έγκλημα της… Βάρκιζας.
Αρνείται να απολογηθεί για το Πολυτεχνείο του ’73 και το «βρώμικο ‘89».
Αρνείται να καταδικάσει τον «3ο γύρο».
Αρνείται να καταδικάσει τις δολοφονίες του Κατίν και των… αθώων Γερμανών οπλιτών στο Στάλιγκραντ.
Θέλει να μας φορέσει τη ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ για να αρπάζουν οι εργάτες ό,τι παράγουν.
Ανήκει σε εκείνους που μαζί με το ΠΑΜΕ εμπόδισαν τον Οκτώβρη την επέλαση του «λαού με τα μαύρα» στο αστικό κοινοβούλιο για να το συντρίψει.

Μιλάει μαλλιαρά, αμόρφωτα. Μιλάει σαν άξεστος και άπλυτος. Δεν φοράει ούτε γραβάτα. Μπορεί να μην είναι ούτε Έλληνας.
Θέλει να παρασύρει τα παιδιά μας στο δρόμο της ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ.
Απαιτεί δουλειά για όλους και όχι για τους ικανότερους και φθηνότερους.
Δεν παραδέχεται ότι οι πιο έξυπνοι από αυτόν δικαιούνται να του παίρνουν ότι βγάζει, ακόμη και το ψωμί απ’ το τραπέζι.

ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΕΙ ΤΗ ΒΟΥΛΗ ΣΕ Ο.Βα. ΕΡΓΑΤΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΜΕΣΑ ΑΠΛΥΤΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΜΕ ΛΕΡΩΜΕΝΗ ΦΟΡΜΑ ΚΡΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΩΜΕΝΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΜΥΣΤΡΙ, ΤΟ ΠΗΛΟΦΟΡΙ, ΤΟ ΣΦΥΡΙ ΚΑΛΩΝΤΑΣ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΛΑΣΠΩΜΕΝΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ ΜΕ ΤΟ ΔΡΕΠΑΝΙ, ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΥΣ ΜΕ ΤΟ ΚΕΡΑΤΟ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΤΗ ΚΟΠΡΙΑ ΣΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ!!!

ΚΑΛΕΙ ΣΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΒΟΛΟ, ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΚΙΛΕΛΕΡ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟ! ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ!

Ακούστε τον και… βεβαιωθείτε!

http://www.youtube.com/watch?v=SwjtZGsbOQM&feature=share

«Ελεύθερο ωράριο» σκλαβιάς των εργαζομένων και αφανισμού των μικρομεσαίων

2012-01-03T12:18:00.007+02:00

«Ελεύθερο» είναι το ωράριο καταστημάτων όλο το 24ωρο και όλες τις ημέρες της εβδομάδας στην Ιταλία! Πρόκειται για ένα από τα κύρια μέτρα της «απελευθέρωση της αγοράς», που εγκρίθηκε από την «κυβέρνηση τεχνοκρατών» υπό τον Μάριο Μόντι και το οποίο τέθηκε σε ισχύ από 1.1. 2012. Προφανώς δεν είναι τόσο τεχνοκράτες όσο νεροκουβαλητές του μεγάλου κεφαλαίου.

Το «ελεύθερο ωράριο» είναι το όνειρο κάθε ισχυρού έμπορα καπιταλιστή που επιδιώκει να εξοντώσει τους πιο αδύναμους. Όχι να νικήσει στον ανταγωνισμό με τους ίδιους όρους αλλά ανατρέποντας τους όρους με διοικητικές και κυβερνητικές αποφάσεις σε βάρος των αδυνάτων. Και όλοι ξέρουμε ότι στη προκειμένη περίπτωση αδύνατοι είναι οι μικρομεσαίοι που μπαίνουν πλέον στην μηχανή του κιμά για να γίνουν τροφή για τα μονοπώλια, στο όνομα του ξεπεράσματος της κρίσης βεβαίως, βεβαίως!

Πανηγυρίζουν και οι εδώ μονοπωλητές των πολυκαταστημάτων που αναμένουν το ίδιο μέτρο «απελευθέρωσης» ώστε να εξοντώσουν τους μικρομεσαίους!

Στο λεγόμενο «ελεύθερο ωράριο» κανέναν από τους θιασώτες της «απελευθέρωσης» δεν απασχολούν οι παρακάτω αρνητικές συνέπειες:
-Θα αφανιστούν χιλιάδες μικρομεσαίες.
-Θα χαθούν δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας.
-Θα ενταθούν οι μορφές μερικής απασχόλησης.
-Θα μειωθεί γενικά και ειδικά το εργατικό εισόδημα.
-Για τους εργαζόμενους δεν θα υπάρχει Κυριακή, αργία, μέρα και νύχτα εκτός αν θέλουν να γίνουν άνεργοι.
-Θα μονοπωληθεί θα αγορά και θα μετατραπούν οι καταναλωτές σε ομήρους των μονοπωλίων που θα βάζουν όποιες τιμές θέλουν χωρίς ανταγωνισμό.
-Θα αυξηθεί κατακόρυφα το λειτουργικό κόστος των επιχειρήσεων που θα επιμηκύνουν το ωράριο και θα το επιρρίψουν στις τιμές δηλαδή στους καταναλωτές με συνέπεια την αντίστοιχη μείωση του όγκου κατανάλωσης.
-Θα αυξηθεί το κόστος ασφάλειας των καταστημάτων.
-Θα ανατραπούν προς το χειρότερο οι όροι διαβίωσης των μικρών εμπόρων και των εργαζομένων καθώς και των οικογενειών τους αφού θα εργάζονται πολλές ώρες θυσιάζοντας πολλές οικογενειακές και κοινωνικές δραστηριότητες απαραίτητες για την αποκατάσταση των εργασιακών τους δυνάμεων και της οικογενειακής ζωής.

Από την επιμήκυνση δεν αυξάνει ούτε το διαθέσιμο εισόδημα των μικρομεσαίων και των καταναλωτών, ούτε ο τζίρος της αγοράς. Απλώς μεταφέρονται σε λίγες επιχειρήσεις.

Φυσικά ο ΣΕΠΛΕ, συνδικαλιστικό όργανο των μεγάλων πολυκαταστημάτων και των εμπορικών κέντρων, χειροκρότησε την ιταλική απελευθέρωση και ζήτησε άμεσα την εφαρμογή της ίδιας πολιτικής και εδώ!

Όλα τα παραπάνω ισχύουν και για τα φαρμακεία τα οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να παραδώσει σε φαρμακευτικά μονοπώλια τύπου σούπερ μάρκετ φαρμάκων και για τα βενζινάδικα που θέλουν να παραδοθούν άνευ όρων στις πολυεθνικές των καυσίμων.

Η μάχη συμφερόντων γύρω από το ωράριο

Το ζήτημα «ωράριο λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων» βρίσκεται από το 1970 στο επίκεντρο μιας ισχυρής σύγκρουσης συμφερόντων, στην οποία εμπλέκονται κατά κύριο λόγο οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι μεγάλες επιχειρήσεις, οι εργαζόμενοι, το κράτος, οι καταναλωτές κ.ά.

Οι αντιπαραθέσεις γύρω από το ωράριο είναι πάντα μάχη συμφερόντων. Μάχη μεταξύ των μονοπωλιακών μεγαλεμπορικών επιχειρήσεων που προσδοκούν από την απελευθέρωση να εξοντώσουν τους μικρούς και αδύναμους ανταγωνιστές τους και του μικρού και αδύναμου κεφαλαίου από την άλλη που προσπαθεί να επιβιώσει στο υφιστάμενο πλαίσιο ωραρίου. Στη μάχη μπλέκονται οι καταναλωτές που επιφανειακά ευνοούνται αλλά στην πραγματικότητα θα πληρώσουν ακριβά τόσο την μονοπώληση όσο και την αύξηση του λειτουργικού κόστους. Όσο για τους εργαζόμενους για κάθε νέα θέση εργασίας στα μεγαλεμπορικά καταστήματα θα χάνουν τρεις στο κλασικό εμπόριο της αγοράς.

Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η κοινωνία θα μπορούσε -εν δυνάμει- να κερδίσει από τη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του εμπορικού κεφαλαίου και την παραγωγικότητα της εργασίας, αν τα οφέλη από τις οικονομίες κλίμακας τα καρπώνονταν οι καταναλωτές (πτώση τιμών, μεταφορά πόρων σε παραγωγικές εργασίες και στις υπηρεσίες). Δυστυχώς, στον καπιταλισμό η συγκέντρωση τους εμπορίου είναι αντιστρόφως ανάλογη των κοινωνικών ωφελειών και ευθέως ανάλογη των κερδών του κεφαλαίου σε βάρος της κοινωνίας. Ούτε ένα ευρώ από τα κέρδη τους δεν ανήκει στην κοινωνία.

Η αντιπαράθεση γίνεται γιατί το «ελεύθερο ωράριο» ανατρέπει την ίση επιχειρηματική βάση στους όρους ανταγωνισμού και εισάγει έναν ανταγωνισμό που στηρίζεται στη βιολογική και οικονομική αντοχή των μικρών. Με την εξάντληση αυτών των αντοχών, οι μεγάλες επιχειρήσεις μπορούν πλέον να συγκεντρώνουν ανενόχλητα το τζίρο της αγοράς.

Το «Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο των ΜΜΕ» για το ωράριο

«Η απελευθέρωση του ωραρίου των λιανεμπορικών καταστημάτων φαίνεται να επιταχύνει τη μείωση του μεριδίου της αγοράς των ΜΜΕ, ελαττώνοντας την κερδοφορία τους (το κόστος αυξάνει περισσότερο από τις πωλήσεις). Οι μεγάλες επιχειρήσεις είναι πιο ικανές να εκμεταλλευτούν το συνεχές ωράριο, αφού και είναι σε θέση να προσλάβουν εργαζόμενους μερικής απασχόλησης και να οργανώσουν εναλλαγές βάρδιας. Τα μικρά καταστήματα δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώνουν έναν επιπλέον εργαζόμενο και ειδικότερα τα μικρά εξειδικευμένα μαγαζιά δεν είναι σε θέση να προσλάβουν φθηνό ανειδίκευτο προσωπικό μερικής απασχόλησης, αφού η σωστή εξυπηρέτηση πελατών απαιτεί ένα συγκεκριμένο βαθμό εμπειρίας».
(Έκτη Έκθεση του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για τις ΜΜΕ, 2000, σελ.8).

Το παραπάνω κείμενο φυσικά έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την επίσημη πολιτική που προωθεί με ένταση η ΕΕ αλλά έχει την αξία του γιατί φανερώνει ότι τα πραγματικά προβλήματα φτάνουν μέχρι εκεί.

Ωράριο δια πάσα νόσο…

Τα συμφέροντα που απαιτούν ωράριο 24 ωρών, 7 μέρες τη βδομάδα, όλο το χρόνο» έχουν και τα… επιχειρήματά τους. Ούτε λίγο ούτε πολύ μας λένε ότι η κοινωνία θα ευημερήσει και τα προβλήματα φτώχειας και κρίσης θα λυθούν με την απελευθέρωση του ωραρίου! Ας παρακολουθήσουμε τα απίστευτα επιχειρήματά τους και το «δούλεμα» που επιχειρείται σε βάρος της νοημοσύνης μας.
• Θα αυξηθεί ο τζίρος των καταστημάτων. Ξαφνικά οι καταναλωτές θα αποκτήσουν εισόδημα για κατανάλωση!
• Θα υπάρξει υγιής ανταγωνισμός. Επί 24 ώρες θα διεξάγεται… υγιής ανταγωνισμός σε βιολογική και όχι επιχειρηματική βάση!!!
• Θα υπάρξει μείωση τιμών. Εδώ πετυχαίνουν διάνα. Θα ισχύσει μια ανατρεπτική αριθμητική που λέει ότι όσο περισσότερες ώρες εργάζεται το εμπόριο για την εξυπηρέτηση των καταναλωτών, τόσο θα μειώνεται το κόστος λειτουργίας του και άρα θα… πέφτουν οι τιμές!
• Οι επιχειρήσεις θα έχουν περισσότερη δουλειά. Ναι, θα απλώσουν την ίδια δουλειά των 45 - 50 εβδομαδιαίων ωρών που αντικειμενικά επαρκούν σήμερα σε 168 ώρες και έτσι θα… έχουν δουλειά!
• Θα δουλέψουν οι μικρές επιχειρήσεις που τώρα εμποδίζονται από το… μικρό ωράριο. Αυτό που εμποδίζει τον τζίρο είναι η φτώχεια των εισοδημάτων όχι οι ώρες.
• Θα αυξηθεί η απασχόληση. Τρεις θα απολύονται ένας θα προλαμβάνεται. Ούτε η τρόικα να ήταν!
• Αυξάνεται η παραγωγικότητα του εμπορίου. Είναι πρωτοφανής και παγκόσμια πρωτοτυπία. Αυξάνουμε τις ώρες εργασίας για τον ίδιο όγκο έργου, αυξάνουμε τα λειτουργικά του έξοδα και στο τέλος γελοιοποιούμε όλους τους οικονομολόγους πετυχαίνοντας αύξηση της παραγωγικότητας!
• Θα παίζουν όλοι στο ίδιο γήπεδο με τους ίδιους όρους. Ακριβώς!!! Μόνο που οι όροι θα είναι των 5-6 υπεραγορών.

• Εξυπηρετείται ο καταναλωτής. Ο καταναλωτής, λένε, θέλει ανοικτά τα καταστήματα 24 ώρες το 24ωρο. Μόλις, όμως, του πουν αν προτιμάει να πληρώνει αυτός (ποιος άλλος;;;) το κόστος της διεύρυνσης, που στο τέλος οδηγεί στη μονοπώληση, τότε να δουν τι απάντηση θα πάρουν.

• Θα αναβαθμισθεί το εμπόριο! Άγνωστη η τεκμηρίωση του επιχειρήματος. Μάλλον πρόκειται για ιδεοληψία.

Ας είναι ειλικρινείς αυτοί που προωθούν την «απελευθέρωση». Τα κέρδη θέλουν, όχι να γιατρέψουν την αγορά και την οικονομία από την κρίση με την απελευθέρωση του ωραρίου. Φοβάμαι όμως πολύ ότι οκ. Παπαδήμος αυτούς θα ακούσει.

Η ηθικολογική καταδίκη και σωτηρία της «Δύσης»

2012-01-02T12:17:00.001+02:00

Ένα άρθρο του κ. Κωνσταντίνου Τσουκαλά ομότιμου καθηγητή Κοινωνιολογίας στο «ΒΗΜΑ» της 31/12/2011 με τίτλο «Αγωνία και ελπίδα» ήρθε απολογιστικά να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για την «χαμένη τιμή της Δύσης», με άλλα λόγια του συστήματος!

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=436997#.TwFu1nSPpzE.facebook

Κατανάλωσε πολύ μελάνι! Πολύ ηθικολογία. Και κυρίως αποφυγή όπως ο διάολος το λιβάνι, για την κρίση, της φράσης «σύστημα του καπιταλισμού» και της λέξης «Κεφάλαιο». Γιατί άραγε;

Οδύρεται εμμέσως για τον πιθανό χαμό της «Δύσης»! Τι είναι η «Δύση» αν όχι ο «καπιταλιστικός πολιτισμός» που όπως λέει ο ίδιος «επί τρεις αιώνες οικειοποιούνταν ανενδοίαστα το μεγαλύτερο μέρος του υλικού πλούτου του υπόλοιπου κόσμου»; Και φυσικά δεν έκανε μόνο αυτό επί τρεις αιώνες αλλά μαζί με τον «πολιτισμό της» συμβάδιζαν (με δικά του λόγια) «η εξαθλίωση, η αύξουσα ανισότητα, η αδικία, ο κοινωνικός αποκλεισμός, η μαζική ανεργία και η απόλυτη αναλγησία απέναντι στους ταπεινούς και τους καταφρονεμένους». Αυτά τώρα δεν «αναδεικνύονταν σε ενδημικά πλέον στοιχεία της αναδυόμενης κατάστασης πραγμάτων» όπως ισχυρίζεται αλλά ήταν από πάντα μόνιμα χαρακτηριστικά του. Και οι πόλεμοι, οι νεκροί, τα κρεματόρια, οι υπόδουλες αποικίες, το δουλεμπόριο παλιό και νέο, δεν μπορεί να χρεωθούν πουθενά αλλού εκτός από τη «Δύση» ή επακριβώς στον καπιταλισμό της Δύσης και του όπου γης καπιταλισμό γιατί δεν υπάρχει γεωγραφικός περιορισμός στα εγκλήματά του.

Μιλάει για… «αυτονόητες» αλληλέγγυες πολιτικές επιλογές που επί μισό και πλέον αιώνα επέβαλλαν τη συνεχή ανακατανομή των πόρων και της ευζωίας υπέρ των αδυνάτων…» Είναι δυνατόν; Υπέρ των αδυνάτων γινόταν η ανακατανομή; Ίσως όμως. Ίσως, αν γίνεται κατανοητό ότι η κατανομή του παραγόμενου πλούτου γινόταν με τον πιο άγριο τρόπο σε βάρος των αδυνάτων και μετά είχαν την «ανακατανομή» σαν χρυσωμένο χάπι για να καταπιούν την αδικία της κατανομής.

Ποτέ στον καπιταλισμό δεν γίνονταν κατανομή υπέρ των αδυνάτων. Αυτό όμως είναι το όλο μυστικό του συστήματος, της κρίσης, των αντιθέσεων και των συνεπειών που θέλει να αποκρύψει. Η κατανομή! Η υπερσυσσώρευση του κεφαλαίου που είναι η βάση της κρίσης είναι το αποτέλεσμα της καπιταλιστικής κατανομής. Όσους θρήνους και αν ρίξουμε αυτό δεν αλλάζει παρά μόνο με την ανατροπή των παραγωγικών σχέσεων που φέρνουν την καπιταλιστική κατανομή.

Συμπερασματικά, «Η δίχως προηγούμενο σώρευση απίστευτων επιστημονικών επιτευγμάτων και τεχνολογικών καινοτομιών (που) δεν συμβαδίζει µε την προώθηση της κοινωνικής αρμονίας» όπως αναφέρει, δεν είναι τίποτα άλλο, παρά, η φύση του καπιταλιστικού συστήματος που παράγει από τη μια πλούτο και από την άλλη φτώχεια, όσες τεχνολογικές ανακαλύψεις και αν κάνει.

Είναι πάντα ο καπιταλισμός και ας μη το λένε…

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! ΟΛΟΙ ΟΙ ΦΟΡΟΙ ΦΕΤΟΣ ΠΙΟ ΜΙΚΡΟΙ!!!

2011-12-30T11:08:00.005+02:00

• Σοκ στην τρόικα και το ΔΝΤ από την επαναστατική απόφαση της κυβέρνησης!

Με μια ιστορικής σημασίας αποφασιστική κίνηση, η κυβέρνηση αρνήθηκε στην τρόικα και τους ξένους δανειστές όχι μόνο να επιβάλει νέους φόρους στον λαό αλλά αποφάσισε να τους κάνει μικρότερους.

Την ανακοίνωση έκανε σήμερα το πρωί ο κ. Παπαρήμος στην ΕΕ και στην τρόικα προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων με πρώτη την κάθετη πτώση των χρηματιστηρίων, την εκτίναξη των σπρέντ και την άρση των πάσης φύσεως δανειοδοτήσεων προς τη χώρα. Παρά τις αντιδράσεις αυτές η κυβέρνηση εμμένει σταθερά στη θέση της και κάλεσε τον λαό να σταθεί στο πλευρό της.

Η σχετική ανακοίνωση της κυβέρνησης έχει ως εξής:

«Κύριοι, σας ενημερώνουμε ότι η κατάσταση της οικονομίας της χώρας βαίνει εντελώς αρνητικά και κινδυνεύει η επιβίωση του λαού μας. Μπροστά στον κίνδυνο να πεινάσει ο λαός μας εμείς θέτουμε την επιβίωσή του πάνω από τα συμφέροντα των δανειστών και αποφασίσαμε τα εξής:

-Αναβάλλονται όλες οι νέες αυξήσεις φόρων, τελών και εισφορών που ήταν να επιβληθούν, πάνω στους άλλους φόρους, μέσα στο 2011.

-Αναβάλλονται όλες οι νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων που θα επιβάλλονταν επιπλέον μέσα στο 2011.

-Αρνούμαστε να επιβάλλουμε τα νέα μέτρα μέσα στο 2011 και τα αναβάλουμε για το 2012.

-Όλοι οι φόροι φέτος θα είναι πιο μικροί από αυτούς του 2012.

-Όλοι οι μισθοί θα είναι φέτος πιο μεγάλοι από το 2012.

-Όλες οι κοινωνικές δαπάνες θα είναι πιο μεγάλες από του 2012.

-Όλες οι δαπάνες Παιδείας θα είναι μεγαλύτερες από του 2012»

Σε ανακοινωση δε προς τον λαό αναφέρονται τα εξής:

"Καλούμε τον ελληνικό λαό σε στήριξη της κυβέρνησης ώστε να διαφυλάξουμε για το 2011 το επίπεδο ζωής που μαζί κατακτήσαμε. Μέχρι να έρθει το 2012 μπορούμε να ζήσουμε άνετα, αισιόδοξα και επιτέλους πλούσια.

Καλείται ο λαός να συμμετάσχει μαζικά στη στήριξη της κυβέρνησης με τη συμμετοχή στη μεγάλη γιορτή των μειωμένων φόρων και των αυξημένων εισοδημάτων από σήμερα 30/12/2011μέχρι και τις 31/12/2011.

-Η επιβολές των ξένων για φέτος δεν θα περάσουν
-Όλα φέτος καλύτερα από το 2012.

ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΕΥΧΗ ΟΥΤΕ ΥΠΟΣΧΕΣΗ,

ΕΙΝΑΙ ΔΕΣΜΕΥΣΗ"!

Νόμος είναι το Δίκαιου του….

2011-12-27T11:41:00.002+02:00

Νόμος είναι το Δίκαιο του κεφαλαιοκρατη.

Φίλος, όταν του είπα για τα τεράστια κέρδη των πολυεθνικών και τα τεράστια πλούτη των καπιταλιστών που καταντάει, μερικές δεκάδες από αυτούς να έχουν μεγαλύτερο εισόδημα και πλούτο από δισεκατομμύρια φτωχούς του κόσμου μου απάντησε: «Μπορεί αλλά τα κέρδη αυτά, με εξαίρεση τα «μαύρα» που δεν είναι πολλά σε σχέση με αυτά που βλέπουμε, είναι νόμιμα. Με τήρηση της νομοθεσίας και των συνταγμάτων γίνονται»!

Σκέφτηκα ότι έχει απόλυτο δίκαιο! Νόμιμα είναι τα κέρδη. Γιατί είναι νόμιμα; Γιατί αυτό κατοχυρώνουν οι νόμοι και τα συντάγματα. Και ποιοι κάνουν τους νόμους και τα συντάγματα; Μα αυτοί που έχουν την εξουσία. Δηλαδή όπως και να το κάνουμε το θέμα είναι πάντα ποιος κατέχει την εξουσία και βάζει τους νόμους του ώστε να νομιμοποιεί μετά κάθε πράξη που τον συμφέρει.

Νόμος είναι το Δίκαιο του εργάτη.

Του απάντησα: "Σωστά! Αυτό που λες σημαίνει ότι αν οι εργαζόμενοι πάρουν την εξουσία με οποιοδήποτε τρόπο και με νέους νόμους και συντάγματα που θα κάνουν θα βγάλουν (οι νόμοι) παράνομα όλα τα κέρδη των καπιταλιστών μέχρι σήμερα, θα κατασχεθούν ως παράνομη κλοπή εργασίας, θα τους ζητηθεί να δουλέψουν για να επιστρέψουν όσα έφαγαν και δεν τα έχουν για να κατασχεθούν, θα απαγορευτεί να παίρνουν το προϊόν που βγάζουν οι εργάτες ως ιδιοκτησία τους και θα τους ανήκει μόνο ο μισθός σύμφωνα με τη αξία της εργασίας που θα κάνουν αν θέλουν να τρώνε ψωμί, δεν θα είναι νόμιμα όλα αυτά; Αφού θα το λένε οι νόμοι και το σύνταγμα"!

Το «Φυσικό Δίκαιο».

Έτρεξε να βρει τεκμηρίωση ότι το δίκαιο του κεφαλαιοκράτη είναι «Φυσικό Δίκαιο» και όχι ανθρώπινο ώστε να μη παραδεχτεί ότι οι τάξεις και οι άνθρωποι θέτουν το κάθε Δίκαιο. Είχε πρόβλημα με την ιστορία που δεν τον δικαίωνε. Είχε πρόβλημα με τη σκληρή πραγματικότητα που δεν τον δικαιώνει.

Το μόνο που του είπα είναι ότι έχει ένα σοβαρό μειονέκτημα στην όλη του προσπάθεια. Οι εργάτες μπορούν να παράγουν και να υπάρξουν χωρίς τον καπιταλιστή αλλά ο καπιταλιστής χωρίς την εκμετάλλευση των εργατών ποτέ. Ο εργάτης παράγει πλούτο ενώ ο καπιταλιστής κλέβει πλούτο. Οι εργάτες μπορούν να επιλέξουν «διευθύνοντα μάνατζερ» για να διεκπεραιώνει τις αποφάσεις τους για το πώς και που θα πάει ο πλούτος που παράγουν, ο καπιταλιστής χωρίς τους εργάτες απλά πεθαίνει από την πείνα αφού δεν ξέρει ούτε το ψωμί του να βγάλει. Άρα η πηγή του πλούτου και η πραγματική πηγή κάθε εξουσίας που είναι η παραγωγή βρίσκεται στα χέρια του εργάτη, είτε αυτός το έχει συνειδητοποιήσει είτε όχι.

Έτσι το «Φυσικό Δίκαιο» είναι εκ των πραγμάτων το Δίκαιο του Εργάτη.

...γιατί όλη η αλήθεια κρύβεται στο παρακάτω σύνθημα:

Η απεργία στη χαλυβουργία και οι ένοχες συνειδήσεις

2011-12-19T11:13:00.001+02:00

Οι αστοί κεφαλαιοκράτες, κυβερνήτες και κονδυλοφόροι έθαψαν την απεργία των Χαλυβουργών της Ελληνικής Χαλυβουργίας 50 μέρες τώρα. Η εντολή ήταν «θάψτε την, δεν συμφέρει ούτε να τη βρίζουμε και να τη σπιλώνουμε, χάσιμο θα έχουμε»!

Αυτό το ξέρουμε, το βλέπουμε. Είναι ο σκοπός και η απόφαση της άρχουσας τάξης. Όμως στο μεταξύ διαπιστώνουμε ότι και κάποιοι «αριστεροί» κεντροαριστεροί, μικροαστοί η «αριστοκράτες αριστεροί», έχουν αρχίσει να ενοχλούνται από την τεράστια αντοχή των απεργών. Ενοχλούνται από την ταξική αλληλεγγύη που εκδηλώνεται σε πολλούς χώρους της εργατικής τάξης.

Ενοχλούνται από την αλληλεγγύη των πολιτικών οργανώσεων και τα μέτωπα του λαού που δεν ξεπούλησαν την ιστορική αποστολή τους. Ενοχλούνται όταν σε σχολείο γίνεται θέμα η απεργία και μιλάνε για "έγκλημα διδακτικής"!

Ενοχλούνται πάνω απ όλα γιατί η πρωτοπορία αυτής της απεργίας είναι με το ΠΑΜΕ. Ενοχλούνται που στο άλλο εργοστάσιο η ΠΑΣΚΕ προσκύνησε γρήγορα και δεν έχουν πώς να πουν ότι δεν πρωτοπορεί το ΠΑΜΕ στην οργάνωση και διεκδίκηση της εργατικής τάξης αλλά «όλοι οι εργάτες και η απεργία δεν είναι μόνο με στήριξη του ΠΑΜΕ».

Ενοχλούνται από κάθε τι που αφορά μια απεργία που γράφεται με χρυσά γράμματα στην ιστορία των αγώνων της εργατικής τάξης. Δεν το αντέχουν που μετά από χρόνια τα παιδιά και τα εγγόνια τους θα μαθαίνουν για τους ηρωικούς αγώνες του 2011, όπως σήμερα μαθαίνουν για τους ηρωικούς αγώνες των καπνεργατών του ΄36 ή των οικοδόμων το ’60 και για τους τότε πρωτοπόρους κομμουνιστές και θα αναρωτιούνται με ντροπή «Τι έκανες στον ταξικό πόλεμο μπαμπά, παππού;»

Υποφέρουν που είναι απόντες αλλά δεν θέλουν να είναι παρόντες.

Παρακαλάνε να τελειώσει επιτέλους αυτό το μαρτύριο της συνείδησης τους που υποφέρει από τον ταξικό αγώνα των σύγχρονων προλετάριων την ώρα που τύπωναν συγγράμματα για τον ιστορικό αφανισμό του προλεταριάτου, το χάσιμο των τάξεων και την «διάψευση» των προβλέψεων του Μάρξ και του Λένιν.

Υποφέρουν γιατί είναι ένοχοι εξαργύρωσης της συνείδησής τους στην αστική τάξη και στο κεφάλαιο που τους παρουσιάστηκε με τα αργύρια και τα δώρα του μέσα από την παγκοσμιοποίηση, την ΕΕ, τη «Δημοκρατική Ευρώπη», τον «Κοινωνικό Διάλογο» των «Κοινωνικών Εταίρων» και του «Τέλους της ιστορίας» της ταξικής πάλης.

Υποφέρουν που ο καπιταλισμός τους διαψεύδει καθημερινά με την αγριότητά του και τους εκθέτει στα μάτια όλου του κόσμου.

Υποφέρουν που πίστεψαν ότι ποτέ δεν θα ξαναφανεί στον ορίζοντα το «φάντασμα του κομμουνισμού» και ποτέ δεν θα κληθούν να δώσουν λογαριασμό στη «νικημένη» και υποταγμένη εργατική τάξη.

Όμως αυτός ο αγώνας των χαλυβουργών που είναι το παράδειγμα και η φωτιά για δεκάδες άλλους εργατικούς και λαϊκούς αγώνες, τους χαλάει το ήσυχο «σοσιαλιστικό» όνειρό τους.

Η ένοχη συνείδησή τους, τους κυνηγά και με αγωνία περιμένουν να γίνει «κάτι», από μεγάλη ήττα των χαλυβουργών μέχρι έστω δικαστική και αστυνομική δράση για να σταματήσει «το δράμα τους»! Το "δράμα" να βλέπουν ότι το προλεταριάτο όχι μόνο δεν έχει εξαφανιστεί αλλά επανέρχεται δριμύτερο στο προσκήνιο της ιστορίας και διεκδικεί τον δικό του ιστορικό ρόλο που δεν είναι άλλος από την ανατροπή του καπιταλισμού και την εγκαθίδρυση τους εργατικής εξουσίας και του σοσιαλισμού, όποια μορφή και αν πάρουν.

Αυτός είναι ο εφιάλτης των κεφαλαιοκρατών και των πολιτικών κομμάτων τους. Είναι όμως δυστυχώς και εφιάλτης κάποιων «αριστερών», κεντροαριστερών, μικροαστών η «αριστοκρατών αριστερών» που ξεπούλησαν τον ταξικό προσανατολισμό τους και δεν μπορούν να υποφέρουν τον ηρωισμό των προλεταρίων της Χαλυβουργίας.

Ο εφιάλτης θα τους φάει στο τέλος…

Πενήντα μέρες φωτίζουν τον αγώνα όλων των εργατών! «Είμαστε όλοι χαλυβουργοί! Όλοι οι εργασιακοί χώροι να γίνουν χαλυβουργίες οργάνωσης και αγώνα! Η φωτιά που άναψε εδώ να ανάψει σε όλα τα εργοστάσια»!

Η αστική δικαιοσύνη φύλλο συκής

2011-12-18T09:34:00.003+02:00

Καταδικάστηκε ο Ζακ Σιράκ!

Στις 15 του Δεκέμβρη 2011, το Ποινικό Δικαστήριο του Παρισιού, με πρόεδρο τον Dominique Pauthe, απήγγειλε την καταδικαστική απόφαση του Ζακ Σιράκ σε δύο χρόνια φυλάκιση με ανατολή για «κατάχρηση εμπιστοσύνης» «υπεξαίρεση» και «παράνομη λήψη των τόκων» παράνομους διορισμούς» κ.α.

Τα εγκλήματα των πολιτικών διαχειριστών της εξουσίας του κεφαλαίου είναι καθημερινά. Υποπολλαπλάσια βέβαια των καθημερινών εγκλημάτων που κάνει το ίδιο το κεφάλαιο νομιμοφανώς ή εντελώς παράνομα και από τους δικούς του νόμους. Τώρα με τη καταδίκη του Σιράκ κάποιοι θέλουν να μας πλασάρουν ότι λειτουργεί η αστική δικαιοσύνη και έρχεται Νέμεσις! Μας παραπλανούν ότι όπως ο Σιράκ έτσι και εδώ θα καταδικαστούν οι Έλληνες πολιτικοί του δικομματισμού και του «Μαύρου Μετώπου» για τις πράξεις τους!

Είναι το λιγότερο αφελές αν όχι σκόπιμη παραπλάνηση. Αποσιωπούν ότι δεν υπάρχει ουδέτερη δικαιοσύνη και ότι αυτή είναι ταξική και λειτουργεί μόνο στη βάση προστασίας των συμφερόντων του κεφαλαίου. Καταδικάζει όποιον παραβαίνει τους κανόνες συμφερόντων του (μεγάλου) κεφαλαίου με πρώτους τους εργαζόμενους και τους λαούς και τη πληθώρα φτωχοπρόδρομων μικρομεσαίων που δεν κατέβαλλαν ΙΚΑ ή ΦΠΑ και όχι όποιον παραβαίνει το ανύπαρκτο ουδέτερο Δίκαιο γενικώς. Φυσικά οι μεγαλο-οφειλέτες παραμένουν στο απυρόβλητο αφού με τους ρυθμούς της, για 3.000 μεγαλο-οφειλέτες η Ελληνική δικαιοσύνη χρειάζεται περί τα 10 χρόνια για να τους πιάσει (και να τους αφήσει)! Φυσικά ούτε λόγος για να τα εισπράξει.

Γιατί όλα αυτά; Γιατί στην αστική ταξική δικαιοσύνη Νόμος είναι το δίκαιο του Κεφαλαιοκράτη. Κάποιοι όπως ο Σιράκ μπορεί να καταδικαστούν γιατί έθεσαν σε κίνδυνο απαξίωσης την εικόνα του «κράτους διακαίου» του κεφαλαίου αλλά δεν θα καταδικαστεί ποτέ το ίδιο το ταξικό Δίκαιο. Έτσι τα εγκλήματα θα συνεχίζονται αενάως όσο κυριαρχεί το κεφάλαιο.

Όχι μόνο στην ιστορία αλλά καθημερινά να δούμε γύρω μας, τα εγκλήματα πάνε σύννεφο και η αστική δικαιοσύνη ασχολείται με την έκδοση αποφάσεων για καταχρηστικές και παράνομες απεργίες και με τη σύλληψη όσων «φθείρουν ξένη περιουσία»! Όλοι, κεφάλαιο και διαχειριστές του στο απυρόβλητο.

Κάπου - κάπου καταδικάζει και κάποιον μεγάλο κεφαλαιοκράτη (Μπάφετ) ή πολιτικό (Σιράκ) για να παραπλανά τους λαούς. Αυτό έγινε όταν καταδίκαζαν μερικούς εγκληματίες ηγέτες ναζί και στρατολογούσαν μετά βαΐων τους χιλιάδες από κάτω εγκληματίες αφήνοντας στο απυρόβλητο τα γερμανικά μονοπώλια που έκαναν τον πόλεμο και στα κάτεργά τους πέθαναν εκατοντάδες χιλιάδες αιχμάλωτοι εργάτες.

Αυτό έγινε με τους δωσίλογους στην Ελλάδα, αυτό έγινε με όσους κατέκλεψαν το κράτος και την κοινωνία και τα πλήρωσε ο λαός με τις προβληματικές κλπ, αυτό έγινε με τη δικτατορία, αυτό γίνεται και σήμερα που καλούνται οι λαοί να πληρώσουν τα κλεμμένα τους, όχι μόνο στην Ελλάδα.

Στη Γερμανία η κολοσσός των παγκόσμιων εγκλημάτων διαφθοράς ΖΗΜΕΝΣ προστατεύεται από τη δικαιοσύνη της σαν κόρη οφθαλμού και σαν κότα που γεννά χρυσά αυγά, την ώρα που οι γερμανοί πολιτικοί μιλάνε για διαφθορά αλλού! Παντού τα ίδια και τα ίδια. Εγκληματούν ασύστολα και από δικαιοσύνη καμιά.

Χωρίς πολλά λόγια: Αν η δικαιοσύνη

δεν είναι λαϊκή, καμιά δικαιοσύνη δεν

θα είναι δίκαιη.

«Εναλλακτικά τοπικά νομίσματα» και καπιταλισμός.

2011-12-13T11:27:00.006+02:00

Μια ουτοπία κυκλοφορεί από τότε που ξέσπασε η κρίση. Ότι μπορούν οι πολίτες να δημιουργήσουν το δικό τους «εναλλακτικό ανταλλακτικό νόμισμα» ή τη δική τους «μονάδα ανταλλαγής» και να αγνοήσουν του ευρώ!

Πρόκειται περί ουτοπίας. Οι άνθρωποι αυτοί απλά αγνοούν ότι κάθε νόμισμα ή αποδεκτή μονάδα μέτρησης της ανταλλακτικής αξίας την ίδια δουλειά κάνει, ακόμη και όταν δεν είναι αναγκαστικής κυκλοφορίας. Στην αρχαιότητα τα πρόβατα, το αλάτι, ο χρυσός (μέχρι τον 20ο αι.) και άλλα αντικείμενα - εμπορεύματα αποτέλεσαν για χιλιετίες τα μέσα ανταλλαγής και δεν ήταν ούτε χαρτονομίσματα, ούτε άυλα μέτρα μέτρησης αξιών. Όμως έπαιζαν τον ίδιο ρόλο. Τώρα δε στον καπιταλισμό έχει αποθεωθεί ο ρόλος του χρήματος, ακριβώς γιατί αποτελεί μέσο συσσώρευσης άυλων αξιών και όχημα του κεφαλαίου.

Ας μη δίνουμε λοιπόν μεγαλύτερη αξία απ αυτή που έχουν κάποια «εναλλακτικά» νομίσματα (ΤΕΜ, ΕΜΠΟ, Οβολό κ.α) που εμφανίστηκαν σε Βόλο, Ροδόπη, Πάτρα, Κρήτη κλπ.

Χιλιάδες «εναλλακτικά» νομίσματα κυκλοφορούν σε όλο τον κόσμο συμπληρωματικά ή και παράλληλα με τα εθνικά ή υπερεθνικά νομίσματα δήθεν ως απάντηση στην έλλειψη ρευστότητας, το χρέος και την ανεργία.

Στην πόλη Kan’onjil της Ιαπωνίας μια τοπική ομάδα επανέφερε το παλιό νόμισμα Kan’eitsuho που κυκλοφορούσε από το 1636 έως και το 1953!
Στη Γερμανία λειτουργούν 73 περιφερειακά ταμεία αλληλοβοήθειας που υποστηρίζουν τα 30 ενεργά νομίσματα. Το πρώτο εμφανίστηκε στη Βρέμη το 2001 και ονομάστηκε ρολόντ, στη συνέχεια το chima gauer στη Βαυαρία και το 2007 το Μπερλίνε στο Βερολίνο.
Στη Γαλλία, το sol αποτελεί ένα ηλεκτρονικό νόμισμα που εμφανίστηκε το 2007.
Στην Ιταλία, τα εναλλακτικά νομίσματα libra και credito κυκλοφορούν στο Βορρά.
Στην Αυστρία του μεσοπολέμου κυκλοφόρησε ένα τοπικό νόμισμα με μεγάλη ανταπόκριση τότε.
Όλα όμως τα εναλλακτικά και μη νομίσματα δεν μπορούν ποτέ να υπερβούν τον βασικό ρόλο των νομισμάτων.

Μη παρασύρεστε από ουτοπίες. Όλα τα νομίσματα σε όλε τις εποχές παίζουν σχεδόν τους ίδιους ρόλους και στον καπιταλισμό έναν επί πλέον, του οχήματος λειτουργίας του κεφαλαίου. Ο βασικός ρόλος τους είναι ότι είναι μέτρο αξιών ανταλλαγής. Ό,τι και να κάνουμε πάντα θα είναι μέτρο αξιών ανταλλαγής. Όμως η αξία ανταλλαγής μετράται πάντα με το μέτρο της εργασίας (αφηρημένης, ποσοτικής εργασίας στο χρόνο) που καταβάλει κάθε άνθρωπος για να δημιουργήσει την αξία (ή κατέχει με οποιοδήποτε τρόπο).

Όποιος έχει αμφιβολία ας κάνει μια πολύ βαθιά έρευνα σε ανθρώπους που χρησιμοποιούν «εναλλακτικά» τοπικά νομίσματα και θα ανακαλύψει ότι και αυτά αποτελούν μέτρο αξιών και κανένας δεν θα έδινε ποτέ (τηρουμένων των αρχών της ίσης ανταλλαγής) πχ ένα πρόβατο για ένα μικρό βάζο μέλι. Μου είναι, ακόμη, άγνωστο πως θα αγόραζε ένας καρκινοπαθής, που θέλει να αγνοήσει το ευρώ η το κάθε επίσημο νόμισμα, τα φάρμακά του με "εναλλακτικό τοπικό νόμισμα" ή "ανταλλακτική μονάδα" αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μου.

Ας μην είμαστε αφελείς σε γελοίες προπαγάνδες. Τη κρίση την ανεργία και τη δυστυχία δεν τη φέρνουν τα νομίσματα όπως δεν τη φέρνουν και οι μηχανές μαζικής παραγωγής. Την κρίση την φέρνει το καπιταλιστικό σύστημα που από τη μια παράγει πλούτο και από την άλλη φτώχεια μέσα από την σχέση εκμετάλλευσης με τους παραγωγούς του πλούτου (εργαζόμενους). Παράλληλα από τη μια παράγει υπερσυσσωρευμένο κεφάλαιο σε όλες τις μορφές, ακόμη και σε άυλες απαιτήσεις (τοκογλυφικά δάνεια) προς τους λαούς για τα επόμενα 200 χρόνια και από την άλλη παράγει «υπερπληθυσμούς» εργαζομένων και λαών οι οποίοι βγαίνουν στην ανεργία, λόγω αδρανούς υπερσυσσωρευμένου κεφαλαίου και ενίοτε στον πόλεμο ως κρέας για τα κανόνια.

Στην πραγματικότητα δεν περισσεύουν ούτε το κεφάλαιο ούτε οι εργαζόμενοι και οι λαοί. Μόνο για το κεφάλαιο περισσεύον γιατί δεν μπορεί να τα θέσει σε κερδοφόρα λειτουργία. Και ό,τι δεν φέρνει άμεσο και ανταγωνιστικό κέρδος, αποτελεί αλυσίδα αδράνειας του κεφαλαίου και όλου του συστήματος.

Στην πραγματικότητα λοιπόν όλο το υπερσυσσωρευμένο κεφάλαιο μπορεί να επενδυθεί σε τομείς που έχει ανάγκη η κοινωνία και όλος ο «υπερπληθυσμός» να εργαστεί στους τομείς αυτούς. Αντί να έχουμε δηλαδή μια οικονομία του κεφαλαίου που μετράει τη λειτουργία της κοινωνίας με βάση τη κέρδος που μπορεί να αποσπάσει από την εκμετάλλευση των λαών, θα έχουμε μια οικονομία με σχεδιασμένη την επένδυση και την απασχόληση με σκοπό την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών, χωρίς εκμετάλλευση. Αυτή είναι η τεράστια διαφορά μεταξύ καπιταλισμού και σοσιαλισμού ως προς την αξιοποίηση των παραγωγικών δυνάμεων που ο καπιταλισμός αδυνατεί να κάνει και προτιμά να αιματοκυλά τον κόσμο παρά να το παραδεχτεί.

Στην πολιτική οικονομία αυτή η αντίφαση λέγεται «αναντιστοιχία παραγωγικών σχέσεων – παραγωγικών δυνάμεων». Η αναντιστοιχία εμφανίζεται όταν οι παραγωγικές σχέσεις κάθε συστήματος, σταδιακά αδυνατούν να αξιοποιήσουν τα υλικά μέσα παραγωγής και το ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτει η κοινωνία. Για να εξαλειφθεί η αναντιστοιχία πρέπει να ανατραπεί το σύστημα που την παράγει μαζί με όλα τα απάνθρωπα φαινόμενά του εποικοδομήματός του και να εγκαθιδρυθούν νέες παραγωγικές σχέσεις. Αυτό είναι και το βασικό διακύβευμα κάθε κοινωνικής επανάστασης.

ΕΕ. Το Σιδηρούν Παραπέτασμα

2011-12-12T00:07:00.004+02:00

Από τη Βαλτική μέχρι την Κρήτη και από τη Λισαβόνα μέχρι το Δουβλίνο και τη Στοκχόλμη, ένα σιδηρούν παραπέτασμα έχει απλωθεί παντού! Ένα σιδηρούν παραπέτασμα που εγκλωβίζει στην φτώχεια και στη στέρηση τους λαούς της ηπείρου. Η απειλή μια νέας ταξικής και πολιτικής τυραννίας του κεφαλαίου για τους εργαζόμενους και τους λαούς βαραίνει πάνω από κάθε στέγη σπιτιού, πάνω από το κεφάλι κάθε ανθρώπινου πλάσματος. Η πείρα από τον καπιταλισμό έδειξε ότι αυτός δεν σέβεται καμία αξία παρά μόνο το κέρδος. Κέρδος από τον ιδρώτα των εργαζομένων, κέρδος από την εκμετάλλευση των λαών, κέρδος από τους πολέμους στους οποίους έχει σύρει άπειρες φορές τους λαούς με αμέτρητα εκατομμύρια νεκρούς.

Αυτή είναι η αφανής εικόνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης η οποία αναδύεται αργά αλλά σταθερά κάτω από τις αποφάσεις των ηγετών της για μια νέα δημοσιονομική πειθαρχία και κατάργηση κάθε εργασιακού και δημοκρατικού δικαιώματος που απέμεινε από τις κατακτήσεις των λαών της Ευρώπης στα τελευταία 100 χρόνια.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση από τις αρχικές διακηρύξεις της «Eυρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας» για συνεχή διεύρυνση της δημοκρατίας και της ελευθερίας, για συνεχή ευημερία των λαών, για συνεχή ανάπτυξη του καπιταλισμού χωρίς κρίσεις, για ενωμένη Ευρώπη χωρίς διακρίσεις και πολέμους έχει μετατραπεί σήμερα στο ακριβώς αντίθετο όλων των κατά καιρούς διακηρύξεών της. Το φάντασμα του αιματοβαμμένου καπιταλισμού που επιμελώς κρύβονταν πίσω από ψευδεπίγραφες Διακηρύξεις, Συνθήκες και Ευρωσυντάγματα, εμφανίζεται ως αναγεννημένος βρικόλακας μέσα από τις πολιτικές που θεσπίζουν κατά ριπάς οι ηγέτες της ΕΕ, ως εκτελεστές της διαθήκης του.

Η ΕΕ έχει εγκλωβίσει μέσα στο σιδηρούν παραπέτασμά της εκατομμύρια λαών και τους υποβάλει σε σταδιακή αφαίμαξη. Τους αφαιρεί κάθε μέρα, κάθε ώρα και νέα δικαιώματα και παίρνει πίσω όσα με ιδρώτα και αγώνα έκτισαν. Αφαιρεί τον πλούτο των χωρών και των λαών ρίχνοντάς τους κατά εκατομμύρια στην φτώχια, στην ανεργία και στο περιθώριο. Είναι λαοί που «περισσεύουν», ως "υπερπληθυσμμός", για το υπερσυσσωρευμένο κεφάλαιο και οι απαιτήσεις τους για ζωή πρέπει να συνθλιβούν μέχρι να θωρηθούν «αξιοποιήσιμοι» και «κερδοφόροι». Και αν ο θάνατός τους αποφέρει μεγαλύτερα κέρδη δεν θα διστάσει να τους αναλώσει σε νέους πολέμους για νέες παρτίδες κερδών του κεφαλαίου.

Οι τελευταίες αποφάσεις της ΕΕ αγγίζουν τα όρια του περάσματος από την κλασσική αστική έννοια της δημοκρατίας και του κράτους στον ωμό αυταρχισμό, στην κοινοβουλευτική δικτατορία και ευκόλως στον ημι-φασισμό και στον πόλεμο. Η επιβίωση του κεφαλαίου και όχι εκείνη της Ευρώπης είναι η ρίζα και η αφορμή, ως και η μοναδική εξήγηση της εγκληματικής πολιτικής των… Έχουν την θρησκεία των καπιταλιστών και το δόγμα της πλήρους υποταγής των λαών και των ανθρώπων στο κεφάλαιο.

Η πλήρης κατάργηση των εθνικών κοινοβουλίων, η κατάργηση των κρατικών οικονομικών πολιτικών, ο ασφυκτικός έλεγχος των προϋπολογισμών, η αυτόματη τιμωρία των απείθαρχων χωρών (!) και κυρίως η εφαρμογή γενικών κανόνων λιτότητας και αυταρχισμού, σε όλη την ΕΕ, είναι οι προπομποί της νέας φρίκης που έρχεται στους λαούς του σιδηρού παραπετάσματος.

Αν το 1946 ο Ο. Τσόρτσιλ μίλησε για «σιδηρούν παραπέτασμα» δείχνοντας το σοσιαλιστικό στρατόπεδο ήρθε ο καιρός να αντιστραφούν πλήρως οι όροι και οι περιγραφές του να ταιριάζουν στον δικό του κόσμο, στον καπιταλισμό που υπεράσπιζε, στο κεφάλαιο του οποίου κάλυπτε τα εγκλήματα δείχνοντας προς ανατολάς.

ΣΣ. Για τη συγγραφή του κειμένου χρησιμοποιήθηκαν σε παράφραση αποσπάσματα από τους αντικομουνιστικούς λόγους του Ουίνστον Τσόρτσιλ στο Φούλτον των ΗΠΑ στις 5 Μάρτη 1946 και στη Βοστόνη στις 31 Μάρτη 1949.

Δείγματα πολέμου

2011-12-09T13:36:00.002+02:00

Ο Κινέζος πρόεδρος κάλεσε το ναυτικό της χώρας να κάνει προετοιμασίες πολέμου….

Η Ρωσία έθεσε σε λειτουργία το αντιπυραυλικό σύστημα στο Καλλίνιγκρατ κατά του συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας των ΗΠΑ στην Πολωνία, Τσεχία και αλλού.

Οι ΗΠΑ αρνούνται να παραιτηθούν από το αντιπυραυλικό σύστημα…

Μέρκελ – Σαρκοζί: Τελευταία ευκαιρια…

Το τέλος κάθε μεγάλης κρίσης υπεσυσσώρευσης κεφαλαίου είναι η βίαιη καταστροφή του «υπερβάλλοντος» κεφαλαίου που ναι μεν συσσωρεύτηκε σε βάρος των λαών αλλά αδυνατεί να βρει πηγές κέρδους για να επενδυθεί και να υπάρξει. Και χωρίς κέρδος κεφάλαιο δεν υπάρχει.

Βίαιη καταστροφή «υπερβάλλοντος» κεφαλαίου σημαίνει προηγούμενη βίαιη καταστροφή του ανθρώπινου δυναμικού που το πέταξε έξω από την παραγωγή. Κατόπιν σημαίνει βίαιη καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων που κατά τους νόμους του κεφαλαίου «περισσεύουν». Κανένα κεφάλαιο όμως δεν παραδέχεται ότι αυτό περισσεύει και αυτό πρέπει να πεθάνει για να ζήσουν τα άλλα. Προτιμά να πεθάνει «μετά των αλλοφύλων» Έτσι αρχίζουν τα σενάρια πολέμου ως μόνη λύση για την καταστροφή και την έξοδο από την κρίση.

Και όμως στον κόσμο κανένα πραγματικό κεφάλαιο δεν περισσεύει ,κανένας εργαζόμενος δεν περισσεύει από την παραγωγή, κανένα προϊόν δεν είναι περιττό για να μη παραχθεί ή για να μη καταναλωθεί. Όλα αυτά είναι άχρηστα μόνο για το κεφάλαιο και όχι για τους λαούς που στο μεταξύ πεινάνε και σέρνονται σε πολέμους για χάρη του.

Είναι μακριά τα σενάρια πολέμου; Στον καπιταλισμό τίποτα δεν είναι μακριά. Όλα είναι τόσο κοντά όσο ανάγκη τα έχει για να επιβιώσει και να συνεχίζει την εκμετάλλευση των λαών. Και ο πόλεμος και ο φασισμός και ο αυταρχισμός και τα μέτρα που κάθε μέρα παίρνουν. Όλα είναι μια διαρκής διαδικασία και ανάλογα με τις ανάγκες επιλέγει για τις πολιτικές του.

Για όποιον αμφιβάλει ας διαβάσει και το παρακάτω για να καταλάβει ότι από νωρίς οι καπιταλιστές προετοιμάζονται και γνωρίζουν να εξετάζουν τα σενάρια εξέλιξης της κρίσης. Μόνο κάποιοι ανεγκέφαλοι νομίζουν ότι η κρίση είναι πρόβλημα χειρισμών και όχι πρόβλημα του κεφαλαιοκρατικού συστήματος σε πλήρη παρακμή και σε αντικειμενική διαδικασία ιστορικής αποδόμησης και αντικατάστασής του.

Η τράπεζα Deutsche Bank σε έκθεσή της στις αρχές της κρίσης κατάρτισε μια έκθεση άκρως αποκαλυπτική για την πορεία των πραγμάτων. Προέβλεπε ότι «εάν η Ελλάδα καταρρεύσει, τότε το πιστωτικό κραχ του 2007-2009 θα είναι το Κεφάλαιο 1 μιας ευρύτερης ανάλυσης, με τίτλο: «Πώς Χρεοκόπησε ο Καπιταλισμός»! Στην ανάλυση αυτή, σύμφωνα με το κείμενο της Deutsche Bank, το κεφάλαιο 2 θα είχε τίτλο «Θεμελιώδης κρίση των κρατικών ομολόγων - Ελλάδα», το Κεφάλαιο 3: «Η κατάρρευση της Ελλάδας», το Κεφάλαιο 4: «Η χρεοκοπία Πορτογαλίας και Ισπανίας», το Κεφάλαιο 5: «Εξεγέρσεις στην Ευρώπη», το Κεφάλαιο 6: «Η Ιταλία εκδιώκεται από τη ζώνη του ευρώ», το Κεφάλαιο 7: « Στο ευρώ μόνοι τους Γαλλία και Γερμανία» και τα Κεφάλαιο 8 και 9 « Πολιτική αναταραχή» και «Πόλεμος»!»

Χρειάζεται να το λέμε εμείς; Μόνοι το λένε. Αλλοίμονο στους λαούς που παραπλανούνται και δεν γνωρίζουν τι τύχη τους μέλλει με τον καπιταλισμό…

Σύνταξη στα 82 ή στα… 345;

2011-12-07T10:41:00.001+02:00

Το 2012 δεν θα ληφθούν νέα μέτρα! Αυτό μας τονίζουν οι αρμόδιοι υπουργοί σε κάθε περίπτωση.

Ομοίως, στις συντάξεις δεν θα γίνουν νέες μειώσεις. Απλά θα γίνουν… περικοπές! Οι περικοπές έχουν και… ηθικό υπόβαθρο. Είναι για να… σωθούν τα ταμεία από τα ελλείμματα τα οποία εφέτος υπολογίζεται ότι θα ανέλθουν στα 4,5 δισ. ευρώ. Όταν λέμε έλλειμμα εννοούμε αυτά που έκλεψαν από τα ταμεία τις προηγούμενες δεκαετίες και αυτά που το κράτος αντί να δίνει στα ταμεία τα δίνει στους τοκογλύφους - δανειστές.

Ο υπουργός Εργασίας Γιώργος Κουτρουμάνης περιέγραψε στις 6/12/2011 στη Βουλή, με μελανά χρώματα την κατάσταση του ασφαλιστικού συστήματος αλλά και την προοπτική βιωσιμότητάς του. Γιατί το περιέγραψε έτσι; Μα για να δικαιολογήσει τις περικοπές! Είπε ακόμη ότι το 37% των ασφαλισμένων του ΟΑΕΕ αδυνατεί να καταβάλει τις εισφορές του. Φυσικά δεν ξέρει γιατί αδυνατεί!

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, τα στελέχη του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης που υπηρετούν τους σκοπούς της τρόικας, «δεν αποκλείουν» (είναι σίγουρο εννοούν) να υπάρξει νέος ασφαλιστικός νόμος το επόμενο έτος, εκτός από τις περικοπές στις επικουρικές συντάξεις κατά 15% μεσοσταθμικά που πρόκειται να ισχύσουν από 1/1/2012.

Στην ίδια εκτίμηση κατέληξε και ο επιστημονικός διευθυντής του ΙΝΕ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, καθηγητής Σάββας Ρομπόλης, που θεωρεί ότι είναι πολύ πιθανό να έρθει νέο Ασφαλιστικό το 2012! Τι να περιμένει κανείς από τον εργατολογο του Παναγόπουλου κύριο Σάββα; Ό,τι και από τον εργατολόγο του Παπανδρέου κύριο Κουκιάδη που διέγνωσε την αναγκαιότητα της καρατόμησης των μισθών για να… σωθούν οι μισθοί!

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, η ένταση της ύφεσης το 2012 θα αυξήσει την πραγματική ανεργία στο 26% και τη στατιστική ανεργία στο 21% (1.050.000 άνεργοι), περιορίζοντας τα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων κατά 6,5 δισ. ευρώ.

Η εξέλιξη αυτή, σε συνδυασμό με την αύξηση των συνταξιοδοτήσεων και την εντολή της τρόικας για μείωση των κοινωνικών δαπανών, θα οδηγήσει σε νέες ανατροπές στο Ασφαλιστικό, εκτιμά ο κ. Ρομπόλης.

Οι ανατροπές θα γίνουν αυτόματα: «Με ειδικό νόμο θα ανακαθορίζονται οι συντάξεις με στόχο να μην υπερβαίνει το ύψος των δαπανών το 2,5% του ΑΕΠ έως το 2060», σημειώνει.

ΣΥΝΤΑΞΗ ΣΤΑ 82 ή στα… 345;

«Με τη μείωση των συντάξεων μπορεί να μειωθούν οι δαπάνες, θα υπάρχει όμως αρνητική αναλογικότητα μεταξύ των εισφορών και των παροχών», υπογραμμίζει ο Σ. Ρομπόλης, τονίζοντας παράλληλα ότι η λύση της κάλυψης των ελλειμμάτων από την περαιτέρω αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης δεν μπορεί να αποδώσει: «Για να καλυφθούν τα ελλείμματα, θα έπρεπε το γενικό όριο ηλικίας συνταξιοδότησης να φτάσει στα 82 έτη»! «Δεν μπορεί να αποδώσει αλλά λέει τι πρέπει να γίνει πίσω από την άρνηση και οι φωστήρες της κυβέρνησης έπιασαν το νόημα. Θα ετοιμάσουν και το ανάλογο νομοσχέδιο!

Φυσικά οι «εργατολόγοι» της… εργατικής τάξης όπως ο κύριος Σάββας αντιστέκονται κυριολεκτικά στα σχέδια της εργοδοσίας και του κεφαλαίου για συνταξιοδότηση με πλήρη σύνταξη με ασφάλιση μέχρι 320 χρόνια! Όχι δεν είναι αστείο. Με βάση τους υπολογισμούς, αφού σήμερα με 40 χρόνια ασφάλισης θα πάρει κάποιος το 50% της σύνταξης που έπαιρνε «κάποτε», θα ισχύσουν οι εξής υπολογισμοί για την πλήρη σύνταξη και έτος συνταξιοδότησης με την υπόθεση ότι κάποιος αρχίζει την ασφάλιση στα 25:

Εργαζόμενοι:

1) 40 χρόνια με πλήρες οκτάωρο και πλήρη μήνα εργασίας για σύνταξη 50% και σύνταξη στα 65.

2) 40+40=80 χρόνια με πλήρες οκτάωρο και πλήρη μήνα εργασίας για πλήρη σύνταξη 100% και σύνταξη στα 105.

3) 40+40+80=160 χρόνια με 4ωρη απασχόληση και πλήρη μήνα εργασίας για πλήρη σύνταξη 100% και σύνταξη στα 185.

4) 40+40+80+160=320 χρόνια με 4ωρη απασχόληση και μισό μήνα εργασίας για πλήρη σύνταξη 100% και σύνταξη στα 345!!!!

Μικρομεσαίοι - ΟΑΕΕ:

1) Ασφάλιση 40 χρόνια για το 50% της πλήρους σύνταξης και σύνταξη στα 65.

2) Ασφάλιση 40+40=80 χρόνια για το 100% της (πλήρους) σύνταξης, και σύνταξη στα 105!

Είναι εκπληκτικό.!Κάποιοι θα πάρουν πλουσιοπάροχη σύνταξη στα… 345 τους χρόνια. Επειδή βέβαια η εξόφληση του δημόσιου και ιδιωτικού χρέους (που σταδιακά το κάνουν δημόσιο) χωρίς, στο μεταξύ, να δανειστούμε ούτε ευρώ, θα διαρκέσει μόνο περί τα… 200-300 χρόνια, είναι φανερό ότι τότε δεν θα γίνει άλλη μείωση της σύνταξης, όπως ακριβώς μας βεβαιώνουν και τώρα για το 2012!

Παρά ταύτα, στο εσωτερικό της κυβέρνησης και της τρόικας έπεσε βαρύς διχασμός και ξέσπασε τρομερή διαμάχη: να αποδεχτούν σύνταξη στα 82 όπως εκτιμά ο κ. Σάββας ή μέχρι και τα… 345 όπως βγάζουν οι αριθμοί;

Στο μεταξύ τα μέσα παρα-ενημέρωσης κάνουν αναλύσεις με ειδικούς και επαΐοντες για να αποδείξουν ότι φταίνε οι… εργαζόμενοι για τα ελλείμματα και την κατάντια του ασφαλιστικού συστήματος. Αυτοί φταίνε που ανέτρεψαν τις σωτήριες καρατομήσεις των συντάξεων από το 2001 με τη «μεταρρύθμιση Γιαννίτση»! Οι «αναλυτές» κάνουν ασκήσεις ταυτολογίας στο δίπτυχο: «Τα ταμεία θα σωθούν αν κοπούν οι συντάξεις - αν κοπούν οι συντάξεις θα σωθούν τα ταμεία»! Μιλάμε για μεγάλη σοφία!

Να κλαίει κανείς ή να γελά; Μάλλον να τους πάρει αμπάριζα…

27/6/10
"Απίστευτο. Θεμελιώνουν πρόωρη συνταξιοδότηση κατά 21 χρόνια!"
http://aristeripolitiki.blogspot.com/2010/06/21.html

1/6/10
"Ο Λοβέρδος, η Τρόικα, ο μπούσουλας… (2)"
http://aristeripolitiki.blogspot.com/2010/06/2.html